สืบจิต ไขปริศนา 18 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

The Mentalist 3T7817
ตอน Russet Potatoes 

    ย่านธุรกิจ ซาคราเมนโต้ แคสิฟอร์เนีย คาร์ลถูกสะกดจิตให้ลากศพหญิงสาวมาให้ตำรวจ แล้วบอกว่าในนั้นคือมันฝรั่ง แพททริกจับได้ว่าเขาถูกสะกดจิตมา คาร์ลไม่ได้เป็นคนฆ่าแต่ก็ถูกควบคุมตัวไว้ 
    คาร์ลตอบไม่ได้ว่าใครเป็นคนฆ่า เขาจำอะไรไม่ได้ว่าใครเป็นคนสั่งให้ทำ แพททริกว่า คนสะกดจิตเขาขั้นเทพมาก ลิสบอนไม่คิดว่าจะสะกดจิตคาร์ลให้ฆ่าคน 
    แพททริกว่า “ขึ้นอยู่กับว่าลึกๆ แล้ว..คาร์ลอยากฆ่า หญิงสาวนั่นจริงมั้ย”
    “แต่เขาถูกสะกดจิต”
    “ไม่ไม่ ไม่มีคำชี้นำไหนจะทำให้เราทำสิ่งขัดกับศีลธรรม ขัดความต้องการของคุณ สะกดจิตนักบุญ..ยังเป็นนักบุญ คาร์ลไม่ใช่นักบุญ”
    "ถ้าคาร์ลเป็นฆาตกร เขาอาจถูกสะกดจิตให้ฆ่า ไม่อย่างงั้น"
    แพททริกพูดสวน "ไม่อย่างงั้นคนสะกดจิตก็ฆ่า แล้วใส่ร้ายคาร์ล"
    ริกส์บีรับโทรศัพท์ ลิสบอนถามแวน เพ้ลท์ว่าได้ข้อมูลคาร์ลหรือยัง แพททริกชิงตอบก่อนว่าเป็นคนขายรถขายเรือ ดูจากการแต่งตัวและความสุภาพของคาร์ล ซึ่งก็ถูก แวน เพ้ลท์เสริมว่าไม่เคยมีความผิด แม้กระทั่งใบสั่ง แพททริกบอกว่าเขาเป็นเป้าหมายเหมาะที่จะสะกดจิต คนหัวอ่อน
    ริกส์บีเข้ามาบอก "ระบุตัวเหยื่อได้แล้ว ลายนิ้วมือในแฟ้มกรรมการโรงเรียน ชื่อแมรี่เบ็ธ เฮนดริกซ์ อายุ27 พี่สาวกำลังมาจากสนามบิน"
    ไม่นาน ลินด์เซย์ก็เดินทางมาถึง เธอตกใจมากที่รู้ว่าน้องถูกยิง เธอบอกว่ามาอยู่ที่นี่กับน้อง มาจากชนบท ลิสบอนถามว่าเธอไปที่ซานฟรานซิสโก เธอรีบบอกว่าไปทำงาน
    ริกส์บีถามต่อ "แมรี่เบ็ธเป็นครูประถมใช่มั้ย"
    "เอ่อเคยเป็น ใช่ ฉันหางานแถวที่ทำงานฉันให้เธอ ที่ศูนย์โมเดลไลฟ์กลางเมืองแมรี่เบ็ธเป็นผู้ช่วยหัวหน้า ฉันเป็นคนจัดอีเว้นท์ฉันช่วยคุณหมอจัดสัมมนาเอ็นแอลพี.ทั่วประเทศ"
    ลิสบอนถาม "เอ็นแอลพีคืออะไร"
    "โครงการนิวโรลิงกวิสดิก"
    แพททริกแทรก "เอ่อ ถ้าเรียกวิธีสร้างอิทธิพลต่อผู้อื่นก็คงไม่ติดหู"
    ลินด์เซย์ว่า "อื้อ คุณหมอแดเนี่ยลเปลี่ยนหลายชีวิต"
    แพททริกต่อทันที "รอยสตั้น แดเนี่ยล?"
