ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 21 | คมชัดลึก

Chicago Fire Season 4 EP21

    “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 เพลิงไหม้อาคาร”
    วอลเลซมองสภาพ “ชั้นบนไหม้หนักมาก โอเค เคลียร์ตึกกันดีกว่า 81 ทีม 3 ค้นหาผู้บาดเจ็บด่วนเลย 51 ลากสายเข้าข้างใน” 
    เคลลี่ว่า “ครูซกับฉันจะไปชั้นบนเอง”
    แมทธิวว่า “เราจะหาที่เหลือ”
    กาเบรียลล่าไปกับคริสโตเฟอร์ เจอคนก็บอกให้คริสโตเฟอร์พาออกไปก่อน กาเบรียลล่าพบเด็กชายคนหนึ่ง เธอพยายามพูดให้เด็กไปกับเธอ แต่เด็กกล้าๆ กลัวๆ 
    “มาเร็ว ไฟไหม้ตึกนี้อยู่ เราต้องรีบไปแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอกลัวนะ แต่ถ้าเธอไม่ไปกับฉัน ฉันก็คงต้องไล่จับเธอแล้ว”
    เคลลี่ออกมาก็บอกว่าไฟใกล้ลุกท่วมที่นี่แล้ว! แมทธิวเป็นห่วงกาเบรียลล่า คริสโตเฟอร์ว่าเธอช่วยเด็กอยู่ ทุกคนพยายามร้องเรียกเธอ แต่เวลานั้นกาเบรียลล่ายังคุยปลอบเด็กอยู่เลยไม่ได้ตอบใคร จนพาเด็กออกมาได้ในวินาทีสุดท้าย
    กาเบรียลล่าพาเด็กไปหาแม่ซึ่งจิมมี่กับซิลวี่ดูแลอยู่ ทั้งสองว่าหายใจแผ่วแต่ฉีดนาร์คานให้แล้ว กาเบรียลล่าพยายามพูดแนะนำทุกคนกับเด็กน้อย
    คริสโตเฟอร์ว่า “เขาจับเธอไว้แน่นเลยนะ เขาคงไม่ยอมปล่อยเธอหรอก”
    “ใช่ เขาไปหลบ ต้องกล่อมตั้งนานกว่าจะยอมออกมา”
    แมทธิว    ว่า “คุณไปเมดแล้วกัน ทางนี้เราจัดการเอง เจอกันที่สถานี”
    “ได้เหรอ?”
    “ได้”
    “ไง คนเก่ง ชื่ออะไร? ฉันแก๊บบี้”
    วอลเลซถามเคลลี่กับครูซว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งสองคิดว่ามีผู้บาดเจ็บ แต่ปรากฎว่าเป็นหุ่นดาร์ธเวเดอร์ขนาดเท่าคนจริง
    ครูซบ่นโอทิสที่ไม่ยอมบอกเรื่องรอยช้ำ เขาไปรู้จากซิลวี่มา แล้วบอกให้โอทิสไปตรวจเลือด แต่โอทิสว่าหายแล้ว 
    วิลดูแลลูอี้ให้เรียบร้อย มีกาเบรียลล่าอยู่ด้วยชมเด็กน้อย
    “เฮ้ เก่งมาก เย้”
    ลูอี้ว่า “ผมอยากได้ผ้าห่ม”
    “เราไม่มีผ้าห่มเธอ จำได้มั้ย? เราคงทิ้งมันไว้ที่บ้านเธอแน่”
    วิลบอกเธอว่า “คนแม่ยังทรงอยู่ เธอยังไม่พร้อมจะเจอหน้าเขา”
    ซิลวี่เข้ามาบอก “ดอว์สัน สังคมสงเคราะห์มาคุยเรื่องเด็กแน่ะ”
    ทีน่าบอกว่า “จีน่า วอเตอร์สเป็นคนอุปการะลูอี้ เธอไม่ใช่แม่เขา” 
    กาเบรียลล่าดีใจ “ฉันรู้ชื่อเธอแล้ว ลูอี้ ชื่อเพราะจังเลย”
    ซิลวี่ถาม “เขาต้องกลับไปที่นั่นอีกมั้ยคะ?”
