ทีมผจญไฟ หัวใจเพชร ปี 4 ตอน 1
พบภาระกิจใหม่ของเหล่า นักผจญไฟ หักเหลี่ยม เฉือนคม Chicago Fire Season 4 EP01
กาเบรียลล่าเอ่ยว่า “เรื่องที่เกิดขึ้นจะไม่ทำให้เรื่องระหว่างเรื่องเปลี่ยนไป เรายังคงเป็นเพื่อนกัน”
แมทธิวว่า “คืนนั้นสนุกนะ”
“ค่ะ สนุกมาก”
“เพื่อนนาย แจ๊ค เนสบิท เขาทำธุรกิจผิดกฎหมาย”
“พวกมันส่งผู้หญิงยุโรปตะวันออกไปขาย”
“จะให้ช่วยยังไงบอกมา” แมทธิวบอก
เมาส์ว่า “ด้านหลังแบตเตอรี่ คือเครื่องดักฟัง”
อิกอร์บอก “ขอดูมือถือหน่อย”
กาเบรียลล่าเรียก “แอนโทนิโอๆ ฉันว่าเคซีย์เกิดเรื่องแล้ว!”
“โว้วๆ ใจเย็น มีอะไร?”
“เอ่อ ฉันอยู่บ้านเขา และ เอ่อ ผู้ ผู้หญิง ผู้หญิงคนนึงจากคลับ หล่อนอยู่นี่ หล่อนโดนยิง หล่อนตายแล้ว ฉันไม่รู้เคซีย์อยู่ไหน”
แอนโทนิโอว่า “โอเค เราติดเครื่องติดตามกับมือถือเขา ใจเย็นนะ”
ทางด้านแคทย่าก็กำลังบอกชายคนหนึ่งว่า
“ฉันกำลังพยายามหาทางหยุดพวกมัน มันคุยกันต่อหน้าฉัน ฉันเขียนทุกอย่างเอาไว้แล้ว”
“มันอยู่ไหน? มันอยู่ไหน?!” ชายคนนั้นถาม
“เราจะไม่บอกอะไรทั้งนั้น! อุ้บ” แคทย่าโดนทำร้าย
เคลลี่เข้ามาเรียกวอลเลซ เขาเชิญ
เคลลี่ทัก “หัวหน้าริดเดิ้ล สบายดีนะครับ?”
ริดเดิ้ลว่า “ก็ดีผู้หมวด ขอบใจ”
“ดัลลัส แพตเตอร์สัน” ดัลลัสรายงานตัว
“ใช่ เราเจอกันแล้วที่งานแต่งโบเด้น”
“ใช่ไ
“ดีใจที่เจออีก แล้ว มีอะไรครับ?” เคลลี่ถาม
วอลเลซว่า “หัวหน้าริดเดิ้ลมีข่าวมาบอก”
ริดเดิ้ลบอกทุกคน “อัตราการลาออกของทีมกู้ภัยสาม ทำให้กรมต้องยกธงแดง แค่สามปีมีคนออกทั้งวาร์กัส, มิลส์, คล๊าก, แฮ้ดลีย์, นิวเฮาส์, มิลส์อีกรอบ รวมทั้งเพื่อนนายไม่นานนี้ ที่นายรับรอง สก๊อต ไรซ์”
“พวกเขาต่างก็มีปัญหาที่ต่างกันไปครับ บ้างก็ครอบครัว บาดเจ็บ”
ริดเดิ้ลสวน “แต่พวกเขามีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันผู้หมวด มีนายเป็นหัวหน้า”
เคลลี่ย้อนถาม “คุณจะให้ผมรับผิดชอบที่พวกเขาลาออกเหรอ?”
“เซเวอไรด์ เบื้องบนตัดสินใจแล้ว เราต้องลดขั้นนาย” เคลลี่ชะงัก
วอลเลซกล่าวต่อ “ขอโทษด้วยเคลลี่ ฉันไม่เห็นด้วย แต่มีคำสั่งแล้ว”
ริดเดิ้ลเสริม “ผู้กองแพตเตอร์สันจะเป็นคนดูแลหน่วยกู้ภัยสามต่อ มีผลในทันที”
“แต่ฉันอยากให้นายอยู่ในหน่วยต่อไป ชื่อเสียงในฐานะนักดับเพลิงของนายเป็นของจริง”
“แต่ เป็นผู้นำที่ใช้ไม่ได้”
“เราต้องคุยกันอีกหลายเรื่อง เคลลี่ นายช่วยออกไปก่อนนะ”
คริสโตเฟอร์ถามกาเบรียลล่าว่า
“เคซีย์เป็นไงบ้าง? เราเป็นห่วงเขานะ”
“เขา กำลังทำใจอยู่ ไม่รู้สิ ไม่ได้คุยเลย”
โอทิสว่า “ถ้าเขาไม่พูดเราพูดเองเลยมั้ย?”