    "ใช่ เก่งที่สุด"
    ลิสบอนงง "ใครคือรอยสตั้น แดเนี่ยล"
    "หมอรอยสตั้น แดเนี่ยลนักบำบัดด้วยการสะกดจิตที่มีชื่อเสียง"
    คาร์ลปกติดี เขาตกใจมากเมื่อรู้ว่า แมรี่เบ็ธตายแล้ว โชถามว่ารู้จักเหรอ
    "รู้สิ ผมรู้จักเธอ ที่ศูนย์โมเดลไลฟ์ ผมเรียนคอร์สเอ็นแอลพี.ช่วยให้ผมเป็นเซลส์แมนที่เก่งขึ้น"
    "คุณอยู่กับแมรี่เบ็ธบ่อยมั้ย"
    "ทุกวันจันทร์ ผมไม่เข้าใจแบบฝึกหัด แมรี่เบ็ธ ใช้เวลาตลอดพักเที่ยง อธิบายให้ผมฟังเธอเป็นครูที่ดีมาก อดทนมากๆ กระทั่งคนโง่อย่างผม"
    "นึกออกรึยังว่าใครสะกดจิตคุณ"
    "นึกไม่ออกเลย ขอโทษ แต่แมรี่เบ็ธ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ"
    ลิสบอนชวนไปดูแดเนี่ยลและศูนย์โมเดลไลฟ์ แพททริกให้พาคาร์ลไปด้วย

    ไปถึงด้านหน้า ลิสบอนให้ริกส์บีอยู่กับคาร์ลด้านหน้า เธอเข้าไปกับแพททริก ซึ่งแดเนี่ยลกำลังเริ่มพูด แพททริกไปนั่งด้านหน้าบอกแดเนี่ยลว่าขอคุยส่วนตัว แดเนี่ยลไม่พอใจบอกว่าเขากำลังพูดอยู่ จนแพททริกบอกว่าแมรี่เบ็ธถูกฆ่าตาย เขาจึงยอมไป แล้วให้ ริค ทีกเลอร์มาพูดต่อ
    ลิสบอนให้แดเนี่ยลดูว่ารู้จักคาร์ลหรือเปล่า เขาแค่คุ้นๆ ลิสบอนสั่งให้ริกส์บีคุยต่อ แพททริกอยู่ด้วย ส่วนเธอจะพาคาร์ลกลับไปที่ห้องแสดง
    แดเนี่ยลพอรู้ว่าเป็นผู้ต้องสงสัยฆ่าแมรี่เบ็ธ เขาก็จะเรียกทนาย ริกส์บีให้เล่าเรื่องลูกศิษย์ตัวเอง
    แดเนี่ยลว่า "ใช้ภวังค์เป็นเครื่องมือ เอ็นแอลพีสามารถช่วยทุกคน แม่บ้านที่นอนไม่หลับ ไปถึงผู้บริหารระดับสูง..สิงห์อมควัน คนมีปัญหาด้านนํ้าหนักใครก็ตามที่อยากทำให้ชีวิตดีขึ้น"
    ริกส์บีถาม "ควบคุมชีวิตคนอื่นด้วยมั้ย"
    "ลูกศิษย์บางคนของผมอยากขายของให้ลูกค้าได้เก่งขึ้นหรือทำให้คนอื่นชอบและเคารพพวกเขา มันไม่ผิดอะไร ใช่มั้ย"
    แพททริกว่า "ไม่ผิด" 
    เสียงเคาะประตู ลินด์เซย์เข้ามา "ขอโทษค่ะรอยสตั้น ฉันเพิ่งได้รับแฟ้มมา เป็นเอ่อ การวางแผนงานสัมมนาที่ซานฟรานซิสโก"
    แดเนี่ยลแปลกใจ "คุณมาทำงานเหรอ"
    "ใช่ค่ะ ต้องหาอะไรทำค่ะ"
    "ขอบคุณ ยังไม่ต้องมาก็ได้ ยังไม่ต้อง เรื่องพวกนี้สามารถรอได้..ไม่สำคัญอะไร ผมกำลังมีแขกคุณคงเห็นแล้ว กลับบ้าน ไปเศร้าโศก ไม่ต้องห่วง เราอยู่รอดกันได้ ดูแลตัวเองเถอะ"
