ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 4 | คมชัดลึก

Chicago Fire Season 4 EP04

   กาเบรียลล่าคุยกับซูซี่
    “คุณอยากฟังนี่แน่ ฉันเจอผู้หญิงคนนึง เธอบอกความจริง”
    ซูซี่ถาม “ถ้าคนแถวนั้นไม่ได้เป็นคนจุดไฟ แล้วใครทำ?”
    “ฉันไปที่นั่น แล้วคุยกับเจ้าของบ้านมา กลายเป็นว่า เพิ่งมีคนเสนอขอซื้อบ้านหลังนั้นจากเขา คนซื้อชื่อโรเจอร์ แม๊ดดอกซ์ ไวมากเลยว่ามั้ย? ฉันเลยค้นเพิ่ม ปีก่อนแม๊ดดอกซ์ซื้อบ้านโดนวางเพลิงสี่หลัง ทุกหลังอยู่ในย่านที่กำลังพัฒนาทำให้ราคาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองเท่า ถ้าเขาไม่ได้เป็นคนจุดไฟเอง ก็เป็นเรื่องบังเอิญสุดๆ”
    นิคเข้ามาขอดูพร้อมถามหาแฟ้มอีกอัน กาเบรียลล่าเอาให้
    “เราต้องตรวจสอบเหตุเพลิงไหม้เก่าๆ อันอื่นทั้งหมด เพื่อพยายามหาเรื่องฟ้องเขา”
    “ด้วยความเคารพนะคะ แค่นี้ก็พอพาเขาไปหาตำรวจแล้ว หรือสอบปากคำเขา”
    “ที่รัก เรากำลังกล่าวหาคนว่าทำฆาตกรรมนะ เธอต้องการหลักฐานมากกว่าของที่อยู่ในกล่องกระดาษสิ”
    “ฉันเห็นด้วย แต่ทำได้ดีแล้ว”
    ด้านซิลวี่ก็คุยกับชาร์ลส์
    “เธออยู่คนเดียวเหรอคะ? ไม่มีญาติ? ไม่มีเลย?”
    ชาร์ลส์ว่า “เธอคงตามแฟนมาอยู่ที่ชิคาโก้เมื่อปีก่อน”
    “เขาเป็นพ่อใช่มั้ย?”
    “โรงพยาบาลพยายามติดต่อเขาแล้ว แต่เขาไม่โทรกลับ”
    “เขาชื่ออะไรคะ?”
    “ผมบอกคุณไม่ได้ ทำไมคุณถึงชอบมาหาเด็กคนนี้นัก?”
    “ฉันบอกแล้ว ฉันเป็นคนทำคลอดเขา ฉันรู้ ฮึ ฉันรู้เราควรแค่มาส่งคนไข้แล้วเดินจากไป ฉันได้ยินเป็นล้านครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้”
    “รู้มั้ย เอ่อ พยาบาลเวรนั่น มีนิสัยแปลกๆ ทุกวัน ตอนบ่ายโมง เธอจะพักดื่มกาแฟ ผมมักเห็นเธอนังอยู่ข้างนอก ผมไม่เคยคิดส่งเสริมให้ใครทำแบบนี้นะ แต่ถ้าหาก คุณใส่รหัสคนไข้ลงไปในคอมพิวเตอร์ คุณอาจเจออะไร ดีๆ ก็ได้ หลังจากนั้น ต้องเลิกยุ่งนะ”
    ซิลวี่รับปาก “แน่นอนค่ะ” 
    แมทธิวดุจิมมี่ให้หยุด ทั้งสองกำลังเถียงกัน ก็มีเสียงประกาศ
    “รถ 81 ทีม 3 รถพยาบาล 61 มีลิฟท์ขัดข้อง 336 ถนนนอร์ธสเตท”
    แมทธิวพักเรื่องทะเลาะชวนกันไปทำงานก่อน
    คริสโตเฟอร์เองก็สบถ “บ้าเอ้ย”
    เมาช์ว่า “รู้ใช่มั้ยนายมีโอกาสถูกรถบรรทุกชนเยอะมาก?”
    “คนโดนรถบรรทุกชนกันทุกวัน ไม่อย่างนั้น เราคงตกงานหมด”
    “ลิฟท์ติดเหรอ? น่าสนุกดีนะ”
    “เปล่า”
    คริสโตเฟอร์ว่า “น่าเบื่อจะตายไอ้หนู ไม่เชื่อคอยดู”
    ที่เกิดเหตุ ชายคนหนึ่งบอกแมทธิวว่า
    “มีครอบครัวติดอยู่ในลิฟท์เบอร์สี่ มีเด็กผู้หญิงหนึ่งคน เราพยายามแก้ไขลิฟท์ตัวนั้นมาสองชั่วโมงแล้ว แต่ไม่ได้ สุดท้ายเราเลยเรียกคุณ”
    แมทธิวถาม “คุณพยายามงัดประตูหรือเปล่า?”
    “มันค้างอยู่ที่ชั้น 25 แต่นี่เป็นลิฟท์ด่วน มันจะไม่เปิดจนกว่าจะถึงชั้น 30”
    “เอาล่ะ บันไดพวก” 
    คริสโตเฟอร์บอก “เอาล่ะ ฉันจับแล้ว โอเค โอเค อาจไม่น่าเบื่อแล้ว ผู้หมวด ลิฟท์อยู่ล่างห้าสิบฟุต”
    แมทธิวว่า “กู้ภัย อีกนานมั้ย? เราต้องการคนโรยเชือก”
    เมาช์ตะโกนถาม “สวัสดี ได้ยินผมมั้ยครับ?”
