Eat play life อาทิตย์ที่ 11 ก.ย.
ประกวดคลิป"โทลล์เวย์" ปูน เหล็ก เสา ก็มีหัวใจ...
บายไลน์ : นันทขว้าง สิรสุนทร
ดูจะเรียบง่ายเกินไป...
ถ้าเราจะบอกแค่ว่า การประกวดคลิปหนังสั้นของ "โทลล์เวย์" นั้น ก็คือการถ่ายอะไรก็ได้ ส่งมาในเวลาแค่ 2 นาที....
เพราะในความจริงแล้ว คลิปหนังของถนนลอยฟ้านามนี้ แตกต่างไปจากสินค้าอื่น ๆอยู่ไม่น้อย... แตกต่างเพราะมีเวลาที่สั้น กระชับ... แตกต่างเพราะสินค้าไม่มีภาพของบันเทิงเริงรมย์ ...และแตกต่างเพราะ นี่คือเวทีหนึ่งที่ก่อนการประกวด มีการลงพื้นที่ทำงานจริงจังและเข้มข้น อยู่หลายโมงยาม
นี่ เรายังไม่ได้พูดถึงเลยว่า กรรมการตัดสิน 1 ใน 5 คนดัง มีชื่อของ สุทธิชัย หยุ่น!
ก่อนจะไปแลหน้า เรามามองหลังสักนิดน้อย ราวๆสองเดือนกว่าย้อนกลับไป โทลล์เวย์ฯ จัดงานแถลงข่าวที่กลางสยามสแควร์ เชิญชวนนักศึกษาส่งคลิปหนังสั้น 2 นาที โดยมีกรรมการหลายท่านเป็นผู้คว่ำหวอดในวงการ มีผมเพียงคนเดียวที่ตรงทาง ตรงงาน ซึ่งการเลือกกรรมการนั้น พิเศษมาก เนื่องเพราะ ผมเชื่อเสมอว่า คนลงคะแนนที่ดี ควรจะมีความหลากหลายมาจากการงานที่แตกต่างกันไป
เหมือนคนชิมอาหาร... ก็ไม่ใช่เอาอร่อย (เพราะใส่ผงชูรสก็อร่อยแล้ว) แต่ต้องรู้ "อารมณ์-ความรู้สึก" ของเครื่องครัว รวมทั้ง การใส่ความมู้ดในการทำ ผ่านน้ำหนักมือลงไปด้วย...
เหมือนคนมองภาพวาด... ไม่ใช่ไปตื่นเต้นกับสีร้อนแรง ฉูดฉาด แต่ต้องรู้แง่มุม ความหมายที่ซ้อนเร้น เพราะเส้นลายมีที่ทาง ไม่ต่างจากสีนั้น สีนี้ สีไหน ที่มีอารมณ์รักใคร่
ถ้ามีกรรมการเป็นแต่นักวิจารณ์หมด อาจเคร่งขรึมไป อาจจริงจังมากไป
ด้วยแนวคิดที่จะคืนสิ่งดีๆให้กับสังคม รวมทั้งให้ความรู้ ทางโทลล์เวย์จึงเปิดให้มีการประกวดคลิปสั้นๆ ในหัวข้อ You Start Social Strong โดยมีภาพมองที่สวยงามว่า "ยกระดับสังคมน่าอยู่ เริ่มที่ตัวคุณ"
ผมทำงานมา 25 ปี จะว่าไปก็ผ่านงานมาหลายแบบ ทำควบคู่กันมา ทั้งเขียนโฆษณาให้สินค้า, เป็นอาจารย์สอนตรี โท เอก ให้หลายแห่ง รวมทั้งไปตระเวณบรรยายตามที่ต่างๆ นอกเหนือไปจากงานสื่อทุกแขนงหลายแห่ง
ที่เล่าสิ่งนี้ ไม่ใช่อวดอ้างสรรพคุณ แต่จะบอกว่า โดยส่วนมาก สินค้าที่เข้ามาจัดประกวด มักจะไม่มีเวลามาก คือหลังจากแถลงข่าวก็ "เอากันแล้ว" คือซัดกันเลย... แต่โทลล์เวย์ เป็นเรื่องราวที่ต่างออกไป การประกวดของเขาที่เล่ามาจากบรรทัดแรก ให้เวลาอย่างเต็มที่
เริ่มจากแถลงข่าวแต่เนิ่นๆ... และลงพื้นที่ทั้งกรุงเทพและต่างจังหวัด ทั้งมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชน โดยในกิจกรรมนี้ ผมเป็นตัวแทนของเครือเนชั่น ไปบรรยายพื้นฐานง่ายๆ ในการคิดสร้างสตรอรีย์ ซึ่งก็สื่อสารไปว่า แม้โทลล์เวย์ จะเป็นถนนและหนทาง... แม้โทลล์เวย์ จะเป็นทางลอยฟ้า และยืนพาดอย่างตระหง่าน แต่มันมีแง่มุม มาเกี่ยวพันกับการเป็นหนังได้ อย่างง่ายดาย...