    "ค่ะ ฉันขอโทษ นี่เป็น ไอเดียที่ไม่เข้าท่า ขอโทษด้วย ขอโทษค่ะ"
    แพททริกว่า “ดูแลตัวเองเถอะ เป็นการบอกปัดที่เนียนที่สุด"
    ริคกำลังคุยกับทุกคนในห้องแสดงอย่างสนุกสนาน จนเขาเดินคุยกับคนในห้อง จนมาพบลิสบอนยืนอยู่กับคาร์ล จากนั้นเขาก็วิ่งหนี ลิสบอนรีบล็อกคาร์ลไว้ตรงนั้นแล้ววิ่งตามไปจับริคจนได้ แพททริก ริกส์บีและแดเนี่ยลออกมาพอดี
    ริคถูกนำตัวไปให้โชสอบสวน เขาเป็นมือขวาของแดเนี่ยล เขายืยันว่าไม่ได้สะกดจิตใคร แล้วก็ไม่ได้ฆ่าแมรี่เบ็ธ เขาปฏิเสธ โชถามว่าเกิดอะไรขึ้น
    "เมื่อวานผม ประมาณว่าชวนแมรี่เบ็ธเดท เธอปฏิเสธ เธอว่า ชาติหน้า ตอนสายๆ”
    "เมื่อคืนคุณเลยโมโห และไปดื่มที่บาร์ให้ลืม"
    "ใช่ ผมดื่มแก้กลุ้มนิดหน่อย เป็นโหล ใครๆ ก็ต้องการ..ปลดปล่อยความโกรธจริงมั้ย ผม ผมดื่ม..จนกระทั่งตี1 เมาจนหมดสติ แล้วพอ ตื่นขึ้นมา ตอนตี5ก็เห็นตัวเองอยู่ห้องรับแขกแมรี่เบ็ธ ผมยืนอยู่เหนือร่างเธอ ผมถือปืนอยู่ ได้กลิ่นเขม่าปีนแต่...ผมยืนอยู่ตรงนั้น อย่างใจเย็นและสงบ"
    "คุณฆ่าเธอ"
    ริคถอนใจ "ใช่ คงงั้นมั้ง แต่อย่างที่คุณบอก ผมไม่ต้องรับผิดชอบ"
    "หลังจากคุณฆ่าเธอ คุณเลยใช้วิชาให้ร้ายคาร์ล เรสนิคใช่มั้ย"
    "เราเคยเป็นคู่หูตอนฝึกสะกดจิต ผมเคยสะกดจิตเขาสองสามครั้ง หลังจากนั้นมันก็ง่ายขึ้น โดยเฉพาะกับคนอย่างคาร์ล เขานุ่มนิ่มหัวอ่อน" ริคหัวเราะน้อยๆ 
    "คิดว่าไงตอนคาร์ลลากศพหญิงสาวถูกฆ่ามาให้ตำรวจ คิดว่าคาร์ลจะรอดชีวิตมาได้เหรอ ริค จะตั้งข้อหาคุณฆ่าแมรี่เบ็ธ เฮ็นดริกซ์ นั่งอยู่นี่"
    พอริคสารภาพ ทุกคนคิดว่าคดีจบแล้ว โชเอาพิซซ่ามาเลี้ยง ทุกคนหยิบ มีแต่แพททริกที่เขาปฏิเสธแล้วบอกว่า
    "ริค ทีกเลอร์เมาหลับไป ไม่แปลกเหรอ"
    ริกส์บีว่า "เมาหมดสติไป แล้วไปฆ่าคน ใครไม่เคยมั่ง มุขน่ะ"
    "ทีกเลอร์ฟื้นจากเมาหมดสติมายืนอยู่ต่อหน้าศพ แทนที่จะหน้าคะมำจมกองอ้วกฟังเหมือนอยู่ในภวังค์มากกว่าเมาจนหมดสติ"
    "มีคนสะกดจิตทีกเลอร์ให้ฆ่าแมรี่เบ็ธ..แล้วสะกดจิตคาร์ล"
    "เป็นไปได้"
