สืบจิต ไขปริศนา 21 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

The Mentalist ตอน Miss Red 

    ท่าเรือเพลิแกน โคฟ ซอซาลิโต้
    ลิสบอนถาม “เหยื่อเป็นใคร”
    “จิม กัลแบรนด์ ผู้บริหารและผู้ก่อตั้งบริษัทซอฟท์แวร์ไกอา เมททริกซ์ พี่ชายที่อยู่ด้วยแจ้งว่าเขาหายไปเมื่อวานตำรวจท้องที่รับแจ้งแต่เพิ่งมาตรวจสอบเรือเมื่อเช้านี้พบคราบเลือดบนเรือแต่ไม่เจอศพ”
    “ทำไมต้องทำคดีนี้”
    “เป็นท่าเรือส่วนบุคคลที่เช่ากับทางเมืองซอซาลิโต้ ตำรวจท้องที่มีสิทธิตัดสินว่าจะทำคดีหรือไม่”
    “เป็นคดีคนดังหายตัวไป..ทำไมพวกเขาไม่ทำ”
    ริกส์บีเดินตามมาไอ แวน เพ้ลท์ว่าเขาไม่ค่อยสบาย ลิสบอนขู่ว่าถ้าเธอป่วย เขาจะโดนซุ่มเดือนหนึ่ง
    ลิสบอน แวน เพ้ลท์และแพททริกขึ้นสำรวจเรือ แวน เพ้ลท์เล่าประวัติจิมว่าอายุ 33 มีทรัพย์สินประมาณ 100ล้านเหรียญ เพิ่งหย่ากับแคทเธอรีน สดับส์ กัลแบรนด์ บริษัทที่เขาก่อตั้ง  ไกอา เมททริกซ์ เคยถูกกลต.สอบสวนเรื่องละเมิดความมั่นคงเขากำลังส่งรายงานมา 
    แล้วแพททริกก็เดินออกจากเรือมาดูรอบๆ เห็นโซ่สมอเรือ เขาจึงกลับเข้าไปในเรือ แล้วหาปุ่มดึงสมอเรือพร้อมกับลิสบอน พอดึงขึ้นมาก็พบศพจิม กัลแบรนด์
    เบลเวเดียร์ แคลิพ่อร์เนีย ลิสบอนไปคุยกับคีธ พี่ชายของจิม บอกว่าบริษัทที่ก่อตั้งร่วมกับริค ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้มีสาวคนใหม่คือ บรู๊ค ฮาร์เปอร์ หญิงสาวจิตแพทย์ที่สวยมาก ทั้งสองเจอกันเพราะคีธไปที่ศูนย์บำบัดซอซาลิโต้ จิมไปเยี่ยมทำให้เจอจิตแพทย์สาว
    สำนักงานใหญ่ไกอา เมททริกซ์ เบิร์กเลย์ แคลิฟอร์เนีย โชกับแวน เพ้ลท์ไปพบริค เจอกับสตวร์ทชายที่นั่งรถวินแชร์ พาไปพบกับริค แวนเพ้ลท์ถามสตวร์ทว่าทำหน้าที่อะไร เขาว่าเป็นคนสร้างรหัสและเจ้าของไอเดียนอกกรอบ
    ริคบอกว่าจิมคือสมองสร้างสรรค์เบื้องหลังไกอาเมททริกซ์ เขาคือวิสัยทัศน์ ส่วนริคจัดการด้านธุรกิจ เราเป็นทีมที่ดี เขาเป็นอัจฉริยะ แต่ไม่เด็ดขาดพอ ส่วนตัวริคเป็นนักกีฬา ชอบแข่งขันชอบชนะ ไม่เคยขอโทษ
    ด้านแพททริกกับริกส์บีไปพบบรู๊ค เธอว่ารู้จักกัน 7 เดือน เธอเห็นริกส์บีไอจึงเขียนใบยาให้ แพททริกดูบรู๊คแล้วไม่เหมือนจิตแพทย์
