ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 11 | คมชัดลึก

Chicago Fire Season 4 EP11

    คริสโตเฟอร์หายก็กลับมาทำงาน ทั้งที่ซินดี้คอยห้ามบอกให้พักก่อน เขาดื้อที่จะมา พอเข้ามาในดับเพลิง ทักใครก็ไม่มีใครสนใจ จู่ๆ ทุกคนก็เอาป้ายออกมาแสดงความต้อนรับเขา คริสโตเฟอร์ดีใจมาก กาเบรียลล่าเข้ามากอด ต่างเข้ามายินดีที่เขาหายดี จนถึงครูซ
    “เฮ้ คือ ฉันอยาก เอ่อ ฉันอยากขอโทษอีกที ในเรื่องที่ เกิดขึ้น และพาเฟรดดี้มาที่สถานี”
    “ฟังนะ ที่ฉันบอกนายในโรงพยาบาล ฉันพูดจริง นายกับฉัน เราเพื่อนกัน”
    “ขอบใจ อ้อ ฉันอยากบอกว่า เอ่อ ฉันคุยกับค๊อตแล้ว เอ่อ เขาจะพยายามทำให้เฟรดดี้ได้รับโทษสูงสุด โอเค้? เขาจะไม่”
    “ได้ โอเค เฮ้ ฟังนะซินดี้ เธอให้ฉันดื่มดีคาฟมาทั้งอาทิตย์ ฉันเลยอยากได้กาแฟจริงๆ สักแก้วก่อนที่มันจะหมด”
    “เอ่อ ได้ๆๆ โอเค เฮ้ ถ้า เอ่อ มีอะไรเพิ่มฉันจะบอกนายนะ”
    วอลเลซเรียกแมทธิวกับเคลลี่มาบอกเรื่องสภาพอากาศทางใต้ ที่จะเกิดพายุทอร์นาโด และให้เฝ้าระวังในอีก 12 ชั่วโมงข้างหน้า เขาสั่งให้ตรวจสอบอุปกรณ์ทั้งหมด เติมน้ำมันเต็มถัง ชาร์จแบตเตอรี่ให้เต็ม 
    ชิลี่กับจิมมี่เจอกัน จิมมี่เอ่ยกับเธอว่า
    “คือ แปลกดีว่ามั้ย? แกล้งทำเป็นว่าระหว่างเราไม่เคยเกิดอะไรขึ้น”
    “แต่ฉันว่าไม่แปลก”
    “โอเค คือ ผม ผมรู้ว่ามันฟังเหมือนบทหนังแต่ หวังว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้”
    “ได้ๆ ที่จริงไม่นะ”
    “หา?”
    “ทำไมฉันต้องเป็นเพื่อนกับคุณด้วย? เพื่อให้คุณรู้สึกดีขึ้นเหรอ?”
    “เฮ้ ไม่ใช่แบบนั้นนะ”
    “ไม่อยากเชื่อเลยว่า คุณสามารถบอกเลิกกับฉันเพราะ ผู้หมวดของคุณบอกให้คุณทำ เขาแค่ดีดนิ้วคุณก็จะทำตามที่เขาสั่ง เหมือนลูกหมาเชื่องๆ”
    “โอเค คุณพูดจบแล้วสินะ”
    “ฮึ ไม่มีอะไรต้องพูดกันแล้วใช่มั้ย?”
    “ใช่ๆ ไม่มีแล้ว”
    ชิลี่ว่าให้ “คุณมันไม่คู่ควรเลย”
    ซิลวี่เข้ามา “เอ่อ เธอลืมวิทยุเอาไว้ในห้องประชุม”
    “ขอบใจ” ชิลี่เดินหนีไปเลย 
    ซิลวี่มองจิมมี่ “ทุกอย่างเรียบร้อยนะ?”
