คมเคียวคมปากกา - ไฮ! มิสซิสจิน | คมชัดลึก

  น่าจะเป็นเพลงแรกในสีเสื้ออาร์สยาม ที่ออกสตาร์ทแล้วมีกระแสตอบรับดีกว่า 2 ชุดที่ผ่านมา
 จะว่าไปแล้ว คุณภาพเสียงคุณภาพการร้องของสาวจิน ยังดีไม่มีตก มันอยู่ที่ว่าจะหาเพลงอะไรมาให้เธอร้อง
 คำว่า “เพลงอะไร” นี่แหละที่มันเป็นการบ้านข้อสำคัญของทีมงาน
 แรกที่ได้ฟัง “มิสซิสเหี่ยน” ก็รู้สึกว่ามันใช่...ใช่กว่าตอนที่อาร์สยามเข็น “จินตหราแอ๊บแบ๊ว” ออกมาสู้ตลาดลูกทุ่งอีสาน
 โดยเฉพาะท่อนฮุก “มายเนมอิส มิสซิสเหี่ยน” ที่กลายเป็นวรรคทองโดนใจแฟนเพลง บวกกับลีลาการร้องแบบสาวเสียงพิณจินตหรา ก็ยิ่งเป็นแรงส่งให้เพลงนี้ติดหูเร็วขึ้น
 ถึงไม่ดังระเบิดระเบ้อเหมือน “ดาวมหาลัย” หรือ “มันต้องถอน” แต่ก็ดีกว่าชุดที่ผ่านๆมา
 เมื่อทราบภายหลังว่า เพลงนี้แต่งโดย สุริยัน ปากศรี หนึ่งในทีมงานของ สวัสดิ์ สารคาม ยิ่งโอเคเลย
 สุริยัน ปากศรี ไม่ใช่คนหน้าใหม่ของวงการ เขาอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ พี สะเดิด, ยู สะเดิด และร็อคออนซอน
 ผมเป็นคนหนึ่งที่ติดตามงานเพลงของเขามาโดยตลอด ตั้งแต่เขียนเพลงให้ “พี” ร้องสมัยยังรวมตัวอยู่กับสาว ”ยู” ในวง “ร็อคสะเดิด” ที่มี ประเสริฐ ไชยศิลป์ เป็นผู้จัดการวง
 โจ๊ะแบบสุริยัน ไม่ใช่โจ๊ะสองแง่สองง่าม แต่มันแฝงด้วยเรื่องราวของวิถีชีวิตผู้คนบนที่ราบสูง อย่างเช่นเพลงมิสซิสเหี่ยน ที่สะท้อนภาพ “เมียฝรั่ง” ในอีกลีลาหนึ่ง ต่างจากเพลงเมียฝรั่งที่มีการแต่งมาก่อนหน้านั้น
 ถ้ามี สุริยัน ปากศรี ก็ต้องมี สุดโก้ เจียรนัย เพื่อนร่วมงานของสวัสดิ์ สารคาม อีกคนหนึ่ง
 ยี่ห้อของสุดโก้ ก็คือเพลงหมีแพนด้า และอีกหลายๆ เพลงที่มีกลิ่นลูกทุ่งหมอลำ
 นับตั้งแต่อาร์สยามได้เปิดกว้างให้ “คนนอก” เข้าไปมีส่วนร่วมในงานสร้างสรรค์ มันก็เป็นเรื่องดีแก่ตัวนักร้อง และตัวผู้บริหารค่ายเอง
 และการทำงานกันเป็นระบบทีม ย่อมดีกว่าการซื้อมาสเตอร์สำเร็จรูปมาทำการตลาด ซึ่งเหมือนกับการซื้อหวยใต้ดิน มันเสี่ยงเกินไป
 ในจังหวะที่ตลาดลูกทุ่งเปิดรับเพลงโจ๊ะแก้เครียด ก็น่าจะเป็นโอกาสดีของ จินตหรา พูนลาภ ที่จะได้กลับมาเก็บเกี่ยวงานเดินสายในฤดูกาลนี้
 ดังอีกครั้งก็ยังไม่สาย (ฮา) ดังตอนเป็น “มิสซิสจิน” นี่ไม่ธรรมดา...แม่นบ่ มิสเตอร์จังโก้!
 …………….
 บรรณวัชร