สืบจิต ไขปริศนา 11
ตอน RED JOHN’S FRIEND
ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26
The Mentalist 111 : 3T7809
ตอน RED JOHN’S FRIEND
1 ปีที่แล้วจาเร็ดถูกจับคุกข้อหาฆ่าข่มขืนและฆ่าลูกสาวแม่บ้านที่เขานอนด้วย เขาเรียกแพททริกมาพบ ยืนยันว่าเขาไม่ได้ฆ่าเธอ ถ้าแพททริกทำให้เขาออกจากที่นี่ได้ เขายินดีที่จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับ เรด จอห์น ตอนแรกแพททริกไม่สนใจเพราะคิดว่าเขาโกหก แต่พอจาเร็ดพูดเรื่อง
“ภรรยาคุณ เร้ด จอห์นทาเล็บเท้าให้เธอ ใช่มั้ยทาด้วยเลือดของเธอเอง ตำรวจไม่ได้แถลงข่าวเรื่องนั้น เป็นเหยื่อรายเดียวที่เขาทำแบบนั้น สัมผัสแห่งความงาม เพื่อคุณคนเดียว”
แพททริกถึงกับชะงักหันกลับมาหา “คุณรู้ได้ไง”
“ผมบอกแล้วว่า เร้ด จอห์นเป็นเพื่อน ของเพื่อนของเพื่อนผม”
“เพื่อนคนนี้ชื่ออะไร”
“เขาชื่อว่า ช่วยผมออกไป แล้วผมจะบอกคุณ ชื่อเพื่อน และอีกเพียบ ผมจะบอกทุกอย่างเลย”
“ก็ได้” แพททริกยอมตกลง
แพททริกเข้าไปขอให้ลิสบอนกับมิเนลลี่ช่วยรื้อคดี แต่มิเนลลี่ไม่ยอม เพราะคดีจบแล้ว
"ไม่ ผมบอกว่าไม่..หมายความตามนั้นไม่ใช่ผมไม่อยากช่วยคุณนะผมอยากช่วยคุณ มันแค่เป็นไปไม่ได้เลย"
จาเร็ด เรนฟรูถูกพิจารณาคดีและตัดสินว่าผิดจริงคดีนี้ปิดไปแล้ว เขาไม่มีอำนาจ รื้อคดีขึ้นมาโดยไม่มีมูลเหตุ แพททริกยอมรับ แต่ลิสบอนรู้นิสัยเขาว่าไม่จบง่ายๆ จึงบอกเขาว่าถ้าจะทำอะไรห้ามเอาชื่อซีบีไอเข้าไปเกี่ยวข้อง
แพททริกขอบคุณ เขาตรงไปที่บ้านของจาเร็ด พบน้องชาย การ์ดเนอร์ เขาไม่พอใจนักที่แพททริกจะมารื้อฟื้น เมื่อคุยกับน้องชายไม่ได้ก็ตรงไปหาแม่ การ์ดเนอร์ตามไปพร้อมสั่งให้เบร็คตามตำรวจ มูเรี่ยลพอรู้ว่าแพททริกมาด้วยเรื่องของจาเร็ดก็คุยด้วยอย่างดี และไล่การ์ดเนอร์ออกไป
แพททริกขอให้มูเรี่ยลเล่าเรื่องของจาเร็ด
“เขาเป็นเด็กมีปัญหา มีเสน่ห์และสดใส แต่เกเรและขี้โกหก เป็นโรคซาดิสต์ด้วย เป็นเหตุผลที่คุณชอบเขา ผมว่านะ”
มูเรี่ยลหัวเราะ “ใช่ ฉันชอบเขา ฉันว่าเขาเป็นคนน่าทึ่ง ตอนแรก ไม่มีใครอยากได้ลูกชายขี้แงหรอกแต่มันต้องมีอัตราส่วนที่เหมาะสม และพอประมาณ ยิ่งเขาโตก็ยิ่งแย่ลง ไปคบกับคนเลว ก่อเรื่องอื้อฉาวนับไม่ถ้วนเข้าออกคุกเป็นว่าเล่น”
