ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 2
แมทธิวกับกาเบรียลล่าเข้ามาพบวอลเลซขอย้ายไปแผนกวางเพลิง เพราะเธอท้อง
Chicago Fire Season 4 EP02
แมทธิวกับกาเบรียลล่าเข้ามาพบวอลเลซ
วอลเลซถาม “ว่าไง? มาหาฉันทำไม?”
กาเบรียลล่าว่า “แฮ่ม คือ ฉันฉันฉันรู้ว่ามันกะทันหัน เอ่อ แต่ฉันอยากย้ายไปแผนกวางเพลิงค่ะ”
“ผู้หมวด?”
“ผมเห็นด้วยกับเรื่องนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ”
“เซเวอไรด์โทรไปติดต่อให้ฉันแล้วค่ะ มีตำแหน่งว่างในหน่วยสอบสวนวางเพลิง ฉันต้องรีบไปสมัครถ้าหากฉันอยากไปอยู่ที่นั่น”
“ทำไม? ไม่พอใจเหรอ?”
“เปล่าค่ะ หัวหน้า เปล่า”
วอลเลซสวน “ฉันไม่อยากให้เธอออกจากรถแปดสิบเอ็ด ทั้งที่เธอทุ่มเทอย่างหนัก เพื่อเป็นนักดับเพลิง”
กาเบรียลล่าโพล่งว่า “ฉันท้องค่ะ”
“กาเบรียลล่า ดอว์สัน ไสหัวมานี่เลย ให้ตายสิ พระเจ้า ยินดีด้วยนะ กับกับกับทั้งคู่เลย คือว่า มันๆ มันเป็นข่าวดีที่สุดในโลก”
แมทธิวสวน “ฮึๆๆ ครับ”
กาเบรียลล่าสวน “ฮึๆๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ”
“เรายังไม่ได้บอกใคร นะครับ”
วอลเลซสวน “ได้ รู้แล้ว”
“เรา จะรอให้ครบหกอาทิตย์ก่อน”
“ไม่ต้องบอกใคร เลยใช่มั้ย?”
“ครับ”
แต่ไม่นานทุกคนก็รู้เรื่องกันหมด
กาเบรียลล่าจูบแมทธิว
“ไม่ต้องปิดบังหรอกผู้หมวด เราก็แค่คู่รักทั่วไปน่า สักครั้ง”
“คุณทำได้ดีแน่”
“คุณก็อย่าตายล่ะ”
“แน่นอน”
แจ๊ครีบบอกแมทธิว “ฟังฉันก่อน นายกับฉันอยู่ข้างเดียวกัน นายต้องเชื่อฉันนะ เราแฝงตัวเข้าไปด้วยเหตุผลเดียวกัน เพื่อล้างบางเรื่องนี้ไ
แมทธิวถาม “นายมาทำไม?”
“สมุดโน้ตของแคทย่า”
“มันทำไม?”
“หากเราอยากจับพวกสารเลวนี่ เราต้องหามันให้เจอ เธอบอกนายมั้ยว่ามันอยู่ไหนกันแน่?”
