ศิลาในน้ำเชี่ยว - ‘โรค’ การแสดง | คมชัดลึก

  เราคงได้ยินข่าวกันบ่อยๆ ว่า ดาราที่กำลังรับบทอะไรบางอย่างที่จอทีวี เมื่อออกมาใช้ชีวิตปกติ เดินทางไปไหนมาไหน ประชาชนคนดูก็มักจะทักทายเป็นตัวละครเรื่องนั้นๆ หากเป็นนางร้าย อาจโดนคนหมายปองร้ายได้ เพราะเล่นได้สมบทบาทเหลือเกิน!

 แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือ โลกการแสดงนั้นไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะวงการบันเทิง แต่กลับขยายวงมาอยู่ในชีวิตประจำวันของผู้คนส่วนใหญ่ในสังคม ที่มักจะสร้างบทบาทการแสดงของตัวเองขึ้นมา อยู่ในโลกการแสดง จนกลายเป็น ‘โรค’ การแสดงที่น่ากลัว

 จากหนังสือ ‘สุขภาพดี ใจสร้างได้’ คุณมนตรี ภู่มี ผู้เขียนกล่าวว่า ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งของมนุษย์ คือ การเสแสร้งแกล้งทำ หรือ การแสดงที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง เพราะการปฏิเสธ ไม่ยอมรับความเป็นจริง กลัวการเสียหน้า กลัวเสียน้ำใจ กลัวไม่เป็นที่ยอมรับ จึงทำให้มีพฤติกรรม คำพูดที่สร้างขึ้นมาเพื่อหลอกตัวเอง หลอกผู้อื่น

 ส่งผลให้พฤติกรรมและการสื่อสารทางอารมณ์ คำพูดที่ ‘แสดงออกมา’ นั้นไม่มีความเป็นเนื้อแท้ ไม่อยู่บนความจริง ถูกบิดเบือน ด้วยการเสแสร้ง โป้ปด หลอกหลวง เป็น น้ำหวานที่เคลือบด้วยยาพิษ แต่คนส่วนใหญ่ชอบ ต่างจากยาขมที่เป็นประโยชน์ แต่ไม่เป็นที่โปรดปราน จึงเป็นการแสดงที่หลอกหลวงทั้งตนเองและผู้อื่น อย่าง ‘จงใจ’ หรือมีเจตนาปกปิดซ่อนเร้นปมปัญหาที่ซ่อนอยู่ในหลืบลึกอันมืดมิดของหัวใจ โดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ตัว

 เมื่อมนุษย์สร้างโลกการแสดงขึ้นมาหลอกตัวเอง ส่งผลให้มีการสร้างเหตุผลขึ้นมารองรับ และแปรเปลี่ยนเป็น ‘นิสัย’ หรือ ‘ความเคยชิน’ ซึ่งถูกฝังลึกลงไปเรื่อยๆ ในจิตใต้สำนึก จนแยกไม่ออกว่า เรื่องใดจริง เรื่องใดเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมา ‘หลอก’ ตัวเองจนบิดเบี้ยว

 การแก้ไขคือ ยอมรับความเป็นจริงของธรรมชาติ สรรพสิ่งแวดล้อม และตัวตนที่ไม่สมบูรณ์พร้อม เปลี่ยนแปลงผันแปรและพัฒนาอยู่ตลอด โดยไม่ควรให้คะแนนแก่ความชัง ความชอบ ความรัก ความเกลียดมากจนสุดโต่ง จนถูกผลักให้เข้ามาโดนขังในโลกแห่งความคิดอันคับแคบของตัวเอง

 ตราบใดที่เรายังแยกแยะไม่ออกว่า อะไรคือความจริง อะไรคือการเสแสร้งแกล้งแสดงขึ้นมา เราก็จะอยู่กับ ‘โรคการแสดง’ ตลอดไป.

 หากท่านผู้อ่านต้องการรับข้อมูล สาระดีๆ เชิญเข้ามาที่ http://twitter.com/ dc_danai

"ดนัย จันทร์เจ้าฉาย"