ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 20
‘เบียงก้า’ ถูกยิงเสียชีวิต ทุกคนสุดสงสาร ‘เจเจ’
Chicago Fire Season 4 EP20
ที่ร้านอาหาร แมทธิวคุยกับซูซาน สักพักกาเบรียลล่าตามมาสมทบ ทำให้รู้ว่าซูซานคิดจะชวนแมทธิวเล่นการเมืองจริงๆ แมทธิวบอกว่าที่เขาเข้ามาเป็นเทศมนตรีเพื่อแก้ปัญหาในเขตนี้ ไม่ใช่เพราะอยากเล่นการเมือง
เบียงก้าพาเจเจมาที่ดับเพลิง บอกว่าเจเจมีการบ้านที่เขาเอาเป็นข้ออ้างในการมาที่นี่
“ครับ บอกแล้วไง ไม่เป็นไร เริ่มไต่สวนวันนี้เหรอ?”
“ฟู่ อีกสองชั่วโมงฉันต้องขึ้นให้การ เรื่องมันเงียบแล้ว ยิ่งฉันให้การเสร็จเร็วเท่าไหร่ ชีวิตฉันยิ่งกลับเป็นปกติเร็วเท่านั้น คุณอยู่กับเจเจได้นะ?”
“ได้ ไม่ต้องห่วง ผม ผมดูไหว”
“โอเค ขอบคุณ”
พอเบียงก้าไปแล้วก็มีเสียงประกาศ “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 เพลิงไหม้อาคาร 190 ถนนเซาธ์โรเซล”
ที่เกิดเหตุลิซบอกว่ายังมีคนอยู่ข้างใน แมทธิว่าชั้นหนึ่งเป็นพื้นที่โล่งไม่มีผนังให้คลำทางเคลลี่เสนอให้ผูกเชือกเข้าไป วอลเลซอนุญาติให้เข้าได้แค่สองนาที เคลลี่เข้าไปกับครูซและโทนี่ ครูซเจอคนก็ร้องบอกว่าเห็นเขาห่างราว 40 ฟุต! เคลลี่ให้โทนี่ไปช่วย อาร์มานด์ไอมาก ครูซเร่งว่าต้องรีบไปช่วย เขาปลดตะคอเกี่ยวเชือกหลักแล้วไปช่วยอาร์มานด์ เคลลี่ร้องถามว่าอยู่ไหน
“ห่างจากเชือกหลักราว 50 ฟุต! อยู่กับผู้บาดเจ็บ! อุ้บ”
เคลลี่สั่ง “ครูซ เปิดตัวส่งสัญญาณ เราจะไปหานาย”
ครูซลากคนเจ็บออกมา วอลเลซถามเคลลี่ว่าอยู่ไหน เขาว่ากำลังกลับ วอลเลซสั่งเตรียมฉีดน้ำ พอพาคนเจ็บออกมาได้ ทุกคนก็ระดมฉีดน้ำ
ครูซเดินมาทางหนึ่งถอนใจอย่างโล่งอกที่ช่วยคนได้ เคลลี่ตามมาต่อว่า
“ครูซ เมื่อกี้ทำบ้าอะไรของนาย? นายไม่ควรปลดเชือกตอนค้นหาด้วยเชือกนะ”
“ในนั้นมันร้อนมาก เวลามันไม่พอ”
“อีก 40 วิโทนี่จะไปถึงนายแล้ว เราควรออกมาในสองนาที แต่ว่า นายทำให้มันเป็นสี่นาที”
“ผู้หมวด เขาจะสลบแล้วนะ”
“ใช่! สองนาทีนั่นอาจทำให้เขาตาย! และเราด้วย!”
“ฉันนึกว่าจะกลับไปที่เชือกได้!”
“ครูซ หุบปากแล้วฟังฉันให้ดี! ฉันบอกอยู่นี่ นายทำผิด นายทำพลาดนะ”
หลังเสร็จภารกิจ กาเบรียลล่าเข้ามาคุยกับแมทธิวเรื่องซูซานรู้ว่าเขาไม่ชอบซูซาน แมทธิวบอกให้เธอปิดประตูก่อน จากนั้นก็นำกล่องที่มีคนส่งมาให้เขา ยื่นให้กาเบรียลล่าเปิดดู เธอตาโตอึ้งเพราะมันคือเงิน 10,000 ดอลลาร์
“ฮึๆๆ ฮึๆๆ หมื่นเหรียญ คุณพระช่วย นี่มัน สินบนใช่มั้ย?”