“ฉันบอกตำรวจไปหมดแล้ว”
“ฉันรู้ แต่นายจำรายละเอียดอย่างอื่นได้อีกมั้ย? เรื่องอะไรก็ได้ที่เธอพูดถึงมัน”
แมทธิวคิดถึงที่คุยกับแคทย่า เธอบอกว่าเขียนไว้หมดแล้วแต่ไม่ได้อยู่กับเธอ ระหว่างนี้มีเสียงเรียกว่ารถพยาบาลว่ามีอุบัติเหตุรถชน
พอไปถึงที่เกิดเหตุ เคลลี่ก็ถามดัลลัสว่าจะเอายังไง
“เซเวอไรด์ ไปดูหลังรถตู้ว่ามันจะร่วงมั้ย แค้ป โทนี่ สตรัท หน้ากับหลัง ครูซ เอาโซ่ไปคล้องกับรถเราซะ”
“เฮ้ มีคนในนี้หนึ่งคน ท่าทางสาหัส”
แมทธิวว่า “มีอีกคนนึงอยู่ด้านหน้า เมาช์ บันไดเตี้ย ช่วยเขาออกมา”
เมาช์รับรู้ แมทธิว่า มีเหยื่อสองคน คนนึงด้านหน้า คนนึงด้านหลัง เคลลี่ว่าประตูหนามาก ขอเวลาหนึ่งนาที แมทธิวให้เปิดหลังคารถแล้วให้จิมมี่ช่วย
หลังช่วยคนได้ จิมมี่ก็เห็นที่พื้น แล้วคิดว่าพวกนี้ต้องปล้นรถมา คริสโตเฟอร์สั่งให้คนมาจับตัวไว้
ขณะที่กาเบรียลล่าก็ได้พบกับนิค เธอทักทายดีใจ
“อ้อ ผู้การดัฟฟี่ เฮ้ ดีใจที่เจอค่ะ”
“ไม่ต้องเรียกผู้การหรอก ดัฟฟี่ก็พอ”
“ฮึๆ ได้ค่ะ เอ่อ เซเวอไรด์บอกว่าคุณเหมือนลุงเขา”
“เพราะฉันเป็นคนสอนเขาขว้างบอลเร็วไงล่ะ พ่อเขาอยากให้มาหน่วยนี้ เธอรู้ใช่มั้ย?”
“เอ่อ เขาไม่ได้เล่าให้ฟังค่ะ แต่ แต่เราเคยทำคดีวางเพลิงด้วยกันเมื่อปีก่อน เหยื่อเป็นเพื่อนคนนึงของเรา”
“เป็นกู้ชีพ ใช่ ใช่ ฉันจำได้ เห็นว่าเธอสืบเก่งนี่”
“คือ ฉันดีใจที่ได้มานี่ค่ะ”
“ยินดีต้อนรับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ฉันขอแนะนำเด็กใหม่อย่างนะ ใจเย็นๆ เราไม่ได้วิ่งเข้าไปในตึกที่เพลิงไหม้ ที่นี่เราต้องอดทน”
“ไงเพื่อนบ้าน ฉันมาแสดงความยินดีกับเธอน่ะ”
“ขอบคุณค่ะ ค่ะ ดีใจที่ได้มานี่”
ซูซี่ว่า “เปล่า เรื่องลูกน่ะ”
กาเบรียลล่าแปลกใจ “คุณรู้ได้ไง?”
“อ๋อ ฉันเพิ่งวางสายจากคอนนี่มา เราไปโซลไซเคิ่ลด้วยกัน หล่อนตื่นเต้นมาก”
“ค่ะ ฉันด้วย”
“ปาร์ตี้วันเกิดที่โฟร์เบลนะ ไว้เจอกัน คุณแม่”
กาเบรียลล่ารับคำ “ได้ค่ะ”
วอลเลซบอกกับดัลลัสเรื่องที่โดนยื่นคำร้องที่ไปที่เกิดเหตุช้า ดัลลัสจะช่วยพูดแต่วอลเลสว่าให้ปิดเรื่องนี้ไว้จนกว่ามันจะแดงเอง
ด้านแมทธิวก็ถามแฮงค์ว่า แจ๊ค เนสบิทไปทำอะไรที่ 51 โดยไม่มีผู้คุม แฮงค์ว่าเขาปล่อย
“เขาอยากได้สมุดโน้ตของแคทย่าก่อนพวกส่วนกลางได้ไป รู้มั้ยทำไม? เพราะมันจะฝังเขา”
“นี่คดีพวกนั้น”
แมทธิวว่า “เขาเล่นเกมกับพวกนายทุกคน วอยจ์ ผู้หญิงจะโดนขายอีก เนสบิทใช้ตรานายฟอกตัวอยู่”
“นายไม่ได้ยินสินะ”
“ฉันเห็นแคทย่าโดนยิงตายต่อหน้าต่อตา ฉันทำทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้รอด แล้วนายได้ทำอะไรบ้าง ไม่เลย”
“เคซีย์ ฉันรู้นายเจออะไรมา แต่นายควรถอนตัวซะ ไม่งั้นนายจะติดจั่นไปด้วยนะ”
แมทธิวว่า “ถ้านายไม่ทำอะไร ฉันจะทำเอง”
2609 ถนน 24 กาเบรียลล่าถามกับซูซี่ว่า
“นั่นบ้านขี้ยา เอ่อ ที่ไฟไหม้บนถนนเวสต์ 24 ใช่มั้ย?”