    กลับมาที่หน่วย แพททริกก็บอกลิสบอน แต่ลิสบอนไม่เชื่อเขา จนริกส์บีอ่านชื่อยา แพททริกจึงขอดู เขารู้ทันทีเพราะคนเป็นแพทย์เขียนชื่อยาคนไข้ไม่เคยอ่านออกเลย แวน เพ้ลท์เช็คให้ปรากฎว่า จิตแพทย์บรู๊คตัวจริงอายุ 64 ปี
    ริกส์บีกับโชจะตามไปจับตัว แต่บรู๊คที่รักษาคนไข้อยู่ไหวตัวทันหนีออกไปทางหน้าต่าง
    ลิสบอน โช แพททริกคุยกันเรื่องที่บรู๊คเป็น 18 มงกุฎมืออาชีพ แวน เพ้ลท์ก็เข้ามาบอกว่า
    “ฉันขุดคุ้ยบันทึกการเงินของกัลแบรนด์แล้วพบอะไรเข้า ปีที่แล้วกัลแบรนด์ถอนเงินหลายครั้งจากหลายบัญชีรวมเป็นเงิน10ล้าน”
    “เอาเงินไปทำอะไร”
    “นั่นละค่ะ ไม่ได้เอาไปฝาก ไม่ได้เอาเงินไปใช้”
    “เขาไม่เอาเงินไปติดสินบนใคร เขาเอาเงินไปซ่อน เงินเก็บยามฉุกเฉิน กันจากภรรยาเก่า ไม่ก็กลต.”
    โชว่า “นั่นอาจเป็นสิ่งที่บรู๊คตามล่า”
    “ถ้ารู้ว่าเป็นใคร หรืออยู่ไหนก็ดีสิ”
    แพททริกว่า “เรารู้ว่าเธอเก่ง ไม่กลัว วางแผนมาดี เธอกลับไปที่คลินิกอีกสองสามวันเพื่ออ่อยเหยื่อหน้าโง่อีก เป็นจอมวางแผน ขอใบแจ้งหนี้บัตรเครดิตล่าสุดได้มั้ย”
    แวน เพ้ลท์ว่าเธอขอใหได้ 
    ริกส์บีกับแวน เพ้ลท์ไปพบแคทเธอรีน ขอคุยส่วนตัว เพื่อนเธอจึงยอมลุกไป แวน เพ้ลท์บอกเรื่องที่จิมถอนเงินไป และอาจซ่อนเงินไว้ แคทเธอรีนโมโหมาก ทำให้เธอนึกถึงกุญแจล็อคเกอร์ที่โรงยิม

    แพททริกกำลังวาดภาพสิ่งของที่บรู๊คซื้อเมื่อสองอาทิตย์ก่อน เขาคิดว่าบรู๊คซื้อวิกผมคงต้องปลอมตัวแน่ พอดีแวน เพ้ลท์เข้ามาบอกเรื่องแคทเธอรีน
    “เธอบอกเราว่ากัลแบรนด์ห้อยกุญแจไว้ที่คอ อ้างว่าเป็นกุญแจตู้ล็อคเกอร์ แต่ที่ศพเขา เราไม่พบกุญแจ”
    “อือฮึ เธอเอากุญแจไป มิน่าถึงปลอมเป็นผู้ชาย จะได้เข้าไปที่ตู้ล็อคเกอร์ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงยิมได้”
    โชสงสัย “ถ้าเจอเงินล้านของจิมแล้วทำไมเธอไม่รีบหนีหายไป ทำไมยังอยู่ต่อ”
    “เพราะเงินไม่ได้อยู่ในล็อคเกอร์” ลิสบอนสันนิษฐาน
    “ถูกต้องเลย ตอนนี้เธอพยายามเข้าไปที่ไหนสักแห่ง”
    แพททริกกับโชไปที่สโมสร บังเอิญบรู๊คก็มาเช่นกัน เธอจึงถูกจับกุมตัวไปสอบสวนทันที ส่วนริกส์บีกับแวน เพ้ลท์ก็ไปดักดูแคทเธอรีน ไม่นานก็พบว่าริคมาจอดรถข้างๆ แล้วเดินมาขึ้นรถแคทเธอรีน ทั้งสองจูบกันดูดดื่ม แวน เพ้ลท์กับริกส์บีรู้ทันทีว่าทั้งสองเป็นชู้รักกันแน่
