The Mentalist สืบจิต ไขปริศนา 1
แพ็ททริก ชายหนุ่มช่างสังเกตและมีความสามารถพิเศษในการสะกดจิตคน ได้เข้ามาเป็นที่ปรึกษาให้กับทีมสืบสวนของ CBI
ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26
The Mentalist 1
แพ็ททริก ชายหนุ่มช่างสังเกตและมีความสามารถพิเศษในการสะกดจิตคน ได้เข้ามาเป็นที่ปรึกษาให้กับทีมสืบสวนของ CBI หลังจากสูญเสียภรรยาและลูกให้กับฆาตกรต่อเนื่องที่ยังลอยนวล วิธีการสืบสวนนอกตำราของเขา ทำให้หัวหน้าสาวสวยอย่าง Teresa Lisbon ต้องคอยรับมือกับสารพัดปัญหาที่เกิดขึ้นตามมา
โทลลิเวอร์กล่าวกับผู้สื่อข่าว ขอบคุณเจ้าหน้าที่ที่ช่วยตามหาลูกสาวเขาจนพบแม้จะเป็นศพ แพ็ททริกมองการให้สัมภาษณ์ของสามี โดยมีภรรยาอยู่ข้างๆ เขาก็เข้าไปในบ้านทำแซนวิชกิน แล้วดูรูปของครอบครัวนี้ น้ำเดือดก็ชงชาดื่ม จูนิเปอร์เข้ามาก็แปลกใจว่าเขาเป็นใคร
“ผมแพ็ททริก เจน ผมมาช่วยคุณ ชาซักแก้วมั้ยครับ”
จูนิเปอร์รับ แพ็ททริกชงชาไปเอ่ยไป “คุณคงเหนื่อย นั่งก่อนสิครับ ในนี้เงียบดีนะครับ สงบเงียบดีด้วย”
จูนิเปอร์ถอนใจ แพ็ททริกจับมือ “ทำใจครับ”
จูนิเปอร์เอาแต่ถอนใจ แพ็ททริกกล่าวต่อ “ผมเห็นคุณกับสามี ผมอยากบอกว่าเข้าใจความรู้สึกของคุณตอนนี้ดีครับ”
“คุณไม่เข้าใจฉันหรอกค่ะ เชื่อฉันสิ”
“ผมรู้..รู้ดีด้วย ผมรู้ถึงอยากช่วยคุณ”
“คุณช่วยฉันไม่ได้หรอก คุณ..จะมารู้เรื่องอะไร”
“ก็หลายเรื่องอยู่ครับ คุณทำเป็นชอบเล่นสกีใช่มั้ย”
จูนิเปอร์อึ้งไปนิด “ใช่แต่ว่า...”
“คุณดีใจที่เพื่อนสนิทของคุณน้ำหนักขึ้น..ประมาณ10ปอนด์ ตอนเป็นเด็กคุณอยากผจญภัยมากกว่านี้คุณชอบอินเดียมากแต่ยังไม่เคยไป คุณเป็นโรคนอนไม่หลับ สีโปรดของคุณ..สีน้ำเงิน”
“ฉันไม่เข้าใจคุณเลยค่ะ พวกคนทรงเหรอ”
“โอ้เปล่าครับ แค่ให้ความสนใจผมเคยสร้างรายได้มากมายจากการเป็นคนเข้าทรงกำมะลอที่ผมจะบอก เพราะอยากให้คุณเข้าใจว่าไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังผม”
“ปิดบัง..อะไรคะ”
“รู้มั้ยเห็นอะไรในตัวสามีคุณ เห็นผู้ชายอบอุ่น ใจดี..แล้วก็น่ารักอาจจะหยิ่งไปบ้าง เห็นแก่ตัว ชอบบงการ แต่เป็นคนดีคนนึง”
“ใช่ค่ะ”
“แล้วทำไมคุณถึงสงสัยว่าเขาฆ่าลูกสาวคุณ”
“เปล่านี่คะ เด็กชื่อแม็คคลัสกี้เป็นคนทำ”
“ครับ ตำรวจบอกอย่างงั้น คุณว่าจับคนผิด ทำไมครับ”