“อือหึ 51 ไปใช่มั้ย?”
“ค่ะ พวกเขาคิดว่าไหม้เพราะประมาท ขอดูได้มั้ยคะ?”
“ตามสบาย”
“ไม่ทราบสาเหตุ”?
“แปลว่า มันดูเหมือนการวางเพลิงมาก แต่เราพิสูจน์ไม่ได้” นิคว่า
กาเบรียลล่าถาม “ให้ฉันลองไปสำรวจมั้ยคะ?”
“ว่าไงล่ะดัฟฟี่?”
“ไปเลย” นิคว่า
วอลเลซรายงานริดเดิ้ลว่า
“บ้านที่ไหม้อยู่นี่ ทางเหนือของเวสต์ 24 มีรถมากีดขวางทางของพวกเราอยู่ตรงสี่แยกนี้ รถ 81 เข้าทางตะวันออก”
ริดเดิ้ลถาม “คุณมีพยาน 30 คน แล้วไปไหนหมด?”
“คือ เราเห็นกับตา ว่าชาวบ้านเอารถมาจอดขวางไว้ ไม่มีใครอยากรับผิดเรื่องมีคนจรตายในบ้าน”
“แล้วคุณไม่มีมือถือถ่ายวิดีโอเลยหรือไง?”
“นี่ คุณก็รู้ดีเหมือนผม การกล่าวหานี้เป็นเรื่องเหลวไหล อาจมีชาวบ้านเป็นคนวางเพลิงแล้วปิดถนนก็ได้”
ริดเดิ้ลสวน “คุณไปได้ หัวหน้าโบเด้น”
“บอกตามตรงนะ ผมควรจะได้รับการสนับสนุนจากรองหัวหน้าเขตของผมมากกว่านี้”
“คุณก็รู้ระเบียบ หัวหน้า นายผมคนละคนกับคุณ”
“ขอให้มันจริงเถอะ”
“เราจะติดต่อไปทันทีที่กิจการภายในทำการสอบสวนขั้นต้นแล้ว”
“เรื่องถึงกิจการภายในแล้วเหรอ?”
ขณะที่ดัลลัสกับเคลลี่คุยกัน ก็มีเสียงประกาศเรียกรถพยาบาลว่ามีชายเป็นลมไม่ทราบสาเหตุ ถนน 12 ทะเลสาบมิชิแกน
ซิลวี่กับชิลี่อยู่ที่เกิดเหตุ พบกับนิโคลคู่หมั้นของคนเจ็บ บอกว่าเธอเอาบอร์ดไปเล่นกลับมาไมค์กี้ก็จับหน้าอกแล้วล้มหน้าคว่ำหมดสติ ทั้งสองพยายามช่วยสอดท่อแต่ไม่ได้ผล ชิลี่ให้ซิลวี่ช่วยเธอไปเรียกศูนย์ขอรถพยาบาลเพิ่มอีกคัน เสียงตอบกลับมาว่ากำลังไป
ซิลวี่ว่า “ฉันจะฉีดอีพิ”
“เอาเลย ชาร์จแล้ว เคลียร์ หัวใจเต้นแล้ว ฉันเอง ยังเหรอ? ฉีดอีพิอีกที”
“โอเค”
“61 เรียกศูนย์ ไม่ต้องส่งกองหนุนมาแล้ว วีฟิบโดยบังเอิญ ช๊อคแล้วหนึ่งครั้ง”
“รับทราบ 61”
พิคถาม “พวกคุณฉีดอีพิให้เขาไปกี่ครั้งแล้ว?”