    ที่ห้องสอบสวน แพททริกเข้ามานั่งข้างโชที่กำลังสอบสวนบรู๊คอยู่ แพททริกถามตรงๆ ว่าเธอเป็นใคร 
    “โอเค ฉันชื่อแอนเจลล่า ดาลิบาร์มาจากเบอร์มิ่งแฮม มาทางฮ่องกง หาฉันเจอได้ไง”
    “ผมแอบใส่เครื่องบอกพิกัดจีพีเอส.ในตัวคุณ เป็นเทคโนโลยี่ที่ยอดเยี่ยมเล็กยิ่งกว่าหมากฝรั่ง”
    “เล่าเรื่องคุณให้ฟังซิ แอนเจลล่า เป็นวิลม่ามงกุฎมานานแค่ไหน” โชถาม
    “คงทั้งชีวิตล่ะมั้ง ฉันสารภาพ ชื่อจริงฉันไม่ใช่แอนเจลล่า”
    แพททริกสวนว่า “ผมก็ไม่ได้ใส่เครื่องติดตามที่ตัวคุณ”
    บรู๊คอยากรู้ “งั้นยังไง”
    “คุณอาจไม่ได้ลึกลับและหลบหลีกเก่งอย่างที่คุณคิดไว้”
    “อย่าเพิ่งมั่นใจให้มากนัก”
    แพททริกพูดต่อ “งั้นเหรอ คุณปั่นหัวคนอื่นเพราะคุณสะใจที่ได้ทำ คุณชอบที่เป็นคนฉลาดที่สุด แน่นอนว่าคุณสนใจเรื่องเงิน ตราบใดที่มันทำให้คุณได้หลอกคนอื่นด้วย คุณปล่อยตัวปล่อยใจอยู่เรื่องเดียว เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องผู้ชาย ไม่ใช่เรื่องดื่มหรือยาเสพติด เพราะกลัวว่ามันจะทำให้ความสามารถของคุณลดลง คุณย้ายบ่อยจนเลี้ยงสัตว์ไม่ได้ ผมเดาว่า ช็อกโกแลต” 
    “คุณเก่งนี่”
    “ทำไมทำแบบนี้บรู๊ค ถูกทิ้งตั้งแต่เด็กเหรอ นี่เป็นการเรียกร้องความสนใจหรือเป็นอะไรที่ชั่วร้ายกว่านั้น”
    “คงเป็นความลึกลับล้วนๆ”
    โชว่า “เรามีลายนิ้วมือคุณแล้ว อีกไม่นานจะรู้ว่าคุณเป็นใคร”
    “คิดเหรอว่าเราจะรู้จักใครคนนึงอย่างแท้จริง ฉันว่าไม่”
    โชถาม “มีกุญแจของจิม กัลแบรนด์ได้ยังไง”
    “เขาให้ฉันเอง”
    “ไม่ได้บอกเหรอว่ากุญแจอะไร”
    “ไม่ใช่กุญแจจริงมันเป็นสัญลักษณ์ ของความรัก..กุญแจดวงใจเขา”
    “คุณพูดว่าความรักของเรา อย่างหนักแน่น จะบอกเราว่าคุณก็รักเขาเหรอ”
    บรู๊คยอมรับ “ใช่ ฉันเองก็แปลกใจ ท้ายที่สุดฉันก็หลงรักเขา เขาเป็นคนจิตใจดี”
    แพททริกว่า “น่ารักจริงๆ”
    โชก็ว่า “นั่นสิ”
    “นี่ยังเป็นกุญแจตู้ล็อคเกอร์ที่..ใส่เงินไว้10ล้าน”
    “งั้นเหรอ ฉันนึกว่าใส่ซิการ์ ฉันชอบซิการ์ดีๆ”
    “ไม่ใช่ เงิน10ล้านเหรียญ”
    “ฟังดูบ้าไปมั้ง จิมจะเอาเงิน10ล้านไว้ในล็อคเกอร์ทำไม”
    แพททริกชม “เธอเก่ง”
