ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 7
วอลเลซเครียดมากกับเรื่องเซเรน่า ทุกคนเป็นห่วงเขามาก
Chicago Fire Season 4 EP07
วีเลอร์สอบถามวอลเลซเรื่องเซเรน่าว่ามีความสัมพันธ์กันยังไง?
วอลเลซตอบ “ผมบอกคุณแล้ว เราไม่ได้มีอะไรกัน เธอเช่าอาพาร์ทเม้นท์อยู่ข้างบ้าน เธอมาขอให้ผมช่วย”
“แล้วคุณก็ช่วยเธอใช่มั้ย?”
“ครับ ใช่ครับ”
“พังประตูบ้านเธอ?”
“ตามที่เธอขอ ใช่ ผมเป็นข้าราชการเหมือนคุณ ถ้าคนอยากให้ช่วย ผมจะไม่ลังเล”
วีเลอร์ซักต่อ “ตอนนั้นคุณแตะต้องคุณโฮล์มมั้ย?”
วอลเลซยืนยัน “เปล่า ไม่ได้แตะ”
“แสดงท่าทีข่มขู่เธอมั้ย?”
“หมดเรื่องหรือยังครับ?”
“ฟังผมนะ คำให้การของคุณไม่ตรงกับบันทึกของ 911 ถ้าคุณเปลี่ยนใจ ก็ขอให้เปลี่ยนใจก่อนอัยการรัฐส่งฟ้องคดีอาญานะ”
เคลลี่ทักเบนนี่ เคลลี่ถามว่าขับรถเป็นไง
“เหมือนเดิม นาน ฮึๆๆ”
เคลลี่สวน “เฮ้ ดีใจที่เจอครับ”
“อา พักงานเหรอ?”
“ครับ เรื่องธรรมดาน่ะครับ”
“ธรรมดาที่ไหน? ว่าแต่วอลเลซ โบเด้นกำลังทำบ้าอะไรกันอยู่เนี่ย?”
“ผู้ ผู้กองเป็นคนพักงานผม ผมจัดการเองได้ครับ พ่อจะอยู่ในเมืองนานมั้ย?”
เบนนี่ว่า “พ่อว่าจะกลับเลยหลังงานกาล่าจบ จนพ่อได้ยินว่าแก โดนพักงาน อยากเล่นมันมั้ย?”
“พ่อครับ สองสามวันนี้ผมเจอเรื่องแย่ พ่อไม่ต้องมาบอกผมหรอกว่าผมทำผิดอะไรบ้าง”
“อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง เคลลี่”
แมทธิวเข้ามาทัก “เบนนี่”
เบนนี่ทักตอบ “เฮ้ เคซีย์ เฮ้ นายเอากับเขาด้วยมั้ย?”
แมทธิวบอกว่า “เราโทรหาตัวแทนสหภาพแล้ว ตอนนี้ยังคุยกันอยู่”
“สมัยฉันถ้ามีคนมาเล่นคู่หูนาย ฉันมักจะลงไปเล่นด้วย”
แมทธิวว่า “อย่างแรก เขาเป็นผู้กอง”
“ที่หาเรื่องเคลลี่นอกกะ ในบาร์ แฟร์ดี”
แมทธิวต่อ “ข้อที่สอง ถ้าเคลลี่ใจเย็นๆมันอาจไม่เป็นแบบนี้ และใช่ ผมอยู่ข้างเขา ถ้าคุณอยากรู้นะ”
“จริงเหรอ?”
“ดีใจที่เจอนะเบนนี่ ผมเข้ากะสายแล้ว”
“หมอนี่ ชื่ออะไร?” เบนนี่ถาม
เคลลี่ตัดบท “อย่ายุ่งเลยครับ”
เบนนี่ว่า “เหมือนชื่อ แพตเตอร์สัน ใช่มั้ย?”