    "ฉันไม่ได้กินของอ้วนนี่ฟรีๆ คดีมันปิดไปแล้ว..คุณแค่เห็นแง่มุมไปทุกที่เจนถูกชี้นำง่ายจัง เป็นการบงการมากไปเหรอ"
    ริกส์บีหัวเราะน้อยๆ "ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง" 
    ลินด์เซย์เข้ามา "หวัดดีค่ะ เจ้าหน้าที่ลิสบอน มารับของน้องสาวจาก..อพาร์ทเมนท์เรา"
    "เจ้าหน้าที่ริกส์บีจะช่วยคุณ"
    "ขอบคุณ" 
    แพททริกถามขึ้น "คุณเฮนดริกซ์ ขอถามหน่อย..คุณเชื่อมั้ยว่าริค ทีกเลอร์ฆ่าน้องสาวคุณ"
    ลิสบอนหันมาปราม "เจน"
    ลินด์เซย์ว่า "ที่จริง ฉันไม่ค่อยเชื่อ รู้ได้ยังไงคะ"
    ลิสบอนรีบพาลินด์เซย์ไปที่ห้องเธอ แล้วถามว่าเธอกังวลเรื่องอะไร
    "มันกวนใจฉันตลอดแต่เอ่อ..แบบเอ่อ ริคบอกมั้ยว่าเข้าอพาร์ทเมนท์ได้ยังไง"
    ลิสบอนว่า "ไม่ บอกว่าเขาเมาจนหมดสติ" 
    "แมรี่เบ็ธ..ไม่ชอบเขาเอามากๆ แบบว่าเกลียดเขาเข้าไส้เลยนึกไม่ออกว่า..เธอจะเปิดประตูให้เขาเข้าทำไม"
    ลิสบอนว่า "เขาไม่ได้บุกรุก รายงานตำรวจว่าประตูหน้าไม่ได้เสียหาย"
    "ฉันไม่เข้าใจ มีทั้งกลอนและตาแมว แมรี่เบ็ธระวังตัวมากหลังเธอกับรอยสตั้นถูกปล้น"
    ริกส์บีถาม "กับหมอแดเนี่ยลเหรอครับ"
    "ตอนที่เขาพาเธอไปมาวีช่วงสุดสัปดาห์ โดนพวกวัยรุ่นปล้น น่ากลัวมาก"
    "เธอกับหมอแดเนี่ยลคบกันเหรอ"
    "6เดือนแล้วค่ะ นึกว่าเขาบอกคุณแล้ว"
    แพททริกทำเสียง "และ ว้าว"
    ลิสบอนบอกลินด์เซย์ขอตัวสักครู่ ปล่อยให้เธอนั่งในห้องลำพัง 
    ทุกคนสงสัยว่าแดเนี่ยลโกหกทำไม ลิสบอนว่าทนายของทีกเลอร์ใช้ประเด็นนี้เล่นงานเรา ควรไปรับแดเนี่ยล ลิสบอนสั่งให้ริกส์บีเข้าไปถามความสัมพันธ์ของแมรี่เบ็ธกับแดเนี่ยลที

    แวน เพ้ลท์ไปตามตัวแดเนี่ยลมาสอบอีกครั้ง เขาไม่ค่อยพอใจนักแต่ก็ยอมมา และปฏิเสธว่าไม่ได้นอนกับผู้ช่วย แล้วบอกว่าลินด์เซย์โกหก ลิสบอนที่ฟังอยู่ข้างนอกก็ว่าลินด์เซย์โกหก แต่แพททริกบอกว่าแดเนี่ยลโกหก ริกส์บีฟังอยู่นานก็ขอไปคุยเอง แต่พอเข้าไปริกส์บีก็โหดสั่งให้พูดความจริง แต่แดเนี่ยลบอกว่าอยากกลับแล้ว ริกส์บีจับหัวเขาโขกที่โต๊ะทันที ทุกคนรีบเข้ามากันตัวริกส์บีออก
    ลิสบอนยึดปืนกับตราของริกส์บีทันที แพททริกดูแล้วบอกว่าริกส์บีถูกสะกดจิต ริกส์บีหงุดหงิดบอกว่าไม่ใช่ เขาปกติ 