“เอ่อ งั้นมั้ง”
“คุณพระ เป็นสินบนจริงๆ ด้วย”
“แต่น่าแปลกที่ไม่เห็นชื่อคนส่งเลย”
“มีชื่ออยู่นะ”
“คาร์ทแมนเดเวลอปเม้นท์? ไม่เคยได้ยินเลย”
“พวกเขา คงอยากให้คุณรู้จัก”
“ควรโทรหาแอนโทนิโอใช่มั้ย?”
“ใช่ โทรเถอะ รู้มั้ย? ฉันว่าฉันควรยินดีกับคุณนะ”
“ทำไม?”
“ตอนนี้คุณเป็นนักการเมืองชิคาโก้เต็มตัวแล้ว” กาเบรียลล่าเดินออกไป
แมทธิว อา
เคลลี่บอกทุกคนให้ช่วยโครงการวิดีโอเดย์อินไลฟ์ที่เจเจทำเป็นการบ้านด้วย ขณะที่โอทิสก็บอกว่าเขาจะจัดประชุมสุดยอดนักดับเพลิงที่ลาสเวกัส ทุกคนตื่นตามากอยากไป แต่พอโอทิสบอกว่าจะเก็บเงินทีหลังให้ลงชื่อก่อน ก็ไม่มีใครลงเลย
เจเจเริ่มการบ้านด้วยการบันทึกวีดีโอ กาเบรียลล่า ระหว่างนี้เคลลี่เห็นมีคนมาจึงขอตัวไปที่ห้องวอลเลซ
เอมม่าว่า “นักสืบฮอลโลเวย์ถูกยิง ตอนนี้เธออยู่ในห้องผ่าตัดที่เมดแล้ว”
วอลเลซถาม “เกิดอะไรขึ้น?”
“เราเชื่อว่ามือปืนคงดักซุ่มอยู่ตรงข้ามศาล พอฮอลโลเวย์ปรากฎตัว มันก็ยิง”
เคลลี่จ้อง “ซุ่มยิงเหรอ?”
เอมม่ายืนยัน “ใช่”
เคลลี่สงสัย “เธอบอกว่าพวกคุณเคลียร์แล้ว ไม่มีอะไรแล้ว”
“เราคิดอย่างนั้น”
“ผมๆ ผมจะไปตามเจเจ แล้วพาเขาไปที่เมด”
“อย่า ไม่ได้ ตอนนี้เราล้อมชิคาโก้เมดแล้ว หมอนี่ขึ้นรถที่รออยู่หนีไป มันกบดานเงียบ ถ้ามันรู้ว่าทำงานไม่สำเร็จ มันอาจกลับมา ฉันให้เจเจไปใกล้เมดไม่ได้”
ลูคัสที่มากับเอมม่าว่า “ผมจอห์น ลูคัส ผมจะคอยช่วย ผมโทรไปติดต่อญาติของฮอลโลเวย์แล้ว น้องสาวเธอในแคลิฟอร์เนีย ด้วยสภาพในตอนนี้ หล่อนไม่ให้เราบอกเจเจ จนกว่าหล่อนจะมาถึงที่นี่”
เคลลี่ถาม “ระหว่างนั้นเราต้องทำยังไง?”
“ผมจะพาเจเจไปเอง อาจไปดูหนัง ไปกินข้าว ให้เขาไม่คิด”
“ไม่ เด็กคนนี้ฉลาดมาก ทันทีที่คุณพาเขาไปจากนี่เขารู้ว่าเกิดเรื่องแน่ เขาเคยอยู่นี่มาสามกะแล้ว ผมรู้จักเขา เขาเชื่อผม”
เอมม่าบอกอีกว่า “เราต้องวางกำลังไว้นี่ ให้รถกู้ภัยจอดข้างหน้า”
ที่ห้องกินข้าว จิมมี่ถามเคลลี่
“สรุป น้าเจเจไม่อยากให้เราบอกอะไรเขาใช่มั้ย?”
