สืบจิต ไขปริศนา ปี 2 ตอน 11 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

MENTALIST 211 ตอน ROSE-COLORED GLASSES

    แรนโช่โรซ่า แคลิฟอร์เนีย แวน เพลท์ได้ตามลิสบอนกับแพททริกลงพื้นที่ ชายหญิงถูกยิงตายในรถ ที่อกคนละ 2 นัด
    “เซลบี้กับเจน่า วิเกอร์สอายุ33กับ31ปี อยู่แรนโช่โรซ่า นายอำเภอตรวจดูจากใบขับขี่”
    แพททริกถาม “ใครเป็นคนพบ คู่รักวัยรุ่น ที่นี่เป็นจุดพลอดรัก ซึ่งโจรก็คงจะรู้เหมือนกัน”
    “นายอำเภอคิดว่าเป็นการปล้นพลาด” 
    แวน เพลท์มองคนตายแล้วว่า “แก่เกินกว่าจะจู๋จี๋แล้ว”
    แพททริกสวน “มีจำกัดอายุด้วยเหรอ”
    แวน เพลท์ว่า “แถมเสื้อผ้าเธอ ก็ไม่ ยู่ยี่”
    แพททริกบอกให้ดูสีขาวตรงเสื้อ ทำให้แวน เพลท์เห็นป้ายราคาเสื้อ แพททริกว่า
    “ชุดที่ยืมมาบอกเราว่า พวกเขาจะไปงานหรู เพื่อสร้างความประทับใจ เป็นเรื่องที่ปกติไม่ทำ ไม่งั้นรถคงต้องใหม่กว่านี้ เขาเลยต้องดื่มเหล้าย้อมใจ ให้หายเครียด เพราะเขาเครียดว่าใครจะไปบ้าง ในเมืองเล็กแบบนี้ น่าจะหมายถึง ญาติๆ หรือคนที่เคยรู้จักกัน”
    แวน เพลท์ถาม “เอ่อ งานแต่งงาน..หรือวันเกิด”
    “ไม่มีของขวัญ ดังนั้น”
    ลิสบอนว่า “รีบบอกมาเถอะ”
    “เฮ้อ นายอำเภอครับ ขอชื่อโรงเรียนมัธยมหน่อย”
    แพททริกเดินมากับลิสบอน ระหว่างทางแกร็นต์ทักลิสบอนเหมือนเป็นเพื่อน ทั้งที่ลิสบอนว่าเธอไม่ใช่ แกร็นต์จูบลิสบอนทันที เธอจึงดุว่าถ้าทำอีกจะจับแล้วรีบตามแพททริกไปด้านใน
    เทสคอยต้อนรับแล้วแจกหนังสือรุ่น ลิสบอนกับแพททริกแสดงบัตรแล้วเข้างานไป เพื่อคุยกับวิลล่า บร็อคประธานงานเลี้ยงรุ่น
    วิลล่าว่าแค่เซลบี้จะมาก็แปลกแล้ว เขาไม่เคยมาเลย เพราะโดนไล่ออกเรียนไม่จบ คอร์โดว่าที่อยู่ด้วยเล่าต่อว่า เพราะเซลบี้ แกล้งเพื่อนแรงในช่วงปีสุดท้าย แล้วโดนรองผอ.ขาโหดเดอซูซ่าจับได้ และโดนไล่ออก แพททริกถามว่าแกล้งยังไง
    วิลล่าถอนใจ “สรุปคือ มีเด็กคนนึง ไม่ชอบเข้าสังคม ชื่อเดเร็ค โลแกน”
    คอร์โดว่ากล่าวต่อว่า “เซลบี้ลากเขาเข้าห้องแต่งตัวหญิง ปิดตาเขาด้วยกางเกงใน จับมัด เปลื้องผ้าถ่ายรูป แล้วแปะทั่วโรงเรียน แย่ใช่มั้ย” คอร์โดหัวเราะ
    วิลล่าว่า “ใช่ มัน เลวร้ายมาก”
    “อึ้ม มีเรื่องอื่นเกี่ยวกับเขาอีกมั้ย”
    “ผมเล่นฟุตบอล เป็นตัวรันนิ่งแบ๊ก ผู้คนยังพูดถึง5ทัชดาวน์กับสแตร็ทตันอยู่เลย”
    “แล้วเกี่ยวอะไรกับเซลบี้”
    “ผมเป็นเด็กป๊อบ เป็นนักกีฬา แต่เขาไม่เด่น ผมไม่รู้หรอกเขาเป็นคนยังไง”
    ลิสบอนถาม “แล้วชีวิตตอนนี้ล่ะ”