    “ใช่ เรียบร้อย”
    เสียงวอลเลซประกาศ “ขอให้ทุกคนมารายงานตัวที่ห้องประชุมเดี๋ยวนี้” 
    ที่ห้องประชุม ผู้ประกาศข่าวกำลังรายงาน
    “นักอุตุนิยมวิทยาและกรมอุตุนิยมวิทยายืนยันว่าทอร์นาโดซึ่งขึ้นฝั่งที่เนเปอร์วิลล์ มีกำลังลม อย่างที่ทุกท่านเห็นจากภาพ ชุมชนที่อยู่โดยรอบถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสามรายแล้ว ตอนนี้เราได้รับการยืนยันว่ามวลอากาศที่ทำให้เกิดทอร์นาโดเหล่านี้ กำลังมุ่งหน้ามายังชิคาโก้ กรมอุตุนิยมวิทยาได้ประกาศให้เมืองเตรียมรับมือกับทอร์นาโดแทนเฝ้าระวังทอร์นาโด และสภาพอากาศที่เลวร้ายได้เปลี่ยนจากเฝ้าระวังเป็นใกล้เกิดขึ้นแล้ว ขอย้ำ ตอนนี้เราต้องเตรียมรับทอร์นาโดแล้ว ขอประกาศให้ชาวเมืองหาที่หลบภัยในทันที”
    วอลเลซสั่งห้ามใครออกจากนี่ยกเว้นมีแจ้งเหตุ พอเลิกประชุม ซิลวี่ก็โทรคุยกับออสติน โอทิสได้ยินก็เลยชะงักที่จะเข้าไปคุยกับเธอ

    โอทิสยกน้ำหนัก กาเบรียลล่าเข้ามาคุยแซวแล้วถามเรื่องความรัก โอทิสว่าซิลวี่ยังคุยกับออสตินอยู่ เธอว่าโอทิสชอบซิลวี่จริงเหรอ
    “เปล่า ไม่แล้ว ก็แค่ มันไม่เกี่ยวกับเบรทหรอก ฮึ ผู้หญิงทุกคนทำเหมือนกัน ฉันเป็นคนดี มีงานมั่นคง ยกน้ำหนักได้ 200 ปอนด์”
    กาเบรียลล่าจ้อง “โอทิส”
    “โอเค 150 ชิวๆ นะ ไม่ตกด้วย แต่ผู้หญิงมักเลือกคนอื่นเสมอ ตลอดเลย”
    “ก็เปลี่ยนสิ เปลี่ยนตัวเอง”
    “จะช่วยมั้ยล่ะ?” กาเบรียลล่าทำท่าตกใจ “ช่วยแนะนำฉัน บอกว่าต้องทำยังไงผู้หญิงถึงจะเลือกฉัน” 
    กาเบรียลล่าหัวเราะ “น่า ดอว์สัน เธอเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียว”
    “มีข้อแม้ข้อนึง”
    “ว่ามา”
    “ถ้าฉันช่วย ห้ามนินทา และห้ามบ่นด้วย เข้าใจมั้ย?” โอทิสยอมรับปาก
    คริสโตเฟอร์โทรบอกข่าวซินดี้ แล้วให้เธอพาลูกไปห้องใต้ดิน บอกว่าจะปิกนิกในบ้าน แมทธิวเข้ามาถามว่าเป็นไงบ้าง? เขาบอกว่าหายดีแล้ว
    “ไม่ต้องรีบมาก็ได้ เพราะนายเจออะไรมาตั้งเยอะ”
    “เฮ้ ฟังนะ คือ งานแบบพวกเรา ต้องเกือบตายทุกวัน ฉันไม่ยอม ให้เรื่องขี้ปะติ๋วอย่าง”
    “แผลเหรอ?”