เคลลี่ว่า “ใช่ อีกหกชั่วโมงเธอถึง”
คริสโตเฟอร์นิ่งไปนิด “หกชั่วโมง โอเค เรามีเวลามากพอจะทำสุดยอดวิดีโอให้กับเด็กปอสามงั้น ถ้าเราไม่ออกไปทำงานหรือฝึก เอ่อ เราจะเกาะติดเจเจอย่างเดียว เราจะทำให้เขามีความสุข”
“หัวหน้า วันนี้ผมคงทำงานไม่ได้” เคลลี่บอกวอลเลซ
“ฉันบอกคอนนี่ให้เรียกหมวดมาแทนนายแล้ว เดี๋ยวเธอคงมา”
“ขอบคุณครับ”
แมทธิวเดินมาหาเคลลี่ “เธอจะไม่เป็นไร”
“ใช่”
ครูซเข้ามาพบวอลเลซที่ห้องทำงาน
“เข้ามาสิ ฉันเพิ่งได้รับสายจากลิซ บรีเซล ผู้หญิงจากอาร์ตแกลอรี่”
“อาร์มานด์เป็นไงครับ?”
“เขาไม่เป็นไรแล้ว แต่ลิซถามชื่อนักดับเพลิงคนที่ช่วยเขาออกมาจากกองเพลิง เธอว่าต้องรู้ให้ได้ ฉันบอกปัดเธอไปแล้ว แต่นายควรรู้ไว้ เธอจะกลับมา เวลาที่อยู่ในกองเพลิงนั่น เราน่าจะใช้มันดับไฟได้ เซเวอไรด์คงพูดเรื่องนี้กับนายไปแล้วใช่มั้ย?”
“ครับ”
“งั้นฉันก็จะไม่พูดแล้ว ครูซ ความผิดพลาดมีสองแบบ แบบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้กับความผิดพลาดแบบที่นายหลีกเลี่ยงได้ นายควรฟังคำสั่ง ที่หัวหน้าบอก” ครูซเข้าใจ
วอลเลซ แมทธิว รวมทั้งคนอื่นๆ พากันมาช่วยบอกเล่าให้เจเจอัดวีดีโอ มาถึงซิลวี่ เจเจก็ขอไปโทรหาแม่ก่อน แต่เคลลี่ว่าคงยุ่ง ประจวบกับพอดีมีเสียงประกาศบอกว่ามีเด็กบาดเจ็บ ซิลวี่เลยต้องขอตัวไปก่อน
ที่โรงเรียนสอนบัลเล่ต์ โอลิเวียครูผู้สอนว่าให้พักดื่มน้ำพอกลับมาแซลลี่ก็แปลกไป ยืนโซเซไม่พูด ปกติพูดไม่หยุด ซิลวี่ให้พาเด็กคนอื่นไปก่อน จิมมี่พยายามชวนคุยก็ไม่ได้ผล ซิลวี่ว่าแซลลี่หายใจแผ่ว ถามว่าเป็นหอบหรือภูมิแพ้มั้ย โอลิเวียว่าไม่มี โทรหาแม่เธอแล้วแต่ปิดเครื่อง
จิมมี่เห็นเด็กคนหนึ่งเข้ามาแอบมองด้วยความเป็นห่วงเพื่อน ซิลวี่จะให้พาออกไป แต่จิมมี่ไปคุยด้วยถามว่ามีอะไร เคทไปหยิบขวดมาบอกว่าแซลลี่ดื่มนี่ เพราะนึกว่าเป็นขนม
จิมมี่อ่าน “แอลกอฮอล์ 60%”
ซิลวี่รับทราบ “โอเค รีบให้น้ำเกลือเถอะ เอาล่ะเด็กดี นิ่งๆ นะ อา บ้าจริง เส้นเลือดขยาย”
จิมมี่ชวนคุย “แซลลี่ๆ มองหน้าฉันสิ เบรท ม่านตาเด็กขยายแล้ว ความดัน 110/90”
ซิลวี่ฉีดยาให้ปรากฏว่าเด็กชัก ซิลวี่ให้จิมมี่เจาะขาแล้วรีบพาส่งเมดทันที
เมื่อไปถึงเมด จิมมี่ก็ถามถึงเบียงก้า วิลบอกว่ากำลังผ่าตัดอยู่ ซิลวี่บอกให้จิมมี่ไปรอที่รถ เธอเดินตามวิลไปถามเรื่องโอทิส วิลบอกว่าเขายังไม่มาเจาะเลือดเลย ให้ช่วยพูดที
อัล เนลสัน มาหาแมทธิว เขาถามว่าให้ช่วยอะไรครับ?
