สืบจิต ไขปริศนา ปี 2 ตอน 1 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

ตอน The Mentalist 201 ตอน Redemption 

    แพททริกไปทำงานกับลิสบอน ที่มีคนตายในห้างสรรพสินค้า เขาใช้พลังจิตช่วยสืบจากคนที่อยู่บริเวณนั้น แล้วก็พบตัวคนร้าย ซึ่งคนร้ายไหวตัววิ่งหนีทำให้ตำรวจวิ่งไล่จับ จนข้าวของในห้างเสียหายเยอะ
    เหตุการณ์นี้ทำมิเนลลี่ไม่พอใจมาก เพราะคิดว่าแพททริกเป็นแบบนี้เพราะเรดจอห์น เขาจึงสั่งยกเลิกทีมลิสบอนยุ่งเกี่ยวกับคดีของเรดจอห์นเด็ดขาด แล้วจะให้บอสโก้เข้ามาดูแลแทน ลิสบอนกับแพททริกไม่พอใจนัก แต่ทำอะไรไม่ได้
    แพททริกจะลาออก ลิสบอนเองก็เซ็งๆ ไม่อยากคัดค้าน พอดีกับมีคดีเข้ามา ที่ ทเว็นตี้ ปาล์มส์ แคลิฟอร์เนีย ทุกคนจึงออกไปทำงาน ลิสบอนให้แวน เพลท์ขับรถ เธอสตาร์ทรถไม่ติด จนแพททริกตามมาขึ้นรถด้วยทัน เขาว่าจะช่วยทำอีกคดี
    ที่ ทเว็นตี้ ปาล์มส์ แคลิฟอร์เนีย พบศพหญิงสาว 30 ปลายๆ แพททริกเข้าไปดูศพและรอบๆ ห้อง ก่อนบอกว่า
    "เหยื่อเป็นชนชั้นกลางที่ทำตามกฎหมาย บังเอิญทำเรื่องไม่ดี เรื่องเลวร้าย ที่ทำให้เธอรู้สึกผิด จนต้องหนีมาซ่อนตัว" แพททริกหยิบรูปขึ้นมา
    ลิสบอนดุ "นั่นมันหลักฐานนะ คุณก็รู้กฎดี"
    "แหม พิมพ์คำว่า ”ทีมบูลฟร็อกได้ถ้วยแชมป์บาสมัธยม” แล้วค้นหา ก็จะเจอบ้านของเหยื่อ"
    แวน เพลท์ค้นหาข้อมูลให้ตามที่แพททริกบอก จนพบ
    "เบย์ชอร์ คูเรียร์ฉบับมิถุนาฯ พาดหัวว่า”ตำรวจยังไม่พบดันนินเจอร์” เธอหายตัวไปเมื่อก่อน ตำรวจเบย์ชอร์ไม่สามารถตามโมนิก้า ดันนินเจอร์วัย43ปีพบ เธอโดนข้อหายักยอกเงินเกือบครึ่งล้านของแจฟฟี่ พริ้นติ้ง กรุ๊ป"
    ลิสบอนให้ไปเบย์ชอร์เลย แต่แพททริกขอแวะหาบ้านที่ประกาศขายหน่อย ว่าจะย้าย ลิสบอนสวนว่า 
    "ไม่มีความลับ ห้ามโกหก ห้ามหลอก ห้ามเซอร์ไพร้ส์ แค่ความจริง"
    "อ้าวเป็นกฎตั้งแต่เมื่อไร"
    "ตั้งแต่ฉันบอก"
    "ทำไมต้องทำ"
    "งั้นก็ลาออก"
    "จะบอกอะไรให้ นี่เป็นคดีสุดท้ายของผมจำได้มั้ย เหตุผลเดียวที่ยังอยู่นี่ เพราะห่วงว่าพวกคุณทำยังไงถ้าไม่มีผม"
    "อ๋องั้นเหรอ เราปิดคดีไม่ได้ถ้าไม่มีงั้นงั้นสิ"
    "ใช่ ยอมรับความจริงเถอะน่า"
    ลิสบอนปิดประตูและสั่งแวน เพลท์ออกรถทันที แพททริกไม่ทันได้ขึ้นรถ ดีที่โชขับรถมาจอด รู้ทันทีว่าเขาปากเสียกับลิสบอน แพททริกให้โชจอดรถที่บ้านประกาศขายหลังหนึ่ง เขาเขียนหน้าจดหมายเสียบไว้ที่ประตูว่า "จากโมนิก้า...ไมล์สโทรหาฉันด้วย"