    “ครับ เราอยู่นี่”
    “หน่วยดับเพลิงมาแล้วนะครับ เราจะช่วยคุณออกไป ใจเย็นๆ นะครับ”
    “ลูกสาวผม หอบแกกำลังกำเริบครับ เราไม่ได้พกยามา”
    เมาช์บอกว่า “ให้แกหายใจลึกๆ หน่วยกู้ชีพกำลังมาครับ”
    แมทธิวรายงาน “มีเด็กผู้หญิงอายุแปดขวบกำลังเป็นหอบติดอยู่ในลิฟท์ครับ” 
    “แพทติสันไปที่สถานบัน นายคุมกู้ภัยนะ” วอลเลซสั่ง
    แมทธิวเสนอ “เราจะช่วยคนออกทางด้านบน โทนี่ เอาเชือกมา” 
    วอลเลซถาม “ใครจะลงไป?”
    “ผมอยากให้เฮอร์แมนไป เขาตัวเล็กสุด”
    เคลลี่ขัด “เฮ้ พวก มีสายเคเบิ้ลขาดถูกทิ้งอยู่ด้านบนของลิฟท์ตัวนี้ด้วย มันน่าจะหนักราว 700 ปอนด์ มันปิดทางเข้าด้านบน เราคงต้องหาทางอื่นเข้าไปแทน ถ้าเข้าจากด้านบนไม่ได้ ก็ต้องเข้าจากทางด้านข้าง”
    “โอเค แล้วจะทำยังไง?” วอลเลซถาม
    เคลลี่ว่า “เราจะเอาประตูข้างออก แล้วทำสะพาน ใช้ไม้กระดานสองแผ่น”
    “ใช้ของรถกู้ภัยได้”
    “ใช้เสาเป็นราวจับ แล้วเดินไปรับคนมา” แมทธิวว่า
    คริสโตเฟอร์เหวอ “300 ฟุตเนี่ยนะ?”
    เคลลี่ว่า “มีทางเดียวนี่”
    “โอเค ใช้ของรถกู้ภัย ให้ไวเลย”
    แมทธิวทัก “เด็กใหม่ นายมาด้วย”
    โอทิสว่า “ป้ายหน้า ชั้น 20”
    “เกิดอะไรขึ้น?” ชายคนนั้นแปลกใจ
    เมาช์เตือน “อยู่เฉยๆ ครับ เรากำลังจะไปหา”
    “พวก ค่อยๆ ปล่อยลิฟท์นะ”
    “เอาล่ะพวก เอาประตูออกเร็ว”
    “เบาๆ นะ อึ๊บ”
    “เอาล่ะ”
    “เซเวอไรด์ ให้สัญญาณด้วย”
    “หยุดครับ”
    จิมมี่ถาม “ใครจะข้ามไป?”
    แมทธิวว่า “ฉันเอง”
    หลังจากช่วยทุกคนได้แล้ว จิมมี่ชื่นชมแมทธิวมาก แมทธิวให้กำลังใจว่า
    “อีกสองปีนายก็ทำได้ ถ้านายฝึกหนัก”
    ซิลวี่เจอเดม่อน จึงขอคุยด้วย เดม่อนทำเจ้าชู้ใส่ ซิลวี่กระแอม
    “คือ แฮ่ม เอ่อ ฉันรู้จักอลิเชีย โมราเลส ฉันเป็นกู้ชีพที่พยายามช่วยชีวิตเธอ ฉันเป็นคนสุดท้ายที่เธอคุยด้วย ฉันยังเป็นคนแรกในโลกที่เป็นคนอุ้มลูกชายคุณ เขา เขางดงามมาก รู้มั้ย เขาแข็งแรง ตอนนี้เขาต้องอยู่ในโรงพยาบาล แต่เขายัง มีความสุข เขายังไม่มีชื่อเลย รู้ใช่มั้ย? อลิเชียยังไม่ทันได้ตั้งชื่อให้เขาเลย แค่นั้นแหละ ที่ฉัน อยากมาบอกคุณ”
    “ฟู่ โอเค เอาล่ะ มาเล่นกันต่อ มาเลย”
    จิมมี่ทักแดนนี่ว่ามาทำอะไร? แดนนี่ตอบว่า
    “มาหานาย ผู้จัดการเขตโทรมา นายไม่ไปเซนต์เอกสารขอย้าย นายรู้มั้ยว่าฉันต้องเปลืองน้ำลายแค่ไหนกว่าจะย้ายนายไป 67 ได้?”
    “คือ เรื่องนั้น”
    “ช่างมันเถอะ เราจะทำแบบนี้แล้วกัน เราจะไปคุยกับโบเด้น ตรงๆ ง่ายๆ แล้ว”
    “แดนนี่ ฉันจะไม่ย้ายหรอก ฉันอยากอยู่ที่นี่”
    “ทำไม? พอ 51 พ้นจากข้อกล่าวหาของกิจการภายในแล้ว นายเลยอยากอยู่ต่อเหรอ?”
    “มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้น ฉันชอบทุกอย่างที่นี่ ลางสังหรณ์บอกฉันว่าฉันควรจะอยู่ที่นี่”
    “ฮึๆ สังหรณ์เหรอ? นายเพิ่งได้ทำงานเองนะ”
    “นายมีสถานีแล้ว ขอฉันมีบ้างสิ”
    “ก็ได้ เอาเลย ฉันขอบอกเลยว่านี่เป็นปัญหาของนายแล้ว ปัญหามาอยู่ตรงหน้าแล้วนายยังไม่รู้ตัวเลย”
    “ไม่เอาน่า”
    แดนนี่ว่า “พอ ไม่สนแล้ว ฉันจะไม่ช่วยนายอีก”
    กาเบรียลล่าถามวอลเลซว่า
    “บอกทีฉันไม่ได้บ้า”
    “เธอไม่บ้า มันใช่เลย”
    “ฉันไม่สนว่าหมอนี่เป็นนักพัฒนาอสังหาฯ ผู้ร่ำรวย หรือเป็นโรคจิตชอบจุดไฟ เขาเป็นมือวางเพลิงต่อเนื่อง ถ้าไม่หยุดเขา จะมีคนตายอีก”
    “ดัฟฟี่ไม่ให้ตำรวจเรียกเขามาเหรอ?”