    ด้านแวน เพ้ลท์ก็คุยกับแคทเธอรีน เธอบอกว่าเลิกกับจิม 1 ปี แล้วบอกว่าริคไม่มีอะไรกับเธอช่วงที่เธอยังอยู่กับจิม แต่แวน เพ้ลท์ว่าเธอทำได้ เธอก็ยอมรับและเปิดเผยความต้องการของตัวเอง

    ส่วนริกส์บีก็คุยกับริค เขาถามว่ารู้มั้ยว่าจิมให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่สอบสวนจากกลต. ริคหัวเราะบอกว่าจิมไม่มีทางทำอะไรลับหลังเขา ริกส์บีว่าเขาทำ ริคสวนว่าเขาหมดเรื่องคุย
    ขณะที่ลิสบอนกับแพททริกมาคุยกับสตวร์ท เขาตกใจเรื่องเงิน 10 ล้านดอลลาร์ แพททริกถามว่าเขาแนะนำจิมยังไงกับเงิน สตวร์ทว่าสัญญากับจิมไว้ว่าจะไม่พูดกับใคร
    ลิสบอนว่า “เราพบว่าแฟนของจิม บรู๊ค ฮาร์เปอร์เป็น18มงกุฎ เราคิดว่าเธออาจตามล่าเงินและอาจฆ่าจิมเพื่อเงิน”
    แพททริกหยิบกุญแจให้ดู “เราเจอเธอพร้อมกุญแจดอกนี้ กำลังไขตู้ล็อกเกอร์ของกัลแบรนด์..ที่คลับแบ็คแกมม่อน กุญแจไขไม่ได้แต่เห็นชัดว่าเธอเอามาจากจิม แต่เธอไม่รู้ว่าเงินอยู่ไหน”
    สตวร์ทว่า “ผู้หญิงร้ายกาจ”
    “โอ้ใช่”
    ลิสบอนพูดว่า “ถ้าคุณช่วยเราหาเงิน เราจะพิสูจน์ได้ว่าบรู๊คกำลังหาเงินนี่อยู่..จะเป็นแรงจูงใจในการฆ่าเขา”
    “ว่าไงสตวร์ท รู้มั้ยว่าเงินอยู่ไหน”
    “ไม่รู้ จริงๆ ก็ไม่เชิงหรอกครับ จิม..มาหาผมเรื่องอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย อย่างที่คุณบอก เขาอยากซ่อนเงินจากเมียเก่า ผมบอกเขาว่าเซฟฝากเงินและบัญชีนอกประเทศสืบได้ง่ายมาก พวกนั้นเปล่าประโยชน์”
    แพททริกถามต่อ “บอกเขาให้เอาไปซ่อนที่ไหน”
    สตวร์ทว่า “นอกระบบ ที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน ที่ไหนก็ได้ที่ไม่สามารถแกะรอยได้”
    ลิสบอนคิด “ตู้เซฟในบ้านเหรอ”
    “ไม่ ทุกชิ้นในบ้านจะตกเป็นเป้าหมด มันต้องเป็นที่ปลอดภัย เขาเลยมีกุญแจ ที่สำคัญต้องเป็นที่ที่ไม่มีคิดจะไปหา”
    “ซ่อนในที่ธรรมดา”
    สตวร์ทพูดสวน “ใช่ ผมเกี่ยวข้องด้วยแค่นี้ ผมไม่รู้ว่าเขาเอาเงินไปซ่อนไว้ที่ไหน”
    “เข้าใจละ อุ๊ย” แพททริกแกล้งทำกุญแจตกพื้นแล้วก้มเก็บขึ้นมา “อ้า ไม่หาย ไอย่า คงไม่อยากให้หายจริงมั้ย”
    แพททริกกลับมาคุยกับบรู๊คอีกครั้งว่า
