สืบจิต ไขปริศนา 19
The Mentalist ตอน A Dozen Red Roses
ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26
The Mentalist ตอน A Dozen Red Roses
ฮอลลี่วู้ด แวน เพ้ลท์บอกเล่าถึงผู้เสียชีวิตว่า
“ผู้ตายชื่อฟีลิกซ์ แฮนสัน อายุ 47 ถูกยิงที่หน้าอก 3 นัด..ไม่พบอาวุธสังหาร เจ้าหน้าที่ชันสูตรคาดว่าถูกยิงช่วงเที่ยงคืนถึงตีสาม”
ริกส์บีแปลกใจ “ทำไมคดีถึงเรา เป็นแค่คดีปล้นฆ่า ตำรวจฮอลลี่วู้ดน่าจะทำเองได้”
ลิสบอนตอบว่า “เบื้องบนสั่งมา แฮนสันเป็นมหาเศรษฐี เป็นผู้แทนรัฐแคลิฟอร์เนียมานาน 6 ปี”
แพททริกเสริมต่อ “คู่ขาออกรอบกับอัยการสูงสุด”
“ถูกต้อง แต่ไม่ค่อยแฟร์ แฮนสันเป็นคนดี เป็นคนรณรงค์ต่อต้านยาเสพติด เอาจริง แฉหมด เลยสร้างศัตรูไว้เยอะ”
ริกส์บีเห็นหน้าก็จำได้ “เดี๋ยวครับ ผมรู้จักเขา ชื่อดังใช้ได้ เขาเอ่อ แต่งงานกับ..เฟลิเซีย สก็อตได้เลิกเล่นหนังเพราะเขา”
ลิสบอนงง “เฟลิเซีย สก็อต?”
“โธ่ เธอแสดงหนังไว้เพียบ “ซัดเด้น เอ็มเบรส”..เรื่องนี้ชอบมาก”
“โอเค ที่จะพูดคือ ถ้านี่เกี่ยวกับยาเสพติด อัยการคงอยากให้ทำทุกอย่างเพื่อปิดคดีนี้มีใครได้ยินเสียงปืน เห็นเหตุการณ์มั้ย”
ริกส์บีมองไป ไไม่มีใครกล้ามาให้การ แต่ว่า... มาริลิน มอนโรกับชาลี แชปปลินตรงโน้นอยู่ใกล้ศพตอนเจ้าหน้าที่คนแรกมาถึง”
แพททริกถามเจ้าหน้าถึงกุญแจรถกับตั๋วจอดรถ เจ้าหน้าที่ว่าไม่พบ เขาตามโชไปสอบสวนคนที่แสดงเป็ชาลีกับมาริลิน แพททริกพูดจนทั้งสองยอมคืนตั๋ว จากนั้นเขาก็บอกให้ทั้งสองวิ่งหนีไปเลย พอไปค้นรถ ก็พบยาเสพติดซุกซ่อนอยู่
ลิสบอนกับแพททริกไปพบเกเบรียล แฟนนิ่ง ผู้กำกับหนัง เขายินดีคุย เล่าว่าเมื่อคืนไปกับฟีลิกซ์ แฮนสัน คุยว่าเขาเป็นคนกำกับและฟีลิกซ์เป็นคนออกเงิน โดยมีภรรยาฟีลิกซ์คือ เฟลิเซีย สก็อต เป็นดารานำ เมื่อคืนสังสรรค์กัน ออกพร้อมกัน จับมือลากันแล้วเขาก็ไปที่รถซึ่งจอดไกลกว่า ฟีลิกซ์
ลิสบอนถามเกเบรียลว่ามีปืนมั้ย เขาว่าไม่มี เพราะกลัวระเบิดหัวตัวเอง พอออกมาแล้ว แพททริกบอกว่าเกเบรียลโกหก เมื่อคืนต้องมีปากเสียงกัน
ลิสบอนคุยโทรศัพท์กับแวน เพ้ลท์
“แวน เพ้ลท์ ขอบันทึกการใช้มือถือของเกเบรียล แฟนนิ่งเมื่อคืน”