“ไม่รู้ค่ะ ไม่รู้เลยจริงๆ ..ฉัน”
“บอกผมเถอะ”
“ปีที่แล้วพวกเขาสองคนมีท่าทีแปลกมากๆ แต่ก็ไม่มีใครยอมพูดความจริง ฉันคิดว่า...ลูกเคยพยามบอกฉัน แต่ฉันไม่ได้... พระเจ้า โอ้พระเจ้า”
“ได้ถามเขามั้ยว่าฆ่าลูกรึเปล่า”
“เขาจะบอกฉันเหรอ”
“ภรรยาส่วนใหญ่มักจับได้เวลาสามีโกหก”
“ค่ะ ใช่ ฉันไม่อยากดื่มชา เด็กแม็คคลัสกี้เป็นคนทำ”
“ก็อาจใช่”
“คุณคิดว่าเขาทำเหรอ”
“ผมเชื่อสัญชาตญาณความเป็นแม่”
โทลลิเวอร์เดินเข้ามาเรียกจูนิเปอร์ แล้วเห็นแพ็ททริกก็ถามว่าเป็นใคร
“เป็นตำรวจครับ คุณฆ่าลูกรึเปล่า” แพ็ททริกถามทันที
โทลลิเวอร์ถอนใจ “กล้ามากเลยนะ”
“ผมแค่ถามง่ายๆ ว่าคุณฆ่าลูกสาวตัวเองรึเปล่า”
“ไม่ ผมไม่ได้ฆ่า..ลูกสาว ตัวเอง รีบไสหัวออกไปจากบ้านผมเดี๋ยวนี้ จูน จูน คุณเป็นอะไรไป ผมจะทำให้คุณโดนยึดตรา”
“ปกติคนบริสุทธิ์ชกหน้าผมแล้ว”
“ผมจะทำให้ชีวิตคุณอยู่ไม่เป็นสุข คุณเข้ามาในบ้าน มาคุยกับเมียผม สร้างปัญหาให้” ทันใดนั้นก็เห็นจูนิเปอร์ถือปืนมา “จูน ที่รักอย่านะ”
จูนิเปอร์ยิงทันทีหลายนัดจน โทลลิเวอร์แน่นิ่งไป ลิสบ้อนรีบเข้ามา จูนิเปอร์เดินหนีออกนอกบ้านไปเลย
ปาล์มสปริง แคลิฟอร์เนีย 2สัปดาห์ต่อมา ไพร้ซ์กับแท็กกลับจากตีกอล์ฟพบเกรกอรี่ แทนเน่น กับอลิสันนอนตายอยู่
สนามบินนานาชาติปาล์มสปริง ทีมลิสบ้อนมาถึง แวนเพ้ลท์ขอตัวไปเอากระเป๋าที่โหลดก่อน เธอจึงสั่งให้ไปหาห้องพัก
ทีมลิสบ้อนไปถึงก็พบแพ็ททริกนั่งแท็กซี่มาทัก
“อรุณสวัสดิ์ทุกคน นั่งเครื่องเป็นไงมั่ง”
ลิสบ้อนไม่พอใจ “ไม่ต้องเลย คุณถูกพักงาน”
“ขอบคุณครับ บังคับให้ลา พักแค่อาทิตย์หน้า”
“อาทิตย์หน้าค่อยมาใหม่”
แพ็ททริกยังชวนคุย ลิสบ้อนหันถามลูกน้องว่าใครคาบข่าวไปบอกเขา โชยอมรับ
แพ็ททริกสวน “เขาต้องโทรหาผมแน่..นี่เป็นคดีเร้ด จอห์น..คุณขวางผมไม่ได้หรอกทำไมต้องกันท่าผม”
“คุณทำให้คนตายก็ต้องรับผิดชอบ”
“คนที่ถูกเมียฆ่าเพราะลูกสาวไม่ยอมมีเซ็กซ์ด้วยงั้นเหรอ”
“เรื่องนี้คุณไม่มีทางรู้ ถ้าเธอไม่ได้เขียนไว้ในไดอารี่”
“แต่เธอทิ้งไว้ ต้องมีเหตุผล..มันคดีของผม”
ลิสบ้อนเยาะ “คดีของคุณ”
“เร้ด จอห์นคดีผม”
“คดีเร้ด จอห์นไม่ใช่ของใครทั้งนั้น”
แพ็ททริกถอนใจ “มันเป็นของผม”
“ฉันไม่ใช่คนตัดสิน กฎต้องเป็นกฎ..อาทิตย์หน้าค่อยมาใหม่อย่าให้ผู้ชายคนนั้นเข้า”
