ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 12
ชิลี่ยอมเปิดใจกับซิลวี่และกาเบรียลล่า
Chicago Fire Season 4 EP12
อเลคซ์กับเคลลี่ไปนอนด้วยกัน ก่อนที่อเลคซ์จะคุยโทรศัพท์กับมาร์ตี้ว่าส่งของไปแล๊ปแล้ว
คริสโตเฟอร์ไปให้การในศาล เฟรดดี้นั่งนิ่งไม่พูดไรเลย
ชิลี่เข้ามาพบวอลเลซ
“เฮ้ เข้ามาสิ นั่งซะ ฉันรู้เรื่องของพี่สาวเธอแล้ว ฉันเสียใจด้วยเรื่องพี่สาวของเธอ”
“ขอบคุณมากค่ะหัวหน้า”
“ถ้าต้องการ ฉันจะเรียกคนที่ไม่ได้เข้ากะมา แล้วมาทำงานแทนเธอก็ได้นะ”
“ฉันขอทำงานดีกว่าถ้าคุณไม่ว่า”
“ฟังนะ ตอนที่ฉันเป็นหมวด ฉันเสียลูกน้องสองคนในพูลาสสกี้อเวนิว ฉันคิดว่า ฉันควรจะกลับมาทำงานเลย สองอาทิตย์ต่อมา ฉันพาลูกน้องเข้าไปในตึกที่เพลิงไหม้ ขอบคุณพระเจ้าที่หัวหน้าสั่งเราให้ออกมาก่อนตึกถล่ม ไม่งั้นฉันคงทำให้เราตายกันหมด”
“ฉันเข้าใจที่คุณพูดค่ะ หัวหน้า อย่าโกรธนะคะ มัน ไม่เหมือนกัน”
“ใช่ ไม่เหมือน ชิลี่ เพราะตอนนั้นฉันยังไม่พร้อม ฉันยังไม่พร้อมจะนำ บางทีถ้ามีเรื่องทุกข์ใจ เธอก็ควรจะหยุดพักบ้าง หัวจะได้โล่ง”
“ฉันสบายดีค่ะ”
“งั้นเหรอ? ถ้าเธอให้ยาผิดอีก จะมีคนตาย”
“ฮึ เบรทมาฟ้องเหรอคะ?”
“เชื่อเถอะ ถ้าฉันบอกเธอว่าไม่ต้องไปสนหรอกว่าใครบอกมา สไตร์คสองแล้วนะ ชิลี่ ถ้ามีครั้งที่สาม เธอไปแน่ ฉันไม่ได้พูดถึงแค่ที่ 51 ฉันหมายถึงทั้งตัวเมืองชิคาโก้ เข้าใจมั้ย?”
“เข้าใจค่ะ”
เสียงประกาศ “รถ 81 ทีม 3 รถน้ำ 51 รถพยาบาล 61 เพลิงไหม้รถ 27000 บล็อก รูสเวลท์อเวนิว”
ที่แยกรถบัสชนกับรถตู้ ผู้โดยสารเต็มรถทุกคนยังออกจากรถไม่ได้ แมทธิวเข้าทุบกระจกพร้อมสั่งให้เอาบันไดมาเพื่อคนจะได้ทยอยลงมา เขาจะไปงัดประตูคนขับแต่รถตู้เกิดระเบิด แมทธิวกระเด็นออกมา วอลเลซตามมาเห็นพอดีเข้ามา รีบเข้าไปดู แมทธิวบอกว่าไม่เป็นไร
วอลเลซสั่งต่อ “51 ฉีดน้ำดับไฟนั่น กู้ภัย ช่วยอพยพคน กู้ชีพ ตั้งศูนย์ช่วยเหลือ กองดับเพลิง 25 เรียกศูนย์ เราต้องใช้อีเอ็มเอสแผนสอง ส่งรถพยาบาลทั้งหมดที่มีมาที่นี่ด่วน”
แมทธิวช่วยเปิดประตูทางคนขับให้คนออกมาได้ เขากับคริสโตเฟอร์ขึ้นไปช่วยอุ้มคนเจ็บออกมาจนหมด แล้วสำรวจภายในว่ายังมีคนอยู่หรือเปล่า วอลเลซเร่งเพราะเห็นว่าควันเยอะ เกรงว่าจะระเบิด แมทธิวยังพบหญิงชราหมดสติอีกคน ทั้งสองช่วยกันพาออกมาได้สำเร็จ
ซิลวี่เห็นโอทิสโกนหนวนก็ชมว่าดี โอทิสเขินๆ
อเลคซ์มาหาเคลลี่ ยื่นเอกสารให้เขาดู
เคลลี่สงสัย “ทำไมมีชื่อผมด้วย?”