    ลิสบอนว่าแพททริก "ไหนว่าสะกดให้ทำอะไรขัดจรรยาบรรณคนนั้นไม่ได้"
    "ริกส์บี้มีความรุนแรงในตัว ถ้าไม่รู้ตัวตอนนี้ก็รู้แล้ว มันไม่ใช่ลักษณะแปลกของคนที่ เลือกมาทำอาชีพตำรวจ"
    "ยังไงก็ต้องเรียกจิตแพทย์"
    แพททริกห้ามไว้ "เดี๋ยวก่อน เป้าหมายที่ถูกสะกดจิตลึกๆ จะถูกชี้นำง่ายและหักห้ามใจน้อย ริกส์บี้...ช่วยผมหน่อย หลับตาซิ ขอร้อง"
    ริกส์บีทำตาม "อย่าเกร็ง ไม่ต้องบอก แค่คิดถึงมันนะ คิดว่าตอนนี้คุณอยากทำอะไรมากที่สุดถ้าสามารถทำอะไรก็ได้ ที่อยากทำที่สุด คุณจะทำอะไร ทีนี้ลืมตาแล้วทำไปเลย อยากทำอะไร" 
    ริกส์บีหัวเราะน้อยๆ แล้วเดินไปจูบแวน เพ้ลท์ทันที ครู่หนึ่งแวน เพ้ลท์ผลักเขาออก บอกให้แพททริกทำให้ริกส์บีตื่น แต่เขาว่าไม่ได้
    "ไม่ได้ คนที่สะกดจิตใช้การกระตุ้นที่เจาะจง ทำให้เขาอยู่ในภวังค์ ถ้าไม่รู้การกระตุ้นนั้น..ผมก็ปลุกไม่ได้"
    ริกส์บีบอกทุกคนว่า "ต้องไปแล้วครับ"
    ทุกคนพยายามห้าม แต่ริกส์บีไม่ฟัง แพททริกให้แวน เพ้ลท์ตามไปห้าม แพททริกคุยกับลิสบอนสงสัยว่าริกส์บีถูกใครสะกดจิต เพราะริกส์บีไมได้คุยกับทีกเกอร์
    “ไม่ใช่ฝีมือทีกเกอร์ และอาจไม่ใช่คนฆ่าแมรี่เบ็ธ คุณพูดถูกนะ ริค ทีกเกอร์ถูกฆาตกรตัวจริงสะกดจิต คิดว่าตัวเองหมดสติ”
    โชว่า “คนที่สะกดริกส์บี้ตอนนี้”
    “ต้องสอบปากคำที่ริกส์บี้ไปเจอที่เอ็นแอลพี.เซ็นเตอร์ ทุกคนที่เขาคุยด้วย”
    “หมอแดเนี่ยลแน่ เขาเป็นคนเดียวที่ทำแบบนี้ได้”
    “แถมเขาโกหกเรื่องมีอะไรกับผู้ตาย” 
    แพททริกแทรกขึ้น “เดี๋ยวๆๆ เขาสะกดให้ริกส์บี้จับหน้าเขาโขกโต๊ะทำไม”
    “แล้วใครอยากให้ริกส์บี้จับแดเนี่ยลกระแทกโต๊ะด้วย” โชถาม
    “ผมว่า การเอาหน้าแดเนียบกระแทกกับโต๊ะ เป็นผลข้างเคียงคำสั่งที่ริกส์บี้ถูกสะกดจิต”
    “สะกดให้ทำอะไร”
    “นั่นแหละคำถาม ต้องไปสืบดู”
    ลิสบอนกับโชพบว่าทีกเกอร์ได้ประกันตัวไปแล้ว ลิสบอนให้โชสืบเรื่องประกันตัวของทีกเกอร์ ทั้งสองก็เจอทีกเกอร์พอดี ลิสบอนว่า
    “เราอยากจะคุ้มครอง เพราะคิดว่าคุณโดนคนฆ่าแมรี่เบ็ธสะกดจิต”
    “เหรอครับ จะอ้างแบบนี้?”