    “ไม่รู้เลย จบปุ๊บผมก็ออกจากเมือง ไปอยู่ในนิวพอร์ทบีช”
    ลิสบอนถามวิลล่า “คุณล่ะวิลล่า รู้ข่าวเรื่องเซลบี้บ้างไหม”
    “โอ้ ฉันเป็นพิธีกรทอล์กโชว์ที่ชิคาโก้ อัดวันละสองเทปและกำลังจะออกทั่วประเทศ แค่ครอบครัวตัวเองยังไม่ค่อยได้ข่าวเลย”
    แพททริกถาม “เดเร็ค โลแกน คนที่โดนเซลบี้แกล้ง ช่วยบอกหน่อยว่าคนไหน”
    ไนแลนด์เข้ามา “เดเร็ก โลแกน ไม่มาหรอก จริงมั้ย ไม่หรอก” ไนเลนด์หัวเราะ
    วิลล่าหัวเราะ “เก้บ ดีใจที่ได้เจอนายอีก”
    “เกือบไม่ได้เจอ ผมขับมา 5 ชั่วโมงกว่าจะถึง”
    วิลล่าแนะนำ “เจ้าหน้าที่ซีบีไอ เทรีซ่า ลิสบ้อน แพ็ททริก เจน นี่คือเก้บ ไนแลนด์”
    ลิสบอนว่า “อัยการเขตซาดิเอโก้ คุณเคยทำคดีให้พวกเรา”
    คอร์โดว่าแทรก “และลงสมัครรองผู้ว่าฯของแคลิฟอร์เนีย บอกได้นะ เดี๋ยวฉันจะช่วยหาเสียงให้เอง”
    วิลล่าบอก “เก้บ เซลบี้ วิกเกอร์สกับภรรยา ถูกพบเป็นศพ ที่เดอะเกล็น ถูกยิง ในรถ”
    “แม่เจ้า ไม่ได้ยินชื่อนี้มาตั้ง 15 ปีแล้ว ใครเป็นคนทำ”
    ลิสบอนว่า “เราเพิ่งเริ่มสืบสวน”
    แพททริกถาม “เพิ่งมาถึงใช่มั้ย”
    “ใช่”
    “รู้ได้ไงว่าเดเร็ก โลแกนไม่ได้มา”
    “เดเร็คย้ายโรงเรียน ออกจากรัฐหลังโดนเซลบี้แกล้ง ได้ยินว่าฆ่าตัวตาย”
    “จริงเหรอ แต่ฉันได้ยินว่าแจกไพ่อยู่ในคาสิโน”
    ลิสบอนขอคุยกับเพื่อนร่วมชั้นที่ยังอาศัยอยู่แถวนี้ จากนั้นก็ขอตัวกลับ แต่แพททริกขออยู่ต่อก่อน และฝากให้หาข้อมูลเดเร็ค โลแกนด้วย

    โชกับแวน เพลท์ตรวจสอบที่พักของเซลบี้ ซึ่งมีเคย์แม่เขาพักอยู่ โชลองฟังที่อัดเสียงไว้ พบว่าเป็นเสียงบาดาลี่โทรมาขู่ว่าถ้าไม่คืนเงินจะลงมือ จึงไปถาม เคย์ว่าไม่เคยได้ยินเสียง แต่เล่าเรื่องที่เซลบี้ไปแกล้งเพื่อนจนโดนไล่ออก ชีวิตเขาดีขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง ก็มาจบชีวิตลง
    ที่งานเลี้ยง แพททริกสำรวจคน เห็นฟิลโดนเพื่อนล้อเลียนชื่อ จนฟิลเดินมาดื่มใกล้ๆ แพททริก พลางบ่นที่โดนคอร์โดว่าล้อด้วยความโกรธจนอยากกระทืบ แพททริกบอกให้ลองคุยดีๆ ก่อน
    ปรากฎว่าฟิลกลับไปหาคอร์โดว่า ยังไม่ทันพูดอะไรคอร์โดว่าก็เรียกชื่อกบล้อเลียน ฟิลต่อยทันที จนเกิดความชุลมุนกันขึ้นในปาร์ตี้
    แพททริกเอาหนังสือรุ่นกลับมาหาข้อมูล เขาตื่นเต้นเห็นเรื่อง วิลล่า บร็อก มีส่วนร่วมในกิจกรรม 8 อย่างของโรงเรียน
    โชเข้ามาบอกเรื่องเทอเร็นซ์ บาดาลี โชกับแวน เพลท์จะไปคุยด้วย แต่บาดาลีตกใจผลักโชและวิ่งหนี แต่ก็ถูกโชจับตัวจนได้