“แล้วเขาก็กลับตัวได้”
“เขาเลิกเหล้า เลิกยา เลิกเที่ยวเตร่สงบศึกกับน้องชาย แล้วก็หันมาช่วยธุรกิจของที่บ้าน”
“ลูกที่กลับใจ”
“ใช่ พ่อเขา จอร์จมีความสุขมาก ตอนนั้นฉันสงสัย ก็ดีใจนะ แต่ยังสงสัย เหมือนกับที่แม่ฉันพูด สันดานขุดยาก”
“ผมว่าเธอพูดถูก”
“ใช่ จอร์จเสียหลังจากเกิดคดีฆาตกรรมได้1สัปดาห์ ใครๆ ว่าเขาหัวใจสลาย จอร์จไม่ได้เป็นคนที่มีจิตใจแบบนั้น เขาตายเพราะความอับอาย คนสกุลเรนฟรูติดคุก คดีฆาตกรรม”
“พาผมไปที่เกิดเหตุได้มั้ย”
มูเรี่ยลพาแพททริกไปดูที่ห้อง พร้อมบอกว่าแม่ของอันดีลอยู่กับเธอมา 20 ปี แพททริกของคุยกับแม่ของอันดีล มูเรี่ยลว่าลาออกหลังจากเกิดเหตุได้อาทิตย์เดียว เขาขอที่อยู่ มูเรี่ยลเข้าไปเอาให้ การ์ดเนอร์ตามตำรวจจะมาจับตัวแพททริกออกไป ดีที่มูเรี่ยลออกมาไล่บอกว่าไม่มีอะไร
มิเนลลี่ต่อว่าแพททริกที่เข้าไปวุ่นวายกับการ์ดเนอร์ เรนฟรูซึ่งเป็นคนสำคัญในเมืองนี้ เขาสั่งให้ยุติเรื่องที่ทำอยู่แต่แพททริกขัดขืน มิเนลลี่โมโหบอกว่าไม่งั้นจะเฉดเขาออกจากซีบีไอ แพททริกยอมลาออกเลย
ลิสบอนกลับมาที่ห้อง กองบังคับการ ซีบีไอ ซาคราเมนโต้ ก็พบริกส์บี โชและแวน เพ้ลท์รออยู่อย่างไม่ค่อยชอบใจนักที่แพททริกออกไป แพททริกต้องการเรา ลิสบอนเองก็ไม่อยากให้เขาออก ปรากฎว่าทั้งสามหาข้อมูลเตรียมช่วยแพททริกอยู่แล้ว ลิสบอนจึงสั่งให้ดำเนินการต่อเลย
ขณะที่ริกส์บี โชและแวน เพ้ลท์กำลังหาข้อมูล มิเนลลี่ก็เข้ามาเห็นแล้วต่อว่า ลิสบอนเดินมาบอกว่าเธอสั่งเอง มิเนลลี่สั่งให้เลิกไม่งั้นจะโดนพักงาน ทุกคนพร้อมใจกันขอพักงาน มิเนลลี่ว่าได้สิทธิ์นั้นทันทีแล้วเดินหนีไป
ลิสบอนตามไปขอโทษ มิเนลลี่บอกว่าเขาจะพักร้อนอาทิตย์หนึ่ง ให้เธอจัดการให้เสร็จ เธอกล่าวขอบคุณ แล้วโทรตามแพททริกกลับมาทันที
แพททริกว่า “เรนฟรู แย้งวัตถุพยานไม่ได้ ข้อแก้ต่างหลักๆ เลยคือเขารักอันดีนมากและไม่มีทางทำร้ายเธอ แม่ของอันดีนให้การว่ามันเป็นคำโกหก ไปคุยแล้วแต่ว่าเธอย้ายไปแล้ว ไม่ทิ้งที่อยู่ใหม่ไว้ด้วย”
แวน เพ้ลท์ว่า “มาริซก้า โคเพ็กกี้ใช่มั้ย”
“ใช่”
“น้องชายเขาดูเป็นยังไง”
“มีแรงจูงใจเรื่องมรดก มีเงื่อนไขความประพฤติด้วย พอศาลตัดสิน หุ้นของจาเร็ดในธุรกิจตกเป็นของการ์ดเนอร์ เขาคงได้หุ้นด้วยหากจาเร็ดตาย”