    เบย์ชอร์ แคลิฟอร์เนีย แพททริกถือสตรอเบอรี่มาให้ลิสบอนกับทุกคนชิม ลิสบอนชิมแล้วสั่งให้โชกับริส์บีสอบถามเพื่อนบ้าน ส่วนแวน เพลท์ไปกับเธอ แพททริกเรียกไว้
    "เอ่อเดี๋ยว เอ่อลิสบ้อน ขอโทษที่ผมพูดกับคุณแบบนั้น ผมขอทำงานต่อได้มั้ย"
    "ไหนว่าจะลาออก"
    "คุณก็รู้ผมพูดไปอย่างงั้น"
    "งานนี้คงคุ้มค่าสินะ"
    "ไม่ใช่อย่างงั้น ไม่ใช่เลย เพียงแต่ว่า... ผมไม่มีอะไรจะทำ"
    "ห้ามเล่น แต่ไปนี้ทำอะไรอยู่ในกฎ"
    "ก็ได้"
    "ฉันต้องเห็นคุณทำงานอย่างมีประสิทธิภาพโดยไม่ก่อเรื่องให้ฉันตามเช็ดตามกวาด"
    "ไม่ก่อเรื่อง สาบาน"
    "ถ้าทำได้ก็อยู่ต่อได้"
    "ขอบคุณครับ" แพททริกกอดลิสบอนเลย ลิสบอนตกใจ 
    ลิสบอน แพททริกและแวน เพลท์เข้าไปคุยกับฮอลลิสสามี เคสซี่ลูกสาวและแอนเซิล ลูกชาย เคสซี่จะพูดถึงแม่ แต่แอนเซิลไม่อยากฟังขอไปพัก ฮอลลิสพาไป เคสซี่ชงชาให้แพททริก พลางเล่าว่าแอนเซิลเป็นมะเร็งแต่ดีขึ้นแล้ว แพททริกขอให้เล่าเรื่องแม่
    "ได้ค่ะ จะเล่าให้ฟัง ขโมยเงินแล้วหนีไปเหรอ เรื่องนั้นแค่จิ๊บๆ ตอนแอนเซิลเป็นมะเร็งวิธีทำใจของแม่ อัดยาแก้ปวด เอากุ้ยเป็นชู้..นั่นแหละแม่"
    "รู้จักชื่อแฟนของแม่มั้ย"
    "โบดี้ แอนโดรส ฉันรู้ได้ไงรู้มั้ย แอนเซิลไปหาแม่ที่สถานที่สอนโยคะ เขาเห็นแม่กำลังเย่อกับครูที่สอนอยูในห้อง..ลองคิดดูสิ"
    "แล้วยังไงต่อครับ"
    "แม่ก็ลื่นไปเรื่อย บอกว่าละอายใจ แม่เสียใจ แม่จะกลับตัว..ก็เหมือนเดิม พ่อก็ยกโทษให้อีกอยู่ดี พ่อใจอ่อนเพราะรักแม่"
    "แล้วคุณล่ะ ไม่รักแม่เหรอ"
    เคสซี่ส่ายหน้า "คือแม่..ไม่เคยมีเวลาให้ฉัน ฉันดูมารยาของแม่ออก จริงนะ จริงๆ แล้วแม่เป็นคนเห็นแก่ตัว"
    ฮอลลิสเข้ามาปรามว่าแม่ตายแล้วให้เกียรติแม่บ้าง "เธอเป็นคนจิตใจดี สนุกสนาน และ..และสนุกสนาน และสิ่งนั้นนั่นแหละ..ทำลายเธอ"
    เคสซี่แย้ง "อีกอย่างค่ะ เพราะมีข่าวเรื่องยักยอกเงิน หมอที่ซีดาร์ส ออฟ ไซอ้อนถึงรู้เรื่องแอนเซิล และยื่นมือมาช่วยเหลือเรา พวกเขารักษาให้ฟรี ช่วยชีวิตเขาไว้ ช่วยชีวิตเขาไว้ทั้งที่ใครๆ บอกว่าหมดหวัง เอ่อ พระเจ้าทรงมีทางออกให้เสมอ"
    "รู้มั้ย พระเจ้าไม่จำเป็นจะต้อง"
    ลิสบอนตัดบท "ขอบคุณมากค่ะ ที่สละเวลา"
    แพททริกหันไปถามว่ารู้จัก ไมล์ส ธอร์เซ่นมั้ย แต่ทั้งสามไม่มีใครรู้จักเลย พอออกมาลิสบอนก็ถามว่าใคร แพททริกว่าไม่ใช่คนพิเศษอะไร จนลิสบอนไม่พอใจ เขาจึงว่าพูดหว่านแหไปเรื่อย ลิสบอนให้โชกับริกส์บีตามโบดี้ แอนโดรส ส่วนแวน เพลท์แกะรอยเส้นทางเงินของพ่อกับลูกสาว