    “ไม่ ฟู่ ฉันดูแฟ้มเขาแล้ว เพื่อนบ้านโทรมาร้องเรียนหลายครั้งและเราคิดจะไปตรวจพอดี แต่น่าเสียดายที่ ตอนนี้เจ้าหน้าที่ของเรางานยุ่งนิดหน่อย”
    กาเบรียลล่าถาม “จะส่งเขาไปไหน?”
    “ฉันจะพาไปที่สตีเว่นเซนเตอร์กรุ๊ปโฮม ระหว่างนั้น เราจะหาครอบครัวอุปถัมภ์ใหม่ให้เขา”
    กาเบรียลล่าว่า “เขาบอกว่าอยากได้ผ้าห่ม เขาอาจจะลืมมันไว้ที่อาพาร์ทเม้นท์”
    “ที่ศูนย์นั่นมีผ้าห่มอยู่เยอะเลย”
    กาเบรียลล่าบอกลูอี้ “อเค โอเคลูอี้ หนูต้องไปกับคุณแคนเทรลแล้ว”
    ทีน่าชวน “ลูอี้ เธอกับฉัน เราไปเล่นกันดีกว่านะ”
    กาเบรียลล่าปลอบ “ไม่ต้องกลัวนะลูอี้”

    แมทธิวกังวลว่ากาเบรียลล่าทำไมยังไม่กลับมา วอลเลซเข้ามาหาเคลลี่ 
    “นี่ เซเวอไรด์ ฉันโทรไปถามเรื่องหน้ากากใหม่แล้ว นายไม่เห็นบอกเลยว่าชุดละตั้งสองพัน”
    “ผมไม่รู้ครับ แต่มันช่วยชีวิตคนได้นะ”
    “เบื้องบนบอกฉันว่าที่กรมไม่มีงบซื้อมันหรอก”
    “กรมดับเพลิงใช้งบปีนี้ไปหมดแล้วเหรอ?” 
    แมทธิวว่า “ไม่รู้ อยากได้หน้ากากถ่ายภาพความร้อนรุ่นใหม่เหรอ? มันดีมากนะครับหัวหน้า”
    “ฉันพูดตามที่หัวหน้าบาร์บอกมา”
    “บาร์หัวหน้าแผนกเครื่องมือกับเบ็ดเตล็ดเหรอครับ? หมอนั่นทำงานนั่งโต๊ะจนเป็นหัวหน้า เขาต้องไปคุยกับคนที่กินควันเป็นอาหารสิ”
    วอลเลซมองตามเคลลี่ที่เดินไป “เป็นอะไรของเขาเนี่ย? เฮ้”
    กาเบรียลล่าเข้ามา แมทธิวทัก “มาแล้วเหรอ? เป็นไงบ้าง?”
    “เรื่องไปเข้าหูสังคมสงเคราะห์จนไปที่โรงพยาบาลแล้ว เด็กนั่นลูอี้ เขาเป็นลูกอุปการะ”
    สเตลล่าเสียงเศร้า “น่าสงสาร”
    คริสโตเฟอร์ชม “เฮ้ ตอนเกิดเหตุเธอทำได้ดีมาก ดอว์สัน เธอทำให้เด็กสงบได้ มันไม่ง่ายนะ”
    “ต้องทำน่ะ เขาเอาแต่ร้องหาผ้าห่มที่เขาทิ้งไว้ในอาพาร์ทเม้นท์ เด็กนั่นต้องย้ายบ้านบ่อย มันอาจเป็นของชิ้นเดียวที่เป็นของเขาจริงๆ”
    แมทธิวชวนกาเบรียลล่า “ไปนั่งรถเล่นกัน มาพวก”
    เคลลี่ไปหาบาร์เรื่องงบซื้ออุปกรณ์ใหม่ แต่บาร์บอกให้ไปถามจากแมทธิวดีกว่า เพราะเขาเป็นเทศมนตรีด้วย 
    กาเบรียลล่ารู้สึกเป็นห่วงลูอี้ เธอบอกแมทธิวว่าจะไปหาเขา กาเบรียลล่าบอกเรื่องผ้าห่ม แล้วลองสอบถามประวัต ทีน่าบอกว่าแม่แท้ๆ ติดยา แล้วทิ้งไปตั้งแต่เป็นทารก
    กาเบรียลล่าสงสารมาก “บ้าจริง เขาโชคไม่ดีเลย”