    กาเบรียลล่าหัวเราะ “ฮึๆ เขาบอกว่าหลักฐานไม่พอ ฉันไม่รู้ควรทำไงหัวหน้า เราปล่อยไปเฉยๆ ไม่ได้”
    “คอนนี่ ตามตัวนักข่าวจากซันไทม์สมาที” วอลเลซสั่ง
    ทีวีรายงานว่า “ซึ่งเชื่อกันว่ากำลังถูกดำเนินการสอบสวนเรื่องคดีวางเพลิงโดยกรมดับเพลิงชิคาโก้ จากหัวข้อข่าวในหนังสือพิมพ์ซันไทม์ส กรมดับเพลิงหัวหน้าวอลเลซ โบเด้นสงสัยว่านักพัฒนาอสังหาฯ โรเจอร์ แม๊ดดอกซ์ เกี่ยวข้องกับคดีวางเพลิงหลายครั้งที่กำลังทำการสอบสวนอยู่ เจ้าสัวใหญ่เพิ่งจะซื้ออาคารที่ถูกวางเพลิงสี่แห่งในเขตเมืองหลวงไป”
    โรเจอร์ตอบว่า “ผมไม่ใช่คนใจอ่อน ถ้าผมใจอ่อนคงอยู่วงการนี้ไม่ได้ แต่ข้อกล่าวหานี้มันน่าอายและไม่จริง เป็นการใส่ร้าย โดยไร้หลักฐาน ก็เท่านั้นเอง ผมต้องการจะฟ้องกลับ”
    “เมื่อนักข่าวถามถึงสถานการณ์ตอนนี้ ตัวแทนของกรมดับเพลิงได้ปฏิเสธจะให้ความเห็นใดๆ ต่อการสอบสวนที่กำลังเกิดขึ้นภายในกรม”
    แมทธิวที่ดูอยู่อึ้งไป “นั่นมัน”
    วอลเลซเข้ามาพบริดเดิ้ล
    “การสอบสวนของกิจการภายในจบลงอย่างเป็นทางการแล้ว คลิ๊ปวิดีโอนั่นเป็นหลักฐานได้ นายโชคดีที่ผลออกมาแบบนี้”
    วอลเลซตอบรับ “ครับ โชคดีมาก แต่คุณคงไม่เรียกผมมาคุยเรื่องนี้”
    “นายคิดว่ามันเหมาะสมแล้วเหรอที่นายจะเป็นตัวแทนของกรมดับเพลิง พูดถึงการสืบสวนคดีวางเพลิงที่กำลังทำกันอยู่?”
    “บทสนทนาที่ผมพูดไปมันไม่เป็นทางการครับ”
    “นายมีหลักฐานมั้ย? ที่จะกล่าวหาหมอนั่นน่ะ?”
    วอลเลซตอบ “มีครับ”
    “ถ้างั้นวอลเลซ ฉันขอให้นายแสดงหลักฐานนั่น ด่วนเลย”
    “ได้ครับ”
    เจมี่มาบอกเคลลี่ว่า
    “ฉันบอกพวกเขาว่าฉันรู้เรื่องคดีแค่นิดหน่อย เพื่อรักษาลูกค้าไว้ ฮึ ฉันจะโดนไล่ออกอยู่แล้ว คุณก็รู้ เคลลี่ๆ ฉันจะชดเชยให้คุณแน่ ฉันสาบานเลย!”
    กาเบรียลล่าบอกว่าลืมของกลับมาเอา วอลเลซว่าไม่พบไฟล์ กาเบรียลล่างงว่าเป็นไปไม่ได้
    วอลเลซถาม “แล้วสำเนาล่ะ?”
    กาเบรียลล่าว่า “หายไปแล้ว โอยๆ”
    วอลเลซพลอยตกใจด้วย “แก๊บบี้ๆ”
    “เป็น เป็นเรื่องแล้ว”
    วอลเลซรีบถาม “มีอะไร? นั่งก่อนนะ มานี่”
    “โอ้ยๆ ฉันเจ็บ เจ็บมาก โอ้ยๆ”
    วอลเลซรีบโทรตามแมทธิวให้มา

00000000000000003

    หมอตรวจแล้วว่ากาเบรียลล่าน่าจะท้องนอกมดลูก เธอรู้สึกใจเสีย แมทธิวเข้ามาปลอบ
    “เฮ้ๆๆ คุณเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด คุณจะไม่เป็นไร ทั้งคุณและลูก โอเค้?”
    กาเบรียลล่าร้องไห้ “ฉันรักคุณ”
    “ผมก็รักคุณ”
    วิลว่า “มาแล้ว พาเธอเข้าห้องโออาร์เลย”
    แมทธิวบอกวิล “วิล หาทางช่วยลูกผมให้ได้นะ แต่ ถ้าหากคุณต้องเลือก เลือกช่วยเธอก่อน”
    “แมท รู้แล้ว ถ้าต้องเลือก เธอจะเป็นคนเดียวที่ผมช่วย”
    ขณะที่คริสโตเฟอร์ถามวอลเลซถึงกาเบรียลล่าว่าเธอเป็นไงบ้าง?
    “หมอฮัลสตีดกับสูตินารีแพทย์กำลังหาทางหยุดเลือดอยู่ คงอีกสองสามชั่วโมง กว่าเราจะรู้อะไร กะหน้านายเป็นคนคุมรถนะ”
    “ได้หัวหน้า”
    “ผมจะไปออฟฟิศแผนกวางเพลิง ริดเดิ้ลเล่นงานคุณอีกรอบแน่ถ้าคุณไม่มีแฟ้มพวกนั้น” เคลลี่ว่า 
    วอลเลซว่า “ตอนนี้อย่าเพิ่งเป็นห่วงฉันเลย”
    “หัวหน้า ดอว์สันทุ่มสุดตัว เพื่อหาหลักฐานวางเพลิงของแม๊ดดอกซ์ พอเธอฟื้นขึ้นมาผมไม่มีทางยอมให้แฟ้มนั่นยังหายไปอยู่แน่”
    ดัลลัสบอกว่า “ฉันไปด้วยนะ เผื่อฉันช่วยได้” 
    แมทธิวว่า “นี่ เขตว่าแอนโทนิโอปลอมตัวสืบคดีอยู่ เลยติดต่อไม่ได้”
    วอลเลซว่า “ฉันจะอยู่นี่กับเคซีย์”
    แมทธิวบอกวอลเลซ “หัวหน้า คุณไม่ต้อง”
    “ฟังนะ ฉันจะได้ข่าวจากสถานีแน่ ถ้ามันมีอะไร”
    “เฮ้ ฟังนะ เธอรอดแน่นอน โอเค้? พวกนายด้วย”
    แมทธิวซาบซึ้งทุกคน “ขอบใจ” 
    พวกเคลลี่ที่ออกมาแล้ว เคลลี่ว่า
    “ผมไม่เข้าใจแฟ้มมันหายไปได้ไง”
    นิคถาม “นายเห็นรปภ.แถวนี้มั้ยล่ะ?”