หมอรายงานลิสบ้อน แพ็ททริกดูรอบๆ
“เหยื่อชื่อเกรกอรี่ แทนเน่น ชายผิวขาวอายุ43ปี โสด เรายังไม่ได้ผ่าพิสูจน์แต่ว่า...รอยไหม้ตรงนี้เกิดจากเครื่องช็อตไฟฟ้าดูจากรอยแล้ว เป็นรุ่นที่หาซื้อได้ทั่วไปสาเหตุการตายมาจากการถูกตีด้านหลังกะโหลกซึ่งสอดคล้องกับไม้กอล์ฟเปื้อนเลือดในที่เกิดเหตุ ผู้หญิงคือ..อลิสัน แรนดอล์ฟอายุ27 สมรส ไม่มีบุตรพบศพเธอในบ้านตามบัตรของเธอเวลาเสียชีวิตเป็นช่วงหัวค่ำคืนวันเสาร์บนตัวอลิสันพบรอยจากที่เครื่องช็อตและรอยถูกมัดด้วยพลาสติกสีดำอย่างแน่นแผลถูกแทงและกรีดที่ลำตัว แถมยังควักตับไตไส้พุง”
โชว่า “เข้าสูตรเร้ด จอห์นเปี๊ยบ”
ลิสบ้อนถาม “ใครเป็นคนพบศพ”
“สามีกลับมาจากสนามบินพร้อมกับน้องชายตอนเช้าวันอาทิตย์ เขาเป็นโปรกอล์ฟ ไพร้ซ์ แรนดอล์ฟ”
ลิสบ้อนถาม “สองคนนี้เกี่ยวข้องกันยังไง”
“เขาเป็นหมอประจำตัวเธอ”
“มารักษาที่บ้านเหรอ”
“เล่นชู้กันมั้ง”
แพ็ททริกว่า “ไม่ หมอนี่เป็นเกย์”
หมอหญิงบอกว่า “หมอแว็กเนอร์อาจรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา เขามาชี้ตัวผู้ตายที่นี่”
แพ็ททริกพยักหน้า “โอเค”
แพ็ททริก ลิสบ้อน ริกส์บี้เดินมาพบแว็กเนอร์
“คุณหมอแว็กเนอร์ สวัสดีค่ะ ฉันเจ้าหน้าที่เทรีซ่า ลิสบ้อนจากสำนักงานสืบสวนแคลิฟอร์เนียคุณเกี่ยวข้องอะไรกับผู้ตายคะ”
“ผมร่วมงานกับเกรกอรี่ ครอบครัวแรนดอล์ฟเป็นคนไข้ของเรามานานหมอแทนเน่นรักษาพวกเขา”
“ไปตรวจคนไข้ที่บ้านเป็นประจำเหรอคะ”
“ไม่ครับ เกรกอรี่กับอลิสันเป็นเพื่อนสนิทกัน”
“เป็นกิ๊กใช่มั้ย”
แว็กเนอร์ว่า “เปล่า เขาเป็นเกย์ พวกเขาเป็น..เพื่อนกันครับ มันเกิดกับพวกเขาได้ยังไง”
ริกส์บี้เอ่ยลอยๆ “ฝีมือเร้ด จอห์น”
“เร็ด จอห์นเป็นใคร” แว็กเนอร์มองริกส์บี้
ลิสบ้อนว่า “เราก็ไม่ทราบเหมือนกัน เราอาจต้องรบกวนอีกที ขอบคุณค่ะ”
แพ็ททริกสังเกตแว็กเนอร์ ก่อนที่พวกลิสบ้อนไปฟังพาร์ทริดจ์เล่าเหตุการณ์ก่อนที่อลิสันกับเกรอรี่จะตาย ซึ่งพาร์ทริดจ์ว่าเป็นฝีมือเร้ด จอห์น แต่แพ็ททริกว่าไม่ใช่