    ด้านริกส์บีหาข้อมูลเดเร็ค โลแกนให้ฟังว่า เดเร็ก ไมเคิล โลแกน ออกจากเมืองไม่กี่สัปดาห์หลังเรื่องนั้นย้ายไปอยู่เวอร์จิเนีย ติดเฮโรอีน บำบัดอยู่สองสามปี ตายในวันเกิดครบ 23 ปี แล้วเอารูปบนบัตรนักเรียนจากฐานข้อมูลให้แพททริกดู แล้วยังมีรูปถ่ายของเหตุการณ์ที่ เซลบี้แปะทั่วโรงเรียน แพททริกว่าน่าเศร้า เพราะตอนแรกคิดว่าเขาจะเป็นฆาตกร
    บาดาลี่ถูกนำตัวมาสอบปากคำ เขาว่าที่หนีเพราะกลัวจะโดนกล่าวหาว่าเป็นคนฆ่า บาดาลี่ว่า เจอเจน่าทางอินเตอร์เน็ต แล้วหมั้นกัน ก่อนจ่ายเงินให้เธอนั่งเครื่องเข้าประเทศแล้วจะแต่งงาน แต่เจน่าไปเจอเซลบี้เกิดตกหลุมรัก แล้วโผไปหาเซลบี้ทิ้งเขาเลย เขาจึงขู่จะพาเธอส่งตม. ถ้าไม่จ่ายเงินที่เธอเอาไปสองหมื่นห้า แล้วค่าเสียความรู้สึกอีกห้าพัน ซึ่งเจน่าบอกว่าเซลบี้จะได้เงินจากเพื่อนเก่ามาให้เขา
    แวน เพลท์บอกคำให้การนี้กับทีม ลิสบอนให้เช็คเวลาแขกมางานเลี้ยงทุกคน ลิสบอนสนใจ เก้บ ไนแลนด์ที่นั่งเครื่องบินส่วนตัวมาก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม แต่บอกวิลล่าในงานว่าเพิ่งมา ลิสบอนกับแพททริกจึงไปพบที่ห้องพัก

    ที่ห้องพักของไนแลนด์ พบว่าเขาซ่อนเทสอยู่ ไนแลนด์อ้างนู้นนี่ จนแพททริกบอกตรงๆ ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสอง ไนแลนด์จึงยอมรับเขาเป็นพ่อของเทส
    ที่สนามฟุตบอล แพททริกมาเดินสำรวจ วิลล่ากับคอร์โดว่าเห็น พากันเซ็งๆ วิลล่าบอกว่าจะจัดการเอง วิลล่าเดินเข้าไปหาแพททริก
    “คุณเจน สวัสดีค่ะ”
    “ไง วิลล่า พิธีกรทีวีภูมิภาค”
    วิลล่าหัวเราะ “ค่ะ เอ่อมีอะไรใช้ช่วยมั้ยคะ”
    “ผมแค่มาดูการแข่งขัน ฟุตบอล ผมชอบมาก”
    “การสืบสวนเป็นไงบ้าง”
    “เพื่อนร่วมงานติดตามอยู่หลายเบาะแส ยังไม่มีอะไรแน่นอน”
    “คุณเจนคะ นี่เป็นเวลาของการฉลอง การมาของคุณทำให้บางคนอึดอัด”
    “ให้ผมไปมั้ย แล้วปล่อยให้ เซลบี้..กับเจนน่า ตายฟรีๆ เพราะความอึดอัดนิดหน่อย ยังงั้นเหรอ”
    “ไม่ ไม่”
    “แล้วจะบอกอะไร” แพททริกหัวเราะ
    “ไม่เป็นไร”
    “วิลล่า ขอถามหน่อย เบอร์เกอร์เป็นไง”
    วิลล่างงไปนิด “เบอร์เกอ...เบอร์เกอร์ดีค่ะ ดีมาก”
    แพททริกไปที่โรงอาหาร ซื้อของกินไปเห็นรองผู้อำนวยการเดอซูซ่านั่งหลับอยู่ก็เข้าไปคุยด้วย แนะนำตัวแล้วถามเรื่องเซลบี้ เดอซูซ่านึกออกทันที เขาพาแพททริกไปดูที่เกิดเหตุสมัยนั้น
    “เดเร็ก โลแกนเป็นเด็กคนละประเภท สวมเสื้อเก่าตัวเดิม ทั้งร้อนและหนาวเดินตัวลีบอยู่ในทางเดิน แปลกแยก”