“ค่ะ เบอร์โทรสุดท้ายที่แฮนสันกดมือถือเมื่อคืนไม่โชว์เบอร์ค่ะ เลยให้บริษัทช่วยตรวจสอบ เป็นเบอร์ของ เฟรดเดอริค รอส”
“ใครนะ”
“เขาเคยติดคุกข้อหามียาเสพติดและทำร้ายร่างกายผู้อื่น”
“เยี่ยมเลย สืบว่าเขาอยู่ไหน แล้วไปเอาตัวมา”
“ได้ค่ะ โอ้เดี๋ยวเดี๋ยว ฉันรู้จักเขา คนที่โฆษณาเบียร์ไงล่ะ”
“ที่มีตัวลาม่าเหรอ” ริกส์บีหัวเราะ
“อะไรนะ”
“คนที่ชื่อรอสค่ะ คงเป็นนักแสดงด้วย จำโฆษณาเบียร์ที่ผู้ชายสวมเสื้อคลุมยาวได้มั้ย”
“อ๋อ ได้ได้ได้ คนดูตาค้างเลยตอนเสื้อคลุมเขาติดกับลิฟท์”
ลิสบอนสั่งให้ริกส์บีไปนำตัวมา โชกับริกส์บีไปแต่รอส ไหวตัวทันหนีไปได้ ทั้งสองได้เพียงป้ายทะเบียนรถ
บ้านแฮนสัน มาลิบู แคลิฟอร์เนีย ลิสบอนกับแพททริกมาคุยกับเฟลิเซียกับซิดนี่ย์ ถามถึงคนที่น่าสงสัย เฟลิเซียว่าไม่มี แพททริกถามเฟลิเซียว่าชอบอะไรในตัวฟีลิกซ์ เพราะไม่ใช่สเป็คเธอ เฟลิเซียถามว่าแล้วสเป็คเธอเป็นยังไง
แพททริกตอบ “โอ้ เอ่อ พวกออกไปทางแบ๊ดบอย ชอบความรุนแรงอยู่ลึกๆ ไม่ฉลาดนัก”
เฟลิเซียว่า “ไม่ใกล้เคียงเลย”
“ผมว่าตรงเป๊ะ คุณชอบอะไรในตัวฟีลิกซ์”
“เสียงเขา ความมั่นใจของเขา” ซิดนี่ย์ทำเสียงจะร้องไห้ เฟลิเซียว่า “ไม่รู้คำถามพวกนี้เกี่ยวกันยังไง”
“ไม่เกี่ยวหรอกครับ แค่ว่า อยากรู้ เราเจอกัญชาถุงใหญ่เบ้อเร่อกับยานอกใบสั่งซุกซ่อนอยู่ท้ายรถสามีคุณครับ”
“เหลวไหลแล้วค่ะ”
“ทำไมครับ”
“ฟีลิกซ์ไม่ใช้ยาเสพติด แค่นั้น เป็นการจัดฉาก”
ซิดนี่ย์รีบบอก “ฉันเลิกแล้ว เลิกมาหลายปีแล้ว”
ลิสบอนถาม “รู้จักคนชื่อเฟรดดี้ รอสมั้ย”
เฟลิเซียถอนใจ “ไม่ค่ะ ใครเหรอคะ”
โทรศัพท์ดัง ซิดนี่ย์ว่าของเธอ ก่อนบอกเฟลิเซียว่าผู้ช่วยเกเบรียลโทรมาตามให้เข้าไปซ้อม เฟลิเซียว่าจะไปตามนัด ลิสบอนว่ากองถ่ายคงเข้าใจ แต่เธอว่าบริษัทประกันจะบีบเธอ
แพททริกหันไปคุยกับซิดนี่ย์ว่าเล่นเรื่องนี้ด้วยเหรอ เธอว่าทำนองนั้น เฟลิเซียรีบบอกว่าบทลูกสาวเธอเอง แต่แล้วซิดนี่ย์ก็ร้องไห้ออกมาไม่อยากเล่นแล้ว เฟลิเซียปลอบว่าสักวันจะดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งสิ่งที่สำคัญต่อพ่อ ซิดนี่ย์ระเบิดมาว่า