    “คุณอาจอยู่ในอันตราย” 
    “คุณนั่นแหละอันตราย ผมล้มกระแทกบันไดหินอ่อน ดูรอยช้ำสิ” 
    “ไม่ต้องค่ะ คุณทีกเกอร์ ถ้ามันจริงล่ะ ถ้าคุณถูกสะกดจิตให้เป็นแพะรับบาป ในคดีฆ่าแมรี่เบ็ธและฆาตกรยังลอยนวล คุณคือปัญหาที่ต้องจัดการ”
    “ตำรวจทำได้ทุกอย่าง ทำให้ผมไม่เชื่อใจตัวเอง เหมือนแม่ผมเลย แต่ไม่ได้ผล ผมจะใช้ชีวิตปกติ โชคดีครับเจ้าหน้าที่ลิสบ้อน อย่าทำร้ายคนอื่นอีกล่ะ”
    โชสืบว่าเป็นบริษัทมาประกันทีกเกอร์
    แพททริกพาริกส์บีมาที่สวนสาธารณะ เขาบอกแวน เพ้ลท์ว่าอยากให้ริกส์บีผ่อนคลาย แพททริกบอกให้ริกส์บีนั่งมองเด็กเล่นแกว่งชิงช้า พอริกส์บีเคลิ้ม เขาก็ใส่บางอย่างในกระเป๋าเสื้อไว้ แพททริกลูบตัวริกส์บีจนเขารู้สึกรำคาญแล้วลุกเดินหนีไป 
    ริกส์บีไปหาลินด์เซย์ เธอกำลังจับตัวแดเนี่ยลไว้ ริกส์บีถูกลินด์เซย์สะกดจิตให้ช่วยเธอ ตอนที่ริกส์บีเข้าไปสอบสวนเธอที่ห้องของลิสบอน แดเนี่ยลรู้ว่าก็พยายามพูดให้ริกส์บีผ่อนคลาย จนเขาโดนปิดปาก
    ลินด์เซย์ว่า “ฉันอุตส่าห์รักคุณ ไอ้คนอวดดีอย่างคุณ แต่คุณต้องการแค่แมรี่เบ็ธ นังงี่เง่า! คิดว่าถ้ากำจัดนังนั่นไปได้ คุณจะมองฉันบ้าง รักความเป็นตัวตนของฉันบ้าง”
    ริกส์บีสวน “แต่คุณอยู่ซานฟรานซิสโกตอนแมรี่เบ็ธถูกฆ่า”
    “ใช่ แต่คุณรู้จักมั้ยรถเช่าน่ะ ฉันขับมานี่ จัดการฆ่ามัน แล้วสะกดจิตให้ไอ้โง่ริคเป็นแพะรับบาป ขับรถกลับไปทันเที่ยวบินพอดี พอลงจากเครื่องนึกว่ารอยสตั้นกับฉันจะได้รักกัน เขาคงอยากเจอฉัน ตอนเอาแฟ้มไปให้” 
    ริกส์บีสวนทันควัน “แต่เขาไม่เห็นหัว”
    “ไม่เห็นเลย”
    “เรื่องแบบนี้ทำใจยากครับ”
    “ฉันมันโง่เอง โง่สุดๆ อุตส่าห์ไปหา แล้วคุณพูดว่าไง มันไม่สำคัญ ไม่ต้องมาทำงานก็ได้ กลับบ้าน ยังจำได้มั้ยล่ะ มองฉันสิ! วินาทีนั้นทำให้ฉันรู้ คุณไม่มีทางรักฉัน ไม่รัก คุณก็เลยต้องตาย ริกส์บี้ เขาทำร้ายฉัน ทำร้ายฉัน ริกส์บี้” 
    ริกส์บีชกแดเนี่ยล ลินด์เซย์หัวเราะ “คุณชอบปกป้องผู้หญิงใช่มั้ย ฉันเห็นคุณมองเจ้าหน้าที่ผมแดง”
    “เกรซ เธอชื่อเกรซ”
    ลินด์เซย์เอ่ย “เวนย์ ตอนนี้คุณต้องปกป้องฉันบ้าง ฉันมีงานพิเศษให้คุณทำ จะช่วยใช่มั้ยคะ”
    ริกส์บีตอบรับ แพททริกเข้ามาทักทาย ลินด์เซย์ตกใจ แพททริกพูดต่อว่า
    “ดวงนั้น ดาวศุกร์หรือเสาร์ บางคนใช้เศษขนมปังโรย ส่วนริกส์บี้ ผมรู้เขาต้องมาหาคนร้าย เลยเอาเครื่องติดตามใส่กระเป๋าไว้ นี่ไง”
    ลินด์เซย์ว่า “ฉลาด แต่คุณลืมไปว่าฉันมีปืน” 
    “แต่ผมเองก็มีปืน ลิสบอน”
    ลิสบอนเข้ามา “วางอาวุธซะ”
    “ฉันคิดเอาไว้แล้ว ริค!”