    “แล้ว เป็นสิ่งที่รับไม่ได้เหรอ” แพททริกถาม
    “จากประสบการณ์ 30 ปี ไม่ใช่แน่นอนที่ตรงนั้น คือจุดเกิดเหตุ แม่เดเร็คส่งเขาไปพบจิตแพทย์ แต่ไม่ดีขึ้น เดือนต่อมา เขาย้ายโรงเรียน และไม่ได้ยินอีก”
    “อึ้ม” แพททริกนึกภาพ “เซลบี้เคยบอกเหตุผลที่ทำมั้ย”
    “ผมเคยถามเขา เขายักไหล่ ทำท่าวัยรุ่นวัยรุ่น ไม่รู้ดิ”
    “แล้วรู้ได้ไง เดเร็คโดนปิดตานี่”
    “ใช่ แต่ได้ยินเสียงของผู้ทำร้าย เขาบอกฟังเหมือนเซลบี้ผมถามเซลบี้ เขาสารภาพง่ายๆ เหมือน เด็กซื่อสัตย์ตามปกติทุกอย่างมันแปลกมากๆ”
    แพททริกนำข้อมูลศิษย์เก่าทั้ง 67 คนมาให้ริกส์บีจำ เพื่อให้เขาแสดงเป็นเดเร็ค ริกส์บีว่าทำไม่ได้จำไม่ได้แน่เวลาแค่นี้ แต่พอแพททริกขู่เรื่องเขากับแวน เพลท์ ริกส์บีจำต้องรับ
    ทีมลิสบอนเข้าไปในงาน แพททริกอยู่ข้างๆ ลิสบอน ขณะที่ริกส์บีก็มาลงชื่อเข้างาน เขาทักทายเพื่อนอย่างสบายๆ แม้เพื่อนจะงงว่าเขาคือใคร ริกส์บีแนะนำตัวว่าคือ เดเร็ก โลแกน ทำเอาเพื่อนอึ้งไป 
    ริกส์บีเดินมาทักทายวิลล่าที่อยู่กับไนแลนด์
    “ยินดีที่เจอเหมือนกัน”
    วิลล่าตื่นเต้น “เดเร็ก โลแกน ฉัน ไม่อยากเชื่อเลย”
    ไนแลนด์แปลกใจมาก “เปลี่ยนไปมา”
    ริกส์บีแซววิลล่า “ใครจะนึกว่า เด็กหญิงที่ชนะ 4 โรงเรียน ในการแข่งดีเบต จะพูดอะไรไม่ออก”
    วิลล่าหัวเราะ “คุณ คุณดูต่างไปมาก”
    “15 ปีที่ผ่านมาผมเข้าฟิตเนสตลอดทุกวัน และไปทำมานิดหน่อย งานผมต้องอาศัยหน้าตา นึกออกมั้ย” ริกส์บีหัวเราะ
    คอร์โดว่าทัก “ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เดเร็ก โลแกน อ้า!”
    “เฮ้ แอลเจ ไง” ริกส์บีกระซิบตัวเอง “ไอ้ตู้เย็น แรนโช่โรซ่ากับสตรัตตั้น ลูกอยู่เส้นสิบหลา เหลือ2นาที ซิมส์ส่งให้ ตูม! นายวิ่ง90หลา ทัชดาวน์ โทโรส์ชนะ”
    วิลล่าหัวเราะ คอร์โดว่า “นายเกือบ เกือบถูก นั่นมันกับเดียร์ฟิลด์ เป็นลูกขว้าง ไม่ใช่ส่ง แต่ใกล้เคียง ว้าว! นี่มันเดเร็ก โลแกนนี่”
    ริกส์บีเอ่ยปาก “เดี๋ยวฉัน ไปเติมเหล้า ทักทายคนอื่น แต่ดีใจนะที่ได้เจอ”
    ริกส์บีเดินเข้ามาหาแพททริก เขาแซวว่า
    “ว้าว ตุ๊กตาทอง”
    “ผมทำไม่ได้”
    แพททริกให้กำลังใจ “คุณทำอยู่ พร้อมขั้น 2 รึยัง”
    “ตายแน่”
    “คิดแบบนี้ ถ้าทำเจ๊ง คดีเสีย ผมฟ้องลิสบ้อน”
    “ใจร้ายมาก รู้มั้ย”
    บนเวที วิลล่าขึ้นประกาศจะแจกรางวัล แต่ริกส์บีขึ้นไปแทรก บอกว่าขอยืมเวทีสักครู่ วิลล่ายอม
    “เปลี่ยนแผนกันนิดหน่อย เดี๋ยวกลับไปที่รางวัล ก่อนอื่น เดเร็ก โลแกน!”