ซิลวี่ตอบ “นี่ครั้งที่สี่”
“ฉีดอีกครั้ง แล้วพอ เขาคงไม่รอดแล้ว”
“ไม่ ฉันไม่ยอมหรอก ฉันไม่สนว่าเอสเอ็มโอจะว่าไง”
“สุดท้ายนะ”
“โอเค”
“ฉีดอีพิแล้ว หยุดได้ ชีพจรเต้นแล้ว ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณจริงๆ”
“หัวใจเต้นแล้ว เอ่อ ขอโทษค่ะ มาช่วยกันหน่อยได้มั้ย? หัวใจวาย ฉีดอีพิห้าเข็ม หมดสติมาอย่างน้อย 17 นาทีแล้ว”
เอพริลว่า “รับทราบ เรียกหมอทางเดินหายใจมาที”
“อา ครั้งเดียวนะ?”
“ฮึ ก็ได้ ฮึๆ อา เขาน่ารักจังเลยนะ”
“เขางดงามมาก”
“ใช่ จริงด้วย”
“ให้ช่วยมั้ยคะ?”
“ไม่ค่ะ ที่จริง เราเป็นกู้ชีพ เราช่วยเขาไว้”
“อ้อ ค่ะ ใช่”
“ครอบครัวเขามาเยี่ยมหรือยังคะ?”
“ยังค่ะ ยังเลย”
“ขอบคุณค่ะ”
“สัญญาแล้วนะ ครั้งสุดท้าย”
“ครั้งสุดท้าย”
ซูซี่คอยเตือนให้กาเบรียลล่าระวัง
“จุดต้นเพลิงมันอยู่ด้านล่างเราพอดี ดังนั้นพื้นจึงเปราะมาก หือ? อ้อ เธอจะเห็นจากรูปแบบการไหม้ว่ามันลามขึ้นชั้นบนได้ยังไง เธอจำการลามได้ใช่มั้ย?”
กาเบรียลล่าว่า “อ๋อ ฉันอยู่บ้านข้างๆ ค่ะ”
“ดอว์สัน ไฟอยู่ตรงนี้”
“งั้นนั่นอะไร?”
“อ้อ ไปดูห้องใต้ดินกัน รอยคนเตะใช่มั้ยนั่น?”
กาเบรียลล่าสำรวจ “เหมือนมีคนเตะผนังนะคะ”
“ลองเปิดดูสิ”
กาเบรียลล่าแงะผนัง “ใช่ ไฟคงดับ เพราะขาดออกซิเจน แต่ ไฟมันไหม้อยู่ในผนังนี่แน่”
“ไม่ๆๆ ดูไม่น่าใช่เลย เว้นแต่ นี่เป็นฝีมือของมืออาชีพ”
“เผาทั้งสองฝั่งเพื่อให้ชัวร์ว่าไหม้แน่”
แมทธิวยังคิดถึงคำพูดของแคทย่า เคลลี่มาทัก เขาว่ากับแพตเตอร์สันเป็นไงบ้าง?
เคลลี่ว่า “อา ไม่รู้สิ เบื้องบนอาจถูก ฉันอาจเหมาะกับการไปลุยไฟมากกว่าการเป็นบอส แต่ฉันก็ดีใจที่ไม่ต้องทำเอกสาร”
“อา อย่าคิดมากเพื่อน นี่มันการเมือง ก็แค่ริดเดิ้ลมันอยากแสดงอำนาจน่ะ”
“อืม อาจใช่ นั่นเธอเหรอ? ผู้หญิงที่ตาย?”
“ใช่ ชื่อยังสะกดไม่ถูกเลย”
“เคลลี่ เซเวอไรด์ พวกเขาอยากได้คำให้การของทุกคนที่อยู่ในห้าสิบเอ็ด ให้ความร่วมมือกับพวกเขาด้วย”
“เรื่องอะไรครับ?”