    “2อาทิตย์ก่อน คุณเอากุญแจล็อคเกอร์ที่คอเขาไประหว่างที่เขาหลับ และเอากุญแจดอกปลอมไปเปลี่ยน..แต่จิมเป็นคนฉลาด พอคุณเอากุญแจไปไขล็อคเกอร์ที่โรงยิม มันไขไม่ได้ เงินเอาไปซ่อนที่อื่นแล้ว แต่ที่ไหน วันศุกร์ที่แล้ว คุณเหลืออด คุณบีบให้จิมบอกที่ซ่อนเงินกับคุณ จิมไม่ยอมบอก คุณโมโห..ก็เลยฆ่าเขา”
    บรู๊คว่า “ไม่”
    “คุณคงไม่ได้ตั้งใจทำ ใช่มั้ย มันเป็นอุบัติเหตุ”
    “มันไม่ใช่ ฉันไม่ได้ทำ”
    “น่าเสียดาย คนเก่งๆ อย่างคุณ คำตอบอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่คุณกลับไม่เห็นคุณทำการบ้านมาไม่พอ”
    “กำลังลักไก่ คุณก็ไม่รู้เหมือนกัน”
    “ระบบความปลอดภัยของจิม ถูกออกแบบโดยคนคนเดียว”
    บรู๊คตอบทันที “สตวร์ท แฮนเช่น”
    “เขา..เขาแนะนำเรื่องที่ซ่อนเงิน ผมว่าคุณเค้นความจริงจากเขาได้อย่างรวดเร็ว หมูมากสำหรับผู้หญิงอย่างคุณ แต่คุณกลับฆ่าจิมแทน”
    “ฉันไม่ทำยังงั้น คุณไม่รู้จักฉัน”
    “ลินด์เซย์ สมิธ จากซานติเอโก พ่อชื่อไรอั้น เป็นเซลส์แมน แม่ชื่อเด็บบี้..เป็นแม่บ้าน เคยเป็นมิสทีนเทเมคูล่าเคนท์ตี้2สมัย โอ้โห นักซอฟท์บอลของโรงเรียน นักร้องวงประสานเสียงในโบสถ์ แล้วคุณก็หายเข้ากลีบเมฆไป 2 ปี พอคุณกลับมา ก็ต้องโทษคดีต้มตุ๋น 2 คดี เกิดอะไรขึ้น”
    “ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันบูชาเงิน และฉันเป็นคนขี้เบื่อ”
    “มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ชีวิตที่คุณเลือกทั้งหนาว โดดเดี่ยว อะไรเป็นแรงผลักดันคุณ”
    “ความปรารถนาในความเป็นเลิศ”
    แพททริกถอนใจ “โอเค ทำใจให้สบาย เดี๋ยวเจ้าหน้าที่คงเข้ามาตั้งข้อหาคุณอย่างเป็นทางการ หนีไปซะ โชคดีลินด์เซย์”
    “คุณก็เหมือนกัน” บรู๊คลุกเดินออกไป โดยบ่นเจ้าหน้าที่ที่กำลังจะห้ามไม่ให้เธอออกไป
    ลิสบอนกับแพททริกดูความเคลื่อนไหวของบรู๊ค ขณะที่ให้โช แวน เพ้ลท์และริกส์บีประจำการอยู่รอบๆ ของสถานีรถไฟที่คาดว่าบรู๊คกำลังไป
    โชรายงานว่าบรู๊คมาแล้ว แล้วพาสตวร์ท แฮนเช่นมาด้วย มีปืนจี้ด้านหลัง เธอเข็นรถให้สตวร์ทเข้าไปด้านใน แวน เพ้ลท์ว่ามุ่งหน้าไปที่ล็อคเกอร์สถานี
    พอถึงหน้าล็อคเกอร์ รถเข็นของสตวร์ทติดลูกกรงเข้าไปไม่ได้ บรู๊คเข้าไปเปิดคนเดียว แวน เพ้ลท์รายงานว่าเธอเจอเงิน ก็จะเข้าจับกุมกันเลยแต่แพททริกบอกให้รอสักครู่