    ดัลลัสว่า “เซเวอไรด์ แล้วผู้หญิงที่นายคบอยู่ล่ะ? ทนายน่ะ? เธอเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยนี่”
    “ฉันว่าเจมี่คงไม่ทำแบบนั้นแน่”
    ดัลลัสสงสัย “นายไม่สงสัยเธอเลยเหรอ?”
    “ผมจะคุยกับเจมี่ ถ้าเธอรู้อะไร ผมต้องรู้แน่”
    คริสโตเฟอร์รู้ว่ากาเบรียลล่ายังผ่าตัดอยู่ ก็บอกคนที่เหลือให้ทำงานไป โดยทำเป็นทีม100%
    โอทิสว่า “เฮอร์แมน”
    คริสโตเฟอร์ต่อ “ข้อสอง พอดอว์สันหายดีและกลับมาแล้ว เราจะจัดปาร์ตี้ใหญ่รับขวัญเธอ ที่มอลลี่”
    “เฮอร์แมน”
    “รอเดี๋ยวสิ โอเค้? ขอบใจ โอทิส”
    “เฮอร์ แมน”
    คริสโตเฟอร์ถาม “อะไร?”
    “มอลลี่โดนสั่งปิด โดนปิด เพราะเราฝ่าฝืนกฎหมาย”
    “ฉันๆๆ ฉันไม่ได้ ฉัน ฉันไม่ได้ยินนายว่าไงนะ?”
    โอทิสว่า “พวกหมาในพอร์ตแลนด์ คง คงร้องเรียนเรา มันมันเขียนว่า ร้านเราอยู่ใกล้ทางเดินมากไป ตามกฎหมายว่าต้องห่าง 15 ฟุต เรา 13 เลยโดนปิด”
    เคลลี่มาที่ออฟฟิศเจมี่พร้อมกัน 
    “ออฟฟิศสวยดี เลขาก็ดี คงไปได้สวยแล้วสินะหือ?” เคลลี่ว่า
    “นี่งานฉัน เคลลี่”
    “ไฟล์ของดอว์สันเรื่องแม๊ดดอกซ์หายไป ฟู่ มีคนงัดเข้าไปในออฟฟิศแล้วขโมยมัน”
    “โอเค ถ้าคุณอยากกล่าวหาว่าฉันทำ ก็เอาเลย จะถามว่าฉันขโมยมันไปใช่มั้ย?”
    “อืม”
    เจมี่บอกต่อว่า “ข้อมูลมันเข้ามาในคอมฉัน ฉันเลยส่งมันให้ลูกความ เรื่องนี้มันแตกต่างกับการโจรกรรมมากนะ ติดต่อแผนกวิเคราะห์คอมพิวเตอร์สิ”
    เคลลี่อึ้ง “หา?”
    “เราใช้พวกเขาบ่อย ต่อให้ไฟล์มันถูกลบไปแล้ว คนที่เก่งเรื่องคอมก็สามารถหาร่องรอยได้”
    “คุณเปลี่ยนมาช่วยผมแล้วเหรอ?”
    “ฉันแค่อยากแสดงให้คุณเห็นว่าฉันไม่ได้ปิดบังอะไร ท้ายที่สุด คุณจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องธุรกิจ พอคุณรู้ คุณมีเบอร์ฉันแล้ว”
    “ได้”
    วิลออกมาบอกแมทธิวที่เฝ้ารออยู่
    “แก๊บบี้อยู่ห้องไอซียู เราหยุดเลือดที่ไหลได้แล้วเธอปลอดภัยดี แต่เรายังต้องคอยจับตาดูเธออยู่”
    “แล้ว เอ่อ เด็กล่ะ?”
    “ผมบอกตรงๆ เลยนะ เธอไม่เคยตั้งท้อง เสียใจด้วย เด็กคนนี้จะไม่เจริญเติบโตในท้อง ตอนที่แก๊บบี้ฟื้นแล้ว คุณอยากให้ผม”
    แมทธิวรีบขัดว่า “ผมบอก ผมบอกเธอเองได้”
    “คุณเรียกผมได้นะ”
    “ขอบคุณ”
    วอลเลซกล่าวกับแมทธิว “แมท เสียใจด้วยนะ”
    จิมมี่ถามชิลี่ว่าให้ช่วยมั้ย?
    “คุณเคยรู้สึกอยากชก อะไรมั้ย? อยู่ๆ ก็มีแต่เรื่อง”
    “เฮ้ ดอว์สันไม่เป็นไรหรอก” จิมมี่ว่า
    “ใช่ ฉันรู้ๆ ก็แค่ เราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจาก รอแล้วภาวนามั้ง ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่าเราน่าจะมีทางช่วยมอลลี่ได้ ดอว์สันไม่ควรฟื้นขึ้นมาแล้วเจอกับเรื่องแบบนี้”
    “ผมโทรหาแอนโทนี่ญาติผมได้ เขาทำก่อสร้าง ถ้าหาทางแย้งเรื่องกฎหมายก่อสร้าง เขาเจอแน่”
    เสียงประกาศดังมา “เรียกทุกหน่วย สายไฟขาด มีคนติด 3300 เวสต์คาร์เพนเตอร์”
    ที่เกิดเหตุ มัวร่าบอกดัลลัสที่มาถึงว่า
    “ลูกฉัน เควิน เขาอยู่ในนั้นคนเดียว คุณต้องช่วยเขานะ”
    ดัลลัสถาม “เกิดอะไรขึ้นครับ?”