    “ฉันหายแล้ว”
    เสียงประกาศดังขึ้น “รถพยาบาล 61 ผู้หญิงเป็นลม 121 ถนนเซาธ์ลาซาล”
    ครูซคอยส่งชิลี่กับซิลวี่ออกไปปฏิบัติการ ไปถึงก็พบหญิงนอนชักไม่ได้สติ ซิลวี่ตรวจอาการแล้วบอกให้ชิลี่ให้แวเลียม แต่ปรากฎว่าชิลี่ให้มอร์ฟีน ทำให้หญิงคนนั้นไม่หายใจ ชิลี่เหวอไป ซิลวี่รีบแก้ด้วยการให้ยาใหม่จนหญิงคนนั้นหายใจแล้วรีบพาไป
    กาเบรียลล่าเริ่มด้วยการให้โอทิสโกนหนวด เขาจะไม่ยอม กาเบรียลล่าเดินหนีไปเลย
    “เอ่อ เดี๋ยวๆๆ เธอ ห้ามไปนะ ฉันอยากให้เธอช่วย แต่ ไม่ใช่นี่”
    “เพราะหนวดเลยทำให้สาวเมินนาย โอทิส ถ้าไม่ยอมเปลี่ยนนายก็แห้วต่อไปแล้วกัน”
    “เอาแค่ เล็มด้านข้างนิดเดียวได้มั้ย?”
    “โอเค ฉันรู้จักนายมาเจ็ดปี โอทิส ตลอดเวลา นายไม่เคยเปลี่ยนลุคเลย ไม่สักครั้ง แล้วแต่นะ โซนเพื่อน”
    ครูซรู้ข่าวเฟรดดี้ก็จะบอกคริสโตเฟอร์ แต่เขาบอกว่าไม่อยากได้ยินชื่อนี้อีก แล้วเดินไปตรวจสอบอุปกรณ์เลย ครูซมองตามไป
    จิมมี่โดนมาเฝ้าจอ โทษที่ของกินหมด พอดีมีสายเข้ามา พอวางสายแมทธิวก็ถามว่าใครโทรมา
    “ทอร์นาโดเข้ามาในเขตเราแล้ว อยู่แถวเวสต์ลอว์น เขาเป็นอะไร?” จิมมี่มองตามที่คริสโตเฟอร์เดินไป
    แมทธิวส่ “นั่นแถวบ้านเฮอร์แมน”
    จิมมี่ว่า “มีบ้านถล่ม คงเพราะทอร์นาโดแน่”
    แมทธิวชวนไปด้วยกัน ระหว่างนี้มีเสียงประกาศ
    “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 รถน้ำ 51 มีบ้านถล่ม 7439 เซาธ์วิปเปิ้ล”
    ทุกคนไปถึงที่เกิดเหตุ วอลเลซสั่งการ
    “ครูซ เซเวอไรด์ ตรวจสอบดูว่าบ้านนั่นมั่นคงมั้ย เราเข้าไปได้หรือเปล่า ส่วนที่เหลือ ค้นหาผู้รอดชีวิตแถวนี้ ใครช่วยโทร 911 ที”
    เมาซ์เดินมาเจอชายคนหนึ่งท่าทางจะไม่รอดแต่ก็เรียกกู้ชีพ ชิลี่กับซิลวี่มาดูแล้วบอกว่าไม่รอด
    ลูคัสวิ่งเข้ามาหาแมทธิว “คุณครับๆ เป็นหัวหน้าใช่มั้ย? ผม ผมโทรแจ้ง 911”
    แมทธิวชม “ทำดีแล้วไอ้หนู ให้เราทำงานเถอะ”
    ลูคัสยังรีบบอก “พ่อแม่ผมอยู่ในนั้นผม ผมรีบมาที่สุดแล้ว”
    “เธอมายังไง?”
    “จักรยาน ผมปั่นมาจากโรงเรียน"
    แมทธิววิทยุถาม “เซเวอไรด์ เป็นไงบ้าง? เข้าไปได้หรือยัง?”