“ทำไมไม่ฆ่าจาเร็ด มาฆ่าอันดีนทำไม”
แพททริกเองก็สงสัย “นั่นน่ะสิ ฆ่าอันดีนทำไม”
“ยากเห็นจาเร็ดเจ็บปวดหรือแอบชอบอันดีน” โชว่า
“ยูเรก้า ฉันลองใส่ชื่อมาริซก้า โคเพ็กกี้ลงในโปรแกรมค้นหา ฉันได้ลิงค์ จากเว็บไปที่ฐานข้อมูลของสาธารณสุขที่มีเอกสารคำร้องของมาริซก้า โคเพ็กกี้ ขอเปลี่ยนชื่อเป็นแวนน่า คลูนี่ พอฉันใส่ชื่อใหม่เข้าไปก็ได้เรื่องเลย 4เดือนที่แล้ว มีคนชื่อวีเค คลูนี่ซื้อคอนโดที่มาริน”
“เยี่ยมมาก”
“มีเรื่องแปลกอยู่อย่าง ที่ลิงค์นี้มาจาก..ไอเอ็มของพลเรือนดอกเตอร์โจในนิวแฮมเชียร์ เขาไม่น่าเข้าระบบในเครือข่ายของกระทรวงยุติธรรม เขารู้ได้ไงว่าฉันถามเกี่ยวกับอะไร เขาเข้าฐานข้อมูลสาธารณสุข พลเรือนไม่น่าทำได้”
แพททริกลุกมาที่คอมพิวเตอร์ของแวน เพ้ลท์ “ที่คุณบอกว่าดอกเตอร์โจ นิวแฮมเชียร์ สะกดแบบนี้มั้ย..D-R-J-O-E-N-H”
แวน เพ้ลท์ดูตาโต “ใช่ โอ้พระเจ้า เร้ด จอห์น”
แพททริกให้แวน เพ้ลท์พิมพ์ “ถามว่า คุณเป็นใคร”
มีข้อความกลับมา “เจนอยู่นั่นใช่มั้ย”
“ใช่ ฉันคือเจน”
“ทำดีต่อไป”
ทำไม
“ค้นหาที่อยู่ เมสเซนเจอร์” แวน เพ้ลท์ว่า “เขาไปแล้ว”
ริกส์บีงง “นี่มันเรื่องอะไรกัน”
“เขาแฮ็คเข้าระบบกระทรวงยุติธรรมได้ยังไง เขาแอบดูเราอยู่”
ลิสบอนถาม “แล้วเราหาที่อยู่เขาได้มั้ย”
“มีรหัสทำลายตัวเองอยู่หากถูกค้นหา เราเจอทางตันแกะรอยไม่ได้ หาที่อยู่ของมันได้”
“เขาอยากให้เราทำคดีสำเร็จ อยากให้เรนฟรูออกจากคุก”
“จะได้เข้าถึงตัว แล้วก็ฆ่าเรนฟรูซะ”
“ใช่ หมายความว่าเรนฟรูพูดความจริง เขามีข้อมูลของเร้ด จอห์น”
ลิสบอนห้ามไว้ “ช้าก่อน ยังไม่มีอะไรแน่ซัด”
“ยังไงเราก็ต้องเอาเรนฟรูออกจากคุกให้ได้ก่อน”
“แล้วยังไง”
“ซึ่งเราจะทำ เร้ด จอห์นก็ต้องสะกดรอยเขา เขาต้องเผยตัว ต้องทำแบบนั้นแล้วเราก็จะดักรอเขา”
แพททริกกับลิสบอนไปหามาริซก้า ตอนแรกเธอไม่ยอมคุยด้วยและไล่ทั้งสองกลับ แต่แพททริกพูด
“ผมรู้จักคุณดี คุณเข้ามาประเทศนี้ใหม่ๆ ตอนยังเป็นสาว คุณใฝ่ฝันถึงอะไรที่ยิ่งใหญ่ แล้วคุณมีชีวิตยังไง โชคชะตาพาไปไหน 25ปีที่แสนจะน่าเหนื่อยหน่าย ชีวิตคนรับใช้ คุณเกลียดมันทุกๆ วัน”
“ใครอยากเป็นคนใช้..ไม่มีหรอก”