    “บ้านยางค่ะ ลมพัดมันลอยขึ้นไป จนไปโดนสายไฟ มันเลยตกลงมา”
    “โอเคๆ เราจัดการเอง แจ้งศูนย์ บอกการไฟฟ้าด้วยเราต้องตัดไฟ แล้วบอกเวลาผมมา”
    “จากนั้นแกรี่ก็วิ่งเข้าไปช่วย แล้วอยู่ๆ เขาก็หยุดวิ่ง”
    แกรี่ทำเสียง “อุ้บ”
    คริสโตเฟอร์เข้าถึง “คุณครับ ปลอดภัยนะ? คุณเป็นอะไร?”
    แกรี่ตอบ “เหมือนเท้าผมมันชาๆ”
    “โอเค พื้นนั่นมีไฟอยู่ ทุกอย่างในนั้นมีไฟ ทั้งสนามเลย”
    “เฮ้ ถอยไป ห้ามเข้าใกล้สายไฟครับ เฮ้ เควิน”
    “ครับ”
    “ฉันชื่อเคลลี่ อีกสองสามนาทีเราจะช่วยเธอออกมา ฉันอยากให้เธอนั่งเฉยๆ ในนั้นสักพัก โอเค้?”
    “ครับ”
    “เธอเป็นเด็กกล้ามาก” เคลลี่ชม 
    เสียงประกาศดังขึ้น “บริษัทไฟฟ้าบอกว่า อีก 15 นาที”
    เควินร้องเรียก “แม่ครับ!”
    คริสโตเฟอร์ตกใจ “ถ้ามีแบบนั้นอีก บ้านลมทั้งหลังจะถล่มลงมา แล้วสายไฟจะหล่นลงมาโดนเด็กนั่น เขามีไม่ถึง 5 นาที 15 ยิ่งไม่ถึง” 
    ดัลลัสสั่ง “ครูซ แค้ป ช่วยพ่อออกมาก่อน”
    ครูซรับคำ “ได้”
    “เฮ้ เราต้องสร้างสะพาน”
    คริสโตเฟอร์บอกทันที “ทุกอย่างที่อยู่บนรถฉันเป็นโลหะ”
    “เราต้องหาอะไรมาพาด”
    “จิมมี่ โอทิส ฟังนะ พวกนายไปเคาะบ้านทุกหลัง แล้วหาบันไดไม้มา พังเข้าโรงรถก็ได้ ถ้าจำเป็น เมาช์ เอาเปลสนามมาที”
    โอทิสสวน “รู้แล้ว ไปเถอะ”
    “เฮ้ โทนี่ เอาไม้หมอนมา” 
    “ได้”
    เคลลี่บอกแกรี่ “คุณครับ ผมอยากให้คุณเดินถอยหลังไป ค่อยๆ โอเค้? ลากเท้าไป ให้เท้าติดพื้นไว้ สลับเท้าไป ค่อยๆ แค้ป ครูซ เตรียมรับเขาด้วย ค่อยๆ นะ”
    “ผมไม่รู้สึกชาที่เท้าแล้ว อุ้บ ฟู่” แกรี่พยายาม
    “เคนะ?ๆ”
    “ครับๆ”
    “เอาล่ะ ดีมาก เฮ้ เควิน เรากำลังจะไปช่วยเธอแล้ว โอเค้? เธอเป็นเด็กที่กล้ามา เธอทำดีแล้ว”
    จิมมี่ว่า “เรางัดเข้าไปในบ้านหลังนึง หาสายยูไปคืนบ้าน 3226 ด้วย”
    ดัลลัสสั่ง “เอาล่ะ ผูกบันไดกับตั่ง วางบันไดขนานกับบ้าน เร็วเข้าๆ เงื่อนตายนะ เร็ว”
    โทนี่ทำ “นั่นแหละ ดีมาก เยี่ยม ดี มัดเลย”
    เควินกลัว ดัลลัสบอก “โอเค ไปเลย ไม่มีเวลาแล้ว หนึ่ง สอง สาม ยก”
    คริสโตเฟอร์ร้องบอก “เอาล่ะ เปลสนาม เอามาเลย”
    เคลลี่บอก “รอเดี๋ยวนะ เควิน ฟู่”
    มัวร่าตื่นเต้น “เร็วเข้า ได้โปรด”
    เควินไอ เคลลี่ปลอบ “เอาล่ะ คนเก่ง เดี๋ยวนะ เห็นมั้ย? บอกแล้ว เดี๋ยวเธอก็ออกไปได้ มา ปีน ปีนขึ้นไป”
    มัวร่าเห็นลูก “คุณพระช่วย เควิน”
    คริสโตเฟอร์ร้องบอก “ดึง!”
    ครูซว่า “ดึงเลย”
    เคลลี่รับ “โอเค”
    “รับด้วย”
    เคลลี่รอรับ “ฉันเอง มาคนเก่ง อึ๊บ”
    มัวร่าดีใจมาก “ขอบคุณมากค่ะ”
    “ดีแล้วที่เขาปลอดภัย เธอเก่งมาก” 
    คริสโตเฟอร์คุยโทรศัพท์กับวอลเลซ
    “ไงครับ หัวหน้า อือหึ ครับ อา ดีเลย ดีจริงๆ ครับ แย่จริง ครับ โอเคๆ ขอบคุณ เอ่อ แก๊บบี้อยู่ไอซียู เธอปลอดภัยแล้ว แต่เด็กไม่รอด”
    เมาช์ว่า “ฟู่ ที่สำคัญคือแก๊บบี้ปลอดภัยก็ดีแล้ว”
    “ใช่ โบเด้นอยู่นั่น แปลว่า 51 อยู่นั่น พวกเขารู้เราคิดถึงพวกเขา เมื่อถึงเวลา เราจะหนุนหลังพวกเขา โอเค้?”