“ตอบคำถามไปเถอะ พวกเขามาจากกิจการภายใน”
ทางด้านฟิซก็พูดกับแมทธิวว่า
“รู้นะคุณเคยให้ปฏิญาณ และจะมีการบันทึกการสนทนาครั้งนี้?”
แมทธิวรับคำ “ครับ”
“อยากให้มีตัวแทนสหภาพหรือทนายอยู่ด้วยมั้ย?”
“ฮึ ไม่ครับ”
“รถ 81 อยู่ที่ไหน ตอนรับแจ้งเหตุเพลิงไหม้ในบ้านค้ายาเวสต์ 24?”
“เราไปถึงที่เกิดเหตุเป็นพวกแรก ที่จริง พวกเราอยู่ใกล้เพราะพวกเราไปแถวนั้น”
“ช่วย ตอบคำถามด้วยครับ ผู้หมวด” ฟิซว่า
แมทธิวตอบ “สติเลตโต้”
“เป็นบาร์เปลื้องผ้า ใช่มั้ยครับ?”
“ผมเป็นผู้รับเหมาตอนออกเวร ผมเกี่ยวข้องกับการสืบสวนคดีนอกเครื่องแบบของกรมตำรวจชิคาโก้ คุณไปตรวจสอบได้”
“พวกเราอยากรู้ความจริง”
เคลลี่ย้อนว่า “ถ้าพวกคุณอยากรู้ความจริง ทำไมไม่ถามคนข้างบ้านที่เราช่วยล่ะ?”
“คาร์ล แนชเหรอ?”
“ผมไม่รู้ชื่อหรอก แต่ เขาว่าที่นั่นเป็นรอยด่างในชุมชน ฟังดูก็รู้แล้ว เมืองไม่ยอมไปจัดการ ชาวบ้านก็เลยโมโห พวกเขาเลยอยากให้มันไหม้”
“แนชไม่ได้อยู่ในบ้านนั้นแล้ว”
“ไปที่โรงพยาบาลหรือยัง? ญาติเขาล่ะ?”
“เราสอบถามคนแถวนั้นหมดแล้ว ในตอนนี้ ไม่มีใครสักคนที่บอกว่า”
“เหรอ เหมือนพวกเขาอยากปัดสวะนะ”
“บางทีสถานี 51 ก็ควรทำเหมือนกัน ข้อกล่าวหานี่หนักมากนะครับ ถ้าผลออกมาว่าพวกคุณตั้งใจช้าจริง หัวหน้าโบเด้นจะโดนข้อหาละทิ้งหน้าที่ และถูกปลดออกจากตำแหน่ง”
เคลลี่ไปถามหาคาร์ล เรจินัลย้อนถามว่ามาหาเขาทำไม
“ผมเป็นนักดับเพลิง เราช่วยเขาจากกองเพลิงอาทิตย์ก่อน ผมแค่ มีเรื่องอยากถาม ก็เท่านั้น”
“คาร์ลไม่เห็นอะไร และไม่รู้อะไรหรอก” เรจินัลตอบทันที
“ผมไม่ได้ถามเรื่องนั้น คุณรู้มั้ยเขาอยู่ไหน?”
“กลับไปซะเถอะ”
“ผมชื่อเคลลี่ เซเวอไรด์ จำผมได้มั้ย?”
คาร์ลตอบ “ครับ ผมจำคุณได้”
“โอเค ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญผมคงไม่มา เราเสี่ยงชีวิตเข้าไปในบ้านนั่น แต่ชาวบ้านบอกว่าเรามาช้า เราต้องการให้คนมาเป็นพยานแล้วบอกความจริง ว่าตอนนั้นชาวบ้านปิดถนนอยู่”
“จึ๊ อย่างที่เขาบอก ผมไม่เห็นอะไร และ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
กาเบรียลล่าก็ถามนิคว่าคุยได้มั้ยคะ? นิคถามว่ามีอะไร
“คนที่วางเพลิงที่นั่นไม่ใช่มือสมัครเล่น”
“ลงในรายงานแล้วใช่มั้ย?”
