อัพแมน มาปิ๊งรัก When I see You again ตอน 23 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 08.00 น. / 24.00 น. ทางช่อง NOW26

    หมิงเย่ถอนใจเรื่องของอันซี พยายามกลบเกลื่อนเตือนยิ่วเชียนว่า
    “ฉันคิดว่าเธอจะเป็นคนฉลาด รู้ว่าควรต้องทำยังไง ผู้หญิงที่ชื่ออันซี ไม่ได้เรื่องอะไรเลย ความคิดของเธอ การศึกษา พฤติกรรม การสนทนา แตกต่างกับหย่งชิงโดยสิ้นเชิง” 
    “ถ้าผมทำให้คุณไม่พอใจ ขอให้พูดกับผมตรงๆ แต่อย่านัดคุยกับอันซีเป็นการส่วนตัว นอกจากนี้ หัวหน้า กิริยาที่คุณแสดงต่ออันซี ดูจะเสียมารยาทไปหน่อย” 
    ยิ่วเชียนเดินออกไปนิ่งๆ หมิงเย่ถอนใจ
    อันซีนัดเยี่ยนเจ๋อไปพบที่ร้านไวน์ เพื่อคุยและขอคำปรึกษาในการที่จะเซอร์ไพร้สยิ่วเชียน แต่ปรากฎว่าทดลองชิมไวน์จนเมา เยี่ยนเจ๋อพาเธอมาส่งบ้าน 
    หยาเอินที่เดินทางมาตามหาบ้านยิ่วเชียนเห็นก็รีบหลบมองทั้งคู่
    ยิ่วเชียนเข้าบ้านมาไม่เห็นอันซีก็นิ่งคิด ทันใดนั้นอันซีเดินเซเข้ามาพร้อมเสียงเตือนของเยี่ยนเจ๋อ ยิ่วเชียนมองอึ้ง อันซีจะเปิดไฟ แต่มือป่ายไปมาเหมือนจะเข้าไปกอดเยี่ยนเจ๋อ ยิ่วเชียนรีบเข้าไปดึงอันซีไว้
    “ตอนนี้ยังสว่าง ไม่จำเป็นต้องเปิดไฟ” 
    “ไฮยิ่วเชียน ไม่ต้องห่วงๆ ฉันคอแข็งอยู่แล้ว” 
    ยิ่วเชียนมองหน้าเยี่ยนเจ๋อไม่พอใจ “ไม่นัดแฟนคนอื่นออกไปสองต่อสอง และไม่ปล่อยให้เธอเมา เป็นมารยาทขั้นพื้นฐานนะ”  
    “ฉันขอพูดก่อนเลยนะ เธอเป็นคนนัดฉันเอง และฉันพยายามบอกเธอแล้วว่าอย่าดื่มมาก”
    “ระยะนี้ นายเป็นอะไร”
    “เฮ่อ นายคงไม่ได้ใช้วิธีการอ่านใจกับฉันหรอกนะ”
    “อย่าบังคับให้ฉันทำแบบนี้” 
    “ได้ งั้นนายต้องดูให้ดีแล้วนะ”
    ยิ่วเชียนจ้องหน้าเยี่ยนเจ๋อไม่พอใจ อันซีเมาโผเข้าไปกอดยิ่วเชียน
    “ทำไมคุณไม่เชื่อฉัน บอกแล้วไงว่าฉันคอแข็ง” 
    “รอให้เธอหายเมาก่อน ฉันช่วยส่งมาถึงบ้านแล้ว ไปนะ”
    “บ๊ายบาย” อันซีโบกมือทั้งเมาๆ เยี่ยนเจ๋อทักตอบ
    อันซียืนกอดยิ่วเชียนแล้วก็เหมือนหมดแรงจะล้ม ยิ่วเชียนต้องช่วยจับไว้ พลางถามว่าทำไมต้องนัดเจอเยี่ยนเจ๋อ อันซีหัวเราะน้อยๆ แล้วเดินเซๆ ไป