“คุณทำเพื่อเธอ เพื่ออันดีน เพื่อให้ลูกมีอนาคตที่ดีขึ้น แล้วเธอก็จากไป ไปจากคุณ ทันใดนั้น ทั้งชีวิตของคุณ วันที่แสนเหนื่อยหน่ายและอับอายทั้งหมดเสียเปล่า น่าตลก”
“ใช่ เรื่องตลก ฮ่าฮ่า ต้องการอะไรจากฉัน”
“ผมอยากรู้ใครฆ่าเธอ”
“จะรู้ไปทำไม เธอจากไปแล้ว”
“คุณไม่ได้พูดว่าจาเร็ด นั่นก็ซัดเจนแล้ว”
มาริซก้าพูดสวน “ก็ได้ จาเร็ดฆ่าเธอ ฉันไม่สนหรอก”
“ก็จริง ที่ว่าคุณทำให้เธอฟื้นไม่ได้ ดังนั้นถ้าคุณได้เงินเพื่อโกหกว่าเกิดอะไรขึ้น จะเป็นไรไปล่ะ”
“เงินอะไร ไม่มีใครให้อะไรฉันทั้งนั้น”
“อย่าโกหกผมเลย บอกความจริงมาเถอะ คุณรับเงินที่คนนั้นให้มาไปซื้อชีวิตที่คุณต้องการมาตลอด”
“ไม่”
“เป็นสิ่งที่คุณอยากได้มาตลอด ไม่มีความหมายเลย”
ลิสบอนปราม “เจน”
“มองผมมาริชกา มองมาที่ผม แล้วบอกว่าผมพูดผิด”
“คุณคิดว่าคุณรู้ไปซะหมด คุณไม่รู้อะไรเลย”
“ผมรู้ว่าจาเร็ดกับอันดีนเป็นคู่รักกัน ใช่มั้ย คุณรับเงินเพื่อบอกว่าไม่ใช่คู่รัก พูดออกมาเลย”
“ใช่ พวกเขารักกัน”
“ใครจ้างคุณเพื่อให้คุณโกหก”
“ฉันไม่รู้ ที่คุณเรียกกันว่า นักสืบเอกชน เขามาหาฉัน เสนอเงินให้ฉันก้อนโต เงินก้อนโต แต่ฉันบอกไปว่าไม่ เขาก็เสนอเพิ่ม ฉัน เลยรับไว้”
“เขาชื่ออะไรคะ”
“แซมซ่า ออสติน แซมซ่า”
ลิสบอนตรวจสอบแล้วบอกว่าแซมซ่าตายแล้ว ลิสบอนจะขอคำสั่งศาลค้นประวัติ แต่แพททริกว่าตอนนี้เธอโดนพักงานอยู่ เขามีแผนแล้ว
ลิสบอน แพททริก ริกส์บีไปที่บ้านการ์ดเนอร์ เขาสั่งให้เบร็คเรียกตำรวจแต่แพททริกขัดไว้
“เดี๋ยวครับคุณเรนฟรู ถ้าคุณไม่ต้องการให้ครอบครัวของคุณล่มจมไปกับเรื่องฉาวโฉ่ คุณอาจอยากฟังผมก็ได้”
การ์ดเนอร์แปลกใจ “คุณพูดเรื่องอะไร”
“ใครบางคน ที่ผมยังไม่รู้ตัวจ่ายมาริซก้า โคเพ็กกี่ไปหลาย เพื่อปิดเรื่องที่จาเร็ดรักกับอันดีนพวกเขารักกัน เหมือนที่พี่ชายคุณพูด”
“แล้วไง การที่ถูกพบอยู่ในห้องล็อคอยู่ พิสูจน์ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ ที่คนอื่นจะเข้าไปในห้อง และลงมือฆาตกรรม”
แพททริกพูดสวน “มี มีสิครับ กุญแจคาอยู่ที่ประตู ดูดีๆ นะ ริกสบี้ คุณเข้าไปในห้องแล้วช่วยล็อคประตูหน่อย สมมุติว่าจาเร็ดและอันดีน กำลังหลับกันอยู่”