คริสโตเฟอร์ถามแมทธิวถึงวอลเลช ปกติไม่เคยมาสาย แมทธิวว่าอีกสองชั่วโมงจะเข้ามา กาเบรียลล่าเข้ามาบอกว่า
“วันนี้จะมีประมูลเพื่องานกาล่าการกุศล เงินที่ได้จะเอาไปช่วยเด็กที่โดนไฟไหม้ ดังนั้นห้ามงก”
“วันนี้เหลือสี่คน”
“เลยต้องฝึกหนักกว่าเดิม”
“ใช่ เซเวอไรด์ชิ่งไปแล้ว”
ดัลลัสว่า “ฉันไม่หวังจะได้การ์ดคริสต์มาส และไม่สนว่าพวกนายชอบฉันมั้ย แต่นายควรเคารพหัวหน้า เข้าใจมั้ย?”
เสียงประกาศ “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 อุบัติเหตุ 520 เซาธ์มิลลาร์ดอเวนิว”
ดัลลัสนำทีมไปถึงที่เกิดเหตุ เขาสอบถามเสร็จก็รีบกันคนออก แมทธิวให้เจมี่ช่วยโบกไล่รถ เพื่อให้ทีมชิลี่ ซิลวี่ดูแลคนเจ็บได้ดีขึ้น
ดัลลัสทักกาเบรียลล่าว่าเป็นไงบ้าง? เธอตอบสั้นๆ
“ดีค่ะผู้กอง”
“เอ่อ กลับมาแล้วเป็นไง?”
“ดีค่ะ”
“หลังเจอเรื่องแบบนั้นแล้วคงทำงานได้ ลำบาก”
กาเบรียลล่าชะงักนิด “ถ้านั่นเป็นคำถามด้วยความเคารพ ฉันไม่ขอตอบค่ะ”
“ผมถามอะไรผิดไปงั้นเหรอ?”
“ฉันแค่ไม่อยากให้คำพูดฉันย้อนมาทำร้ายฉัน”
“ผมทำอะไรให้คุณไม่พอใจหรือไง?”
“เอาเป็นว่าการจะเชื่อใจคนที่นี่ มันยากกว่าเดิม ขอตัวค่ะ” กาเบรียลล่าตัดบท
โอทิสถามขณะที่อยู่รวมตัวกัน
“เรื่องที่เซเวอไรด์ เอ่อ โดนพักงานเป็นไงบ้าง? มีใครรู้อะไรบ้างมั้ย?”
แมทธิวตอบ “เท่าที่รู้เขาโดนแค่กะเดียว”
“รู้ แต่ คือ กะเดียวในงาน? หรือรวมถึงงานที่กรมดับเพลิงจัดด้วย?”
คริสโตเฟอร์แทรก “อ๊ะอา ลืมได้เลย ปีก่อนฉันบอกนายกับครูซแล้ว เลิกทำแบบนั้นสักทีเถอะ”
“อะไร?”