    ริคออกมาพร้อมปืนจ่อที่ลิสลอน “คุณนั่นแหละที่ต้องวางปืน”
    แพททริกอึ้งไปเหมือนกัน “แบบนี้ก็งานเข้า” 
    ลินด์เซย์สั่ง “วางปืน เจ้าหน้าที่ลิสบ้อน”
    ลิสบอนเตือน “ทีกเกอร์ คุณเพิ่งประกันตัวออกมาวันแรก อย่า...”
    ลินด์เซย์ตวาด “หุบปาก! บอกให้วางปืน”
    “ทำตามที่เธอบอก สุดยอดเลยลินด์เซย์ ในโลกจะมีกี่คนที่จัดการตำรวจได้3คนพร้อมกันริกส์บี้คอยระวังตัวตอนที่อยู่กับหมอแดเนี่ยลกับคาร์ล แต่คุณ คุณแฝงตัวเข้ามาเงียบๆ ร้ายกาจมากๆ”
    “ฉันไม่เคยมีอะไรดึงดูดใจผู้ชาย ไม่เหมือนแมรี่เบ็ธ พวกผู้ชายชอบเธอ ไม่ชอบฉัน จนฉันไปทำงานกับแดเนี่ยล ทำให้รู้ว่าฉันเองก็เก่งสะกดจิตคนอื่นได้เก่ง คนที่ไม่ระวังตัวจะไว้ใจฉัน เชื่อใจฉัน ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีค่า ตัวเองมีอำนาจ” 
    “ลองดูรอบๆ คุณมีอำนาจแล้วเหรอ ถ้าคุณฆ่าทุกคนในที่นี้ นั่นไม่ใช่อำนาจ แต่บ้าคลั่ง คุณกำลังเสียสติ ลินด์เซย์ ให้ผมช่วย เราช่วยคุณได้”
    ลินด์เซย์วาดฝัน “คืนนี้น่าจะไปว่ายน้ำหน่อย คุณว่ามั้ย” 
    แพททริกรับ “ใช่” 
    “คืนนี้ทะเลสวยจัง ได้ยินเสียงคลื่นมั้ย ริกส์บี้ ช่างสงบ” 
    ริกส์บีเคลิ้มตาม “ดีจังครับ”
    แพททริกแทรก “ไม่ดีหรอกริกส์บี้ มันไม่ใช่ทะเล”
    “อุ้มรอยสตั้นลงไปว่ายน้ำซะ จับเขาโยนทะเลสวยสีดำเลย” ลินด์เซย์สั่ง
    แพททริกร้องห้าม พยายามพูดให้สติ ลินด์เซย์เลยสั่งให้ริกส์บีพาแพททริกไปว่ายน้ำ
    แพททริกร้องลั่นเมื่อถูกริกส์บีจับตัวไปริมตึก “ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ ผมไม่อยากว่าย อย่าอย่า ข้างล่างไม่ใช่น้ำ มันคอนกรีต”
    ลินด์เซย์พูดกล่อม “น้ำสวยดีออก คุณเจนชอบว่ายน้ำเหมือนคุณแหละริกส์บี้”
    แพททริกเสียงดัง “หยุด ริกส์บี้หยุด”
    ลินด์เซย์ว่า “เอาตัวเขาลงน้ำเลย เอาข้ามไป..เขาอยากว่าย ผลักเขาเลยริกส์บี้”
    แพททริกร้องบอกริกส์บีว่าเห็นฉลมมั้ย ลินด์เซย์รีบบอกว่าไม่มี แพททริกจับได้ว่าที่ไหล่ เขาบีบไหล่ริกส์บี จนเขาได้สติ เขาหันมาจับตัวลินด์เซย์ทันที ลิสบอนก็จังทีกเกอร์ไว้ได้ แล้วสั่งให้แพททริกแก้มัดแดเนี่ยล
    เมื่อคดีจบ ลิสบอนบอกริกส์บีว่าเขาไม่ได้โดนตั้งข้อหาที่ทำร้ายหมอแดเนี่ยล เพราะเขาถูกสะกดจิต แล้วทุกคนก็ถามว่าจำอะไรได้มั้ย แวน เพ้ลท์เดินหนีไป ริกส์บียังงง ทุกคนก็ไม่บอกว่าเขาทำอะไรแวน เพ้ลท์ไปบ้าง

The End 18