    “เพราะเขาผ่านอะไรมามาก เลยต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ดังนั้น อาจหาที่ให้เขาได้ยากหน่อย แต่ เขายังเด็กมาก เขายังมีโอกาส เราจะทำเต็มที่”
    “ดีค่ะ เขาควรโชคดีบ้าง”
    ซิลวี่กับครูซช่วยกันคิดหาวิธีให้โอทิสไปพบหมอ แต่เขาก็ไม่ยอมไป สุดท้ายทั้งสองคิดว่าต้องพาคุณย่ามา ทำให้โอทิสเคืองไม่พูดกับครูซเลย ซิลวี่ว่าวันนี้มีเหตุนึง เด็กมหาลัยคนนึงโดนเพื่อนท้าให้ดื่มซีอิ๊วทั้งขวด ตอนเราไปส่งเขาที่โรงพยาบาล เขาก็โคม่าแล้ว เขาคงไม่รอด แน่ แล้วบอกเรื่องโอทิสนะเราทำถูกแล้วที่ช่วยกันกระตุ้นให้เขาไปพบหมอ
    แมทธิวบอกเรื่องงบให้วอลเลซกับเคลลี่ฟัง
    “เท่าที่ผมเข้าใจคือ มีการจัดสรรงบประมาณจำนวนหนึ่งให้ดับเพลิงกับตำรวจ ส่วนเงินที่เหลือจะถูกผันไปเป็นเงินใช้จ่ายทางการเมือง บางทีหัวหน้าบาร์อาจโดนเทศมนตรีฮิลเบิร์ทกดดันมาว่าห้ามใช้งบประมาณหมด”
    “เทศมนตรีฮิลเบิร์ท?”
    “ประธานคณะกรรมการตำรวจและดับเพลิงครับ” 
    “แปลว่าสุดท้ายเงินของตำรวจและดับเพลิงจะถูกใช้ไปเพื่อทำอย่างอื่นจนหมด”
    “ใช่ครับ”
    เคลลี่ว่า “แค่นี้เหรอ? อดหน้ากาก? ถึงมันจะช่วยคนได้มากก็ตาม?”
    “ไม่รู้สิ ฉันกำลังรวบรวมเสียงสนับสนุนให้ตั้งศูนย์เยาวชนกับคนในคณะกรรมการของฮิลเบิร์ท บางทีเขาอาจช่วยกดดันฮิลเบิร์ทได้ ให้เขาคายเงินมาใช้ประโยชน์อย่างที่ควรเป็น” ว่าแล้วแมทธิวก็โทรหาเดวิดให้ช่วย
    วิลดีใจมากที่โอทิสยอมมาตรวจ 
    “ไบรอัน ผม เอ่อ ดีใจที่คุณมาสักที”
    “มันใช่ ลูคีเมียมั้ย?”
    “ไม่ใช่ แต่เพราะคุณกังวล เราเลยตรวจแล้ว ทว่าเราเจอกับอาการอย่างอื่นที่เรียกว่า ภาวะภูมิคุ้มกันเกล็ดเลือดต่ำ หรือไอทีพี เป็นความผิดปกติด้านเกล็ดเลือด”
    “ไม่เคยได้ยินเลย มันคงไม่รุนแรงมาก ใช่มั้ย?”
    “คือ ร่างกายคุณมีเกล็ดเลือดต่ำ ดังนั้นเลือดคุณจะไม่แข็งตัว จนเกิดรอยช้ำอย่างที่เห็น คุณโชคดีมาก ที่คุณไม่เป็นอะไรรุนแรงตอนยังไม่รักษา เพราะอาจเกิดเลือดออกในสมองได้”
    ซิลวี่ถาม “รักษายังไงคะ?”
    “ตอนนี้เรามีทางรักษาโรคนี้สองทาง วอร์ติโก้สเตียรอยด์ และหรือการให้อิมมูนกโลบูลินทางหลอดเลือดดำ เรากำลังคิดอยู่ว่าทางไหนดีที่สุด”
    “อิมมูนกโลบูลิน ชื่อเหมือนตัวร้ายในสตาร์เทรคเลย” โอทิสว่า
    ครูซถาม “แต่เขายังทำงานได้ใช่มั้ย?”