แพ็ททริกว่า “เร้ด จอห์นคิดว่าตัวเองเป็นนักแสดงและศิลปิน เขาเก่งมากในเรื่องการจัดฉากคดีฆ่าคนครั้งก่อนๆ ของเขาจะทำให้เราแน่ใจว่าสิ่งแรกที่เห็น...คือหน้ายิ้มบนกำแพงคุณจะเห็นรูปหน้านี้ก่อน แล้วรู้ทันที จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วคุณจะรู้สึกกลัวจากนั้นคุณถึงจะได้เห็นศพของเหยื่อ เรียงเป็นลำดับเสมอแต่นี่มันตรงกันข้าม สิ่งแรกที่คุณเห็น..คือศพ แล้วคุณต้องหันหลังมาถึงจะเห็นหน้ายิ้มแถมยังไม่ใกล้กันด้วยนะ”
ลิสบ้อนว่า “คงขึ้นอยู่กับอารมณ์ในช่วงนั้นมั้ง”
แพ็ททริกพูดสวน “ไม่ใช่ ฆาตกรจะวาดรูปบนผนังนี่เลยก็ได้..แต่ไม่ทำเพราะเขาไม่รู้ และเขาไม่ใช่เร้ด จอห์น”
โชเห็นด้วยกับแพ็ททริกว่าเป็นโจรเลียนแบบ ลิสบ้อนสั่งให้หาหลักฐานอื่น โดยไปคุยกับสามีของเหยื่อก่อน ริกส์บี้กับโชไป
ริกส์บี้กับโชไปพบไพร้ซ์ที่กำลังดูวีดีโอระหว่างเขากับอลิสันเล่นกันอย่างมีความสุข ไพร้ซ์เศร้าที่อลิสันจากไป โชถามว่าวันเกิดเหตุเขาไปไหน ทำให้ไพร้ซ์ไม่พอใจที่เหมือนโดนกล่าวหา
ลิสบ้อนกับแพ็ททริกไปหาแว็กเนอร์ เขาบอกเล่าประวัติการรักษาของอลิสันให้ฟัง เขาบอกว่าอลิสันสุขภาพแข็งแรงมาก ตรวจสุขภาพกับเขาแล้วตรวจกับหมอแทนเน่นด้านความงาม
แพ็ททริกถาม “คุณแทนเน่นเขียนไดอารี่มั้ยครับ คดีล่าสุดของเราไขได้เพราะเหยื่อเขียนไดอารี่”
“ไดอารี่ คิดว่าไม่”
“พูดเรื่องอลิสัน แรนดอล์ฟต่อ คิดว่าชีวิตคู่ของเธอเป็นไง มีความสุข..หรือว่าไม่”
“เมื่อ6เดือนก่อนหมอแทนเน่นมาขอคำแนะนำจากผมอลิสันขอให้เขาจ่ายยาคุมกำเนิดให้เธอจำนวน 1 ปีโดยไม่ลงบันทึก มันผิดกฎของแพทยสภาผมบอกว่าได้ เอาสิ เราคงดีกว่า ร้านขายยากัญชาหน่อยมั้ง”
ลิสบ้อนสงสัย “ทำไมต้องเป็นความลับ”
“ไพร้ซ์ แรนดอล์ฟทำหมันแล้ว เมษาฯสองพันสอง” แพ็ททริกหัวเราะน้อยๆ
ก่อนกลับแพ็ททริกแกล้งของยานอนหลับกับแว็กเนอร์อ้างว่ายานอนหลับหมดพอดี แล้วไม่อยากรับคำปรึกษา แว็กเนอร์ยืนยันว่าไม่ได้ ต้องมาคุยกันก่อน เขาเลยว่าจะโทรหาใหม่
ระหว่างนั่งทานอาหารกัน โชก็ว่าตัวสามีน่าสงสัย แพ็ททริกกลับถามเรื่องการแข่งกอล์ฟของเขา โชว่ามีรายได้ 6 ล้าน
“อื้อ ถ้าได้ที่สองและสาม แต่พอเขาตีหลุม18 โดยมีเดิมพันเพียบตื่นเต้นจนพลาดก็ได้เขาพวกตื่นสนาม ไม่กล้าฆ่าเมียตัวเอง ไม่ได้ทำหรอก”
ลิสบ้อนถาม “คุณให้เราตัดผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งออกเพราะไม่เคยชนะรายการใหญ่รึ”
“โอ้ เปล่านะ ผมแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย”