“มันเป็นบันทึกคำให้การว่าเราเข้าไปในบ้านที่มีระเบิดที่เหลืออยู่ได้ยังไง เอสเอซีตามคดีฉันอยู่ ในนั้นมันเขียนว่าประตูเปิดแง้มไว้ มันมีปัญหาด้านความปลอดภัย”
เคลลี่ว่า “คุณอ้อมไปไกลมากเลยนะ”
อเลคซ์ว่า “รัฐบาลกลางก็แบบนี้แหละ เป็นพวกคลั่งเอกสาร”
“คุณบอกผมเพิ่มหน่อยได้มั้ยว่าเราเจออะไรกันแน่?”
“คือ มัน มันกำลังอยู่ในขั้นสืบสวนอยู่ ฉันเลยบอกอะไรมากไม่ได้”
เคลลี่ตัดบท “โอเค งั้น ได้เรื่องยังไงบอกผมด้วย แล้วผมจะเซนต์ให้ ไปคิดดูนะ”
“ก็ได้”
เคลลี่เดินผ่านมาทางที่เมาช์นั่ง เขาถามเคลลี่ว่า
“รักเดียวใจเดียว เคยคิด ดูบ้างมั้ย?”
เคลลี่ตอบ “ไม่นะ”
กาเบรียลล่านั่งคุยเล่นเรื่องโอทิสกับแมทธิว พอดีมีโทรศัพท์เข้าแมทธิวรับแล้วออกไปเลย
แมทธิวไปพบดอว์น เธอขอร้องให้ช่วยตามหาลูคัส ฮิกส์ หายตัวไป แมทธิวจึงไปตามที่บ้าน
ซิลวี่เข้ามาทักชิลี่ที่อยู่บนรถ
“เอ่อ เฮ้ ฉันอยากบอกว่าฉันเสียใจด้วยเรื่อง”
“เธอเอาเรื่องฉันไปฟ้องโบเด้น แล้วจากนั้นก็จะมาขอโทษฉันอย่างนั้นเหรอ?”
“ฉันหมายถึงเรื่องพี่สาวเธอต่างหาก”
“เธอรู้อะไรบ้าง?”
ซิลวี่ว่า “ไม่รู้ ฉันแค่”
“ถูกเผง เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเธอ” ชิลี่เดินหนีไป ซิลวี่ได้แต่มองตามถอนใจ
โอทิสเดินเข้ามาหากาเบรียลล่า
“เฮ้ เธอเป็นแฟนพ่อมดแห่งออซมั้ยดอว์สัน?”
กาเบรียลล่าแปลกใจ “เอ่อ ถามทำไมเนี่ย?”
“อ๋อ ฉันแค่อยากขอบใจ เธอ ที่ยุจนฉันยอมโกนหนวดได้”
“ไม่ไล่ฉันออกเหรอ?”
โอทิสขำๆ “ฮึๆๆ เปล่า ยังไล่อยู่ มันทำให้ฉันคิด เหมือนกับในหนัง จงเป็นตัวของตัวเอง”
“มันน่าจะเป็น “ที่บ้านดีสุดแล้ว” นะ”
โอทิสว่า “คิดดูนะ”
พอโอทิสออกไป กาเบรียลล่าเห็นซิลวี่เดินเซ็งๆ มาก็เลยเข้าไปคุยด้วย
“คุยแล้วเหรอ?”