คริสโตเฟอร์ว่า “อืม บางทีน่าจะปล่อยให้มันเงียบไปเลยคงดีกว่า”
“รีบตัดสินใจเหอะ เขามาแล้ว”
“พวก นั่งเถอะ”
คริสโตเฟอร์กล่าว “คือ เราดีใจที่นายรอดมาได้ แค่นั้น”
“งั้นฉันไม่ขอพูดอ้อมค้อมล่ะ ฉันสบายดี อาจลำบากมานิดหน่อยแต่ฉันมาเพื่อทำงานเหมือนพวกนายทุกคน เข้าใจมั้ย?”
ทุกคนรับทราบ แมทธิวถามว่าเด็กใหม่ของเราอยู่ไหน?
โอทิสว่า “อา วันแรกเด็กใหม่ก็สายเลยเหรอ?”
“ใจกล้าไม่เบานะ”
แมทธิวเสริม “ที่สำคัญคือ ดอว์สันไม่ใช่เด็กใหม่อีกแล้ว ยินดีด้วยนะนักดับเพลิง”
“เยี่ยมมาก แก๊บบี้”
คริสโตเฟอร์ต่อ “ใช่ ไม่ต้องใส่ตะกร้อครอบพิทบูลแล้ว ลุยแหลกได้เลย”
“ได้ มาเลย ฟู่ โอเคนะ? คุณไม่ได้พูดสักคำตั้งแต่” กาเบรียลล่ามองแมทธิว
แมทธิวว่า “แก๊บบี้ ผมสบายดี จริงๆ”
มีการปล้นที่เอล ชิลี่กำลังช่วยอลิเซีย ผู้หญิงคนหนึ่งที่โดนลูกหลงที่อกขวาบน เธอกำลังจะคลอดลูก ซิลวี่รีบขอความช่วยเหลือจากชิคาโก้เมด แต่แล้วอลิเซียก็คลอดลูกออกมา แล้วอลิเซียก็ไม่ฟื้น ชิลี่กับซิลวี่พยายามเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล ชิลี่เครียดถึงกับร้องไห้ออกมา
เคลลี่บ่นกับวอลเลซ
“สาเหตุที่อยู่ๆ ริดเดิ้ลโผล่มายุ่งวุ่นวายเรื่องของชาวบ้านแบบนี้ก็เพราะ เขาคิดว่าเขาจะได้ขึ้นเป็นอธิบดีกรมดับเพลิง ใครๆ ก็รู้”
วอลเลซว่า “ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่เขาพูดถูกเรื่องอัตราคนออกของทีมกู้ภัยสาม”
“คุณเห็นด้วย ว่าเป็นเพราะผม?”
“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น”
“คุณถึงได้เอาเพื่อนที่เล่นโป๊กเกอร์ มารับงานผมเหรอ?”
วอลเลซสวน “เฮ้ๆๆๆๆ ระวังหน่อย ฉันเลือกเขา เพราะฉันรู้เขาไม่ทำร้ายทีมแน่ ระหว่างนั้น ฉันจะไฟท์ให้นาย เท่าที่ทำได้ ฉันกล่อมให้ริดเดิ้ลทบทวนเรื่องถอดถอนตำแหน่งของนายแล้ว แต่นายต้องผ่านการอบรมซะก่อน”
“ฮึ “ลีดเดอร์ชิปฮับแห่งชิคาโก้ขอเสนอ อบรมผู้จัดการให้เข้ารูปเข้ารอย” ล้อเล่นใช่มั้ยหัวหน้า? นี่เหรอวิธีไฟท์เพื่อผม?”