    เยี่ยนเจ๋อกลับออกไปจะขึ้นรถก็สังเกตเห็นเท้าหยาเอินที่แอบตามมา เขาทำทีเข้าไปซื้อน้ำแล้วขอกระดาษกับปากกา ทำให้หยาเอินแสดงตัวบอกว่าเยี่ยนเจ๋อมีแฟนแล้ว เยี่ยนเจ๋อยิ้มๆ
    เยี่ยนเจ๋อพาหยาเอินออกมาแล้วบอกว่าจะไปส่ง พร้อมสั่งไม่ให้เธอชอบเขา เพราะเขาเห็นเธอเป็นตัวปัญหา หยาเอินเสียใจมาก

    ขณะที่อันซียังเมา ยิ่วเชียนก็ปล่อยให้เธอพูดถึงความหลังไป
    เวลาผ่านไป อันซีเดินมึนๆ หัวลงบันไดมา จอที่โทรทัศน์เปิดสารคดีปลาการ์ตูนทิ้งไว้ แล้วยิ่วเชียนเดินออกมาในชุดพละสีดำเขียวคล้ายชุดพละสมัยมัธยม ใส่แว่น และทำมือแบออกเหมือนเดินกางหนังสืออ่าน เพื่อสร้างบรรยากาศสมัยเขาเป็นเด็กเนิร์ด
    “ขอโทษขอทางหน่อย”
    “ยิ่วเชียน คุณทำอะไร” 
    “กลับมาเป็นนายคิ้วเส้นตรงไง”
    “ฮิๆ ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ด้วย อีกอย่างสีชุดพละ ไม่ค่อยเหมือนนะ คงจะเป็นต้าอี๋ซื้อใช่มั้ย ความยาวของกางเกง เหมือนจะยาวไปหน่อยนะ เมื่อก่อน คุณใส่สั้นกว่านี้ เอ๊ะ กระเป๋ากับถุงเท้าสีขาวของคุณล่ะ”
    “นี่ เธอเรียกร้องมากไปมั้ยเนี่ย” 
    อันซีจับตัวยิ่วเชียนหมุนไปมา “รู้สึกว่า เหมือนขาดอะไรไปอย่างนึง”
    “อะไร”
    “อ๋อ รอเดี๋ยวนะ” อันซีวิ่งไปเร็วๆ
    ครู่เดียวอันซีรีบวิ่งกลับมา เบรกไม่ทันเข้าไปชนยิ่วเชียน เธอขอโทษแล้วนำสาหร่ายที่ตัดเป็นแผ่นยาวๆ มาปิดที่หน้าผากยิ่วเชียน ให้เหมือนคิ้วเส้นตรงแล้วหัวเราะ ยิ่วเชียนก็พลอยขำไปด้วย
    “เสร็จแล้วๆๆ ทีนี้เหมือนนายคิ้วเส้นตรงแล้ว มาถ่ายรูปหน่อย มาค่ะ ฮิๆๆ” 
    อันซีถ่ายรูปให้ยิ่วเชียน ชายหนุ่มขำมีความสุข ตามใจอันซีทุกอย่าง อันซีรีบนำรูปถ่ายไปให้ยิ่วเชียนดู ชายหนุ่มขำมาก
    “นี่มันเหมือนโรคจิตชัดๆ” 
    อันซีแกะคิ้วเส้นตรงออก “ใครจะไปรู้ว่าตอนนี้คุณหล่อขนาดนี้” 
    “เพราะหย่งชิง เปลี่ยนให้ฉันกลายมาเป็นอย่างตอนนี้” 
    “อ๋อ ที่คุณปู่เคยเล่า เธอเคยพาคุณไปงานเลี้ยงกองทุนใช่มั้ย คิดไม่ถึงว่า พวกคุณจะเคยผ่านเรื่องราวมาด้วยกันมากมาย”
    อันซีหันหลังให้ยิ่วเชียนและพึมพำกับตัวเอง “ใจกว้างๆ อันซีเธอเป็นผู้หญิงที่ใจกว้าง” 