    “เฮ้ เด็กคอมพิวเตอร์ของตำรวจเพิ่งโทรมาบอกว่าว่าง”
    “ไปเลย ฉันดูให้”
    เมาส์กินไปคุยกับเคลลี่ไป
    “แฟนนายพูดถูก ไฟล์ถูกลบออกไปจากระบบทั้งหมด”
    เคลลี่ถาม “บอกได้มั้ยว่าใครทำ?”
    “ฉันบอกได้แต่ช่วงเวลา ดังนั้นมันอาจจะเป็นใครก็ได้ในระบบตอนนั้น แต่ที่ฉันบอกได้ก็คือไม่ว่าเป็นฝีมือใคร พวกมันรู้จักระบบนี้ดี ดีมากซะด้วย”
    “สรุปว่า แฮ๊คเกอร์เหรอ?”
    เมาส์ว่า “เปล่า ตรงข้ามเลย ที่ผมอยากบอกคือ ผมไม่ได้กล่าวหาใครนะ แต่คนๆ นี้รู้จักระบบของคุณดี คนๆ นี้ต้องเป็นคนใน คุณรู้มั้ยว่ามีใครรู้เรื่องไฟล์นี่บ้าง?”
    “ก็มีดอว์สัน กับซูซี่ ที่วันนี้ลาป่วย”
    เมาส์ถาม “ซูซี่นามสกุลอะไร?”
    “ไวล์ดเดอร์ เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ?”
    เมาส์ตอบนิค “อ๋อ ผมจะโทรไปที่เขต เพื่อให้หาว่าตอนนี้ซูซี่อยู่ที่ไหน”
    “โอเค แต่การส่งตำรวจไปหาเธอ” นิคจะเตือน
    เมาส์ว่า “ใช่ เดี๋ยวนะ เรากำลังสอบสวนคดีอาญาเรื่องการโจรกรรมข้อมูลของเมืองนี้อยู่ คุณอยากให้จำหน่ายเป็นคดีแพ่งหรือไง?”
    “เปล่าๆ ไม่ใช่ ฉันแค่ไม่เชื่อว่าซูซี่จะ”
    เมาส์สวน ไโอเค อือหึ ได้ ขอบใจ”
    “เคลลี่ ขอโทษที่ทำให้นายต้องมาวุ่นวายด้วย” นิคกล่าว
    เคลลี่ว่า “ถ้าได้ข่าวซูซี่ โทรหาผมที ขอบคุณ”
    ซิลวี่เข้ามาทักวอลเลซ เธอถามถึงกาเบรียลล่าว่าเป็นไงบ้าง
    วอลเลซตอบ “เพิ่งฟื้นเมื่อกี้นี้เอง”
    “หมอบอกว่าเด็กคนไม่มีทางรอด ไม่ว่าใครก็ช่วยอะไรไม่ได้และมัน ไม่ควรเป็นแบบนั้น ผมดีใจที่คุณปลอดภัย”
    ด้านในกาเบรียลล่าเห็นก็ถามแมทธิว
    “ตรงนั้นโบเด้นกับเบรทใช่มั้ย?”
    “ใช่ แต่คุณไม่ต้อง”
    กาเบรียลล่าสวน “ฟู่ ให้พวกเขาเข้ามา”
    แมทธิวรับ “โอเค”
    แมทธิวออกมาหา ซิลวี่กับวอลเลซ ซิลวี่ถาม “เธอเป็นไงบ้าง?”
    แมทธิวตอบ “ผม เอ่อ ผมว่าเธอยังช๊อคอยู่”
    “เรื่องนี้มันใหญ่นะ”
    “ใช่”
    วอลเลซปลอบ “เธอต้องการเวลาอีกหน่อย พวกนายทั้งคู่” 
    แมทธิวรับทราบ “ผมรู้ แล้วก็ เธอเรียกพวกคุณเข้าไป” 
    “อือหึ ไปเถอะ เฮ้”
    ทั้งสามเข้ามาหา กาเบรียลล่าเธอกล่าว
    “เฮ้ ขอบคุณที่มา”
    วอลเลซว่า “เราดีใจที่เธอปลอดภัย รู้สึกยังไงบ้าง?”
    “ก็ดีมั้งคะ หมอจะมาแล้วหรือยัง?” 
    ซิลวี่ถาม “เธอเจ็บเหรอ? อยากให้ตามพยาบาลมั้ย?”
    “เปล่า ฉันแค่อยากถามหมอว่าลูกฉันเป็นไงบ้าง”
    ซิลวี่บอกแมทธิว “เอ่อ เคซีย์ คุณช่วยออกไป แล้วถามพยาบาลว่าหมอจะมาเมื่อไหร่ทีสิ”
    แมทธิวออกไปบอกพยาบาล
    “ผมอยากพบหมอฮัลสตีด ในห้องกาเบรียลล่า ดอว์สัน ด่วนเลย” 
    “รหัสฟ้าในไอซียูๆ” พยาบาลเรียก
    วอลเลซร้องเรียกออกมา “เคซีย์!”
    ซิลวี่ว่า “ความดันของเธอตก”
    วิลเข้ามา “เหมือนแผลมันเปิด เธอเลือดออกอีก โทรหาโออาร์ ดูดของเหลวออกมาแล้วขอเลือดด้วย เตรียมของ สอดท่อช่วยหายใจ”
    “ได้ค่ะ”
    “หัวใจวายแล้ว” วิลตกใจ
    ระหว่างที่หมอกำลังทำการรักษากาเบรียลล่า ซิลวี่กลับมาเล่าให้พวกคริสโตเฟอร์ฟัง
    “มีพลาสเซนต้าชิ้นนึงไปหลบอยู่หลังลำไส้ พอมันหลุด แก๊บบี้เลยเลือดออกอีก”
    คริสโตเฟอร์ตกใจ “อะไร? นี่หมอ พลาดเหรอ?”