ซิลวี่พยักหน้า “ใช่ ไม่น่าคุยเลย ฟู่”
“ใช่ ได้ยินว่าโบเด้นก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอ อยากให้ฉันไปคุยมั้ย?”
“อา ไม่ต้อง หล่อนไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ ฟู่ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย มันเหมือนหล่อน กำลังขับรถตกผา”
“โอเคๆ มาช่วยกันคิดเถอะ”
คอนนี่เดินมาคริสโตเฟอร์ เฮอร์แมน ว่ามีโทรศัพท์จากทัณฑ์สถานพิงนีย์วิลล์ พอเขาไปคุยกลับมา เมาช์ก็ถามว่าใครโทรมา? คริสโตเฟอร์ว่าพ่อเฟรดดี้ ครูซรีบถามว่าโทรมาทำไม?
คริสโตเฟอร์ว่า “เขาอยากคุยด้วย”
“หมอนั่น เป็นฆาตกรเลือดเย็น เฮอร์แมน เขาเคยยิงเสมียนร้านตรงคอระหว่างการปล้นเพราะดันส่งสายตาดูถูกเขา โอเค้? ไม่ว่าเขาพยายามจะทำอะไร อย่าตกหลุมเขา โอเค้?”
คริสโตเฟอร์ตอบกลับ “ฉันไม่ตกหรอก เชื่อฉันเถอะ”
“ฟู่ นายโทรหาค๊อตเถอะ เผื่อว่าเขาพยายามข่มขู่นายเรื่องที่นายให้การเอาผิดเฟรดดี้” ครูซแนะนำ
แมทธิวเข้าไปในบ้านแล้วตามหาลูคัสจนเจอ
“ลูคัส ฉันหมวดเคซีย์นะ จำฉันได้มั้ย?”
“ครับ ที่ช่วยพ่อผมใช่มั้ย?”
“ใช่ คือ มีคนตามหาเธอเยอะเลยนะ”
“ผมไม่อยากเจอพวกเขา”
“ฉันเหมือนกัน หลังพ่อฉันตาย ฉันอยู่ในห้องอาทิตย์นึง นั่งเฉยๆ เธอไม่ควรเจอเรื่องแบบนี้ มันไม่แฟร์ ไม่มีใครปลอบใจเธอได้”
“ผมแค่ไม่เข้าใจ ตอนไปถึงโรงพยาบาลพ่อยังดีอยู่เลย”
“ฉันก็อยากให้เขารอดเหมือนกัน”
ลูคัสร้องไห้ “ผมคิดถึงพ่อ มากเลย”
“ใช่ ฉันรู้”
ซิลวี่กับชิลี่ออกไปช่วยคนสลบที่ข้างร้านแห่งหนึ่ง มีหญิงคล้ายคนติดยาเฝ้าสามีที่สลบอยู่ ชิลี่เห็นยายาสไปซ์ ซิลวี่งงว่าอะไร ชิลี่ว่าเป็นยาสังเคราะห์ หญิงสาวที่ติดยารีบบอกว่าเธอไม่ได้ใช้
พอดีคาร์ลอสชายที่หมดสติฟื้นขึ้นมา แล้วคิดว่าแฟนเรียกตำรวจมาจึงทำร้ายแฟน ชิลี่เข้าห้ามก็โดนผลักกระเด็นไป ซิลวี่เข้ามาห้ามก็โดนทุบตีด้วย ชิลี่เรียกตำรวจ แล้วเอาท่อนเหล็กตีคาร์ลอสเพื่อให้ซิลวี่ปลอดภัย
ตำรวจมาจับตัวคาร์ลอสไว้ แฟนเขารีบบอกว่าชิลี่เอาท่อนเหล็กตีคาร์ลอส ชิลีสวนกลับว่าหล่อนเมายา
ชิลี่กับซิลวี่เดินมาด้วยกัน ชิลีว่า
“นี่ ฉันไม่ควรพกมันไว้ ไม่รู้ว่าโบเด้นจะไล่ฉันออกเพราะมันหรือเปล่า?”