“เขาคิดว่า เกเบรียลทำบทเละเทะ เขาอยากถอนตัวออกจากเรื่องนี้”
เฟลิเซียเสริม “โอ้ คนตีโพยตีพาย เขาไม่พอใจกับบท ถึงนัดพบกับเกเบรียล เพื่อหาลือกันไม่ได้ถอนตัวสักหน่อย อาจขู่ว่าจะถอนตัวเพื่อให้ได้ตามต้องการ มันวิธีของเขา”
แพททริกตามไปคุยกับซิดนี่ย์ว่าพ่อหนุ่มนั่นใคร เธอว่า แบรนด้อน ฟูลตั้น เธอยังขอบคุณที่เขาไม่พูดต่อหน้าเฟลิเซีย เพราะเธอไม่ชอบแบรนด้อน
ลิสบอน ริกส์บีและแพททริกจะเข้าไปหาเกเบรียล แต่มิทช์เห็นและมาขวางไว้ไม่ให้เข้า บอกเป็นกองปิดไม่ว่าใครก็ห้าม แพททริกจึงพูดกล่อมว่ามิทช์ที่ยอมรับใช้เกเบรียลมาตลอด และลิสบอนขู่ว่าอยากโดนจับด้วยใช่มั้ย มิทช์จึงยอมให้ทั้งหมดไปพบ
ทุกคนเข้ามาเห็นเกเบรียลกำลังเล่นยา แต่เขากลับโยนให้มิทช์รับผิดแทนต่อหน้าต่อตา มิทช์ก็ยอม ขณะที่เกเบรียลก็ยอมรับว่ามีปากเสียงกับฟีลิกซ์เรื่องที่เขาจะถอนตัว
ที่กองถ่าย แพททริกไปนั่งดูด้วย เฟลิเซียแสดง โดยกำลังโทรศัพท์คุยกับซิดนี่ย์ที่ยืนพูดอยู่ด้านนอกไม่ได้ร่วมถ่าย เธอคอยว่าซิดนี่ย์ที่ไม่เข้าถึงอารมณ์ พอถ่ายเสร็จก็ว่าไม่ดีจะขอถ่ายใหม่ เกเบรียลรำคาญขอพักก่อน
ซิดนี่ย์ที่หงุดหงิดเดินหนีไป แพททริกรีบตามไปพูดว่าเธอคงอึดอัดที่พ่อยู่กับเฟลิเซีย
ซิดนี่ย์ว่า “แม่แท้ๆ ฉันเป็นขี้เหล้าอยู่ที่ไหนสักแห่งในนิวเจอร์ซี่ย์ ไม่มีแม่แหละดีแล้ว”
แพททริกจะถามต่อแต่ซิดนี่ยขับรถหนีไปเลย
โชคาดคั้นมิทช์ให้บอกเรื่อง เฟรดเดอริค รอส ว่าเขาอยู่ที่ไหน แล้วจะปล่อยตัวมิทช์ แล้วพวกโช แวน เพ้ลท์และริกส์บีก็ตามไปจับได้ แล้วยังเจอซิดนี่ย์ที่นั่นด้วย
รอสถูกโชกับริกส์บีสอบปากคำ เขาให้การว่าที่โทรคุยกับฟีลิกซ์เพราะเขาสั่งให้เลิกยุ่งกับลูกสาวเขา ทั้งที่เขาแค่ติดต่อกับแบรนด้อน ฟูลตั้นที่เป็นแฟนของซิดนี่ย์ แต่ตอนนี้ไม่รู้อยู่ที่ไหน
ลิสบอนกับแพททริกคุยกับซิดนี่ย์ ลิสบอนถามว่าติดยามานานเท่าไหร่แล้ว เธอไม่ตอบแต่บอกว่าลิสบอนพูดเหมือนพ่อเธอ
“พ่อไม่อยากให้เธอถูกจับเข้าสถานพินิจ กัญชากับยาที่เจอในรถมันของเธอใช่มั้ย”
“เก่งนี่นา คิดเอาเองซิ”
“คงจะโกรธล่ะสิตอนที่พ่อยึดยาพวกนั้นไปจากเธอ”
“เขาไม่ได้ทำแบบนั้นเป็นครั้งแรก ถึงยึดฉันก็หาใหม่ได้”
“จากเฟรดดี้ รอส?”