    ทันใดนั้น สตวร์ทก็ลุกจากรถเข็นตรงไปที่บรู๊คแย่งเงิน ริกส์บี แวน เพ้ลท์ โช บุกเข้าจับกุม
    ที่ห้องสอบสวน ลิสบอนเอ่ยกับสตวร์ท
    “เจสัน แบรดซอว์ เจสัน เว้ด แอนโทนี่ เว้ด แอนโทนี่ แซมมวล ยังไม่จบแค่นี้ ชื่อปลอมพวกนี้ใช้ในการทำความผิดนับจากปลอมเป็นคนอื่นรับผลประโยชน์ ไปจนถึงแชร์ลูกโซ่ คุณนี่ขั้นเทพเลย”
    สตวร์ทรับ “ขอบคุณ”
    “แต่ครั้งนี้จะเป็นคดีที่ท้าทายและประสบความสำเร็จที่สุด เงิน10ล้านดอลลาร์ของจิม กัลแบรนด์”
    “กัลแบรนด์เป็นเป้าหมายที่เหมาะ รวย จ่ายคล่อง และหัวสมัยใหม่ เขาไม่ได้ตรวจสอบจดหมายอ้างอิงตอนรับเข้าทำงาน”
    สตวร์ทตอบว่า “ไม่มีอะไรทำให้ดูน่าไว้ใจเท่ารถเข็น”
    “คุณกล่อมให้กัลแบรนด์เชื่อว่าสถานีรถไฟเป็นที่เหมาะที่สุดที่จะซ่อนเงิน ทิ้งภูมิปัญญาเก่าๆ คิดนอกกรอบใช่มั้ย ใช่มั้ย แล้วเขาก็ติดกับ ติดกับ ทำไมจะไม่ติด จากนั้นคุณก็แค่ต้องการกุญแจ ไปที่เรือยอร์ทคืนนั้น เพราะรู้ว่าเขาจะอยู่คนเดียว คุณรู้ด้วยว่าเขาเก็บกุญแจไว้กับตัว คุณทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ คุณฆ่า..จิม กัลแบรนด์ แล้วก็กำจัดศพเขาซะ แต่คุณไม่ทันคิดถึงบรู๊ค ฮาร์เปอร์ เลยไม่รู้ว่าเธอสับเปลี่ยนกุญแจจริง กับดอกปลอม คุณไม่รู้ว่าพลาดตรงไหน จนกระทั่งไปไขล็อคเกอร์ ไม่รู้จนกระทั่ง เราไปหาที่ไกอาเมททริกซ์ พร้อมกุญแจดอกจริง คุณถึงบางอ้อว่าเธอทำอะไรไป ผมนึกภาพออกว่าคุณประหลาดใจ”
    “ผมนั่งรถเข็นมา6เดือน 6เดือนไม่เคยมีใครสงสัยในตัวผม ทำไมคุณสงสัย”
    “เวลาผมเจอคนนั่งรถเข็นผมจะดูที่พื้นรองเท้าของเขา พื้นรองเท้าของคุณ มีรอยสึก ผมดูพื้นรองเท้ามาหลายปี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มันช่วยผม เป็นปลื้มมาก ปลื้มมาก ปลื้มมากๆ”
    “เขานี่เหนือเมฆใช่มั้ย”
    แพททริกเข้ามาคุยกับบรู๊ค
    “เสียใจด้วยเรื่องกุญแจมือ”
    บรู๊คว่า “ฉันผิดเอง”
    “ใช่เลย ก็อยากปล่อยคุณ แต่คุณคงรู้”
    “ฉันเข้าใจ”
    “แรงกระตุ้นที่ทำให้คุณต้องเหนือคนอื่น การที่ต้องฉลาดที่สุดเสมอไปจะแว้งกัดก้นคุณไม่เลิก”
    “งั้นก้นฉันคงเจ็บเป็นพักๆ ฉันจะยังฉลาดที่สุดไปเสมอ”
    เจ้าหน้าที่เข้ามาจับกุมบรู๊คออกไป

The End 21