    ริกส์บีหัวเราะ “ครับ คือ ทุกคนคงเกาหัว ว่าทำไม ผมถึงมาผมมาคืนนี้เพราะ อยากรู้ว่าจะรู้สึกยังไง ผมต่างจากตัวตนเมื่อ15ปีก่อน ตอนเดินผ่านประตูเข้ามา ไม่เลว ขอบคุณ แต่ ทันทีที่ได้มองทุกๆ คนยังจำความรู้สึกตอนเดินออกไปได้อยู่ ผมเป็นเด็กเศร้า ขี้แพ้ อีกครั้งได้ ตามสบาย เสียใจแทนผม แต่ทุกคนควรเสียใจแทนเซลบี้ ขอให้...ไปอย่างสงบซักหนึ่งเดือนก่อน เซลบี้โทรมา เขาพยายาม ติดต่อผมอยู่นานเขาบอกว่าอยากขอโทษ”
    ระหว่างที่ริกส์บีพูด มีคอนโดวิ่งออกไปอาเจียน ลิสบอนตามไปดูเห็นไม่มีอะไรก็กลับเข้ามา
    ริกส์บียังพูดต่อ “และบอกความจริง เรื่องที่เกิดวันนั้น ความจริง ที่ไม่เคยเปิดเผยความจริง เซลบี้เป็นคนตาม ไม่ใช่คนนำ และเขาทำแบบนั้นเพราะ มีคนอื่นอยู่ด้วย มีคนบอกให้เขาทำสิ่งนั้นกับผม ใช่ ถูกต้อง”
    ฟิลออกไป แวน เพลท์เห็นก็ตามไปแต่ปรากฎว่าฟิลโทรศัพท์คุยเรื่องลูก
    “และผมรู้แล้ว ว่าเป็นใคร และนั่น คือสาเหตุจริง ที่ผมมา ผมมา เพื่อให้ คุณ ชดใช้ใช่ คุณทำลายชีวิตผม เอ่อ วันนั้น และ ผมใช้เวลา 15 ปี ในการลุกขึ้นยืน” ริกส์บีหัวเราะ “และผม ทำได้แล้ว แน่นอน และผมจะ ได้แก้แค้น ล้างแค้น ต้อง ต้องสาสม เหมือนกับในหนังที่ เอิ่ม เอ่อ ที่เมล กิ๊บสัน ตอนที่ลักพาตัวเด็ก เรื่องนั้น เอ่อๆ อีกเรื่องล่ะ ช่างมัน นั่นแหละ เชิญสนุกกันต่อ สู้ โทโรส์”
    ริกส์บีจบเพราะเห็นแพททริกกับลิสบอนตามวิลล่าไปแล้ว

    วิลล่าเข้าไปในห้อง เตรียมเก็บเสื้อผ้า ทันใดนั้นลิสบอนกับแพททริกก็เข้ามา
    วิลล่าตกใจ “นี่ ทำอะไรมิทราบ”
    แพททริกว่า “โอ้ แม่บ้านให้เรายืม แต่อย่าลืมทิปนะ มันเป็นมารยาท”
    “คงยากนะที่ต้องออกจากงานใหญ่ที่วางแผนเอง”
    วิลล่าหัวเราะ “เขาพูดน่าเบื่อ และฉันต้องรีบกลับชิคาโก้ มี 2 รายการที่ต้องจัดในวันจันทร์”
    “คิดหัวข้อรายการให้เอามั้ย เอ่อ “การฉีกหน้าคนที่เป็นหัวโจกแกล้งคนอื่น”ให้คุณเป็นแขกบ้าง”
    วิลล่าหัวเราะ “คุณ คุณไม่มีข้อมูลเรื่องนั้น ฉันแค่ ไม่อยากฟังเดเร็กพล่ามไม่หยุดเรื่อง”
    ลิสบอนว่า “รายการของคุณจะไประดับประเทศ”
    “แล้วไง?”