แพททริกใช้เหล็กแหลมแท่งช่องกุญแจให้ตกลงมาบนกระดาษ แล้วเลื่อนกระดาษออกมาพร้อมกุญแจ ก็เปิดห้องได้
เบร็คทึ่ง “ฉลาดมาก แล้วคุณจะออกมาอีกได้ไง”
แพททริกใช้เอ็นร้อยกุญแจไว้ แล้วค่อยๆ ดึงกุญแจกลับไปคาอยู่ข้างใน เอาไฟแช็กมาตัดเส้นเอ็น การ์ดเนอร์ไม่ค่อยพอใจนักบอกว่าเป็นกลหลอกเด็ก
“กลหลอกเด็กที่ลูกขุนชอบ รวมเข้ากับคำให้การของมาริซก้า ผมคิดว่าเราน่าจะมีโอกาสชนะการอุทธรณ์ครั้งใหม่ได้ ความจริงก็ต้องถูกเปิดเผย แน่นอน เว้นเสียแต่”
การ์ดเนอร์ถาม “เว้นแต่อะไร”
ลิสบอนสวน “เว้นว่าเราจะตกลงเรื่องเงินๆ ทองๆ ได้พอที่เราจะเพิกเฉยเรื่องนี้ได้”
การ์ดเนอร์ไม่พอใจมาก “ต้องการเงินเหรอ กำลังแบล็คเมลเราเหรอ”
แพททริกว่า “เรียกว่าอำนาจต่อรอง”
มูเรี่ยลปรามนิ่งๆ “พวกคุณเป็นเจ้าหน้าที่รัฐนะ”
ลิสบอนว่า “อดีตเจ้าหน้าที่รัฐ..เพราะลูกคุณ ทำให้เจนโดนไล่ออก พวกเราก็โดนหางเลข..ตอนนี้เราก็ต้องดูแลตัวเอง เราไม่คิดแพงหรอกค่ะ”
การ์ดเนอร์สีหน้าสมเพช “พวกคุณนี่น่าละอายจริงๆ ออกไป”
“เราไปแน่ ให้เวลาถึง 4 โมง ที่คุณจะโทรหาเราพร้อมข้อเสนอ เกิน 4 โมงเราก็จะโทรหาคนอื่น”
ริกส์บีกับลิสบอนคิดว่าวิธีนี้ไม่ได้ผล ทั้งหมดกลับไปรอที่ศูนย์ อย่างใจจดจ่อ จนเกือบสี่โมงจึงมีโทรศัพท์เข้ามา แพททริกจึงไปพบมูเรี่ยล
“ขอสารภาพ ผมนึกว่าจะเป็นการ์ดเนอร์เสียอีก”
“การ์ดเนอร์เหรอ เขาไม่กล้าพอหรอก ฉันทนเห็นชื่อของครอบครัวต้องป่นปี้อีกไม่ได้ อยากได้เท่าไหร่ถึงจะปิดปากสนิท”
“อื้อ คุณให้มาริซก้าไปเท่าไหร่”
“ฉันไม่เคยพูดว่าฉันจ่ายให้เธอ”
“ไม่ต้องเลี่ยงหรอกครับ มีแต่คนผิดเท่านั้นที่ตอบสนองต่อการข่มขู่แบบนี้ ผมรู้ว่าคุณผิด แค่ไม่แน่ใจว่าทำไม”
“คนผิดของคุณไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันถามว่าอยากได้เท่าไหร่”
“สามีของคุณเป็นคนหน้าตาดี”
“ใช่เขาหล่อ แล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะ”
“แต่ก็ชอบควบคุม..ทุกอย่างเป็นแบบที่ต้องการ เขาตายเมื่อไหร่หลังการฆาตกรรม”
“อาทิตย์นึง เส้นเลือดหัวใจโป่งพอง”
“อื้อ แล้วมาริซก้า ออกจากงานไปเมื่อไหร่”
“เวลาเดียวกัน”
“หลังจากเขาตายใช่มั้ย”
“ใช่”
“ได้มั้ยครับ ขอบคุณ คุณเลยกำจัดเธอไปทันทีที่สามีคุณตายเพราะว่า อันดีน เป็นลูกสาวของสามีคุณ ใช่มั้ยครับ”
