คมเคียวคมปากกา - ผจญภัยกับ ต่าย อรทัย และ ไหมแท้ที่แม่ทอ (๒) | คมชัดลึก

 ตอนตัดสินใจไปงานนี้  รู้อยู่จะมีการมอบรางวัลเชิดชูเกียรติปูชนียบุคคลด้านภาษาไทย อาทิ ศาสตราจารย์เกียรติคุณเจตนา นาควัชระ อดีตนายกฯ ชวน หลีกภัย ศาสตราจารย์ (พิเศษ) เสฐียรพงษ์ วรรณปก ฯลฯ ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น อาทิ ศาสตราจารย์ รื่นฤทัย  สัจจพันธุ์  โรจน์ งามแม้น (เปลว  สีเงิน) ฯลฯ ผู้ใช้ภาษาไทยถิ่นดีเด่น อาทิ เจริญ มาลาโรจน์ (มาลา คำจันทร์) สาทร ดิษฐสุวรรณ ฯลฯ และผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น (ชาวต่างประเทศ) อย่าง อิวากิ  ยูจิโร  

 เป็นความคาดหวังอันอบอุ่น จะได้พบบุคคลที่เคารพนับถือทั้งหลาย หลายท่านคุ้นเคยกันดี คงจะได้ทักทายปรับอุณหภูมิในหัวใจกันบ้าง ที่ไหนได้ ไปถึงก็ตาลาย คนเยอะมาก แถมมีความผิดที่ผิดเวลาอีกต่างหาก (รถติด เป็นข้ออ้างได้บ่อยๆ สำหรับชีวิตคนเมือง) 

 ที่จริง ไม่ทันคือไม่ทัน มีผู้รับแทนแล้วก็แล้วไป มิใช่หน้าที่จะต้องไปรับแทนนักร้องคนไหน ด้วยเกียรติและศักดิ์ศรีนักเขียนหรือกวีนั้น  มีตัวตน มีที่อยู่ที่ยืนไม่น้อยในวงวรรณกรรม บังเอิญเหลือเกิน (อีกแล้ว...)  ผู้ไม่สบายและเหลือช่องว่างให้เข้าเป็นตัวแทนคือ ไผ่ พงศธร นักร้องที่ผมนิยม ทั้งเป็นนักร้องที่ลูกชายวัยสองขวบครึ่งของผมโปรดปราน (เขาร้อง "คนบ้านเดียวกัน" ได้)  ผมจึงยอมออกไปรับรางวัลแทน  เพื่อมิให้เป็นการมากเรื่อง  ทั้งที่ตอนแรกทำท่าจะเรื่องมากอยู่แล้วเชียว  บอกเจ้าหน้าที่เขาเหมือนกัน  หาคนอื่นดีกว่าไหม?  (ถ้าเป็นนักร้องอื่นที่ใจผมไม่นับถือ  รับรองเป็นเรื่อง  ไม่มีใครบังคับผมได้  หรือถ้าเป็นนักเขียนอื่น  เขาอาจเรื่องมากกว่าผมหลายเท่า)

 หวังว่าคุณไผ่คงหายป่วยแล้ว  และทางต้นสังกัดคงเข้าใจ  ที่จะต้องพูดให้รู้ๆ กันอย่างนี้...
 สำหรับ ต่าย  อรทัย นั้น  โชคดีไปรับรางวัลตัวเองทัน  ไม่ผิดฝาผิดตัวเหมือนผม  ทั้งเธอยังได้ขับร้องเพลง "ไหมแท้ที่แม่ทอ" ตอนท้ายด้วย  ถือว่าผจญภัยเหนื่อยหน่อย  แต่ก็ลงตัวได้ดี

 คนขับรถตู้ชื่อน้าลพ  คนดูแลคุณต่ายชื่อคุณบอลลูน  คนประสานงานดูแลชื่อคุณบี  ทุกคนต่างตื่นเต้นผจญภัยอย่างระทึก โดยเฉพาะคนขับรถตู้  ทั้งต้องใจเย็น  ใจถึง  มือถึง  ในยามถูกกดดันด้วยเวลาและสถานการณ์บังคับเช่นนั้น  พลาดไม่ได้เลย  เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำร่วมกันครับ