    เคลลี่ตอบกลับ “ยังไม่ได้ เคซีย์”
    “แม่ผมอยู่ในนั้น ท่านท้องอยู่” ลูคัสว่า
    แมทธิวว่า “โอเคๆ ฟังนะ เราจะช่วยทุกคนออกมา โอเค้? ขอบใจ” แมทธิวเดินไปพร้อมหันมาพูดกับลูคัส ทำให้เขาเห้นว่ามีกระจกแทงอยู่ด้านหลังลูคัส “โว้วๆๆ เดี๋ยวนะ อยู่นิ่งๆ ขอหน่วยกู้ชีพทางนี้หน่อย! เอาล่ะ ชื่ออะไร?”
    “ลูคัส”
    “เอาล่ะ ลูคัส ช่วยยืนอยู่นิ่งๆ นะ โอเค้?” แมทธิวบอกชิลี่กับซิลวี่ “คงโดนตอนมีพายุ อาจเป็นหน้าต่าง หรือสักอย่าง”
    ชิลี่ชวนคุย “เฮ้ ฉันชิลี่ เธอชื่ออะไร?”
    “ลูคัส”
    แมทธิวบอกตรง “มีเศษกระจกปักหลังเธออยู่ เธอช๊อค ตัวเธอกำลังป้องกันไม่ให้เธอเจ็บ”
    “ผมไม่เข้าใจ ผมไม่ได้”
    “เฮ้ๆ เธอฝ่าพายุมาถึงที่นี่ ใช่มั้ย?”
    “ครับ”
    “เธอทนได้แน่” แมทธิวว่า
    เคลลี่รายงานว่า “หัวหน้า ประตู หน้าต่างมันหลุดออกมาหมด ผนังปูนด้านข้างกำลังถล่ม ไม่มีวี่แววคนเลย แต่ข้างล่างมีห้องใต้ดินอยู่ คนอาจเข้าไปหลบในนั้น โครงสร้างไม่เสถียรจึงไม่ควรใช้ประตูหน้า แต่ผมเจอทางเข้าอีกทางอยู่ข้างหลังนั่น”
    แต่มีเรือมาวางปิดทางเข้า วอลเลซให้ย้ายออกด้วยมือ ทุกคนช่วยกันดันเรือออกจนได้ แล้วชวนคนออกมาได้หลายคน ขณะที่กาเบรียลล่าก็พบว่ามีควันไฟออกจากห้องชั้นบน 
    วอลเลซสั่งให้เตรียมบันได ลูคัสมาบอกว่ายังไม่เจอพ่อกับแม่เขาเลย แมทธิวถามว่าอยู่อพาร์ทเม้นท์ไหน ลูกคัสไปชี้ แมทธิวชวนคริสโตเฟอร์ขึ้นไปกับเขา ทั้งสองช่วยพ่อกับแม่ลูคัสออกมาได้สำเร็จ สามพ่อแม่ลูกดีใจที่ได้เจอหน้ากันอีกครั้ง
    แมทธิวเอ่ยชมคริสโตเฟอร์ “เมื่อกี้เยี่ยมมากเฮอร์แมน ติดต่อซินดี้ได้หรือยัง?”
    “ไม่ ยังเลย”
    แมทธิวเสียงดัง “เฮ้ พวก เก็บของ นั่งรถเล่นกัน บ้านเฮอร์แมน เปิดไซเรนด้วย พวกเขาไม่เป็นไรหรอก”
    คริสโตเฟอร์ยิ้ม “เออ รู้น่า”
    ทุกคนพาคริสโตเฟอร์ไปที่บ้าน ซินดี้รีบออกมาด้วยความเป็นห่วงแล้วบอกว่าทุกคนปลอดภัย พวกดับเพลิงจึงกลับไปทำงาน แมทธิวได้รับรายงานว่า เมืองประกาศปลอดภัยแล้ว ยกเลิกการเตือน 
    ซิลวี่กำลังยกเตียงลงจากรถ โอทิสเห็นก็เข้าไปช่วย พลางถามว่าหมดกะแล้วทำอะไร
    “เอ่อ ฮึ เดทกับเน็ตฟลิกซ์มั้ง” มีโทรศัพท์เข้ามาเป็นสายออสติน เธอตัดทิ้ง “คุณพูดถูกเรื่องออสติน”
    โอทิสมองหน้า “เหรอ?”