“กาล่าทุกปี ครูซกับโอทิสจะตามติดเซเวอไรด์ แล้วไล่จีบสาวที่เขาควงไปด้วย”
คริสโตเฟอร์บอก “เลิกกินของเหลือเซเวอไรด์สักที โอเค้? โอทิส นายต้องมีคนที่อยากชวนไปบ้างสิ”วอลเลซเข้ามา “เฮ้ มาแล้วเหรอ? กำลังเป็นห่วงคุณอยู่เลยหัวหน้า”
วอลเลชยืนยันกับทุกคนว่า
“ฉันสาบานกับลูกเลยว่าไม่ได้ทำ”
คริสโตเฟอร์ว่า “ดูจากชื่อเสียงของคุณ พวกเขาควรรู้ว่ามันไม่ใช่”
วอลเลซจนปัญญา “ฉันไม่รู้จะทำยังไงต่อดี”
เมาช์เสนอ “อย่างแรกคุณควรโทรหาสหภาพ ผมจัดการเอง”
“มีทนายมั้ยหัวหน้า?” แมทธิวว่า
วอลเลซยืนยัน “ฉันไม่ได้ทำผิด”
แมทธิวสวน “ยิ่งต้องควรมี”
คริสโตเฟอร์ตัดบท “เอาล่ะ เอ่อ แอชลีย์ แดเนียล หล่อนเป็นเพื่อนซินดี้ตั้งแต่เด็ก หล่อนเป็นทนายจำเลยด้านคดีอาญาที่เก่งมาก ซินดี้จะโทรหาหล่อน เพื่อให้หล่อนช่วยคุณ”
วอลเลซกล่าว “ขอบใจ”
ดัลลัสบอกครูซเมื่อให้เฟรดดี้เข้ามาหาครูซ
“เขาคือคนที่ฉันเคยเล่าให้ฟัง เฟรดดี้ คลีเมนเต้ เพื่อนลีออน เฮ้ เดี๋ยว เอ่อ ฉันตามเข้าไปนะ โอเค้?แฮ่ม เอ่อ ฉัน เอ่อ แค่อยากบอกว่า ขอบใจ ที่ให้เฟรดดี้เข้ามาในสถานีได้ มันมีความหมายมาก”
ดัลลัสว่า “เหรอ คือ บางครั้งคนก็ต้องการให้ช่วย”
ครูซกล่าว “ขอบใจ”
แอชลีย์มาพบวอลเลช เริ่มถาม
“ฉันรู้มันเป็นคำถามที่เปราะบาง แต่คุณมีความสัมพันธ์กับคุณโฮล์มมั้ย?”
“เซเรน่า โฮล์มเป็นเพื่อนบ้านผม แค่นั้น” วอลเลชตอบ
“โอเค ที่ฉันต้องถาม เพราะถ้ามีเรื่องเซอร์ไพรซ์อะไรตอนไต่สวนมันจะเลวร้ายมาก หลักฐานแวดล้อมในคดีนี้ไม่เป็นผลดีกับคุณ เธอสามารถเลือกรูปคุณได้ถูกต้อง รอยเท้าคุณอยู่หน้าประตูเธอ”
ดอนน่าถาม “พวกเขาตรวจสอบแล้วหรือยัง? เธอ คิดเล่นงานสามีฉัน เธอวางแผนมาอย่างดี ไม่มีทางทำได้ชั่วข้ามคืนแน่”
“พวกเขาจะรู้ ดอนน่า ตอนนี้บอกมาว่ามีใครพอจะยืนยันคำให้การคุณได้บ้าง?”
วอลเลซตอบ “ตอนนั้นผมอยู่คนเดียว”
“คุณควรรู้นะ เพราะคุณยอมรับว่าคุณเตะประตูบ้านคุณโฮล์ม นักสืบวีเลอร์เลยกำลังจะเพิ่มข้อหา จากทำร้ายร่างกายมาเป็นบุกรุกเคหะสถาน”
วอลเลซอึ้งไป “แปลว่า?”
“ถ้าโดนตัดสิน แทนที่จะติดสามถึงห้าปี คุณจะติดสามสิบปี”
ดอนน่าและวอลเลชเซ็งมาก
แมทธิวนำรายงานมาให้ดัลลัส เขาขอบใจที่แมทธิวหนุนหลัง เขาว่าเพราะเป็นหัวหน้าเท่านั้น เขาย้อนถามว่าที่มีเรื่องกับเคลลี่ต้องเขียนรายงานด้วยเหรอ เขาว่าต้องเขียน แมทธิวแย้งว่าเรื่องเกิดนอกกะที่บาร์นะ
“เขาข่มขู่และหาเรื่องที่จะต่อยฉัน ฉันรายงานว่าเขาทำตัวไม่เหมาะยังได้”
“เขาไม่ได้พูดแบบนั้น”
“ฮึ นายเป็นรูมเมทเขา”
“ที่นายหาเรื่องเขาแบบนี้ มันมันเป็นความคิดของริดเดิ้ล หรือนายเอง?”