ซิดนี่ย์ปัด “จากใครก็ช่าง”
แพททริกถาม “เจอเฟรดดี้ที่ไหน”
“ไม่รู้ค่ะ แถวเนี่ย”
“เฟรดดี้ว่าแบรนด้อนหายาให้เธอ”
“แบรนด้อนไม่ใช่อย่างที่ใครกล่าวหา”
“แบรนด้อน ฟูลตั้น นักแสดง อายุสิบเก้า เคยถูกจับ9ครั้ง เมาแล้วขับ มียาในครอบครอง ก่อความไม่สงบ จะให้ว่าต่อมั้ย”
“ทำไมผู้หญิงชอบแบ๊ดบอยนักหนา งงจริงๆ ชอบเพราะอะไร คิดว่าไงซิดนี่ย์”
“ฉันไปได้รึยัง”
“อีกแป๊บนึง พ่อแม่ห้ามคบแบรนด้อน ไม่อยากให้แม่เห็นภาพนั้นใช่มั้ย”
“ใช่”
“ทำไมแม่ไม่ชอบ”
“คงมองว่าเขาเป็นอิทธิพลที่ไม่ดี”
“เขาให้เธอทำอะไรรึเปล่า”
“เราต้องการเงิน ฉันเลยขโมยของจากที่บ้าน”
“อะไร”
“ข้าวของ เงินสด ปืนเก่าๆ ยา”
“ปืนเหรอ ปืนแบบไหน” ลิสบอนถาม
“ฉันไม่รู้ แค่ปืน แบรนด้อนเอาไปขายหาเงิน”
“ที่พ่อแม่เธอห้ามคบกับเขา ทำให้โกรธมั้ย”
“แหงล่ะ”
แพททริกว่า “แต่ก็คบหาเขาจนได้”
“เปล่า เปล่า..ฉันไม่ได้เจอเขาแล้ว”
“หลักฐานโทรศัพท์ว่าเขาโทรไปที่บ้านประจำ”
ซิดนี่ย์สงสัย “ไม่น่าใช่..ไม่ ไม่รู้..ฉันไม่รู้ ช่างมันเถอะ”
“ตอนนี้เขาอยู่ไหน”
“ฉันไม่รู้เขาอยู่ไหน”
ลิสบอนกับแพททริกไปคุยกับเฟลิเซียที่บ้าน เธอว่าปืนจุดสี่ห้าเป็นของเก่าของฟีลิกซ์ ที่ไม่แจ้งความเพราะเป็นความผิดของเด็กโง่คนหนึ่ง ลิสบอนจึงบอกว่าฟีลิกซ์ถูกปืนจุดสี่ห้าตาย เธอว่าคงเป็นแค่เหตุบังเอิญ ซิดนี่ย์รักพ่อมาก แพททริกถามว่าแล้วแบรนด้อนละ
เฟลิเซียว่า “ก็แค่เด็กมีปัญหา เขาไม่ได้เลวร้าย”
“ฮึ้ งั้นคุณก็รู้ว่ายาในรถฟีลิกซ์เป็นของซิดนี่ย์”
“ค่ะ”
แพททริกหัวเราะ “เก่งจัง เก่ง โอ้โห”
“ฟีลิกซ์เจอมันเมื่อสองสามวันก่อน เขาเสียใจมากเพราะลูกสัญญาว่าเลิกแล้ว เขาเลยเก็บไว้ระหว่างถกกันว่าจะเอายังไง”
แพททริกถาม “ไม่มีฟีลิกซ์แล้ว คุณจะเอายังไง”
“ให้อภัย แสดงความรัก พลาดกันได้ ที่สำคัญคือควรมีคนให้โอกาสอีกครั้ง”
ลิสบอนว่า “รู้มั้ย ซิดนีย์กับแบรนด้อนยังคบหากัน”