    ยิ่วเชียนยิ้มๆ แล้วเดินเข้าไปหา จับตัวหญิงสาวให้หันมาประจันหน้ากับเขา
    “เธอรู้มั้ย ทำไมฉันต้องเป็นแฟนชั่วคราวของหย่งชิง” 
    “เพราะอะไร” 
    “เพราะว่าเขาเกิดวันเดียวกับเธอ วันที่ 1 เมษายน อีกอย่าง ในวันเกิดของเขา เขาถูกคนที่ชอบทรยศ” 
    “ดูท่าทางมีความมั่นใจของเธอ ฉันคิดว่าเธอจะมีความสุขกว่าฉันเป็นร้อยเท่า” 
    “ไม่มีใครไม่มีข้อบกพร่อง มีแต่อำพรางไว้เพื่อให้ตัวเองดูดีเท่านั้น”
    “พูดถึงอำพราง วันนี้ ทำไมคุณถึงอยากเป็นนายคิ้วเส้นตรงล่ะ”
    ยิ่วเชียนยิ้มๆ “เพราะเธอบอกว่า อยากเจอนายคิ้วเส้นตรงนี่”
    อันซีปฏิเสธว่าเธอเปล่า ยิ่วเชียนบอกว่าเธอยังจูบเขาด้วย อันซีว่าไม่มีทาง ยิ่วเชียนก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่เขาอัดเสียงอันซีที่พูดตอนเมาไว้ ขึ้นมาเปิด
    “แล้วก็ ตอนที่อยู่โรงเรียน คุณมัวแต่บอกเรื่องความฝันของเด็กเนิร์ด สุดท้ายคุณจูบฉันตรงไหนล่ะ เฮ่อ คุณนี่มันไม่ได้เรื่องเลย จูบของฉันล่ะ เอาจูบของฉันคืนมานะ”  
    อันซีอึ้ง ยิ่วเชียนกดหยุด แล้วหันไปถอดแว่นของตัวเองออก
    “ดูซิ วันนี้เป็นวันแห่งการตอบสนอง เธอต้องการนายคิ้วเส้นตรง ฉันก็จะให้เธอ เธอต้องการจูบ แน่นอนว่า ฉันจะเล่นจูบกับเธอ”    
    ยิ่วเชียนเดินเข้าหาอันซี ยิ้มเจ้าเล่ห์พลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ทำทีจะจูบ อันซีรีบปัด
    “ได้โปรด ฉันเป็นใคร ฉันเทคแคร์เก่งที่สุดในหมู่บ้านภูล่าน และเป็นนักเลงที่เอาใจเก่งด้วย”
    ยิ่วเชียนยิ้มๆ เดินรุกไล่ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ อันซีถอยหนีและรีบผลักเขาออก
    “พอแล้วๆ คุณไม่ต้องเข้ามาใกล้อีก”
    ยิ่วเชียนเปิดคลิปเสียงต่อ “ไม่ได้ พลาดจูบไปหลายครั้งแล้ว ฉันจะเอาคืนทั้งต้นทั้งดอกเลย”
    อันซีอุดหู “โธ่เอ๊ยคุณเอาบันทึกเสียงแปลกๆ มาจากไหน”
    อันซีถอยหลังหนียิ่วเชียนไปเรื่อยๆ จนสะดุดจะล้มไปที่โชฟา ยิ่วเชียนรีบคว้าตัวหญิงสาวแล้วพลิกให้ตัวเขาล้มลงไปแทน แล้วอันซีก็ล้มลงมาทับเขาพอดี
    “จริงสิ ตอนนั้นเธอเคยบอกฉันว่า ดูซิว่าคุณจะหนีไปไหน”