“เพราะความภักดีต่องานของฉัน ฉันอยากเป็นหัวหน้าที่ดีที่สุด ฉันถึงได้บอกให้เซเวอไรด์ไปพักแทนที่จะเล่นงานเขา ถ้าหากว่าเป็นฉัน ที่อยากได้แตรคืนมา ฉันจะใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองมากกว่า”
วอลเลชเข้าพบริดเดิ้ล เขากล่าวยิ้ม
“ดีใจที่เจอนาย นักสืบวีเลอร์จาก สน.เขต 29 โทรหาฉัน”
วอลเลซยืนยัน “ข้อกล่าวหานั่นมันไม่ใช่เรื่องจริง ผมรับรองได้ ผมจะ”
ริดเดิ้ลสวน “ฉันมาเพราะอยากจะช่วยนาย วอลเลซ พวกเราอาจคิดต่างกัน นายกับฉัน แต่เราต่างมีหลักการ”
“ขอบคุณ”
“ดังนั้นฉันอยาก ให้นายไม่ไปงานกาล่า มีคนไปเยอะ ถ้าทุกคนเอาแต่สนเรื่องนายมันคงไม่ดี”
“ผมมั่นใจว่าข้อหานี้จะตกไป”
“เราควรอุดรูรั่วก่อนเขื่อนจะแตก จริงมั้ย?”
วอลเลซย้อนถาม “นั่นเป็นคำสั่งเหรอ?”
“เป็นคำขอมากกว่า”
“ก็ได้ ฮึ”
วอลเลชลองไปพบเกรกเจ้าของบ้านเช่า เผื่อขอดูกล้องวงจรปิด เกรกว่าติดโชว์ไว้เฉยๆ เขาขอที่อยู่เซเรน่าใหม่ เกรกก็ไม่รับปาก
เคลลี่กลับมาที่ดับเพลิงแมทธิวกับกาเบรียลล่าเตือนให้เขาทำอะไรใจเย็นๆ ให้ระวังตัวมากขึ้น วอลเลชเข้ามาทัก แต่ยังไม่ทันได้คุยกัน วีเลอร์ก็เข้ามาบอกให้วอลเลชขึ้นรถ เขาถามว่าทำไม
“เพราะว่าคุณกำลังขัดขวางการสอบสวนคดีของผม หรือว่าคุณอยากดัง?”
แมทธิวเข้ามาหา “หัวหน้า โอเคนะ?”
วีเลอร์สวน “อย่ายุ่ง”
“ไม่เป็นไร ฉันจัดการได้ ผมถูกจับใช่มั้ย?”
วีเลอร์เย้ย “แล้วอยากโดนมั้ยล่ะ? หรืออยากขึ้นรถดีๆจะได้ไม่ต้องมีเรื่อง?”
วีเลอร์ต่อว่าวอลเลชว่าคุกคามพยาน แล้วยังบอกเรื่องที่เจอขวดไวน์และรอยนิ้วมือเขา วอลเลชบอกตามจริงว่าเซเรน่าส่งให้เขาดื่มเป็นการขอบคุณแต่เขาไม่ดื่ม ส่งคืนให้เธอ แฮงค์เข้ามาจะฟังด้วย บอกว่าอยากนั่งเฝ้าเพื่อน
แฮงค์ว่า “เซเรน่า โฮล์มส์ สามสิบสอง ไม่เคยทำความผิด ไม่มีประวัติทางจิตเวช เรารู้จักเธอแค่นี้”
วอลเลซพูดอย่างมั่นใจ “ผมสาบานได้ไม่เคยมีอะไรกับเธอ”
แฮงค์ว่า “ผมไม่เคยคิดว่าคุณมี”
วอลเลซเล่า “เธอรู้ว่าไม่ได้เปิดเตาไว้ เธอจงใจยัดเยียดขวดไวน์ใส่มือผม ผมไม่เข้าใจว่าเธอทำแบบนี้ทำไม”
“บางทีอาจมีคนจ้างเธอมา ฟังนะ คุณอยากให้ผมจัดการมั้ย? ผมลองคุ้ยได้นะ ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากให้ลึกและมืดแค่ไหน หัวหน้า”
วอลเลซคิดว่า “ไม่ ผมไม่ได้ทำผิด ความจริงจะปรากฏ”
“โอเค ก็ได้ ผมยินดีช่วยเสมอนะ เผื่อว่าคุณอยากจะลองคุ้ยดู”
“ขอบคุณ”
“ยินดีเสมอ”
เสียงคนคุยกันในห้องประชุม
แมทธิวว่า “โอเค จากที่เมาช์บอก สหภาพบอกว่าหนุนหลังหัวหน้าเต็มที่ แต่หัวหน้าริดเดิ้ลขอให้โบเด้นไม่ไปร่วมงานกาล่า”
ครูซว่า “ไม่จริงน่า”
คริสโตเฟอร์ถาม “ใครบอก?”