วอลเลซเดาะลิ้น “นายต้องไปลงทะเบียน วันนี้”
“ก็ได้หัวหน้า ผมจะไปเรียน ผมจะเรียนแล้วเอาแตรผมคืน แต่ผมไม่คิดจะอยู่นี่แล้วเป็นลูกน้องแพตเตอร์สันหรอก” เคลลี่ออกไป
เคลลี่ออกมาเจอกับซิลวี่และชิลี่เห็นสีหน้าก็ถามว่าโอเคนะ? ทั้งสองเล่าเรื่องให้ฟังเศร้าๆ
แมทธิวถามแอนโทนิโอว่า เจอโน้ตบุ๊คแคทย่าหรือยัง?
“ค้นยังไม่ได้เลย เอฟบีไอทำคดีนี้มาหลายเดือนแล้ว เราไม่รู้เลย”
“นี่ เอ่อ ฉันไม่สนหรอกว่าใครเป็นคนจับ ฉันแค่อยากมั่นใจว่าคนอย่างเนสบิทกับเพื่อนมันต้องถูกจับเข้าคุก”
“ก็นั่นแหละ เนสบิทอยู่ในคุกไม่ถึง 15 นาทีก็มีเจ้าหน้าที่พิเศษจากสำนักงานเอฟบีไอภาคสนามชิคาโก้พาตัวไป ปรากฏว่าหมอนี่กำลังทำงานเป็นสายข่าวให้กับส่วนกลางอยู่”
“แปลว่า เนสบิทออกมาแล้วเหรอ?”
“เนสบิทรอด เขาออกมาแล้ว และเราทำอะไรไม่ได้ด้วย”
ครูซกับแค้ปรู้เรื่องเคลลี่ก็บอกให้เขาสู้ เคลลี่ว่าพยายามทวงตำแหน่งคืน ระหว่างนี้มีชายเข้ามาถามว่ากู้ภัยสามอยู่ไหม
“ใครสั่งลูมัลนาตี้เนี่ย?”
ดัลลัสว่า “มาแล้วเหรอ? อา”
“ขอบคุณครับ”
“โห หอมจัง กินสิพวก” ดัลลัสเลียนิ้ว “อืม อร่อยชะมัด”
“ฉันไม่รู้ในโลกนี้มีอะไรอร่อยกว่าพิซซ่า ของชิคาโก้หรือเปล่า?”
“เพราะนายยังไม่เคยกินบาร์บีคิวฉัน เอางี้นะ คืนพรุ่งนี้ พวกนายมาขึ้นเรือฉันสิ ไก่สักสองตัว พวกเราควรทำความรู้จักกันไว้ นายจะได้กินสุดยอดบาร์บีคิวในเมืองเลย นายยังไม่กินเลย”
“กินไปเถอะ ฉันจะต้องไปลงทะเบียนสัมมนา อีกครึ่งชั่วโมงมา” เคลลี่ตัดบท
กาเบรียลล่าจะเข้ามาคุยกับแมทธิวแต่เขากลับบ่นก่อนว่า
“โทษที แฮ่ม พี่คุณเพิ่งมา ฮึ ไอ้เศษสวะนั่น เนสบิท มันเป็นสายข่าวให้ส่วนกลาง มันคงจะเหยียบเรือสองแคม มันป้อนข้อมูลให้ส่วนกลางเพื่อแลกกับการอภัยโทษ แต่มันก็หากำไรจากการค้ามนุษย์ด้วย ที่มันขายผมให้กับพวกบัลแกเรียก็เพราะมันคิดที่จะกำจัดผม”
กาเบรียลล่าสงสัย “งั้น เอฟบีไอมีเอี่ยวด้วยเหรอ?”
“ใช่ ยังไม่รู้เลยพวกเขาเจอโน้ตบุ๊คของแคทย่าหรือยัง เธอตายเพราะอยากล้มการค้ามนุษย์นี่ แต่เธอจะตายเปล่าหากส่วนกลางยังคงเชื่อใจเนสบิทแบบนี้ ฟู่ ขอโทษที คุณมี คุณมีอะไรเหรอ?”