“เอ่อ อัล เนลสัน คณะกรรมการจริยธรรม ผมมาเรื่องสินบนที่คุณได้รับ”
แมทธิวงง “ไม่ยักรู้ว่าคณะกรรมการจริยธรรมเกี่ยวข้องด้วย”
“เหรอครับ? ฮึ รู้มั้ยหน้าที่เราคืออะไร? ถ้ามีนักการเมืองชิคาโก้รับสินบน ผมต้องไปหาพวกเขา”
“อ้อๆ ผม เอ่อ ขอโทษ ผมไม่รู้เลย แฮ่ม ผมเพิ่งได้เป็นนักการเมืองไม่นาน ฟังนะ เอ่อ ที่นี่คงไม่เหมาะที่จะ”
“ผม ผมคงอยู่ไม่นานหรอก แฮ่ม ผมแค่อยากถามอะไรหน่อย คุณได้รับสินบนเมื่อไหร่?”
“ตอนเริ่มกะ”
“คุณส่งสินบนให้เลยเหรอ?”
“ครับ สองชั่วโมงหลังได้รับ”
“คุณคิดว่าใครเป็นคนส่งมา?”
“มีชื่ออยู่บนกล่อง คาร์ทแมนเดเวล้อปเม้นท์”
“ผมรู้แล้ว มีคนอื่นมั้ย? มีคนมาหาคุณหรือยัง?”
“ผม ขอโทษด้วย” อัลจะนั่ง “อัล คุณอย่านั่งเลย ตอนนี้ผมทำงานอยู่น่ะ มันคงเป็นการดีกว่าถ้าคุณเรื่องนี้ตอนผมออกกะแล้ว หรือคุณไปคุยกับตำรวจก็ได้ ผมให้ข้อมูลพวกเขาไปหมดแล้ว”
“ได้ครับ ตำรวจนะ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย”
เคลลี่ชวนเจเจคุยถามว่าทำไมเขาอยากทำโปรเจคกับกรมตำรวจล่ะ?
“ก็ ทุกคนที่นั่นรู้จักผม พวกเขาใจดีมาก บางครั้งก็ให้ผมดูหลักฐานในล๊อคเกอร์ด้วย มีของเจ๋งๆ เพียบเลย โตขึ้นผมอาจเป็นตำรวจ แม่ผมบอกว่าอย่าเพิ่งตัดสินใจ แต่ ผมอยากเป็นนะ”
“ฮึ ก็ดีนะ”
“ท่านชอบคุณ”
“แม่เธอเหรอ?”
“แม่เรียกคุณเคลลี่ หลังจากพ่อผมตาย แม่เรียกผู้ชายเกือบทุกคนว่าทึ่ม แต่เรียกคุณเคลลี่”
“ฉันก็ชอบหล่อนนะ”
“จริงเหรอ?”
“จริง”
“เยี่ยม เยี่ยมเลย แล้ว เมื่อไหร่แม่จะมาเนี่ย?”
“ฉันว่าคงต้องหมดกะมั้ง”
“เหรอ? เห็นแม่ว่าสี่โมง”
“เอาล่ะ ไปห้องครัวกันเถอะ จะได้เอาข้าวให้เพาช์กิน”
“ได้ครับ เฮ้ เพาช์ มานี่ ไปหาของกินกัน”
ซิลวี่หาโอกาสคุยกับโอทิส เธอรอจนเขาวางสายโทรศัพท์แล้วเอ่ยทันที
“คุณชิ่งตรวจเลือดใช่มั้ย?”
“ผมไม่ได้ชิ่ง ผม ผมแค่ เอ่อ ยังไม่ไปตรวจ”
“มันก็เหมือนกันนั่นแหละ”
“เปล่า เอ่อ ไม่เหมือน ฟะฟังนะ ญาติผมสแตทในออมส์ เขาต้องรอจนถึง 33 กว่าจะยอมไปหาหมอ”
“โอเค โอทิส คุณควรต้องไปหาหมอนะ คุณไม่ใช่เด็กแล้ว อย่าให้ฉันมาจ้ำจี้จ้ำไชสิ อาจไม่เป็นไรก็ได้”
“หรือมันอาจเป็นจริงมั้ย? นี่ เราไปเวกัสกันดีกว่า จากนั้น”
ซิลวี่สวน “ใครสนเรื่องเวกัสกัน?”