    “เขาไม่ปล่อยฉัน ฉันบอกเขาว่าอยากเป็นแค่เพื่อน แต่เขายังโทรมาอยู่ได้”
    “เอ่อ เธอไม่ เธอไม่ได้คบเขาแล้วเหรอ?”
    “เขาเป็นเด็ก ยังไม่โต เราคงไปกันไม่รอดหรอก บางคนก็ไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองได้”
    โอทิสหน้าจ๋อยลงคิดถึงตัวเอง ที่ยังไม่ยอมโกนหนวดเช่นกัน
    ครูซนั่งเครียดๆ เคลลี่เอ่ยว่าไม่ใช่ความผิดเขา ครูซที่เครียดอยู่สวนว่า
    “คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ? ฉันไม่ได้เป็นคนแทงเขาจริงมั้ย?” ครูซรู้สึกตัว “ขอโทษนะผู้หมวด ฉันไม่ควรพาลนาย”
    “ไม่ ช่างมันเถอะ มันไม่เกี่ยวกับฉัน หรือเฮอร์แมน ฉันเป็นห่วงนายต่างหาก” ครูซรับรู้ถึงความจริงใจที่เคลลี่มีให้
    อเลคซ์ วอร์ด เข้ามาพบวอลเลซ เขาแปลกใจว่าเธอคือใคร
    “อเลคซ์ วอร์ด ความมั่นคงมาตุภูมิ”
    เคลลี่เคาะห้องเข้ามา วอลเลซตอบ “เข้ามาสิ ปิดประตูด้วย เคลลี่ เซเวอไรด์ เอเยนต์อเลคซ์ วอร์ด”
    อเลคซ์แนะนำตัวต่อ “จากกระทรวงความมั่นคงมาตุภูมิค่ะ ฉันมาขอให้หัวหน้าคุณช่วยฉันในการสืบสวนที่เรากำลังทำอยู่”
    เคลลี่มองวอลเลซเห็นเขาพยักหน้า เคลลี่แปลกใจ “การสืบสวนแบบไหนครับ?”
    “มันเป็นภัยคุกคามภายใน เราจับตามองบ้านหลังหนึ่งในชิคาโก้มาพักนึงแล้ว เพื่อพยายามรวบรวมหลักฐานในการขอหมายค้น”
    “แล้วมันเกี่ยวกับกรมดับเพลิงตรงไหนครับ?”
    “บ้านหลังที่ว่าอยู่ห่างจากอาพาร์ทเม้นท์ที่พวกคุณไปช่วยวันนี้ไม่ถึงหนึ่งบล๊อค ฉันเลยถามหัวหน้าคุณว่าพอจะมีใครไปที่นั่นกับฉันได้มั้ย? ไปดูว่าโครงสร้างเป็นยังไง ปลอดภัยพอหรือเปล่า และพาเราเข้าไปในบ้านหลังนั้นให้ได้ โดยไม่ให้ใครรู้”
    เคลลี่ตอบรับว่า “ถ้าคุณอยากให้เตะประตู ผมจะเตะประตู”
    กาเบรียลล่าเข้ามาหาซิลวี่ที่นั่งอยู่ในห้องลำพังแล้วถามหาชิลี่ เธอว่าไม่รู้
    กาเบรียลล่าแปลกใจ “พวกเธอไม่ได้โกรธกันใช่มั้ย?”
    “เปล่าๆ ไม่ ทำไม?”