“ไม่หรอก เธอช่วยฉันไว้” ซิลวี่ปลอบ
แมทธิวพาลูคัสกลับมาหาดอว์น เธอดีใจมากที่ได้เจอหน้าลูกชาย ดอว์นบอกว่าเขาจะปิดศูนย์นี้แล้ว เธอไม่รู้จะทำไงดี โคลินเข้ามา ดีใจที่แมทธิวเจอลูคัส
“ผมเพิ่งรู้เรื่อง ฟู่ ขอบคุณพระเจ้าที่เขาไม่เป็นไร”
“ครับ แล้วคุณคือ?” แมทธิวถาม
“โคลิน เบคส์ เทศมนตรีของเขต 52 เก่งมากที่หาเจอ”
“แมท เคซีย์ ดับเพลิง 51 เอ่อ จะปิดศูนย์แล้วเหรอครับ?”
“ครับ โชคร้ายที่ ทอร์นาโดมันลดระดับลงจากหายนะระดับชาติแล้ว ดังนั้น รัฐบาลเลยตัดงบช่วยเหลือ ส่วนใหญ่ งบไปอยู่ในการกุศลท้องถิ่น เงินควร ไปอยู่ในที่ที่ต้องอยู่”
“แล้วจะทำยังไงครับ?” แมทธิวถาม
“คือ ผมกำลังจะจัดงานหาเงินทุนให้กับเหยื่อในศูนย์ของเรา การที่คุณไปช่วยกลุ่มแรก แถมคุณยังเป็นข้าราชการด้วย น่าจะช่วยเพิ่มภาพลักษณ์ในงานของเรา และน่าจะเพิ่มเงินบริจาคได้บ้าง”
“คือ ปกติผมไม่ค่อยชอบยุ่งกับการเมือง น่ะครับ”
“คุณเป็นพวกติดดิน ผมเข้าใจ”
“ครับ ผมไม่รู้จะช่วยคุณได้ยังไง”
“มันเลยมีความหมายมาก หากคุณไปได้ คิดดูนะ เราอยากให้ทุกคนมาช่วยกัน”
กาเบรียลล่าเดินเข้ามาหาชิลี่
“เฮ้ ชิลี่”
ชิลี่ทักตอบ “ว่าไง?”
“ฉันรู้ว่าตอนเราโกรธกับคู่หูในรถคงจะอึดอัดมาก” ชิลี่ทำเสียงในลำคอ “ฟังนะ อย่าไปโกรธเบรทเลย โอเค้? ฉันเป็นคนให้ไปบอกโบเด้นเอง”
“เหรอ งั้นเธอคงเป็นคนบอกเรื่องเจลลี่ บีนด้วยสินะ”
กาเบรียลล่ายอมรับ “เราแค่เป็นห่วงเธอ เท่านั้นเอง”
“เหรอ แต่วิธีแสดงความเป็นห่วงมันห่วยมาก”
“เฮ้ หยุดเลยนะ! นี่ ญาติเสียใครๆก็เศร้า โอเค้? เชื่อเหอะ ฉันเคยแล้ว ฟู่ ฉันไม่ได้บอกว่าเธอควรเศร้าหรือไม่ โอเค้? แต่เธอจะตกงานนะ ถ้าเธออยากตกงาน เชิญ เธอไปบอกทุกคนเลยว่าอย่ายุ่ง แต่ฉันไม่อยากให้เธอตกงาน ทุกคนไม่อยาก”
อเลคซ์มาหาเคลลี่ เธอขอคุยกับเขาเงียบๆ เคลลี่พามาห้องที่ว่าง
“ผลวิเคราะห์ตัวอย่างที่เราเจอในอาพาร์ทเม้นท์นั่นกลับมาแล้ว นอกจากแอมโมเนียมไนเตรทกับดีเซล พวกเขายังพบครีมโกนหนวดกับน้ำมันแคมป์ไฟซึ่งคุณคงรู้ว่าเป็น”
“นาปาล์มทำเอง”
“ถูกต้อง”
“แล้ว คุณมาบอกผมตอนนี้ทำไม?”
“เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยมากกว่าที่คุณคิด อีกอย่าง ฉันมีเอเยนต์สิบคนกำลังใช้ทุกอย่างในกระทรวง ตรวจสอบเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวที่น่าสงสัย แล้วนำมันไปเทียบกับซอฟท์แวร์จดจำใบหน้า ตอนเก้าโมงฉันต้องไปรายงานให้หน่วยปราบปรามผู้ก่อการร้ายฟัง จนถึงตอนนั้น ฉันได้แต่นั่งกังวลอย่างเดียว แต่ฉันไม่ใช่พวกขี้กังวล ฉันบอกทุกอย่างที่รู้ไปแล้ว”
“โอเค ผมจะเซนต์รายงานให้”
“อา แย่จริง เอ่อ ฮึๆ ฉันลืมมันไว้ที่โรงแรม”
“แย่จังนะ” เคลลี่จูบ ก่อนที่ทั้งสองจะไปจบกันที่โรงแรม
คริสโตเฟอร์มาพบหลุยส์พ่อของเฟรดดี้ที่คุก
“ขอบคุณที่มา ลูกผมเล่าให้ฟังหมดแล้ว มันเป็นเพราะผมเอง เขาเลยเป็นแบบนี้ ผมสอนเขาว่าอย่ายอมให้คนอื่นเด็ดขาด เชื่อเถอะ ผมไม่ได้ภูมิใจหรอก ผมเคยเฆี่ยนเขาจนเจียนตาย ถ้าหากเฟรดดี้ไม่ตอบโต้ ผมจะเฆี่ยนเขาหนักขึ้น เรื่อยๆ เพราะผมคิดว่าถ้าอยากรอดบนถนนต้องทำแบบนั้น ฟังนะผมไม่ได้ขอร้องเพื่อตัวเอง โอเค้? แต่ผมอยากให้คุณช่วยคิด ได้โปรด อภัย อภัยให้เขาด้วย ลูกผมบอกว่าเขาไม่กลัวติดคุก แต่เขาทนไม่ได้ ที่รู้สึกเหมือนทรยศคนบางคน ซึ่งพยายามช่วยเขา”
ที่เทศบาล โคลินกล่าว
“ขอบคุณที่มาครับ รู้มั้ย มีคำบอกว่าเราจะเห็นธาตุแท้ของชุมชน เมื่อตอนเกิดวิกฤติ เรา มารวมตัวกันวันนี้ เพื่อให้กำลังใจทุกคนที่เสียบ้านในเหตุทอร์นาโด ผมอยากขอให้หนึ่งในผู้ที่ไปถึงที่นั่นก่อน ขึ้นมากล่าวอะไรสักเล็กน้อย ผู้หมวดแมทธิว เคซีย์ จากสถานีดับเพลิง 51”
แมทธิวขึ้นมากระซิบคุยกับโคลิน “ผมไม่ได้เตรียมตัวมาพูดอะไรเลย นึกว่าคุณให้มายืนยิ้ม เฉยๆ”
“เฮ้ พูดไปเถอะ ไม่เป็นไร”
“โอเค ฮาย ฮึ่ม มีคำกล่าว เอ่อ ในบรรดานักดับเพลิงว่า งานของเราคือวิ่งเข้าไปในที่ที่คนวิ่งออกมา ทุกวันที่มาทำงานเราต้องพร้อมเสี่ยงชีวิต เพื่อช่วยคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก พวกเรา เลยถูกสอนไม่ให้ผูกพันธุ์กับคนที่เราช่วยออกมามากเกินไปเพราะ เพราะ ไม่ว่าเราพยายามแค่ไหน ก็ไม่อาจช่วยทุกคนได้ พวกเขาสูญเสียไปมากมายแล้ว เสียบ้าน เสียคนรัก แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่มีทางเสีย คือความช่วยเหลือจากเมืองนี้” ทุกคนปรบมือให้เขา