“ผมสน! ผมแคร์! คุณว่าเมื่อเช้าตอนนักสืบฮอลโลเวย์ตื่นขึ้นมาเธอจะคิดว่าตัวเองถูกยิงมั้ย? ผม ผมควบคุมเรื่องวันพรุ่งนี้ไม่ได้ แต่ผมสนุกกับวันนี้ได้ ดังนั้นเราจะไปเวกัส”
“ไม่ๆ อย่าเอาคุณไปเทียบกับฮอลโลเวย์สิ คุณต้องไปตรวจนะ”
“ผมคงไม่ต้องพูดชัดกว่านี้แล้วนะ ผมไม่อยากรู้”
อัลกลับมาหาแมทธิวอีกครั้ง บอกว่าคุยกับตำรวจแล้ว แล้วคิดว่าเงินอาจจะอยู่ที่เขามาสองสามวันแล้ว แมทธิวว่ากล่องอาจมาพร้อมจดหมายตอนที่เขาออกกะก็ได้
“เหรอ ผมค้นชื่อบริษัทบนกล่องแล้ว มันไม่มีตัวตน”
“โอเค อัล ผมเริ่มรู้สึกว่าคุณไม่ได้มาเพื่อสืบเรื่องสินบนนะ ผมส่งมอบเงินไปแล้ว”
“ใช่ คุณส่งเงิน 10,000 ดอลลาร์ไปหลังคุณได้รับมันมาสามวัน คุณไม่ส่งให้คณะกรรมการจริยธรรม คุณส่งให้เพื่อนคุณที่เป็นตำรวจในหน่วยข่าวกรอง”
“ผมไม่ได้อยากจะข้ามหน้าข้ามตาใครนะ”
“ผมก็อยากคุยกับคุณเรื่องนี้อยู่หรอก แต่ผมส่งรายงานอย่างละเอียดเพื่อดำเนินการสืบสวนไปแล้ว พรุ่งนี้ผมจะไปเจอหัวหน้าฝ่ายสืบสวนตอนสามโมงตรง คุณต้องไปด้วยนะ”
กาเบรียลล่ามาถึงเห็นทั้งสองคุยกันเธอชักจนอัลออกไปจึงเข้ามาหาแมทธิว
“มีอะไรหรือเปล่า? ฟู่ จะโทรหาเธอจริงเหรอ?”
ซูซานมาพบแมทธิวหลังจากรู้เรื่อง เธอบอกว่า
“อัล เนลสัน? อัลเล่นโป๊กเกอร์กับอดีตเทศมนตรีเบคส์อาทิตย์ละสามวัน เขาไม่มีทางปล่อยคุณไปง่ายๆ แน่”
“ผมได้สินบน ผมส่งมอบมัน วันเดียวกัน ผมไม่ได้ทำผิด”
“ฉันไม่ได้บอกว่าคุณผิด แต่ฉันว่านี่ไม่น่าใช่สินบน ไม่ มันเหมือนกับมีคนอยากเล่นงานคุณมากกว่า”
“หรือเป็นผู้รับเหมา? ผมพยายามเขี่ยบริษัทนึงไม่ให้ได้งานของเมืองไป”
“โอเค แต่เรายังไม่รู้แน่”
“ผมอยากรู้ว่าเป็นฝีมือใคร”
“เป็นฝีมือใครมันไม่สำคัญ มีคนส่งกล่องใส่เงินให้คุณ ดังนั้นอัลจะใช้มันเล่นงานคุณตอนสอบสวน ระฆังมันดังไปแล้ว ที่คุณควรสนคือทำยังไงให้ระฆังไม่ดัง”
“ยังไง?”