แวน เพ้ลท์เห็นแพ็ททริกเล่นไม้ให้เลื่อนไปโดยที่มือเขาไม่โดนก็ตื่นเต้นแล้วถาม แพ็ททริกว่าใช้โทรจิต แต่โชว่าเป่าลม แวน เพ้ลท์ชวนคุยเรื่องคนทรงเจ้า เขาว่าพวกนี้เป็นพวกกำมะลอ แต่แวน เพ้ลท์ยืนยันว่าจริงเพราะคนทรงเจ้าเป็นญาติเธอเอง แพ็ททริกยืนยันว่าพวกนี้หลอก แต่ไม่มีใครสนใจเชื่อเขา
หลังแยกย้ายเข้าห้อง แพ็ททริกได้จดหมายจากใต้ประตูห้อง เขาเปิดออกก็เห็นสัญญาณลักษณ์ของเร้ด จอห์น เขารีบวิ่งออกไปตาม เห็นคนร้ายวิ่งลงทางบันไดหนีไฟเขารีบตามไปแต่ตกบันได ทำให้ตามไม่ทัน
ทุกคนมารวมตัวที่ห้องแพ็ททริก แวน เพ้ลท์อ่านจดหมาย
“สวัสดีเพื่อนยาก ไม่ได้เจอกันนาน หวังว่านายคงสบายดี ฉันก็เองก็อยู่ดีมีสุขฉันมีเมีย12คนแล้วอีกไม่ได้นานคงเป็น13 ถ้าเก่งก็มาจับฉันสินายคงรู้สึกว่าตัวเองไร้น้ำยา หงอยแล้วก็งี่เง่า แค่นี้นะ โชคดีล่ะ เร้ด จอห์น”
โชว่า “ฟังดูเหมือนของจริงนะ”
“แค่เหมือน แต่ไม่ใช่ เร้ด จอห์นจะไม่เสี่ยงให้ถูกจับเพื่อมาแกล้งผมหรอก”
“ฆาตกรตัวจริงพยามให้เราหลงทางเหรอ”
ลิสบ้อนสั่ง “โช ไปสืบซิว่าครึ่งชั่วโมงก่อน ไพร้ซ์ แรนดอล์ฟอยู่ที่ไหน ริกส์บี้ไปดูกล้องวงจรปิดของโรงแรม แล้วเอาไปให้กองพิสูจน์หลักฐาน” พวกริกส์บี้ออกไป ลิสบ้อนถามแพ็ททริก “ไม่เป็นไรนะ”
“ไม่เป็นอยู่แล้ว”
“พักผ่อนได้แล้วนะ”
คืนนั้นแพ็ททริกนอนไม่หลับ เขาคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับภรรยาและลูกเขา รุ่งขึ้นลิสบ้อนเห็นสภาพแพ็ททริกก็รู้ว่าเขาไม่ได้นอน จึงโทรนัดแว็กเนอร์ให้ พอดีริกส์บี้บอกว่า กองพิสูจน์หลักฐานเจอของดี คราบเลือดในจดหมายเป็นของอลิสัน แรนดอล์ฟแต่เขาพบเส้นผมในนั้น แต่ไม่ใช่ของเธอหรือแทนเน่น เป็นของแท็ก โชไปตามแท็กเขายอมรับว่าเป็นกิ๊กกับอลิสัน
แพ็ททริกไปคุยกับแว็กเนอร์ ให้เขาสอบประวัติตัวเองเพื่อจะได้ยานอนหลับ แว็กเนอร์พยายามถามว่าเรื่องอะไรทำให้เขานอนไม่หลับ แพ็ททริกถามหาไดอารี่ของแทนเน่น แว็กเนอร์ว่าไม่น่ามี ก่อนเขาจะกลับแว็กเนอร์ถามว่า เรื่องที่แพ็ททริกเล่ามาทั้งหมดเป็นนิยายใช่มั้ย เขายอมรับ
“ทำไม คุณเจ็บแต่ทำไมไม่ยอมพูดความจริง” แว็กเนอร์สงสัย
“ความจริงเป็นเรื่องของผม”
“ผมเข้าใจ”
แพ็ททริกโผกอดแว็กเนอร์ “ขอบคุณครับ”