“ถามแล้วเหรอคะ”
“ถามแล้ว เธอบอกไม่ได้เจอเลยนับแต่คุณห้าม”
“งั้นฉันก็เชื่อ”
“แต่เขาก็โทรมาที่นี่เป็นประจำ”
เฟลิเซียทำเสียง “โอ้ซิดนี่ย์”
“แบรนด้อนหายไปเลยหลังจากเขาฆ่าสามีคุณ”
“ไม่ค่ะ ฉันไม่เชื่อเรื่องนี้หรอก ฉัน ไม่เชื่อค่ะ ฉันอยากเจอซิดนี่ย์ จะได้กลับบ้านเมื่อไร”
“กำลังมาค่ะ เราจะไม่ตั้งข้อหาเกี่ยวกับยาเสพติดด้วย”
“โล่งอก ขอบคุณมากค่ะ ที่มีเมตตาและเข้าใจเรา ขอบคุณ”
“ช่างมันค่ะ ยังมีคดีเด็กคั่งค้างอีกเยอะ”
เฟลิเซียจับมือลิสบอน “จะไม่ลืมบุญคุณเลย”
ออกมาแล้วแพททริกบอกลิสบอนว่า เขาคาดการณ์ว่าแบรนด้อน ฟูลตั้นจะต้องมาที่บ้านแฮนสันค่ำคืนนี้
โชกับริกส์บีจึงมาเฝ้าคืนนี้ แล้วก็พบชายคนหนึ่งบุกเข้าไปในบ้าน ทั้งสองรีบตามไป แต่เฟลิเซียยิงเขาก่อน ริกส์บีสั่งให้วางปืน เธอร้องไห้พลางถามว่าเขาตายมั้ย โชรีบเรียกหน่อยกู้ชีพมาทันที เฟลิเซียว่าเห็นปืนเลยตกใจ
ปืนในมือของแบรนด้อนเป็นปืนจุดสี่ห้าที่ซิดนี่ย์ขโมยไป ซิดนี่ย์อาจโดนข้อหามีส่วนรวม เขาปลอดภัยแล้วถูกคุมตัวไว้ ส่วนเฟลิเซียไม่ถูกตั้งข้อหาที่ยิงแบรนด้อน
โชกับริกส์บีไปคุยกับแบรนด้อนเมื่อเขาได้สติ เขายืนยันว่าไม่ได้ฆ่า เขาไม่ขอพูดอะไร ขอแต่ทนาย
ทีมลิสบอนกลับมาปรึกษากัน โชว่าแบรนด้อนไม่ยอมรับ แต่จากหลักฐานเอาผิดเขายาก
แวน เพ้ลท์ว่า “เจออาวุธสังหาร ทำไมต้องสารภาพ”
ริกส์บีสวน “ก็ ปืนเหมือนดาบสองคม เป็นของฟีลิกซ์ แฮนสัน ไม่มีใครแจ้งหาย”
“เราเจอปืนในบ้านแฮนสันด้วย”
แวน เพ้ลท์นิ่งคิด “จับแบรนด้อน”
โชว่า “จับพื้นต่างหาก เราไม่เห็นแบรนด้อนถือปืน ไม่พบลายนิ้วมือด้วย”
ริกส์บีเสริม “พิสูจน์ไม่ได้ว่าแฮนสันและแบรนด้อนแล้วก็ปืน อยู่ที่เดียวกันพร้อมกัน”
“แปลว่าถ้าแบรนด้อนไม่สารภาพเราก็จบเห่”
“หรือคำสารภาพของซิดนี่ย์ ไม่มีทางที่แบรนด้อนทำโดยเธอไม่ขอร้อง จริงมั้ย”
แพททริกว่า “นั่นเป็นคำถามที่ดีมาก”