    “เพราะวันนี้เธอทำตัวเหมือนกังวลเรื่องหล่อนตอนแจ้งเหตุทอร์นาโด”
    “เธอห้ามไปบอกใครนะ”
    “สัญญาเลย” เมื่อฟังซิลวี่จบ เธอก็เล่าว่า “ตอนทำงานวันแรก ฉันเจอเด็กคนนึง เอ่อ ที่หอบอย่างรุนแรง ฉันเองก็อยากช่วยมาก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดูดอีพิไปมากแค่ไหน ฉันเลยฉีดให้เขาไปถึงสามเท่า หลังจากนั้นก็ร้องไห้ในห้องหัวหน้าครึ่งชั่วโมง แล้วสารภาพทุกอย่าง”
    ซิลวี่ถาม “เด็กปลอดภัยมั้ย?”
    “อืม ปลอดภัย ฉันเคยพลาดมหันต์ นั่นแหละที่ฉันกลัว ทุกคนทำผิดกันได้ แต่ถ้าชิลี่ไม่ได้สำนึกผิดเลย หล่อนก็มีปัญหาแล้ว”
    “หล่อนดูใจลอย แถมหงุดหงิดมาหลายอาทิตย์แล้ว ฉันว่า มันอาจเกี่ยวกับจิมมี่ ไม่รู้สิ”
    “เธอบอกโบเด้นหรือยัง?”
    “ไม่ ทำไม?”
    “พวกเธอไปทำงานกันสองคน ถ้าเธอไม่ไว้ใจคู่หูล่ะก็ เธอคงทำงานไม่ได้”
    คริสโตเฟอร์เข้ามาขอคุยกับแมทธิว เขาเอ่ยถึงเรื่องวันนี้
    “ทอร์นาโดนี่ตลกดี พวกมันลงมาจากฟ้า เหมือนอะไรสักอย่างที่เราควบคุมไม่ได้”
    “ธรรมชาติก็แบบนี้แหละ”
    “ใช่ ก็จริง เฮ้ เอ่อ วันนี้ขอบใจมากนะ การเข้าไปในบ้านนั้นแล้วช่วยครอบครัวนั้นออกมา คือสิ่งที่ฉันต้องการ”
    แมทธิวบอกคริสโตเฟอร์ว่า “เฮอร์แมน นายคือจิตวิญญาณของที่นี่ ทุกคนในกรมดับเพลิงนับถือนายพอๆกับพวกหัวหน้า นายอย่าลืมซะล่ะ จะเด็ก จะมีด หรือแม้แต่ทอร์นาโดก็เปลี่ยนเรื่องนั้นไม่ได้ ถ้านายไม่ใช่นายพวกเราก็แย่สิ เฮอร์แมน ฮึๆๆ เฮ้ กลับบ้านซะ”
    “ได้”
    “จูบเมียกับลูกนายซะ”
    “ได้ ก็เข้าท่านะ”
    แมทธิวทักก่อนว่า “เฮ้ เอ่อ นายมาหาฉันทำไม?”
    “ฉันได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ฝันดีน้องชาย” คริสโตเฟอร์ยิ้มให้แล้วเดินออกไป 
    ชิลี่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ ซิลวี่เข้ามาทัก เธอถามว่ามีอะไร พอซิลวี่ชวนไปกินมีทโลฟที่จิมมี่ทำ ชิลี่ปฏิเสธทันทีแล้วเล่นโทรศัพท์ต่อ
    ซิลวี่ว่า “ชิลี่ ฉันอยากคุยกับเธอนะ”
    “เรื่องอะไร?”