 เสร็จพิธีมอบรางวัล  ได้เวลาท่านนายกฯ พูดเรื่องภาษาไทย  อยากฟังแต่ไม่ได้ฟัง  เพราะต้องไปถ่ายรูปร่วมกับคนอื่น  เพิ่งรู้ว่านอกจากฝ่ายประสานงานดูแลแล้ว  ยังมีฝ่ายออกแบบการถ่ายรูป  รอบแรกร่วมกับ แก้ม  เดอะสตาร์  บี้  เดอะสตาร์  เบิร์ด  ธงไชย  ต่าย  อรทัย  แอน  ธิติมา  แสนคม  สมคิด  รอบสองร่วมกับ ท่านนายกฯ อภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ  รัฐมนตรีฯ  ธีระ  สลักเพชร  เบิร์ด  แก้ม  แอน  บี้  ต่าย  แสนคม    และ ครูลพ  บุรีรัตน์    ดูไปดูมา  แทบไม่เห็นหน้าคนสังกัดอื่นเลย

 "เพชรในเพลง"  เดิมน่าจะเรียก "พิฆเนศทองคำ"  เป็นการคัดเลือกโดยคณะกรรมการชุดหนึ่ง  จากการเสนอเพลงเข้ารับการพิจารณาจำนวนหนึ่ง (ของผมเอง  ทางต้นสังกัดคงเป็นผู้ส่ง)

 รางวัลเยอะ  แต่เวลาอ่านข่าวหรือดูข่าว  จะเห็นภาพแต่ละครั้งเฉพาะสังกัดใดสังกัดหนึ่ง  ไม่เห็นภาพทั้งหมด  ประสบการณ์ผจญภัย  ทำให้ผมเริ่มมองเห็นภาพรวม...รางวัลนี้มีเป็นโหล!

 โล่องค์พระพิฆเนศของผมนั้นใหญ่และหนัก  เพราะเป็นรางวัลชนะเลิศ  ผู้ถือโล่แบบเดียวกัน  น่าจะมี สุทธิพงษ์  วัฒนจัง  ฝน  ธนสุนทร  ปาน  ธนพร  กุ้ง  สุธิราช  หลายหน้าหลายนามหลายสังกัด  คนอื่นๆ ได้รับรางวัลชมเชย  และได้จากเพลงใดเพลงหนึ่งที่เสนอชื่อเข้าไปเท่านั้น

 อย่าง "ไหมแท้ที่แม่ทอ" ผมได้รางวัล ชนะเลิศ ประเภทผู้ประพันธ์คำร้องเพลงไทยลูกทุ่ง  และ ต่าย  อรทัย ได้รับรางวัล ชมเชย ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่งหญิง  ขณะ "รักแท้คือแม่เรา" ของ ครูลพ  บุรีรัตน์  ได้รับรางวัล ชมเชย ประเภทผู้ประพันธ์คำร้องเพลงไทยลูกทุ่ง  ส่วน ฝน  ธนสุนทร ผู้ขับร้องเพลงนี้  ได้รับรางวัล ชนะเลิศ ประเภทผู้ขับร้องเพลงไทยลูกทุ่งหญิง  ยังเห็นชื่อ ครูพงษ์ศักดิ์  จันทรุกขา ผู้ประพันธ์เพลง "ดอกดู่บาน" ได้รับรางวัล ชมเชย ด้วย  (เข้าใจเป็นเพลงเก่าที่นำมาร้องใหม่)  นี่เป็นเพียงการส่งประกวดในเงื่อนไขหนึ่ง  มิได้หมายความว่าผมชนะครูเพลงทั้งสองท่าน  หรือครูเพลงทั้งสองท่านแพ้ผม  สำหรับท่านทั้งสองแล้ว  คือครูผู้ยิ่งใหญ่ของผมครับ

 โปรดระทึกตอนต่อไป...องค์พระพิฆเนศช่วยชีวิตผมไว้ได้อย่างไร?...ในดงดารา!

"ไพวรินทร์ ขาวงาม"