กาเบรียลล่าตอบ “ค่ะ”
“ขอดูหน่อย นั่งสิ ฉันอยู่แผนกวางเพลิง มา สิบสองปีได้แล้วมั้ง ทุกคนบอกว่าฉันเฉื่อย ฉันชอบที่เธอตั้งใจทำงานนะ ดอว์สัน ฉันชอบมาก จริงๆ แต่เธอต้องเข้าใจความจริงในการทำงานที่นี่ 99% ของคดีที่แสตมป์ว่า “ไม่ทราบสาเหตุ” มันมีสาเหตุ เพราะการวางเพลิงมันเกือบจะพิสูจน์ไม่ได้ ต่อให้เธอสามารถจับคนที่ถือถังน้ำมันอยู่ กับไม้ขีดไฟกลักนึง มันก็พิสูจน์ได้ยาก”
“เอ่อ งั้น ให้ฉันเลิกตามใช่มั้ยคะ?”
“เปล่า แค่ ไม่อยากให้เธอหวังมากไป”
“ขอบคุณค่ะ”
เคลลี่กลับมาบ่น
“เขาปิดประตูใส่หน้าผม ผมก็เลยไม่มีโอกาสถีบประตูแล้วเขย่าตัวเขาสักหลายที”
เจมี่ถาม “คุณ จำที่สอนในคลาสได้ใช่มั้ย? ถอนหลัง หายใจลึกๆ แล้วสแกนหาสัญญาณความเครียดตั้งแต่หัวจรดเท้า ตามความคิดฉัน ฉันว่าเหล้าได้ผลดีกว่า มา นั่งเถอะ ทำตัวให้สบาย แล้วอย่าไปคิดเรื่องเขาดีกว่า”
เคลลี่ถาม “รู้มั้ยอะไรมันดีกว่าสก๊อตช์”
“ไม่ บอกมาสิ” เจมี่จูบ “ฮึ ฮ่าๆๆๆ”
กาเบรียลล่าทักแมทธิวพลางถามว่าอะไร
“พวกเขาเอาเครื่องมือมาคืน ดูเหมือนว่า สติลอตโต้จะไม่ใช่ที่เกิดเหตุแล้ว”
กาเบรียลล่าห่วง “คุณโอเคนะ?”
“ผมก็แค่อยากตรวจดูอีกครั้ง เผื่อว่าแคทย่าจะซ่อนสมุดโน้ตไว้”
“ไม่เจอสินะ”
“ผมขอโทษ ผมพร้อมที่จะใช้ชีวิตกับคุณ ผม และลูกเรา ผมแค่ พยายามจะลืมเรื่องนี้ ซึ่งมันไม่ง่ายเลย”
“ไม่ ไม่เป็นไรๆ ฉันเข้าใจค่ะ” กาเบรียลล่าจูบ
“ยังไม่ถามเลยว่าคุณเป็นไงบ้าง?”
“ฮึๆ ก็ดีค่ะ ฉันตรวจสอบบ้านขี้ยาที่ไฟไหม้ แล้วก็เจอเรื่องน่าสนใจ”
“เหรอ?”
“โอเค ไฟ เริ่มจากตรงนี้ ใช่มั้ย? แต่ฉันเจอรูเตะในห้องใต้ดิน อีกฟากนึงของบ้าน พอฉันเลาะผนังออก ฉันก็เจอรอยต้นเพลิงจุดที่สองภายในผนัง”
“มันถูกฉาบใหม่ แต่ตอนนั้นไม่มีผนังนี่”
“เอ๋? ไม่ มี มีผนังนะ คุยเรื่องเดียวกันหรือเปล่าเนี่ย?”
“เดี๋ยวผมมานะ” แมทธิวออกไป
แฮงค์กล่อมแจ็ค แต่แจ๊คบอกไม่ให้ยุ่ง
“ทิ้งอาวุธซะ!”