พอแพ็ททริกออกไปแล้ว แว็กเนอร์รีบเข้าไปหาไดอารี่ที่ห้องแทนเน่น เขารื้อไปทั่วห้อง แพ็ททริกก็โผล่มาหา อ้างว่าลืมมือถือ แว็กเนอร์แปลกใจว่าเขาเข้ามาได้ยังไง แพ็ททริกว่าประตูเปิดอยู่ แว็กเนอร์ว่าเขาเป็นคนปิดเอง แพ็ททริกถามว่าหาอะไร แว็กเนอร์ว่าจะทำตัวเป็นนักสืบช่วยหาไดอารี่ แพ็ททริกว่าเขาช่วยได้ แล้วเขาก็ใช้พลังสัมผัส แล้วก็พบไดอารี่ใต้ตู้
พอได้ไดอารี่จะขอตัวกลับ แต่แวกเนอร์ไม่ให้กลับ เขาเอาปืนมาจ่อแพ็ททริกไว้บอกให้ส่งไดอารี่มา
แว็กเนอร์ถอนใจ “นึกแล้ว ว่าอาจต้องเป็นแผนลวงแต่ ต้องให้แน่ใจ”
“ใช่ แผนถึงสำเร็จไง”
“ทำไมถึงคิดว่าเป็นผม ผมก็แค่ถามเฉยๆ ไม่ได้บอกว่าทำ”
“เจอกันครั้งแรกคุณบอกไม่รู้จักเร้ดจอห์น แต่คุณมีหนังสือเกี่ยวกับเขา เรื่องจิตเวชของอาชญากรคุณเป็นหมอประจำตระกูลแรนดอล์ฟ การเอาเส้นผมมาไม่ใช่เรื่องยากและ..แถมการเป็นหมอ ทำให้คุณรู้เรื่องคนอื่นได้ไม่ยาก ดูก็รู้ว่าเป็นคุณ”
แว็กเนอร์หัวเราะน้อยๆ “แค่นี้เอง คุณไม่มีหลักฐานอะไร แค่สมมุติฐานลอยๆ”
“ผมรู้ครับ ผมก็แค่อยากรู้ว่าคิดถูก ก็ยังแปลกใจอยู่เหมือนกัน ดูคุณไม่น่าจะเป็นคนเลว..แต่ก็เลว”
แว็กเนอร์หัวเราะน้อยๆ “คงไม่พอใจเรื่องจดหมาย ยอมรับว่ามันเหี้ยมไปซักหน่อยแต่ก็เสียใจแทนครอบครัวคุณด้วยพอเข้าใจความเจ็บของคุณ แต่ผม..ไม่ใช่คนเลว สำนึกของผมชัดเจน”
“งั้นเหรอ”
“ตอนนี้ที่อัฟริกามีเด็ก3พันคนมีชีวิตอยู่ได้ทั้งที่พวกเขาควรตายไปแล้วแต่รอดมาได้เพราะผม แทนเน่นกำลังจะทำลายผม และงานทั้งหมดที่ผมทำมาเพื่อสิ่งที่ไร้ค่า เพราะเงิน เขาว่า..การเป็นขโมย ยักยอกทรัพย์..มันคิดว่าตัวเองวิเศษก็แค่คิดเล่นๆ ..ถ้าผมติดคุก เด็กนับพันต้องตายกันหมดผมเลยตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้อง ฆ่าแทนเน่นซะ เพื่อความดีที่ยิ่งใหญ่”
“อลิสันล่ะ เธอทำอะไรให้คุณ”
“อื้อ อย่างที่พูด เธอเป็นผู้ช่วยนักมายากลเป็นตัวเบี่ยงเบน ถ้าแทนเน่นตายคนเดียวตำรวจก็จะต้องแห่มาที่นี่การที่ฆ่าคนสองคน เลวกว่าฆ่าคนเดียวมั้ย ถ้าเพื่ออีกหลายชีวิต ผมว่าไม่”
“คุณมันน่าสมเพช คุณถูกจับแล้วไปกับผม”
“ผมเป็นฝ่ายถือปืนจ่อคุณอยู่นะ”
“คิดเหรอว่าผมจัดฉากซะดิบดีแล้วปล่อยให้คุณเอาปืนมีลูกมายิงผมได้ผมเอากระสุนออกหมดแล้ว”
แพ็ททริกโยนของใส่แว็กเนอร์แล้ววิ่งหนีออกไปเจอริกส์บี้ แพ็ททริกรีบบอกให้จับแว็กเนอร์ไว้ทันที
The End 1