    วิลตอบว่า “ตอนนี้ยัง เรา ต้องทำให้เกล็ดเลือดอยู่ในระดับปกติก่อน”
    โอทิสถามอย่างกังวล “แต่ไม่นานผมก็จะหายใช่มั้ย?”
    “ตอนนี้เรายังไม่รู้หรอก ต้องดูผลการรักษาอีกที”
    ซิลวี่กล่าว “ขอบคุณ วิล”
    “ไม่เป็นไร”
    แมทธิวกลับมาดึก เขาทักกาเบรียลล่า
    “เฮ้ โทษทีที่กลับดึก แต่ดูเหมือนเราได้คะแนนพอตั้งศูนย์เยาวชนได้ มันจะตั้งได้แล้วจริงๆ”
    “ก็ดีสิ”
    “ใช่ สภาของย่านนั้นจะจัดปาร์ตี้เพื่อฉลองเรื่องนี้ จัดกัน เอ่อ วันเสาร์ ผมบอกเราจะไป ไม่ว่านะ”
    “ค่ะ ฉันไปได้”
    แมทธิวถาม “เกมเป็นไง?”
    “เอ่อ ตามอยู่หนึ่งมั้ง ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้สนใจดูเท่าไหร่”
    แมทธิวแปลกใจ “คุณไม่สนใจดูแบล๊คฮอว์คงั้นเหรอ?”
    “ฮึๆๆ ฉันมีความคิดแผลงๆ อย่างนึง” 
    “ว่า?” กาเบรียลล่ายังอึกอัก แมทธิวถาม “อะไร?”
    “คุณคิดยังไง ถ้าเราจะเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์ให้ลูอี้? ฉันหยุดคิดเรื่องเขาไม่ได้แมท ตอนที่เขาโดดเข้ามาหาฉันและเอามือจับฉันไว้แน่น ฉันรู้สึกว่ามันมีความหมาย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในปีนี้กับเรา มันอาจนำมาสู่สิ่งนี้ สู่เด็กคนนี้ รู้มั้ย?”
    “ผมเข้าใจนะ เพราะว่า ดูท่าเขาจะเป็นเด็กฉลาดมาก”
    “ใช่ เขาเจอเรื่องร้ายๆ มามากมาย เขาควรมีครอบครัวจริงๆ สักที”
    “ใช่ ใช่เลย เอ่อ ฟู่ ฟังนะ แก๊บบี้ สองสามอาทิตย์ก่อนคุณบอกว่าเรายังไม่ควรแต่งงานกัน งานเทศมนตรีทำผมยุ่งไปหมด งานของพวกเราต่างยุ่งมาก ถึงผมไม่อยากฟังคำคุณก็ตาม แต่คุณถูก เราแทบไม่มีเวลาให้กันเลย แล้วเราจะมีเวลาให้เด็กได้ไง? ผมอยากจะมีครอบครัว กับคุณ แต่การรีบเร่งตอนนี้ กับงานที่พวกเราต้องทำ มันจะไม่แฟร์กับลูอี้ หรือกับเรา”
    “ใช่ ฮึ ใช่ บอกแล้วว่ามันเป็นความคิดแผลงๆ ใช่มั้ย? ฮึๆ ช่วงนี้ฉันยุ่งๆ จนสองสามวันนี้ฉันไม่ได้ไปเก็บกวาดอาพาร์ทเม้นท์ฉันเลย แฮ่ม”
    “แก๊บบี้”
    “ฉันรับปากเบรทว่าคืนนี้จะไป ทำความสะอาดหน่อย พรุ่งนี้ฉันโทรหานะ”
    “เดี๋ยว ผมเก็บของก่อน ผมไปด้วย”
    กาเบรียลล่าปฏิเสธ “ไม่ ไม่ต้องๆ ขอบคุณ ฝันดีนะ”
    วันรุ่งขึ้น วอลเลซเรียกโอทิสมาคุยเรื่องอาการแล้วอยากให้เขาพักรักษาตัวให้หายก่อน โอทิสว่า