    “เคสแบบนี้มีเลือดออกใหม่เป็นเรื่องปกติ บ่อยครั้งที่หมอจำเป็นต้องผ่าตัดใหม่”
    “เธอ เธอมีโอกาสรอดมากหรือเปล่า?” ครูซถาม
    ซิลวี่ว่า “ฉันว่าเธอมีโอกาสมาก จริงๆ”
    ชิลี่ว่า “เราควรมองในแง่บวกไว้นะ”
    นิคแวะเอาของกินมาให้ เคลลี่ทัก นิคทักตอบ
    “เฮ้ มาด้วยเหรอ? ได้ยินว่าดอว์สันต้องผ่าตัดอีก ฉันเลย แวะเอานี่มาให้ ฉันคงต้องกลับแล้ว”
    เคลลี่สวน “คือว่า เห็นๆ เห็นตำรวจบอกว่า เอ่อ ซูซี่ไม่เกี่ยว”
    “จริงเหรอ?”
    “จริง”
    “เยี่ยมเลย”
    เคลลี่ว่า “ตำรวจตัดเธอแล้ว”
    “เอ๋? แน่นะ?”
    “เธอนั่งอยู่กับเพื่อนตอนที่ไฟล์โดนลบ มีพยานเป็นสิบคน”
    “เธอ งั้นๆ ดีเลย ดีมาก คือ เอ่อ ฉันรู้ว่านายอยากจะรู้ความจริงให้ได้ ฉัน ก็ไม่อยากคิดว่าผู้หญิงดีๆ อย่างซูซี่จะ เฮ้ ต้นไม้นี่ดีมั้ย? ฉันว่าจะเอามันไปตั้งไว้กับหมีที่ สต๊าฟไว้ แต่ฉันว่าสัตว์สต๊าฟมันอาจจะ เอ่อ”
    “เป็นอะไรดัฟ?”
    “ฉันแค่ ฉันเป็นห่วงดอว์สัน แค่นั้น แล้วก็กังวลเรื่อง ไฟล์ เฮ้ นายคิดว่า คือฉัน หมายถึง พวกหมอ คงไม่ คิดว่าความเครียดทำให้เธอเป็นแบบนั้นใช่มั้ย? เพราะว่าเธอจริงจังกับเรื่องคดีนี้มากและ เอ่อ คือฉัน ฉัน ฉันไม่อยากให้มันทำให้ๆ”
    เคลลี่สวน “ดัฟฟี่มันมีสาเหตุ มันมีสาเหตุที่ผมส่งดอว์สันไปให้คุณ เพราะผมรู้ว่าคุณจะดูแลเธอได้ ใครๆ ก็รู้ว่าเบนนี่เป็นนักดับเพลิงที่เก่งกว่าเป็นพ่อคน ผมเข้าใจ และคุณ มาทำหน้าที่นั้น ซึ่งผมขอบคุณมาก ถ้าคุณมีอะไรอยากพูดกับผมล่ะก็ อะไรก็ได้ ผมอยู่นี่”
    “ฉันไม่ได้เป็นคนลบไฟล์นั่นเคลลี่ ไว้ค่อยคุยกัน ฝากทักแก๊บบี้ด้วย”
    ฟากจิมมี่ก็กล่าวขอบใจแอนโธนี่ที่มา
    แอนโธนี่ว่า “ไม่เป็นไร พ่อนายเป็นไงบ้าง?”
    “นายก็รู้จักพ่อ นี่ชิลี่ กับเบรท”
    “เฮ้ สบายดี สาวๆ สวัสดี ดีใจที่พบพวกคุณ เพื่อนของจิมมี่ก็เป็นเพื่อนของผม”
    ชิลี่หัวเราะ จิมมี่ถามต่อ “แอนโธนี่ ได้ความว่าไง?”
    “ไม่รู้จะพูดยังไงดี กฎหมายว่าต้องห่างจากขอบทางเท้า 15 ฟุต นี่ 13 13 ไม่ใช่ 15”
    ชิลี่ว่า “อ้าว เฮ้ พอใจหรือยัง?”
    อาธีน่าทำเสียงตกใจ “อุ้ย ขอโทษด้วยถ้าไม่พอใจเรื่องผับเล็กๆนี่ แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ”
    เอียนว่า “เราเป็นห่วงชุมชนน่ะ” 
    ชิลี่ว่า “เหรอ รีบเดินไปเลยนะ”
    อาธีน่าตกใจ “คุณพระช่วย”
    ซิลวี่เรียกชิลี่ จิมมี่ก็เรียกแอนโธนี่ เขาว่า
    “เสียใจพวก ก็อยากให้ไม่ใช่อยู่นะ ตึกนี่กี่ปีแล้ว”
    ซิลวี่ว่า “อ้อ ฉัน ฉันจำได้ว่าเฮอร์แมนเคยบอกว่าน่าจะสร้างตั้งแต่ ช่วงห้ามขายเหล้าน่ะ”
    “จิมมี่ ไปหยิบถุงในกล่องเครื่องมือฉันมาทีสิ รู้จักหินปูนโจเลียตเลอมอนด์มั้ย?”
    เสียงประกาศดัง “รถพยาบาล 61 ชายล้มไม่ทราบสาเหตุ 2129 เวสต์แฮริสัน” 
    “นั่นมัน”
    “ที่เก็บศพของเขต”
    ซิลวี่ชวน “ไปเถอะ”
    ชิลี่ว่า “โย่ เราต้องไปแล้ว”
    แอนโธนี่ว่า “อยู่นี่แหละ เดี๋ยวฉันไปส่ง”
    ไลโอเนลบอกกับซิลวี่และชิลี่ว่า
    “มันไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้เลย คือ ผมเคยได้ยินมา อย่างในโปแลนด์ หรือบราซิล หรือจีน”
    ซิลวี่เรียก “คุณคะ”
    ไลโอเนลแนะนำ “ไลโอเนล ฟลาวเวอร์ ผมๆๆ ผมเป็นแค่ผู้ช่วย ยังไม่ใช่หมอ ผมผมไม่ได้ถูกฝึกมาให้เจอเรื่องแบบนี้”
    “โอเค ไลโอเนล หายใจเข้าลึกๆ” ชิลี่ว่า 
    “ผมต้องยกศพเขาจากเตียงไปไว้บนโต๊ะเพื่อให้หมอวูสามารถทำการชันสูตรได้ แล้วศพนั่นก็ดันขยับ!”