    “ถ้าเซลบี้ไปหาสื่อด้วยเรื่องที่ คุณทำร้ายเด็กชายที่น่าสงสาร คุณมีโอกาสหมดอนาคตเลย นัดกับเซลบี้ ว่าจะให้เงิน เจน่าไปด้วย ซึ่งคุณคาดไม่ถึง เลยฆ่าทั้งคู่”
    “โอ เค ฉัน ไม่จำเป็นต้องจ่ายหรือฆ่าเขา เซลบี้ไม่มีสิ่งที่จะพิสูจน์ ว่าฉันอยู่ห้องนั้นนักข่าวไม่สนใจคนเพี้ยนแบบนั้นหรอก”
    “ข้าโหยหาความเป็นอมตะ พอนึกออกมั้ย”
    “เป็น ของเช็คสเปียร์ มัน ข้อความ ของฉันในหนังสือรุ่น” วิลล่าหัวเราะ
    แพททริกว่า “ซึ่งใช่เลย มัธยมเป็นช่วงที่คุณชอบมากจริงมั้ย”
    “จะว่างั้นก็ได้”
    “เป็นดาวเด่น ประธานรุ่น แชมป์โต้วาที เป็นเด็กที่เป็นผู้นำ วิลล่า บร็อกเป็นดาวโรงเรียน ทุกอย่าง เพอร์เฟ็กต์”
    “ใช่”
    “ใช่ แต่เกิดบางอย่างขึ้น ซึ่งทำให้มันสั่นคลอน เดเร็ก โลแกน ขัดใจ บางอย่างคุณจะไม่ปล่อยผ่านโดยไม่โต้ตอบ คุณเริ่มใช้สเน่ห์ ปั่นหัวให้เซลบี้ช่วยคุณโดยรู้ ว่าเขาเต็มใจช่วยดาวเด่นอย่างคุณ ซึ่งเขาแอบ หลงรักมาตลอดและคุณทำลายเดเร็ก โลแกน ให้เพื่อนๆ สะใจ และคุณก็ชอบ เพราะทุกอย่างว่ามัน ง่ายดาย และ มีอำนาจ และตื่นเต้น ใช่มั้ยจากความสำเร็จทั้งหมดในโรงเรียน นี่ คือความสำเร็จสูงสุดของวิลล่า บร็อก”
    แพททริกผิวปาก “ไม่แก่เลย ดูเหมือนเซลบี้จะถ่ายมามากกว่า1รูปในห้องเปลี่ยนชุดจริงมั้ย ดูนี่สิ ลองดูซี่ นี่คือหลักฐานของเขา แต่คุณไม่อยากจ่ายเงินและเสี่ยง ที่จะโดนแบล็กเมล์อีก เลยฆ่าเขา กับภรรยา เจนน่า สิ่งที่ความหลงตัวเองทำกับคุณเหมือนบทกวีเลย”
    “เดเร็ก โลแกนป่าวประกาศว่าฉันยอมให้เขาลูกไล้ เหมือนกับเป็นความจริงฉันเลยอับอายมาก”
    “เลยทำลายชีวิตเขา และเซลบี้และเจน่า วิกเกอร์สก็ต้องมาตาย”
    “เซลบี้ตกหลุมรักสาวโปลิช แล้วจู่ๆ ก็เกิดกล้าขึ้นมาทุกอย่างจะเพอร์เฟ็กต์ ถ้าเขาอยู่คนเดียวและน่าสมเพชรต่อไป”
    วิลล่าถูกจับตัวไป ลิสบอนบ่นแพททริก
    “เกือบแล้ว ถ้าเธอทำลายฟิล์มที่เซลบี้มอบให้ เราคงไม่มีหลักฐานจะทำคดี”
    “มันเป็นถ้วย ที่ทำให้เธอนึกถึงวิลล่า บร็อกผู้ยิ่งใหญ่ ที่ทำให้ทุกคนตกหลุมรัก เหมือน15ปีก่อนไม่มีผิด”
    “ใช่ๆ ไม่มีใครเติบโตจากมัธยม ฉันเชื่อแล้ว”
    “สัญชาตญานไม่เคยเปลี่ยน”

The End 11