    “พ่อผม ท่านตายเพราะลูคีเมีย ฟู่ แล้วมันก็ เอ่อ น่ากลัว เจ็บปวด เชื่องช้า ผมไม่อยากป่วยเลย”
    “การกลัวมันไม่น่าอายหรอก”
    “รู้มั้ยผมเดินเข้าไปในตึกที่เพลิงไหม้ ผมรู้ต้องเจอกับอะไร แต่ นี่ มัน เป็นเรื่องที่ผมไม่เข้าใจ ฮึๆ ขอโทษครับ ที่ ระบายให้หัวหน้าฟัง ฮึ”
    “ไม่เป็นไร ฉันยินดีฟัง”
    “ฟู่ ขอบคุณครับ”
    แมทธิวเห็นกาเบรียลล่าก็ทักบอกว่าเขาอยากมาขอโทษ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน 
    “ไม่ ฉันต่างหากที่ควรขอโทษ ที่ออกไปแบบนั้น ฉันว่าฉันคงเสียใจมากกว่าที่คิด”
    “ผมเข้าใจ จริงๆ นะ”
    “ฉันก็เข้าใจเรื่องงานคุณ กับเรื่องงานเทศมนตรี ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่คุณจะมีลูก ฉันเข้าใจ แต่ฉันเอาแต่คิดเรื่องนี้ไม่หยุดเลย และ มันได้เวลาของฉันแล้ว ดังนั้นฉันจะทำคนเดียว ฉันกำลังจะไปพบทีน่าที่สังคมสงเคราะห์เพื่อยื่นคำร้องขอเป็นแม่อุปถัมภ์ของลูอี้ ฉันอาจจะไม่ได้ก็ได้แต่ ฉันจะทำทุกทางเท่าที่ฉันทำได้เพื่อช่วยเด็กคนนั้น ฉันต้องทำ”
    “เอ่อ งั้น บางทีผมคงต้องลองหาทางผ่อนงานลงไปบ้างแล้ว”
    “ไม่ ไม่ๆๆ นี่แหละประเด็น คุณบังคับตัวเองให้ทำแบบนี้ไม่ได้แค่เพราะมันเป็นความต้องการของฉัน มันไม่ได้หรอกแมท ฉันต้องทำคนเดียว”
    เสียงประกาศดังขึ้น “รถพยาบาล 61 รถ 81 เพลิงไหม้อาคาร 1925 เวสต์วัลคอต”
    ปรากฎว่าเป็นที่ผับของคริสโตเฟอร์ ซึ่งสเตลล่าเป็นตัวตั้งตัวตีในการที่จะทำเครื่องทำน้ำแข็งศิลป์ จนทำให้เกิดไฟฟ้าลัดวงจร เธอขอรับผิดชอบด้วยการซ่อมให้ทั้งหมด
    แมทธิวกับเคลลี่ถูกเรียกเข้ามาที่ห้องวอลเลซ เพื่อรับอุปกรณ์เสริม ทั้งสองดีใจ
    เคลลี่ว่า “ดูสิ อุปกรณ์เสริมที่จะแสดงให้เห็นอุณหภูมิของคุณ กล้องถ่ายภาพความร้อน ขอไปทดลองใช้ดูดีกว่า ฮ่าๆๆ”
    วอลเลซสวน “ตามสบาย ฮึๆๆ รู้มั้ยเคซีย์ ฉันต้องยอมรับนะ ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยเรื่องที่นายเล่นการเมืองเท่าไหร่ แต่นายทำได้ดีมากทีเดียว ดูเหมือนนายเปิดประตูบานใหม่ได้เยอะเลย”
    “ครับ แต่ปิดบางบานด้วย” แมทธิวคิดถึงกาเบรียลล่า
    คริสโตเฟอร์วางสายโทรศัพท์แล้วบ่นกับกาเบรียลล่า
    “ฉันเล่าเรื่องมอลลี่ให้ซินดี้ฟัง หล่อนกลับด่าฉัน เชื่อมั้ยล่ะ?”
    กาเบรียลล่าถาม “ด่าคุณเรื่องอะไร?”