ชิลี่กล่าว “ฉันอยากมาขอโทษพวกเธอ ที่กะก่อนพูดไม่ดีไว้ แล้วก็ ทำตัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ฮึๆ”
ซิลวี่ว่า “ไม่เป็นไร คนเราแสดงความเสียใจไม่เหมือนกัน”
“อลิซ่าเป็นเพื่อนสนิทฉัน เราเหมือนปาท่องโก๋ หลังประกันแม่ฉันออกมายิ่งสนิท ตอนที่หล่อนขึ้น ม.4 หล่อนคบผู้ชายคนนึง ฉันเกลียดเขา หล่อนไม่เหมือนเดิม หล่อนเปลี่ยนไปมาก ไม่ว่าฉันกับพ่อพูดอะไรหล่อนก็ไม่ฟัง หล่อนหนีไปจากนั้นหล่อนก็ติดยา แล้วก็โดนจับ จากนั้นหล่อนก็เริ่มทำงานเป็นสายข่าว ไม่รู้แอนโทนิโอเล่าให้ฟังมั้ยแต่เขารู้จักหล่อนทางนี้ เขาช่วยหล่อนออกมา แล้วก็พาหล่อนไปแคนซัสซิตี้ พวกเราเลยคิดว่า หล่อนน่าจะไปได้ดีแล้ว ฟู่ หล่อนหายไปสามวัน แล้วเจ้าของห้องก็พบว่าหล่อนตายอยู่ในอาพาร์ทเม้นท์”
กาเบรียลล่าเอ่ย “เสียใจด้วยนะ”
“ฉันรู้ว่าฉันสับสนมาก ฉันรู้ดี ฉันรู้ว่าฉันจะต้องตั้งสติแล้วทำงาน และฉันรู้ ว่าสติฉันไม่อยู่กับตัว ฉันรู้ว่าต้อง เลิกดื่ม แล้วเริ่มทำทุกอย่างแบบจริงจังเสียที”
ซิลวี่ปลอบเพื่อน “พวกเราอยู่นี่แล้ว และจะอยู่ทุกตอนเลย”
วอลเลซแสดงความยินดีกับแมทธิวเรื่องที่เขาไปพูดกับเทศมนตรีทำให้ได้เงินกว่า 50,000 ดอลลาร์
มีเสียงประกาศ “รถ 81 รถพยาบาล 61 กองดับเพลิง 25 เหตุคนไข้ทางจิตฉุกเฉิน 6790 เวฟแลนด์อเวนิว”
ทีมวอลเลซไปถึง พ่อกับแม่เล่าว่าลูกชายโพสข้อความในเฟซบุ๊คขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย เขาคงโดนกลั่นแกล้งทางออนไลน์ แมทธิวถามว่าเขาอายุเท่าไหร่? พ่อว่า 16 ปี แล้วพาขึ้นไปที่ห้อง เรียกแล้วก็เงียบ วอลเลซบอกแมทธิวพังประตูเลย ปรากฎว่าเด็กชายผูกคอตาย เขารีบพาลงมาแล้วปั้มหัวใจ ชิลี่ ซิลวี่และคริสโตเฟอร์ช่วยกันจนเจอสัญญาณชีพจร ทุกคนดีใจมาก
แมทธิวเข้ามาพบวอลเลซ เขาบอกว่า
“เฮ้ เข้ามาสิ นั่งเลย นายไปขึ้นพูดได้จับใจคนฟังมากผู้หมวด มีคนส่งลิงค์มาให้”
“ครับ ขอบคุณ”
“ดังนั้น ฉันเลยไม่อยากให้นายได้ยินจากคนอื่น ปรากฏว่า อาทิตย์หน้าพวกเขาจะปิดศูนย์แล้ว”
แมทธิวเริ่มแปลกใจ “เอ๋?”