แพททริกคุยกับซิดนี่ย์อีกครั้ง เธอยืนยันว่าเธอรักพ่อ แล้วแพททริกก็ออกมาบอกลิสบอนว่าน่าจะให้เฟลิเซียกับซิดนี่ย์กลับไปทำงานต่อ เพราะโลกคือละคร
ที่กองถ่าย แพททริกกับลิสบอนอยู่ด้วย เฟลิเซียกับซิดนี่ย์เข้ามาแสดง เกเบรียลคอยกำกับ
เกเบรียลบอกเฟลิเซียกับซิดนี่ย์ว่า “ไม่ต้องไปแคร์เรื่องบทให้มาก ใช้สัญชาตญาณ แล้วดูว่าจะโอเคมั้ย”
“ก็ได้”
“งั้นดี ถ่ายเลย โอเค ขอซ้อมคร่าวๆ ก่อน งั้น แอ็คชั่น”
“เดซี่ ลูกอยู่ไหน”
“อยู่นี่ไงแม่”
“โอ้โห ดูลูกเข้าสิ ลูกดู..ดี”
“ขอบคุณ แม่โทรหาหนูทำไมคะ”
“อยากให้แน่ใจว่าลูกจะไม่เบี้ยว”
“ทำไมถึงอยากให้หนูมานักหนา”
“แม่ถือวิสาสะ โทรหาโรแวน เขากำลังมา แม่อ้างว่าเป็นลูก”
“ไม่จริงมั้งคะ”
“จริงสิลูก แม่ขอโทษนะ”
“ทำแบบนั้นทำไม เล่นเกมทำไม แม่ก็ล่อเขาไปจากหนูแล้วนี่...”
“แม่เปล่านะ ทำไมพูดแบบนั้น”
ซิดนี่ย์ระเบิดอารมณ์ “เลิกเล่นละคร มันจบแล้ว หนูรู้แม่ทำอะไร รู้ธาตุแท้หมดแล้ว คงเกลียดหนูมาตลอด เลยล่อแบรนด้อน โกหกเขาและยืมมือเขาฆ่าพ่อหนู”
เฟลิเซียอึ้งจะไปหาเกเบรียล “เดี๋ยว เกเบรียล”
ซิดนี่ย์แทรก “จะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
เฟลิเซียโวย “เก๊บ คัทสิ เธอบ้าไปแล้ว”
ซิดนี่ย์แทรกอีก “ไม่ จะปล่อยให้ไปถ้าบอกว่ามันไม่จริง บอกสิว่าไม่ใช่ บอกสิ”
เฟลิเซียมองรอบๆ ตัวทุกคนเริ่มจ้องมาที่เธอ “ฉัน มันไม่จริง มัน ฉัน มันไม่ใช่ ไม่จริง มันไม่จริง”
ซิดนี่ย์ว่า “โกหกที่สุด”
“เหลวไหลสิ้นดี เขาพูดอะไรฉันไม่รู้นะ แต่มันเหลวไหล แบบนี้ฉันไม่พอใจ มันไม่แฟร์”
แพททริกลุกมาหาทั้งสอง “ซิดนี่ย์ เก่งมากเลย เก่งมากครับ คุณสิยังแสดงไม่เหมือน เสียงสูงไปนิด ต้องเชื่อก่อนเฟลิเซีย ต้องเชื่อก่อน แล้วเราจะเชื่อตาม โอเค้ มาเริ่มใหม่ตั้งแต่เอ่อ.. เหลวไหลสิ้นดี”
“นี่มัน... ฉัน ขอโทษ ฉันไม่เข้าใจ”