แมทธิวว่า “แหล่งข่าวน่ะ”
โอทิสว่า “สรุป ริดเดิ้ลกะทิ้งโบเด้นใช่มั้ย?”
กาเบรียลล่ามองดัลลัส “ลองถามผู้กองดีมั้ยล่ะ?”
ดัลลัสย้อนว่า “หมายความว่าไง?”
แมทธิวปราม “แก๊บบี้”
กาเบรียลล่าถามตรงๆ “คุณเป็นเด็กริดเดิ้ลใช่มั้ย?”
ดัลลัสไม่พอใจนิดๆ “คุณอยากจะพูดอะไรกันแน่?”
กาเบรียลล่าระเบิด “ทำไมไม่บอกเราล่ะ? คุณกับริดเดิ้ลพยายามจะหาคนมาแทนทุกคนใน 51 ใช่มั้ย?”
แมทธิวปราม “เฮ้ ตอนนี้มันไม่เหมาะนะ”
กาเบรียลล่าว่า “ฉันแค่ถามผู้กองเท่านั้นเอง”
ดัลลัสขู่ “อ้อ ผมขอเตือนนะคุณอยากโดนสั่งพักงานกะหน้ามั้ย? ถ้าอยาก ก็พูดต่อสิ”
แมทธิวแย้ง “เอาล่ะ เธอไม่ได้ทำงานให้นาย นั่นข้อแรก”
เคลลี่ช่วย “เฮ้ ใจเย็นๆ โอเค้?”
ดัลลัสย้อน “นายเรียกประชุมทำไมผู้หมวด?”
แมทธิวว่า “ประชุมจบแล้ว”
“ดี” ดัลลัสมองทุกคน
โอทิสคุยกับครูซเรื่องที่เขาจะชวนซิลวี่ไปงาน ครูซบอกว่าเรื่องระหว่างเขาจบแล้ว ให้โอทิสชวนซิลวี่ได้เลยโอทิสดีใจรีบไปหาซิลวี่ แล้วเผอิญชนเธอ
“ฮึๆ เฮ้ ซิลวี่ อุ้บ โทษที เอ่อ เฮ้ เธอมีผ้าเช็ดตัวมั้ย? เพราะ ฉันอยากเอาไปเช็ดคราบที่ฉันทำหกใส่”
“ฟู่ ให้ตายสิ พวกคุณเป็นอะไรกับผ้าเช็ดตัวเนี่ย? สาบานเลย คุณมาหาฉันเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว”
“คืองี้ เอ่อ มันไม่สำคัญหรอก”
“โอเค อึ๊ มีอะไรอีกมั้ยโอทิส?”
โอทิสถาม “งานกาล่า เธอมีคนควงไปด้วยหรือยัง?”
“เอ่อ ชิลี่กับจิมมี่”
“คือ เอ่อ ฉันมาคิดดู มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงจังอะไรนะ รู้มั้ย? เธอปฏิเสธก็ได้ ถ้าต้องการ เอ่อ มันอาจเป็นทางการ หรือไม่เป็น ก็แล้วแต่เธอ เอ่อ”
ซิลวี่เหวอไป “นี่คุณชวนฉันเหรอ?”