    ยิ่วเชียนยังพูดไม่จบ อันซีก็ประกบปากจูบชายหนุ่มอย่างดูดดื่มทันที ยิ่วเชียนจูบตอบ ทั้งสองต่างปล่อยใจไปตามอารมณ์ปรารถนาของตัวเอง ยิ่วเชียนจับตัวอันซีพลิก จะจูบให้เต็มที่ แต่กลับทำให้อันซีตกจากโซฟาไป
    ยิ่วเชียนขำ “เธอไม่เป็นไรนะ”
    อันซีโกรธตัวเอง “เฮ่อ ฉันกำลังทำอะไร เมื่อกี้ฉันทำอะไร ฉันบ้าไปแล้วเหรอ” 
    ยิ่วเชียนแอบขำล้อๆ “ฮิ วิทยาศาสตร์ เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นจริงๆ”

    อันซีค้อนๆ ยิ่วเชียนจะเปิดคลิปอีก อันซีพยายามแย่งไว้ อันซีโมโหตีขายิ่วเชียนรัวๆ ยิ่วเชียนหลบ แล้วกดเปิดเพลงคลาสสิกจากโทรศัพท์มือถือ 
    “พอแล้ว มา” ยิ่วเชียนประคองอันซีให้ลุกขึ้นยืน
    “อะไรอีก”
    “เธอเคยบอกว่า เธอยอมทำเพื่อฉัน อยากให้ฉันเห็น เธอเป็นอันซีคนใหม่” 
    “เยี่ยนเจ๋อเป็นคนบอกเหรอ”
    ยิ่วเชียนยิ้ม “เธอพูดเอง” 
    อันซีเหวอ “ฉันเหรอ”
    “ใช่” ยิ่วเชียนเข้าไปประคองอันซีเต้นรำ “เรื่องแบบนี้ บอกฉันก็ได้ ทำไมต้องไปหาเยี่ยนเจ๋อ”
    อันซียิ้มอาย “อย่างนี้ ก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ” 
    ยิ่วเชียนยิ้ม “ฉัน ขอแค่ไม่ตกใจก็พอ”
    “ใครจะทำให้คุณตกใจ” 
    “เธอไง”
    “ฉันอีกแล้ว”
    “เธอไม่รู้เหรอ เธอคือศูนย์กลางหัวใจของฉัน หมุนไปหมุนมา”
    อันซีขำๆ “คุณนี่ช่างรู้จักพูดจริงๆ”
    อันซีหมุน แล้วกลับเข้ามาสู่อ้อมกอดยิ่วเชียนอีกครั้ง ทั้งสองยิ้มกอดกันอย่างมีความสุขมาก อันซีหันไปมองสารคดีปลาการ์ตูนในโทรทัศน์
    “ฮิๆๆ มันกำลังดูเราเต้น”
    วันต่อมาหมิงเย่ ตัดสินใจกลับมาที่หมู่บ้านภูล่านอีกครั้ง ในวันครบรอบวันตายของพ่อ อันซี เธอเห็นอันซีกอดกระดานโต้คลื่นของพ่อที่ชื่อว่าเสี่ยวอันไว้ คิดถึงพ่อ ทำให้เธอได้รู้ความจริงแล้วว่าอันซี เป็นลูกสาวแท้ๆ ของเธอเอง
    หมิงเย่กลับมาบอกให้หย่งชิงตัดใจจากยิ่วเชียน เพราะคิดว่าอันซีคงหาผู้ชายแบบยิ่วเชียนได้ยากกว่าหย่งชิง ทำให้หย่งชิงทั้งแค้นและสงสัยว่าทำไมแม่เธอถึงทำเช่นนี้ 
    หย่งชิงมาต่อว่ายิ่วเชียนที่ห้อง ทำเอายิ่วเชียนงงเพราะไม่รู้ว่าหมิงเย่ไปหาอันซีถึงภูล่าน

จบตอนที่ 23