    “อ้อ หล่อนว่าฉันโวยมากไป มันก็แค่ตึก แล้วก็ ไม่มีใครบาดเจ็บ ดูเหมือนโอทิสก็ไม่เป็นไร ฉันควรคิดว่าตัวเองโชคดีแล้วเพราะเรากับลูกๆ มีความสุขและแข็งแรง อึ๊”
     “ฉลาดมาก เฮอร์แมน คุณเคยบอกฉันคุณคิดว่าฉันจะเป็นแม่ที่ดี”
    “ใช่ ฉันจำได้”
    “คิดแบบนั้นจริงเหรอ? เพราะว่าตอนนั้นคุณคง พยายามจะให้กำลังใจฉัน ฉัน”
    “เฮ้ ฉันไม่ได้คิดดอว์สัน ฉันรู้ต่างหาก”
     กาเบรียลล่ามาพบทีน่า
    “ฉันต้องขอบคุณจริงๆ แต่เมื่อคุณสมัครมาเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์ ต้องใช้เวลาอนุมัติ 4-6 เดือน เราให้ลูอี้รอนานขนาดนั้นไม่ได้ เราต้องหาบ้านให้เขาเดี๋ยวนี้”
    “มีทางที่จะทำให้ ไม่รู้สิ มันเร็วขึ้นมั้ยคะ? ฉันเป็นนักดับเพลิง พี่ฉันเป็นตำรวจ เขารู้จักคนที่สังคมสงเคราะห์เยอะแยะ มันอาจช่วยได้”
    “เสียใจด้วย ถ้าคุณอยากจะสมัครจริงล่ะก็ มีเด็กยังต้องการบ้านอีกเยอะแยะ แต่ในความเป็นจริง คุณไม่มีทางอุปถัมภ์ลูอี้ได้แน่”
    “ฮึ ฟู่ ฉันไม่ค่อยคุ้นกับคำว่าไม่ซะด้วยสิ ขอฉันไปเยี่ยมเขาได้มั้ย?”
    “ได้ค่ะ”
    กาเบรียลล่าเข้าไปเยี่ยมลูอี้
    “เฮ้ ลูอี้ ฮึๆ ฉันแก๊บบี้จำได้มั้ย? ฉันขออยู่กับเธอสักพักได้หรือเปล่า? โอ คอร์ดูรอย ฉันชอบมากเลย อยากช่วยฉันอ่านมั้ย? “คอร์ดูรอยเป็นหมี ซึ่งเคยอยู่ในแผนกของเล่นที่ห้างใหญ่ห้างหนึ่ง วันแล้ววันเล่า เขาเฝ้ารอร่วมกับสัตว์อื่นและตุ๊กตาอื่น เพื่อให้คนผ่านมาแล้วพาเขากลับบ้าน” แฮ่ม “มีผู้คนมาซื้อของหลากหลายอยู่ในห้างตลอดเวลา แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจหมีสีเขียวอย่างเขาเลย” อา”
    ลูอี้สวน “มีหมีอยู่นี่ด้วย”
    “ใช่ จริงด้วย”
    เคลลี่เข้ามาหาสเตลล่า เธอกำลังหัวเสีย เคลลี่ถามหาเพื่อนเธอ ว่าไปสูบบุหรีเหรอ เธอว่าใช่ เคลลี่ถามว่าให้ช่วยมั้ย
    “ไม่ ฉัน ฉันทำได้ ฉันแค่ ฮึๆ ว้าว คุณนี่แน่จริงๆ”
    “ยังไง?”
    “เพราะคุณทำท่าเหมือนไม่สนใจ จากนั้น คุณเป็นคนไปโวยกับหัวหน้าแผนกกรมดับเพลิง และ ฟู่ มาช่วยผู้หญิงที่เดือดร้อน”
    “เหรอ ก็ คุณรู้จักผมดีนี่”
    “ใช่ ก็จริง ยกเว้นเรื่องนึง”
    “อะไร?”
    “ตอนฉันแต่งงาน คุณเข้ามาในบ้านฉันพร้อมดอกไม้กับแชมเปญ พอฉันเป็นโสด คุณก็ รักษาระยะ ห่างมาก ฉัน เลยคิดว่า เราควรบุผนังชั้นแรกกันก่อน แล้วปล่อยให้แห้ง”
    “พรุ่งนี้ค่อยบุต่อ?”
    “จากนั้น ใช่ นั่นแหละ ใช่ รู้มั้ย ฉันอาจบุผนังนี่คนเดียวไม่ได้”
    “น่า เรารู้กันสองคน มาเถอะ ไม่ยากหรอก” เคลลี่จูบสเตลล่า

จบ 21