เพราะภาพยนตร์ โดยตัวมันเอง... ก็ต้องผสมผสาน เมคเลิฟกับหลายวัฒนธรรมป๊อปอยู่แล้ว เราเห็นอาหาร ดนตรี และแฟชั่น เราเห็นรถยนต์ ไอที และกีฬา เรายังเห็นเสื้อผ้า มวลสัตว์ และการเมือง สิ่งต่างๆ เหล่านี้ แสดงตัวอยู่ในหนังแทบทุกเรื่อง
เช่นนี้เอง, ผมจึงบอกนักศึกษาในหลายสถาบันว่า ทางด่วนยะระดับแบบโทลล์เวย์ ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับถนนแค่นั้น เหมือนที่เคยบรรยายที่แบงค์ชาติ ว่างานเขียนของเขาจึงไม่จำเป็นต้องมีแต่ "ธนบัตร" หรือไปบรรยายงานแสนสิริ แล้วบอกคนเรียนว่า งานหนังโฆษณาของเขา ไม่จำเป็นต้องมีภาพแต่คอนโด
ถ้าคิดแบบโรแมนติค... ทุกสินค้า ล้วนมี "สัมผัส" และแง่มุมเกี่ยวกับหนัง เหมือนที่ไปตะลอนกับทีมงานของโทลล์เวย์ และพยายามสื่อสารส่งเสียงว่า อย่ามองอะไรแค่อะไรนั้น.. เพราะในอะไร อาจมีอื่นอีกๆมากมาย ให้สนุกสนาน
ในการตระเวณไปมาทุกภาคของประเทศกับการทำงาน 25 ปี ต้องบอกว่า นี่คือประสบการณ์ที่ผมเหนื่อยและสนุกมาก เพราะหลายๆ แห่งก็เจอเด็ก เยาวชนเก่ง อย่างไม่น่าเชื่อ บางที่เจอเหมือนจะไม่ตั้งใจฟัง แต่กลับตอบอย่างเข้าใจในท้ายชั่วโมง
คลิปหนังสั้น ถูกส่งเข้ามามากมายแน่นอน (ผมรู้) ทีนี้ก็ถึงคิวกรรมการปวดหัวคัดเลือกหนัง(ฮา) แต่ความเหน็ดเหนื่อยทั้งหมดนั้น ผ่องถ่ายหายไปหมด... เพราะทีมงานโทลล์เวย์ เพราะคุณขิง และทีมงานหนุ่มๆ ช่วยกันจัดการทุกอย่าง จน "ไหลลื่น" และ "ราบรื่น"
ระหว่างรอการดูคลิปส่งประกวด ผมจะหนีไปดูบอลที่อังกฤษก่อน แต่ผมจะฝันหวานว่า ตัวเองจะได้พบคลิปน่าทึ่ง เหมือนที่เคยทึ่งกับการตอบคำถามของนักศึกษาหลายสถาบันมาแล้ว
เพราะแม้โทลล์เวย์จะเป็นถนน... แต่ ปูน เหล็ก เสา ก็มีหัวใจ
และถึงจะเป็นแค่หนัง...
แต่มันก็อาจหอมหวาน เหมือน "ฤดูกาล", อาจสดชื่นเหมือน "สายน้ำ"
คาดเดาไม่ได้แบบ "ดินฟ้าอากาศ"
ทว่า น่าหลงใหลดุจ "นิยายรัก"....