    โชกับริกส์บีตามไปจับตัวโบดี้ แอนโดรสได้ทั้งที่เขาพยายามหลบ เขาว่ากลัวตายตั้งแต่รู้ข่าว ทั้งเรื่องสามีเธอและข้อตกลงของธุรกิจ โชถามว่ารู้จักไมล์ส ธอร์เซ่นมั้ย เขางงว่าใครกัน

    บริษัท แจฟฟี่ พริ้นติ้ง ที่ทำงานของโมนิก้า ดันนินเจอร์ ลิสบอนกับแพททริก ไปพบรอนด้า แจฟฟี่ ประธานบริษัท เธอพาไปพบเกรก ฮัมฟรี่ย์ ผู้จัดการฝ่ายการเงิน รอนด้าพาไปคุยที่ห้องของเธอก่อน ลิสบอนถามว่ารุ้จักโมนิก้า ดันนินเจอร์มั้ย
    "รู้ค่ะ ฉันรู้จักพนักงานทุกคน แย่จังค่ะ เรื่องมันแย่สุดๆ เลย..น่าสงสารนะคะ ฉันมั่นใจว่าเธอต้องมีปัญหามากกว่าที่คิดไว้ มันไม่ใช่เรื่องเงิน เรื่องไม่ไว้ใจกันซะมากกว่า บริษัทของเราอยู่กันแบบครอบครัว พ่อฉันมักพูดว่าแจฟฟี่ พริ้นติ้งให้ความสำคัญ ที่คุณค่าคน ไม่ใช่เครื่องจักร"
    "คุณรู้จักไมล์ส ธอร์เซ่นมั้ยครับ"
    "ไมล์ส ธอร์เซ่นเหรอ..ไม่รู้จัก" แพททริกถามย้ำ จนลิสบอนสั่งให้พอ
    แพททริกเดินดูรูปในห้องของรอนด้า เห็นภาพหนึ่ง กองทุนครอบครัวแจฟฟี่ เพื่อโรงพยาบาลซีดาร์ส ออฟ ไซอ้อน
    ฮัมฟรี่ย์มาพบและพาแพททริกกับลิสบอนไปที่ห้องการเงิน หาข้อมูลการยักยอกเงินของโมนิก้า ลิสบอนถามว่าทำไมยักยอกเงินได้เยอะขนาดนั้น
    "ตอนที่รวมระบบการเงินและบัญชีเข้าด้วยกัน ไม่มีใครนึกถึงเรื่องของบัญชีเบ็ดเตล็ดโมนิก้ามีรหัส..ผู้ใช้ของไซท์แผนกธุรการ เธอสร้างคนขายหลอกๆ ขึ้นมา ผมไม่คิดว่าเธอจะคิดได้ บอกตรงๆ ครับ เราไม่รู้แน่ว่าเธอทำได้ยังไง เพราะเธอทำลายฮาร์ดไดร้ฟ์ของเธอ แล้วเอาสมุดบัญชีไปด้วยครับ"
    แพททริกมองแล้วบอกว่าถ้าจะดูตัวเลขเยอะๆ ขอไปรอที่รถ ก่อนไปยังถามฮัมฟรี่ย์ว่ารุ้จักไมล์ส ธอร์เซ่นมั้ย เขาว่าไม่รู้จัก
    ขณะที่แวน เพลท์เจอข้อมูลเคสซี่ที่คุมการเงินในบ้าน ที่จ่ายค่าบ้านเป็นเงินสด ลิสบอนให้แวน เพลท์คุมตัวมาคุย
    แวน เพลท์คุยกับเคสซี่ เธอว่าทะเลาะกับแม่ แต่แม่ก็ส่งเงินให้เธอ 5 พันดอลลาร์ทุกเดือน โดยที่เธอไม่ได้บอกพ่อ ลิสบอนว่าเธอน่าสงสัย แต่แพททริกว่าคนที่ฆ่าเป็นคนอื่น ลิสบอนให้แพททริกไปดูกล่องที่ใส่ทรัพย์สินของโมนิก้า เผื่อเจออะไร แต่แพททริกกลับไปชวนโชกับริกส์บีไปจับคนร้ายที่ทเว็นตี้ปาล์ม อ้างว่าลิสบอนอนุญาติแล้ว
    แพททริกพาโชกับริกส์บีเปิดบ้านที่ประกาศขายแล้วเขาไปนั่งปิกนิกกัน ริกส์บีไม่เห็นด้วย แพททริกเลยบอกให้ริกส์บีไปที่ห้องสมุดใกล้ๆ นี้ บอกว่าถึงแล้วให้โทรหาด้วย