“ฉันจัดการเอง”
“โอเค”
เจเจยังคงอัดวีดีโอคริสโตเฟอร์ เคลลี่นั่งดูอยู่ด้วย แมทธิวมาตามไปที่ห้องวอลเลซ
เอมม่าเอ่ยสีหน้าเศร้าว่า “เธอตายแล้ว เธอมีอาการระบบหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน หมอพยายามอัพความดันเธอขึ้น ทั้งถ่ายเลือด แต่เบียงก้า พวกเขาทำเต็มที่แล้ว”
“แล้วเจเจล่ะ?”
ลูคัสว่า “อีกราวชั่วโมงครึ่งแมรี่ ฮอลโลเวย์จะมาถึง เราควรเคารพความต้องการของเธอ ตอนนี้เธอเป็นผู้ดูแลเจเจแล้ว”
เคลลี่เศร้า “ผมไม่อยากหลอกเขา”
แมทธิวปลอบ “ก็ไม่ต้องหลอกสิ แค่ให้เวลากับเขาอีกหน่อย รออีกสองชั่วโมงจนชีวิตเขาเปลี่ยนไป”
ลูคัสเสนอ “ให้เจเจไปอยู่กับผมก่อนก็ได้”
วอลเลซปฏิเสธทันที “ไม่ๆๆ เคลลี่?”
เคลลี่ว่า “ผมบอกเบียงก้าว่าวันนี้จะดูเขาให้ ผมจะทำ”
เจเจถ่ายโอทิสอยู่ พอจบเคลลี่ก็ถามว่าครบรึยัง เจเจว่าเหลือเคลลี่ จึงเริ่มถ่าย
เจเจถาม “คุณเคยคิดมั้ย ว่าอยากเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่นักดับเพลิง?”
“เอ่อ เคย เคยสิ ฉันก็เคยคิดอยากทำงานอื่น บางครั้งการเป็นนักดับเพลิง เอ่อ รู้มั้ยตอนเกิดเรื่องแย่ๆ เธอจะรู้สึกเหมือนท้องมันโหวง บางทีก็เกิดตอนทำงาน และ บางครั้งเรื่องแย่ๆก็เกิดกับคนดีๆ เราแก้ไม่ได้ หน้าที่เราคือช่วย เท่าที่ช่วยได้ จากนั้น ฉันแค่พยายามจะจำไว้ว่าในอนาคต สุดท้ายแล้ว คนดีๆจะโอเคอีกครั้ง”
ซูซานกลับมาหาแมทธิว บอกว่าจัดการให้แล้ว แมทธิวแปลกใจย้อนถามว่าหมายความว่าไง?
“ฉันคุยกับอัล เขากำลังจะไปติดต่อตำรวจ เพราะที่จริงเงินนั่นเป็นเงินบริจาคส่วนตัวให้กับองค์กรการกุศลในเขตคุณ มันจะถูกดึงออกจากหลักฐานและบริจาคโดยตรง มันจึงไม่เป็นเงินสินบน ตอนนี้ฉันอยากให้คุณบอกชื่อองค์กรการกุศลนั่นมา”
“วันฮันเดรดคลับออฟชิคาโก้ ผมอยากบริจาคเงินให้กับครอบครัวของเจ้าหน้าที่ที่ตายในหน้าที่”
“โอเค”
“โอเค แล้ว เอ่อ ผมต้องจ่ายค่าที่ปรึกษาเท่าไหร่?”
“ไม่ต้อง ถือว่าฉันช่วยแล้วกัน”
“ไม่ๆๆ ผมอยากจ่าย ช่วงนี้มีคนช่วยผมเยอะแล้ว”
“ฉันให้นามบัตรคุณไป ฉันอยากให้คุณเก็บไว้ เมื่อเช้า ตอนฉันบอกว่าคุณสามารถลงได้ทุกตำแหน่ง ฉันรู้ว่าคุณคิด ฉันคิดว่ามันอาจแค่ชั่วพริบตา แต่ฉันสัมผัสได้ ไม่ว่าคุณเห็นอะไร ไม่ว่าคุณคิดไว้ไกลแค่ไหน ฉันพาคุณไปได้”
เคลลี่กำลังเดินไปหาเจเจ วอลเลซเดินมาบอกเรื่องเบียงก้า
“เซเวอไรด์ ฉันเพิ่งวางสายจากผู้การครอว์ลีย์ ตำรวจจับมือปืนได้แล้ว มันโดนขังอยู่”
“ดีครับหัวหน้า”
เคลลี่เดินมาหาเจเจ แล้วบอกว่าอยากดูอะไรมั้ย เคลลี่พาเจเจขึ้นบันไดไปสูงสุดแล้วให้ถ่ายวีดีโอเพื่อใช้เป็นฉากปิด เจเจถ่ายไปอย่างตื่นตาตื่นใจ
“ครับ ว้าว วิดีโอเสร็จแล้ว เหลือสัมภาษณ์อีกคนเดียว”
“นึกว่าเธอคุยกับทุกคนแล้ว”
“ผมอยากสัมภาษณ์แม่คนสุดท้าย ผมตั้งชื่อเรื่องว่า ชีวิตหนึ่งวันของฮีโร่ท้องถิ่น โว้ว ใครน่ะ? แม่ใช่มั้ย?” เจเจเห็นมีรถตำรวจเข้ามา
เคลลี่เข้าไปทักแมรี่ “ฮาย แมรี่ ผมเคลลี่ เซเวอไรด์”
“เจเจ เขาโอเคมั้ย?”