“นายไม่เข้าใจ”
“ครั้งสุดท้าย”
แจ๊คว่า “ฉันเป็นสายข่าวของส่วนกลางนะ”
“อ้าวเหรอ งั้น หันหน้าไปทางรถนั่นซะ”
“เพื่อนนายเคซีย์ กำลังคุกคามการสืบสวนของเราอยู่นะ เขาขู่จะฆ่าฉันด้วย”
“ฉันฆ่าหนูยังไงรู้มั้ยแจ๊ค? ฉันจะโยนมันลงท่ออันใหญ่ แล้วปล่อยให้จมน้ำตาย”
“นายถูกจับแล้ว ในข้อหาค้ามนุษย์กับขัดขวางกระบวนการยุติธรรม ไปได้”
“เฮ้ โอเคนะ?"
แมทธิวว่า “อืม นายสะกดรอยฉันเหรอ?”
“อ้อ เกือบลืมไปยินดีด้วยนะ เป็นพ่อคนน่ะที่สุดของชีวิตแล้ว วอยจ์พูด”
คริสโตเฟอร์เข้ามาคุยกับอาธีน่า
“อาธีน่า ผมมาขอโทษ ผมเองก็มีลูกเล็กๆ ผมรู้มันเป็นไง หก หกเดือนแรกนี่นรกมาก”
“ค่ะ ใช่”
“ผมสัญญาเลย พวกเราจะทำให้เสียงดังน้อยที่สุด คุณเชื่อใจผมได้เลย”
“ค่ะ คือ ฉันเองก็ไม่ได้อยาก”
“ฟังผมก่อนได้มั้ย?”
“ค่ะ”
“เอ่อ ที่นี่ มอลลี่ เป็นมากกว่าบาร์ มันเป็นไฟแห่งความหวังของนักดับเพลิง ตำรวจกับกู้ชีพทุกคนในเมืองนี้ ตอนป้ายนั่นบอกว่า “เปิด” ไม่ว่าวันนั้นพวกเขาจะเจออะไรในตอนทำงาน พวกเขารู้ว่าจะมีเบียร์ และมีแบล๊คฮอว์คให้ดู มันคือหัวใจของคนในย่านนี้ นี่ เอ่อ เป็นของที่ระลึกจากเรา”
“อะไรคะ?”
“บลูเบอรี่ครัมเบิ้ล โฮมเมด เมียผมซินดี้ทำเอง ให้ เอ่อ ให้คุณ กับเอียน กับเจ้าตัวเล็ก ดังนั้น”
“มีน้ำตาลด้วยใช่มั้ย?”
“ก็ของหวานนี่”
“ลูกชายฉันแพ้น้ำตาลน่ะ”
“ผมว่าไอ้โรคแพ้น้ำตาลนี่มันคงไม่มีหรอกมั้ง”
“นี่คุณสอนฉันเลี้ยงลูกเหรอ?”
“คืออันที่จริงแล้วผมเลี้ยงลูกห้าคนเอง แต่ เปล่านะ ผมไม่ได้สอน”
อาธีน่าสวน “อ้อ งั้น ไม่นะ ฉันกลัวตอนพวกเขาโตขึ้นมาจริงๆ”
“ว่าไงนะ?”
“คุณได้ยินแล้วนี่”
“นี่คุณด่าครอบครัวผมเหรอ?”
อาธีน่าสวน “นี่ คริสใช่มั้ย? ไม่ได้ว่านะ แต่ฉันไม่สนหรอกว่าเมียคุณทำอะไรมา หรือคุณจะเลี้ยงลูกมายังไง หรือคำสัญญาส่งๆ เรื่องบาร์สั่วๆ นั่น ถ้ามีอะไรอยากคุยกับฉัน ไปคุยกับทนายฉันโน่น”
“เอ่อ คุณนาย เก็บความคิดงี่เง่าแบบนั้นกลับไปพอร์ตแลนด์ดีกว่า ที่นี่ชิคาโก้”
จบ 2