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก”
“จริงเหรอ? คุณเรียกผมแมท ไม่ใช่ผู้หมวด”
กาเบรียลล่าห่วง “ฉันแค่เป็นห่วงคุณน่ะ ฉันอยากรู้ว่าคุณโอเคมั้ย”
“ผมสบายดี ผมแค่ ไม่อยากอยู่เฉยๆแบบนี้ บอกทุกคนว่าไปนั่งรถเล่นกัน”
เคลลี่ไปลงทะเบียนอบรมเจอกับเจมี่ เธอถามว่ามาทำอะไร เขาว่ามาตามคำสั่ง
แมทธิวเข้ามาโวยวาย แจ๊คบอกว่า
“แมท ฟังฉันอธิบายก่อนสิ ฉันพยายามช่วยแคทย่าแล้ว แมท เธอเป็นเพื่อนฉันนะ ฉันก็เสียใจเหมือนกัน”
คอนเวย์ห้าม “ถอยไป ผู้หมวด ถอยไป!”
แมทธิวโวย “เขาขายผม และทำผมเกือบตายนะ!”
เสียงประกาศ “รถ 81 ทีม 3 รถน้ำ 51 กองดับเพลิง 25 รถพยาบาล 61 เพลิงไหม้อาคาร 2604 ถนนเวสต์ 24”
แมทธิวสวน “ส่งของผมไปสถานี 51 ด้วย”
กาเบรียลล่างง “โอ๊ะโอ มีอะไร?”
แมทธิวว่า “พวกเขาพลิกที่นี่เพื่อหาโน้ตบุ๊คนั่น แต่ผมพนันหมดตัวเลยว่า เนสบิทได้ไปแล้ว ไปกันเถอะ”
โอทิสว่า “เฮ้ ไม่ใช่ไฟไหม้เตาแล้ว”
คริสโตเฟอร์ว่า “อา ไฟแบบที่เธอชอบเลยดอว์สัน ไฟกองใหญ่”
แมทธิวพยายามบอกให้ทุกคนถอยเพื่อดับไฟแต่ชาวบ้านโวยวายโกรธแค้นไม่ยอมให้เข้า เขาบอกว่าบ้านนั้นค้ายา พวกเขาไม่ต้องการ ปล่อยให้ไฟไหม้ไปเถอะ วอลเลซสั่งปิดถนนเลย
วอลเลซสั่ง “เอารถน้ำกับรถดับเพลิงไปหน้าบ้าน เดี๋ยวนี้ เฮ้ๆๆ คุณทำผิดกฎหมายด้านขัดขวางความช่วยเหลือฉุกเฉินอยู่นะครับ!”
แมทธิวสั่ง “เฮอร์แมน เมาช์ หยิบชะแลงแล้วตามโบเด้นไป!”
เวลาผ่านมาสักพัก วอลเลซเรียก
“หน่วยดับเพลิง ตอบด้วย! ตึกกากบาทแดง ห้ามใครเข้าไปนะ!”
แมทธิวว่า “เราจะฉีดน้ำจากด้านนอก เมาช์ เฮอร์แมน ไปขึ้นหลังคา”
เมาช์บอกต่อ “เคซีย์ มีคนอยู่ข้างใน! ชั้นสอง ด้านหน้า หน้าต่างซ้าย มีการเคลื่อนไหว ฉันเห็น!”
แมทธิวถามย้ำ “มั่นใจแค่ไหน เมาช์?”
“80%”
“โอเค เข้าไป อย่านานล่ะ”
“โอทิส ดอว์สัน อพยพบ้างข้างๆ ก่อนลมเปลี่ยนทิศ เฮอร์แมน ไปกับฉัน”
ดัลลัสบอก “เซเวอไรด์ ครูซ ตามพวกเขาไป”
“ดอว์สัน มาเร็ว หน่วยดับเพลิงครับ!”
กาเบรียลล่าบอก “มี มีคนแก่อยู่ข้างใน เฮ้ เปิดประตู! คุณต้องอพยพนะคะ!”
โอทิสถอนใจ “เฮ้อ คนแถวนี้เพี้ยนหมดแล้ว โอเค สักหน่อยมั้ย?”