    “ฟู่ คุณคะๆ บอกชื่อได้มั้ยคะ?”
    “ฟู่ เขาพูดอะไรกับคุณบ้างมั้ย?”
    “ถ้าเขาพูดกับผม ผมคงสลบอยู่ข้างเขา ไม่ยืนอยู่ตรงนี้หรอก”
    “อา สลบแล้ว”
    “ไลโอเนล บอกทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้มา”
    “เอ่อๆ โนอาร์ อาร์กิ้น เขียนว่าตายในที่เกิดเหตุ เอ่อๆ เนื่องจากอาการวีฟิบ”
    “หัวใจเต้นช้ามาก 30 ครั้งต่อนาที เขาเป็นโรคหัวใจหรือเปล่า?”
    ไลโอเนลว่า “เอ่อๆ ในนี้ว่าเป็นวูลฟ์พาร์คินสันไวท์ซินโดรม”
    ซิลวี่ว่า “มิน่าถึงบอกว่าตายในที่เกิดเหตุ หัวใจเต้นช้าหายากมากในโรคนี้ ปกติคนเป็นโรคนี้หัวใจห้องล่างจะเต้นเร็วมาก ไม่มีใครนึกว่าหัวใจจะเต้นช้า”
    “กำลังฉีดอะโทรพิน” 
    ซิลวี่ว่า “หัวใจเต้น 65 แล้ว ฟู่ ตกอีกแล้ว”
    ชิลี่สั่ง “ช๊อตเลย”
    ซิลวี่ถาม “70 นะ?”
    “70 จูลส์ ให้เต้น 80 ครั้งต่อนาที”
    “โอเค”
    “พร้อมนะ?”
    “พร้อมแล้ว เต้นที่ 80 แล้ว นิ่งแล้ว”
    “คุณจะช๊อต ช๊อตเขาเรื่อยๆ แบบนี้เหรอ?”
    “มาช่วยหน่อยสิ เขายังไม่ตาย เครื่องกระตุ้นหัวใจทำหน้าที่เป็นตัวคุมจังหวะ อาจดูแปลก แต่มันทำให้หัวใจเขาเต้นคงที่”
    ซิลวี่ถาม “พร้อมนะ? หนึ่ง สอง สาม อึ๊บ ดอว์สันออกจากห้องผ่าตัดแล้ว”
    ขณะที่วิลคุยกับกาเบรียลล่า
    “วันที่ล่ะ?” วิลถาม
    กาเบรียลล่าตอบ “3 พฤศจิกายน”
    “ดี มองตามมือผม บอกคำที่ผมขอให้คุณจำก่อนหน้านี้มาได้มั้ย?”
    “บ้าน ดินสอ บอล”
    “ดีมาก ประสาทของเธอปกติดี อีกเดี๋ยวหมอโอบีจะเข้ามาดูเธอด้วยแต่ เธอปลอดภัยดี”
    แมทธิวโล่งใจ “ฟู่ โอเค แล้ว เอ่อ เธอจำได้มั้ย?”
    “ผมว่าเรื่องนั้นคุณคุยกับเธอเองดีกว่า ถ้าต้องการอะไรก็เรียกผมได้นะ”
    “แก๊บบี้ เฮ้ๆ ไม่เป็นไร” แมทธิวปลอบ กาเบรียลล่าร้องไห้เสียใจมาก
    เวลาเดียวกันนี้ที่ด้านนอก คริสโตเฟอร์อ่าน 
    “วัสดุที่ใช้ก่อสร้างมีความพิเศษในฐานะสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์” 
    จิมมี่ว่า “ดังนั้นมอลลี่จะไม่ถูกทำลายหรือกลายเป็นอย่างอื่น”
    โอทิสขัด “เดี๋ยวๆๆ มันเป็นไปได้ยังไง?”
    ชิลี่สวน “ฮึ เยส”
    จิมมี่ว่า “หินปูนโจเลียตเลอมอนด์ กับญาติผมแอนโธนี่”
    เมาช์ว่า “เธอเข้าใจไอ้คำมั่วๆ พวกนี้บ้างมั้ย?”
    “มันคืออิฐที่อยู่หน้ามอลลี่น่ะเมาช์”
    “เหมือนมันจะหายาก เป็นของเก่าในชิคาโก้ มันเคยมีเต็มไปหมด แต่ตึกเก่าส่วนใหญ่ถูกทำลายไปหมดแล้ว ดังนั้นแอนโธ่นี่”
    “ซึ่งทำด้านก่อสร้าง อย่างถูกกฎหมาย”
    จิมมี่ว่า “ช่วยผมส่งใบสมัครในฐานะสถานที่ทางประวัติศาสตร์ให้คณะกรรมการ พวกเขาอนุมัติทันที คืนนี้มอลลี่จะเปิดได้อีก”
    คริสโตเฟอร์ชม “ว้าว ไอ้หนู นายสุดยอดมาก ฮึๆๆ”
    ชิลี่หัวเราะ “ฮึๆๆ นึกแล้วคุณต้องทำได้”
    คริสโตเฟอร์ถามแมทธิวที่เข้ามา “เธอเป็นไงบ้าง?”
    “วิลว่าเธอพ้นขีดอันตรายแล้ว ครั้งนี้จริงๆ”
    ครูซถาม “เมื่อไหร่เราจะเข้าไปเยี่ยมเธอได้?”
    “หมอว่าเธอ เอ่อ เธอควรพักผ่อนก่อน แต่ เอ่อ ฉันบอกเธอแล้วว่าทุกคนมา และ เธออยากเจอทุกคนแต่ต้องรอให้ด