    “วันนี้ผู้หญิงคนนั้นเกือบตาย”
    “ก็ใช่แต่ไม่ตายนี่ อีก 30 วินาทีเธอก็ฟื้น”
    “เธอทำให้หล่อนมีอันตรายแถมยังโกหกอีก”
    “มันอาจผิดพลาด แต่เราแก้ไขได้”
    ซิลวี่ย้อนว่า “ฉันแก้ไข เธออึ้ง”
    “โอเค ถ้าเธออยากได้เครดิต ก็เอาไป” แล้วชิลี่ก็เปลี่ยนเรื่อง “เฮ้ คืนพรุ่งนี้ฉันจะไปเที่ยวกับผู้ชายสองคนจากริเวอร์นอร์ธ เธอไปด้วยมั้ย? คนนึงน่าจะสเปคเธอนะ”
    “ไม่ล่ะ”
    “ฮึ ตามใจ เธอพลาดแล้ว ฉันเหมาสองเลยก็ได้นะ” ชิลี่เดินไปเลย
    เคลลี่พาอเลคซ์ไปดูบ้านที่เธอสงสัย แล้วก็พบปุ๋ยที่เป็นสารตั้งต้นของระเบิดแสวงเครื่องแบบสองขั้ว ซ่อนอยู่ในผนังบ้าน
    ครูซกำลังคุยโทรศัพท์กับลีออน ก็เห็นคริสโตเฟอร์ที่กำลังกลับมีซินดี้กับลูกๆ ขับรถมารอรับ ครูซยังรู้สึกผิด
    แมทธิวไปที่เมดเพื่อสอบถามอาการของลูคัส อีธานเห็นก็เข้ามาทัก เขาบอกว่าลูคัส ฮิกส์ปลอดภัย แต่พ่อเขาเสียชีวิตตอนผ่าตัด เพราะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง แมทธิวอึ้งไปนิด
    ที่ผับ ทุกคนช่วยกันลุ้นว่าโอทิสจะยอมโกนหนวดมั้ย กาเบรียลล่าเลี่ยงมาคุยกับแอนโทนิโอ
    แอนโทนิโอทักเธอ “คนโดนป้ายหยุดแทงตายเหรอ? ไม่เห็นเล่าเลย เหลือเชื่อมาก”
    “นั่นสิ ของติดบนต้นไม้เพียบ เหลือเชื่อมาก”
    “เห็นข่าวว่ามีคนไร้บ้านตั้งหลายร้อย เลยต้องไปเข้าตามที่พักทั่วเมือง”
    ระหว่างนี้โอทิสที่ยอมโกนหนวดแล้ว ทุกคนส่งเสียงชมเสียงดังมาก กาเบรียลล่าหันไปดู
    แอนโทนิโอทัก “โอเคนะ? เธอดูใจลอย”
    “เอ่อ ฮึ เรื่องสถานีน่ะ ฉันเป็นห่วงชิลี่ ช่วงนี้หล่อนไม่อยู่กับร่องกับรอย ฉันไม่รู้ว่าจะปิดเรื่องนี้กับโบเด้นได้นานแค่ไหน”
    แอนโทนิโอสวน “อืม งั้นเหรอ? เธอว่าเขาจะเล่นหล่อนทั้งที่เพิ่งเจอเรื่องแบบนั้นมาเหรอ?”
    “หมายความว่าไง?”
    “เจลลี่ บีน? พี่สาวชิลี่ สองสามอาทิตย์ก่อนมีคนพบศพหล่อนในบ้านร้างที่แคนซัสซิตี้” กาเบรียลล่าอึ้งไป
    ที่ห้องทำงานวอลเลซ ซิลวี่นั่งอยู่
    “ฉัน ไม่ได้อยากฟ้องนะ”
    วอลเลซว่า “เธอทำถูกแล้ว”
    “เหรอคะ?”
    “ฉันจัดการเอง”
    “ฉัน ฉันไม่ได้อยากให้ชิลี่เดือดร้อนนะคะ ฉันแค่อยาก ฉันแค่อยากช่วยหล่อน”
    “บางครั้งเราก็ต้องทนรับผลของการกระทำเพื่อให้ได้ความช่วยเหลือที่ต้องการ”
    “แล้วผลคืออะไรเหรอคะ?”
    วอลเลซตัดบท “เธอไปได้แล้วเบรท”

จบ 11