“ใช่”
“คุณไม่เคยถามเขาหรือมาริซก้าตรงๆ”
มูเรี่ยลพูดสวน “ไม่เคย ฉันชอบชีวิตของฉันที่เป็นอยู่ ไม่อยากให้เป็นเรื่องเป็นราว และไม่อยากให้ใครมาโกหก พวกนั้นไม่เคยสงสัยเลย”
“18 ปีแห่งความโกรธที่เก็บไว้ คุณทนได้ยังไง”
“ไม่มีชีวิตใครสมบูรณ์แบบหรอก”
“และเมื่อคุณรู้ถึงความสัมพันธ์ของอันดีนกับจาเร็ด คุณต้องโกรธมากพวกเขาเป็นพี่น้องกัน”
“ใช่ค่ะ พี่น้องมีเซ็กซ์กัน ตอนที่ฉันรู้..ฉันห้ามจาเร็ดสานต่อสัมพันธ์ต่อ แต่เขาปฏิเสธบอกว่าเขารักเธอ ปฏิเสธว่าจะเลิกคบเธอ”
“ไม่บอกว่าทำไมคุณถึงคัดค้าน”
“ฉันไม่บอก ฉันบอกเขาไม่ได้ โสมมเกินไป น่าอับอายเกินไป”
“คุณเลยฆ่าอันดีนปิดปากแม่ของเธอแล้วส่งลูกชายเข้าคุกตลอดชีวิต”
“ไม่ ฉันคงไม่ทำแบบนั้น เลือดของอันดีน” มูเรี่ยลหยิบขวดเลือดขึ้นมา “มันพิสูจน์..ว่าฉันทำ ฉันเอามาเพื่อทำให้จาเร็ดเป็นอิสระเมื่อฉันต้องการทันทีที่เขาได้เรียนรู้”
“รู้อะไร”
“ควรเดินทางสายกลาง และ ฟังแม่ของเขาบ้าง”
“ผมเห็นด้วยครับ”
2 สัปดาห์ถัดมา ทุกคนพร้อมไปรับตัวจาเร็ด โช แพททริกและริกส์บีนั่งรถไปรับด้วยกัน
จาเร็ดดีใจ “ขอบคุณ ขอบคุณมาก”
“ผมรักษาสัญญาแล้วทีนี้ตาคุณ รู้อะไรบอกมา”
“แน่นอนผมบอกทุกอย่างแน่ แต่ที่นี่เหรอ ให้ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ก่อนสิจะนั่งคุยนานเท่าไรก็ได้ ผมมีเรื่องเล่าเยอะแยะ เพราะผมเป็นหนี้คุณ..ครั้งใหญ่ เป็นหนี้ชีวิตคุณ ในระหว่างนี้ ผมอยากกินชีสเบอร์เกอร์กับมันฝรั่งทอด”
แพททริกว่า “ขับไปซื้อ”
ระหว่างทางเจอพวกประท้วงว่าพวกกินเนื้อเป็นฆาตกร จาเร็ดมองทางแล้วสาดถ้วยกาแฟใส่โช แล้วเปิดประตูหนีไป พวกแพททริกตามไม่เจอ
ทั้งสามกลับไปที่ศูนย์เพื่อหาข้อมูล หวังตาตัวจาเร็ดก่อนที่จะถูกฆ่า ในที่สุดจาเร็ดก็โทรเข้ามาขอโทษแพททริก โดยที่จาเร็ดอยู่กับสาวขายบริการ เขาบอกว่าการหักหลัง เรด จอห์นมันอันตราย แพททริกก็พยายามเตือนไม่ให้เขาเชื่อเพื่อน แต่จาเร็ดไม่สนและวางสายไปเล่นเซ็กซ์กับสาว
แวน เพ้ลท์รีบตรวจสอบสัญญาณแล้วหาที่อยู่ของจาเร็ด เมื่อไปถึงก็พบจาเร็ดฃกับสาวเสียชีวิตแล้ว แพททริกบอกให้ลิสบอนว่าเขาได้ แต่เธอกลับพูดอะไรไม่ออก
The End 11