“เอ่อ ใช่ๆ เอ่อ รู้มั้ย ฉัน ฉันคุยกับครูซแล้ว เขาบอกว่าตามสบาย ดังนั้น”
“เอ่อ ใช่ คือ ระหว่างฉันกับเขาเราไปกันไม่ได้ ดังนั้นฉันเลยไม่ค่อยอยากคบคนใน สถานี แต่ขอบคุณที่ชวนนะ ฉัน ฉันดีใจจริงๆ”
“อ๋อ ได้ ไม่เป็นไร จึ๊ ไว้เจอกันที่งานนะ”
“โอเค อ้อ เอ่อ โอทิส นี่”
โอทิสฝืนยิ้ม “ขอบใจ”
วอลเลซคุยให้ทุกคนฟังว่า
“วอยจ์บอกว่าอาจเป็นไปได้ที่จะมีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้”
คริสโตเฟอร์ถาม “พอรู้มั้ยว่าใคร?”
“ต้องเป็นคนที่มีความแค้นกับฉัน”
กาเบรียลล่าเสริม “อาจไม่ใช่คนที่โกรธคุณ แต่อาจ เป็นคนที่ได้ประโยชน์หากคุณเด้งก็ได้”
วอลเลซว่า “อย่างเช่น?”
กาเบรียลล่าทันที “หัวหน้าริดเดิ้ล”
แมทธิวส่ายหน้า “อีกแล้ว”
“ก็ลองคิดดูสิ เขาบี้คุณตั้งแต่เรื่องบ้านค้ายาไฟไหม้ เพราะเขาอยากจะขึ้นเป็นอธิบดี”
เคลลี่ถาม “เขาเลยมาใส่ความหัวหน้างั้นเหรอ?”
“ก็มีคนทำนี่ จริงมั้ย?”
“ผมไม่แปลกใจเลย ตอนลาร์สันตายในไฟไหม้ที่วู้ดสตรีท ริดเดิ้ลก็เริ่มโยนขี้ให้ลูกน้องของเขาก่อนที่จะฝังศพลาร์สันอีก”
เสียงประกาศ “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 มีผู้บาดเจ็บ 9178 เซาธ์ป๊อปปูล่าอเวนิว”
เหตุการณ์ครั้งนี้ ซิลวี่ก็ไปช่วย ทุกคนช่วยเหยื่อได้ปลอดภัย ซิลวี่กลับมาบอกโอทิสว่าเธอเปลี่ยนใจไปงานกับเขา ทำเอาโอทิสดีใจมาก
ครูซกำลังทำใจเรื่องโอทิสกับซิลวี่ เฟรดดี้ก็เข้ามาขอโทษที่ตะโกนใส่หน้าเขา เขาให้อภัย เฟรดดี้บอกต่อว่ามีคนในทีมเห็นเขาออกจากสถานีนี้
“เอาล่ะ เฟรดดี้ ฟังนะ ได้เวลาที่นายต้องตัดสินใจแล้ว ตอนนี้ ถ้านายเอาแต่เตะถ่วง สุดท้ายนายจะเดือดร้อนนะ”
“ตัดสินใจอะไร?”
“ต้องออก โอเค้? บอกทุกคนว่านายย้ายบ้านแล้วจะไม่กลับไปอีก อยู่กับฉันก็ได้ หรือฉันจะหาที่อยู่ให้ ถ้านายไม่ออก ก็ห้ามกลับมานี่ แล้วนายจะโดนฆ่าว่าไง?”