กาเบรียลล่าถีบประตู “สวัสดี หน่วยดับเพลิงค่ะ ไฟจะลามมาถึงบ้านคุณแล้ว! คุณต้องไปกับเราเดี๋ยวนี้! เอาล่ะ ฉันจะไปข้างบน นายไปดูข้างล่างว่ามีคนอีกมั้ยนะ”
กาเบรียลล่าพยายามจะช่วยคาร์ลแต่เขาไม่ยอมไปด้วย แล้วยังต่อว่าที่พวกเธอเข้ามาในบ้านเขา
กาเบรียลล่ารายงานว่า “ฉันกำลังกล่อมอยู่ ไปเถอะคาร์ล ฉันขอโทษ ฉันขอโทษที่ทำให้คุณรู้สึกเหมือนไม่มีใครเหลียวแลคุณ แต่เรามาแล้ว” คาร์ลไอ
วอลเลซเตือนไบรอันให้ระวังหลังคาถล่ม กาเบรียลล่ารายงานว่าเธอปลอดภัย คาร์ลไอ
กาเบรียลล่าว่า “ออกมาแล้วค่ะ ระวังนะ”
“ฉันรับเอง เป็นไงคะ? เจ็บตรงไหนมั้ย?”
“ไม่” คาร์ลหอบ “คุณช่วยชีวิตผม”
กาเบรียลล่าว่า “คุณคงไม่ต้องให้เราช่วยหรอกถ้าเพื่อนบ้านคุณไม่ปิดถนน”
เคลลี่เสริม “ใช่ พวกเขาคิดบ้าอะไรอยู่น่ะ?”
“พวกเขาแค่อยากกำจัดรอยด่างในชุมชนเรา พวกเขาหวังดี” คาร์ลว่า
ดัลลัสชวนครูซกับเคลลี่ว่าคืนนี้เจอกันที่เรือ ว่ามีเบียร์ไอพีเออยู่
ด้านวอลเลซถามแดนนี่ว่ามีอะไร?
“โย่ หัวหน้าโบเด้น แดนนี่ บอร์เรลลี่ พี่ชายจิมมี่ ผมประจำรถน้ำที่ 67 ฟังนะ เอ่อ จิมมี่เล่าให้ผมฟังเรื่องเข้าใจผิดก่อนหน้านี้แล้ว”
วอลเลซสวน “เข้าใจผิดเหรอ?”
“ครับ เราแค่แกล้งเขา เราไม่นึกว่าจะเป็นเรื่องใหญ่แต่”
“หัวหน้า ถ้าจะให้พูดไปก็คือ ผมไม่ดีเอง ผมไม่ขอโทษใครนอกจากตัวเอง ผม” จิมมี่กล่าว
แดนนี่ปราม “จิมมี่ ฉันคุยกับหัวหน้าอยู่นะ”
“ผมแค่อยากขอโทษคุณที่ไม่ให้เกียรติคุณแบบนั้น ผม ผมขอโทษจริงๆ คุณควรจะได้เด็กใหม่ที่ดีกว่าผม กลับเถอะแดนนี่ ให้หัวหน้าทำงานได้แล้ว”
“แค่เนี๊ยะ? อยากพูดแค่นี้เหรอ?”
“มาถึงนี่ก่อนกะหน้าหนึ่งชั่วโมง ห้ามสายแม้แต่วิเดียว ฉันไม่ให้โอกาสนายอีกแล้วนะ”
“ผมจะมาก่อนสองชั่วโมงและถูพื้นให้เรียบร้อย ขอบคุณครับ”
“ดี ทำได้ดีมากดัลลัส”
“ขอบคุณครับ”
“แล้ว เซเวอไรด์เป็นยังไงบ้าง?”
“เขารับมือได้ดี อาจจะดีกว่าผมซะอีก”
วอลเลซทำเสียง “อืม”
“อย่าโทษตัวเองเลยครับ เราทุกคนก็ไม่สนิทใจทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับเซเวอไรด์แล้วว่าจะทำได้หรือ ไม่ได้”
“ใช่ คงงั้น"
คอนนี่แทรกว่า “ขอโทษที่รบกวนค่ะหัวหน้าแต่ คุณรีบดูนี่ดีกว่า”
ดัลลัสถาม “มีอะไรเหรอครับ?”