“เทศมนตรีเบคส์โทรมาบอกฉัน เขา เอ่อ ฝากมาขอโทษด้วย”
“เงินที่ได้ไม่พอเหรอครับ?”
“เขาบอกว่าค่าบริหารจัดการมันสูงกว่าที่คาดไว้”
ซินดี้พาลีกับลุคมาหาคริสโตเฟอร์ เขาดีใจมากที่ได้เจอหน้าลูก ทั้งสองเล่นกันหมา
แมทธิวไปหาโคลินแล้วขอคุยด้วย เขาต้องการถามว่าเงินที่ได้ไปไหน โคลินบ่ายเบี่ยงว่าค่าใช้จ่ายสูง แล้วตัดบทไล่แมทธิวกลับไป แมทธิวได้แต่มองหน้าโคลิน
คริสโตเฟอร์กับสตีฟเข้าให้การกับศาล
“ฉันเข้าใจว่าคุณมีเรื่องอยากพูดใช่มั้ยคุณเฮอร์แมน?”
“ที่ผมขึ้นให้การไปก่อนหน้านี้ก็เพราะผมไม่อยากให้เฟรดดี้ออกไปทำร้ายใครได้อีก แต่ มันไม่จริงเลย มันไม่ใช่ทั้งหมด วันที่เขาแทงผม เขาพรากบางสิ่งที่ผมไม่คิดว่าจะได้คืนไป ศรัทธา ด้วยเหตุนั้น ผมอยากให้เขาชดใช้ แต่ เพราะงานผม เลยทำให้ผมรู้ว่า สิ่งสำคัญในโลกคืออะไร และเฟรดดี้ เขาไม่เคยมีแบบอย่างที่ดีเลย พ่อเขาเข้าๆ ออกๆ คุกตลอด ผมเลย พยายามเติมช่องว่างนั่น และยังทำอยู่ เพราะผม มีความเชื่อว่า มันเป็นเรื่องที่ควรทำ ไม่ว่าเจออะไร ดังนั้น หากท่านมีศรัทธาในใจบ้าง ใต้เท้า โปรดเมตตาเขาด้วย” เฟรดดี้ร้องไห้
คริสโตเฟอร์กับครูซ สตีฟออกมาบอกว่า
“ตอนนี้เราได้ข้อสรุปสำหรับเด็กนั่นแล้ว แต่ผมขอบอกเลยว่าเขายังไม่คู่ควร”
คริสโตเฟอร์ถาม “ว่าไงครับ?”
“ลดข้อหาลงเหลือแค่เป็นความผิดลหุโทษ เขาต้องโดนทัณฑ์บนแบบผู้ใหญ่อย่างเข้มงวด 18 เดือน ต้องเข้าแคมป์ทำงาน โดยมีผู้ดูแลให้คำปรึกษากับทำงานรับใช้สังคม หลังจากนั้น ก็ปล่อยตัว ท่านว่าแล้วแต่คุณ”
คริสโตเฟอร์ตอบ “ตกลงครับ”
สตีฟพาคริสโตเฟอร์เข้าพบผู้ดูแลอีกครั้ง
สตีฟว่า “ตกลงครับใต้เท้า”
เฟรดดี้ร้องไห้ “ไม่รู้ทำไม่นายทำแบบนี้ ฉันไม่คู่ควรหรอก”
คริสโตเฟอร์ว่า “ไม่รู้เหรอเฟรดดี้?”
“ไม่รู้” เฟรดดี้ร้องไห้
“เพราะนายกับฉัน เราต้องการมัน เราทั้งคู่” เฟรดดี้ร้องไห้
ชิลี่คุยเล่นดื่มในผับอย่างสนุกสนาน ซิลวี่เดินเข้ามาหาโอทิสแล้วถามว่าเห็นชิลี่มานานหรือยัง เขาว่ามาก่อนเขา กาเบรียลล่า เข้ามาหาทั้งสอง บอกว่าคงช่วยอะไรไม่ได้หรอก ซิลวี่มองเพื่อนสาวอย่างเป็นห่วง
จบ 12