“เรื่องนี้ง่ายจะตายไป คุณบอกแบรนด้อนว่าฟีลิกซ์ทำร้ายคุณ คุณพูดกล่อมให้แบรนด้อนฆ่าฟีลิกซ์ แต่พอกลัวว่าเขาจะสารภาพ เลยล่อเขาไปที่บ้าน ตั้งใจนะฆ่าเขาด้วย แต่ซิดนี่ย์รู้ความจริงแล้ว เธอรู้ว่าคุณมันนังแม่มดร้าย แบบนั้นเว่อไปมั้งครับ โลกคุณกำลังล่มสลาย คุณจบ เว้นแต่จะแสดงให้เราเชื่อว่าคุณกำลังพูดความจริง”
“งาน งานแสดงฉันสมจริงเสมอ”
“เฮ่อ ผมว่ามันน้ำเน่าไปหน่อยนะ”
เฟลิเซียถอนใจ “พูดขนาดนี้ได้ยังไง”
แพททริกเร่ง “พูดความจริงสิเฟลิเซีย” เฟลิเซียถอนใจ “เอาให้เหมือน คุณทำได้”
เฟลิเซียมองรอบตัว ทุกคนจ้องเธอเป็นตาเดียว “พระเจ้า ฉันขอโทษ”
แพททริกเข้ามาใกล้เธอ “อะไรนะ ดังหน่อย”
“ฉันขอโทษ”
“ทำไม”
“ก็ฉันโกรธมาก”
เฟลิเซียถูกนำตัวมาสอบสวน เธอว่า
“เขามาเปลี่ยนใจเพราะไอ้บทบ้าบ้า เขาบอก เขาไม่อยากให้ฉันประสบความสำเร็จต่างหาก เขาไม่อยากให้ชายอื่นหลงเสน่ห์ฉัน มันทำให้เขาหวั่นไหว ฉันสละได้ทั้งชีวิตเพื่ออยู่กับเขา นี่ชีวิตฉัน แต่เขาไม่ยอมให้ฉันคืนมา เขาทำให้ฉันอึดอัด ไม่ใช่การทำร้ายรึไง”
คืนนั้นแบรนด้อนมาหาซิดนี่ย์ แต่เธออยู่คนเดียว เธอซึ่งกำลังหวั่นไหวก็เรียกแบรนด้อนมานั่งข้างเธอ จากนั้นก็โทรตามฟีลิกซ์บอกว่าซิดนี่ย์มีปัญหา เขาหลงเชื่อไปตามที่เธอบอก แบรนด้อนก็ยิงเขาเสียชีวิต
เฟลิเซียบอกต่อว่า “เขารักลูกสาวมาก ฉันยอมรับ เขาน่าจะยอมรับความเป็นตัวตนฉันบ้างรู้ว่าฉันต้องการอะไร เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น”
“ผู้ชายครับ”
“แพ็ททริก ช่วยฉันอย่างนึงสิ”
“เอ่อ ไม่แน่”
“บอกซิดนี่ย์ว่าฉันเสียใจ ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่า ฉันไม่ใช่แม่เลี้ยงอย่างที่ควรเป็นและฉันขอโทษ ฉันพยายาม ฉันไม่อยากเห็นชีวิตเธอต้องมาขมขื่นอยากเห็นเธอมีความสุข เพราะความสุขมัน หายากเหลือเกิน หาเจอเมื่อไรจะต้องรักษามันไว้ อย่าให้เสียไป”
“ก็จริง” เฟลิเซียถอนใจ “จริงเลยครับ”
The End 19