    แพททริกนั่งอยู่กับโช เขาหยิบหนังสือมาอ่านแล้วชวนคุย พอดีมีชายขายบ้านพาลูกค้าเข้ามา โชต้องแสดงตัว ชายคนนั้นพาลูกค้าไปดูบ้านหลังอื่นแทน ไม่นานรอนด้าก็เปิดประตูเข้ามา เธอตกใจรีบบอกว่าที่อยู่ผิด แต่แพททริกเรียกไว้ให้กลับมาก่อน
    รอนด้าหัวเราะน้อยๆ "ที่มาเพราะอยากรู้ ก็แค่นั้น" 
    "อ๋ออยู่แล้ว"
    "ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้นถ้าไม่มีทนาย" 
    "คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น รู้แต่แรกว่าต้องเป็นคุณ นี่ ที่ผมบอกว่าเป็นเธอ ผมก็แค่เดาเอาเอง จิตใต้สำนักของผมคิดว่าเป็นเธอ ตอนที่ผมเห็นเธอในรูปที่ถูกเช็คใบใหญ่หน้าโรงพยาบาลซีดาร์ส ออฟ ไซอ้อนคุณยักยอกเงินล้านจากบริษัทตัวเอง"
    รอนด้าหัวเราะน้อยๆ "แล้วทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย"
    "เดาเพราะว่าเป็นผีพนัน แต่ไม่ว่าปัญหาคุณคืออะไร พอถูกขู่ว่าจะแฉ คุณเลย ทำข้อตกลงกับโมนิก้า ถ้าเธอเป็นแพะแล้วหายตัวไป คุณจะช่วยเรื่องแอนเซิลให้ได้รักษามะเร็งที่ดีที่สุดในแคลิฟอร์เนียและจ่ายเงินให้เธอทุกเดือนเพื่อให้เธอหายตัวไป"
    รอนด้าตั้งสติ "เพ้อเจ้อ" 
    "แต่พอแอนเซิลหายดีแล้วโมนิก้าไม่ยอมหายตัวไปอีก ไม่แล้ว ก็เลยฆ่าเธอปิดปาก"
    "แต่นิยายเอาเองทั้งนั้น คุณไม่มีหลักฐานอะไรเลย"
    "โอ้เอ่อ เรามีแน่ รอแป๊บนึง อยู่ไหนน้า เจอแล้ว รับรองเด็ดแน่" 
    ริกส์บีคุยโทรศัพท์หาหนังสือ "ใช่ผมถึงแล้ว ผมรู้ ผมรู้ การปฏิวัติจากเครื่องแฟ็กซ์เป็นหนังสือห้องสมุดที่โมนิก้าแอบสับเปลี่ยน เดี๋ยวนะ กำลังดูอยู่ เจอแล้ว รอแป๊บนึงน่าจะเป็นสมุดบัญชี ในนี้มีแผ่นดีวีดี"
    ที่ห้องสอบสวน สามคนพ่อลูกดูดีวีดีของโมนิก้าอัดไว้ก่อนเสียชีวิต
    "เทปนี้เพื่อจะบอกว่า เผื่อเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับแม่ แม่ขอสาบานกับพระคัมภีร์ว่าทุกอย่างในสมุดบัญชีล้วนเป็นความจริงแม่รู้ว่าทำไมทุกคนหมดรักและหมดศรัทธา แต่แม่หวังว่าข้อตกลงในครั้งนี้จะช่วยให้แอนเซิลอาการดีขึ้น และ..ชดเชยที่แม่เคยทำให้เจ็บปวดแม่รักทุกคนนะ..มากด้วย โดยเฉพาะลูก เคสซี่ ถึงลูกจะคิดว่าแม่ไม่รัก แม่เสียใจมากๆ กับสิ่งเลวๆ ที่แม่เคยทำ ยกโทษให้แม่ด้วย ลาก่อน"
    ลิสบอนบอกทั้งสามว่า "สมุดนี้บอกข้อตกลง โมนิก้าเป็นแพะแทนเจ้านายเพื่อให้แอนเซิลได้รับการรักษาที่ดีที่สุด" เคสซี่ร้องไห้ 

The End 2