“ชาวบ้านจากถนนที่ 24 พวกเขากล่าวหาว่าเราไปถึงที่เกิดเหตุช้าเพราะเกี่ยงว่าเป็นย่านคนไม่มีเงิน”
ดัลลัสว่า “น่าขำสิ้นดี”
“ใช่ แต่กรมดับเพลิงดูเหมือนจะไม่ขำด้วย”
แอนโทนิโอจะให้กาเบรียลล่าไปบอกเคซีย์ แต่เธอว่าให้เขาบอกเอง ขณะที่ซิลวี่ก็อยากรู้ว่าเด็กรอดหรือเปล่า ชิลี่ว่ามีโอกาสรอดมากเหมือนกัน ชิลี่ขอตัวไปซื้อเบียร์แล้วเธอก็ดทรหาหมอฮัลสตีด
โอทิสทักทายอาธีน่า เอียนเข้ามาทักทาย
“เอ่อ เราเพิ่งย้ายมาอยู่ข้างๆ เราแค่อยากมาทักทาย ผมเอียน เบลีย์ จอห์นสัน นี่เมียผม อาธีน่า เบลีย์ จอห์นสัน”
โอทิสกับอาธีน่าทักทาย โอทิสกล่าวต่อ “เอ่อ เฮอ เฮอร์แมน เพื่อนบ้านใหม่มา เอ่อ ผมไบรอัน นี่คริสโตเฟอร์ นี่เอียนกับ”
อาธีน่าแนะนำตัวเอง “อาธีน่า”
คริสโตเฟอร์ว่า “ยินดีต้อนรับ แถวนี้ร้านเราดังสุดแล้ว คุณมาจากไหน?”
“เอ่อ พอร์ตแลนด์ โอเรก้อน”
“เหรอ ขอต้อนรับสู่ชิคาโก้”
“ขอบคุณ ฮึๆๆ”
คริสโตเฟอร์ว่า “คุณจะรักที่นี่ เมืองนี่ดีที่สุดแล้ว”
“เอ่อ คือ เอ่อ มอลลี่เปิดถึงดึกมั้ยคะ?”
โอทิสตอบ “ตีสองครับ” เอียนกับอาธีน่าทำหน้าว้าว “เอ่อ ก็ตามเวลานี่ครับ”
“แล้วมันเสียงดังแบบนี้ตลอดเหมือนสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมามั้ย?”
โอทิสสงสัย “เอ่อ เสียงไปรบกวนพวกคุณงั้นเหรอ?”
“ที่จริง ก็ใช่นะ ใช่ คือลูกเราเพิ่งเกิด เลย”
อาธีน่าสวน “ฮึๆ เขาร้องเก่งมาก”
โอทิสทำหน้าสงสาร “แย่จริง”
คริสโตเฟอร์ว่า “คือ เรามีป้ายด้านหน้าร้านที่เขียนว่า “โปรดให้เกียรติเพื่อนบ้านด้วย” ปกติพวกเราก็ทำแบบนั้นกันนะ เราไม่เสียงดัง”
โอทิสถาม “อ้อ พวกคุณจะดื่มอะไรหน่อยมั้ย? ที่บ้านน่ะ?”
คริสโตเฟอร์เสริม “ใช่”
เอียนปฏิเสธ “ไม่ล่ะ”
อาธีน่าสวน “เอ่อ ฉันคงไม่ได้เพราะต้องให้นมลูก แต่ คุณ”
“ไม่ๆ เราแค่ เอ่อ อยากมาทักทาย”
“โอเค”
“เอ่อ ฝันดีค่ะ”
เคลลี่ทักทายครูซ
“มาแล้ว ว่าไงครูซ?”
ครูซถาม “นายเป็นอะไร? พวกเราเป็นห่วงนายเพราะนายไม่ไปที่เรือแพตเตอร์สันนะ อ้อ มิน่าไม่ไปกินบาร์บีคิว เรานึกว่าเพราะนายไม่คิดกลับไปสถานีดับเพลิง 51 ซะอีก”
“ก็ใช่”
“เฮ้ ฟังนะ ฉันรู้ว่าแพตเตอร์สันไม่ได้เป็น”
“ไม่ใช่แพตเตอร์สัน ก็แค่ สถานการณ์ไม่ดี”
“ฮึ เซเวอไรด์ ที่ฉันฝึกหนักกับอ่านหนังสือแทบตายเพื่อเป็นกู้ภัย เพราะฉันอยากเรียนรู้จากนาย นายไปฉันไป”
“ไม่เอาน่าเพื่อน อย่างี่เง่าสิ”
“ลองคิดดูแล้วกัน โอเค้?”
จบ 1