“ครับ เขา เขาโอเค เขาอยู่ข้างใน เขาอยู่กับผมทั้งวันเลย”
แมรี่เริ่มใจไม่ดีเอง “ตอนฉันนั่งเครื่องบินมา ฉันคิดไปคิดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าควรบอกเขายังไงแต่ พระเจ้าตอนนี้ ฉันจำอะไรไม่ได้เลย คุณ เอ่อ คุณอยู่กับฉันได้มั้ย? เผื่อว่าฉันพูดอะไรไม่ออก นะคะ”
“ได้ครับ ได้ ถ้าอยากให้อยู่ ผมจะอยู่”
แมรี่เดินเข้ามา ขณะที่เจเจนั่งอยู่กับทุกคน เจเจเห็นแมรี่ก็ลุกขึ้นไปหาอย่างดีใจ
“น้าแมรี่! มาทำอะไรครับเนี่ย?”
“ฮึ เอ่อ น้ามาหาเราน่ะ”
“เหรอครับ?”
“จ๊ะ”
“เจอเคลลี่เพื่อนผมหรือยัง?”
“จ๊ะ”
“เอาล่ะ ไปในห้องกันเถอะ”
ทั้งสามเดินเข้าไปในห้อง ทุกคนลุกตามมาดูเจเจด้วยความสงสารสุดๆ เจเจร้องไห้
“ไม่จริง”
“น้าเสียใจด้วย”
“ไม่ น้าโกหก แม่ยังอยู่ แม่จะมารับผม”
สักครู่เจเจเดินร้องไห้ออกมาบอกลาทุกคน
“บาย ขอบคุณที่ช่วยผมวันนี้ เจอกันเพาช์”
เคลลี่เดินออกไปส่งสองน้าหลาน ทุกคนมองตามออกไป เพาช์เองก็นั่งมองเจเจ จนเคลลี่เห็นจึงพาเพาช์ออกไปหาเจเจที่รถ เจเจร้องไห้
“ไป เฮ้ ฉันคิดว่าเพาช์อาจอยากไปอยู่กับเธอสักพัก ดูแลมันด้วย ดูมันจะเชื่อฟังเธอมาก”
“แม่ผมชอบมันมาก” เจเจร้องไห้
“ใช่ เพราะเพาช์ เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ เธอจึงใช่ด้วย จะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ โอเค้? ถ้าอยากคุย โทรหาฉัน” เคลลี่จูบผมเจเจ
“ขอบคุณครับ”
“โอเค”
เคลลี่นั่งดูวีดีโอที่เขาอัดเจเจไว้ เคลลี่ถามว่า
“หลังจากเธอสัมภาษณ์ทุกคนไปแล้ววันนี้ เธอยังอยากเป็นตำรวจมั้ย?”
“ฟู่ อาจจะครับ เพราะว่า ตำรวจคอยจับคนเลว อีกอย่าง แม่ผมเป็นตำรวจ แม่เคยว่าพอเป็น แม่ก็รู้ว่าแม่ไม่อยากเป็นอย่างอื่นแล้ว สำหรับผม แม่แค่อยากเป็นตำรวจกับแม่ ได้มั้ยครับ?”
“ได้แล้ว”
จบ 20