“โย่ ช่วยฉันออกได้มั้ยเพื่อน? แค่ๆ ช่วยฉันออก”
“โอเค ตามมา”
วอลเลซบอกกับดอนน่าว่า
“เขาทำกับผมเหมือนว่าผมต้องเป็นคนผิดแน่ๆ”
“เขาเป็นหัวหน้าเขตที่อาจจะได้ขึ้นเป็นอธิบดีกรมดับเพลิงคนต่อไปนะ”
วอลเลซสวน “ดอนน่า ผมไม่สนหรอกว่าเรย์ ริดเดิ้ลเป็นอะไร”
“วอลเลซ ฟังคุณพูดสิ คุณจะไปไหน? วอลเลซๆ ฟู่”
วอลเลซไปหาริดเดิ้ล
“เฮ้ เรย์ๆ ถ้านายอยู่เบื้องหลัง ฉันต้องรู้ได้แน่ ฉันรับรอง”
ริดเดิ้ลสวน “ว่าไงนะ? นายพูดเรื่องอะไร?”
“นายรู้ดีว่าฉันพูดเรื่องอะไร”
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
แมทธิวเข้ามาห้าม “พอแล้วๆ อย่าครับ เฮ้”
วอลเลซสวน “เขาใส่ความฉัน นายใส่ความฉัน”
แมทธิวสวน “พอเถอะ ไปเดินเล่นกันครับ เฮ้ สบายดีนะครับ?”
วอลเลชนั่งเครียด คริสโตเฟอร์มาขอนั่งด้วย
วอลเลซว่า “ฟังนะ ฉันขอบใจที่ทุกคนพยายามจะช่วยฉัน แต่ฉันมาเพื่อตัวเอง ฉันไม่อยากให้ทุกคนโดนเพ่งเล็งเพราะฉันด้วย”
แมทธิวว่า “เราแค่อยากมาดื่มกับหัวหน้า”
โอทิสกับซิลวี่สนุกสนานขณะที่ดัลลัสเข้ามาบอกว่าจะขอคุยกับเคลลี่ลำพัง
ดัลลัสว่า “ฉันโทรหานาย สองสามหน”
เคลลี่นิ่งๆ “งั้นเหรอ?”
“ฉันอยากจะเคลียร์อะไรกับนายหน่อย เอ่อ เราไปคุยกันที่อื่นดีกว่ามั้ย?”
เคลลี่ว่า “ที่นี่แหละ”
“ฟังนะ พ่อของฉันเป็นทหารเรือ ท่านอยากเป็นพลเอกมาตลอดชีวิต ท่านทุ่มเทไปมาก แต่ไม่ได้เป็น ถึงเราอยากให้ท่านเป็น แม่ของฉันก็รับไม่ได้ ท่านเลยต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ ไปเลิกยาบ่อยยิ่งกว่า”
“นายไม่ต้องเล่าเรื่องนี้”
“ประเด็นคือ ตอนเป็นเด็กฉันทำเรื่องไม่ดีหลายอย่าง เรื่องพวกนั้นไม่ควรมีใครรู้”
“ฉันมีสำเนาอันเดียว ฉันให้นายแล้ว”
“ต้องการอะไร?”
“เปล่าเลย”
“ถ้านายไม่ต้องการ นายก็ควรจะทิ้งมันไปซะ แต่นายกลับเอามันมาให้ฉัน โอเค้? ไม่ต้องเขียมแล้ว ฟู่ บอกมาต้องการอะไร?”
“ดัลลัส นายต่อสู้มาเป็นเวลานาน เพื่อจะเลื่อนตำแหน่ง นายสวมชุดเกราะแล้ว ชักมีดและ ทำทุกอย่างที่ควรทำเพื่อจะเล่นการเมืองของนาย ฉันแค่อยากเตือนนายว่าเราสามารถคุยกันแบบคนธรรมดาได้ ฉันบังเอิญได้แฟ้มนั่นมา ปกติแล้วสไตล์ของฉันก็คือ ฉันจะเอามันกลับไปคืนเจ้าของที่ควรเป็นคนเก็บมันไว้ ตอนนี้ ฉันก็แค่อยากนั่งชิวๆ แล้วจิบเบียร์เย็นๆ”
ดัลลัสกับเคลลี่ดื่มด้วยกัน
จบ 7