มองผ่านเลนส์คม - บทดีมีชัยไปกว่าครึ่ง | คมชัดลึก

  คนใกล้ตัวไม่มีใครไม่ชอบละครเรื่องนี้เลย
 เคยเขียนชื่นชมทีมงานไปแล้วครั้งหนึ่ง วันนี้ขอชื่นชมอีกครั้ง โดยเฉพาะกับผู้เขียนบทคือ คุณ ยิ่งยศ ปัญญา

 ละคร “ผู้ใหญ่ลีกับนางมา” เท่าที่ดูมาถึงตอนนี้ ต้องบอกว่ากลมกล่อมกำลังดี นอกจากสนุกเพลิดเพลิน คนดูยังไม่รู้สึกอึดอัดคับข้องใจกับพฤติกรรมของตัวละคร เช่น ทำไมจึงโง่อย่างนี้ หรือหูเบาอย่างนี้ ฯลฯ เป็นต้น

 บทละครอ่อนคุณภาพ ประเภทคนเขียนบทนึกจะเขียนอะไรก็เขียน ไม่มีที่มาที่ไป เช่น อยากโศกก็บังคับตัวละครให้โศก ทั้งๆ ที่สามารถใช้สมองคิดแก้ปัญหา เป็นต้นนั้น ทำให้ละครน่าเบื่อมากถึงมากที่สุด    

 บทละครของคุณยิ่งยศใน “ผู้ใหญ่ลีกับนางมา” ต่างออกไป เพราะแสดงให้เห็นเหตุผลของพฤติกรรมต่างๆ ของตัวละครที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง ไม่มากไป ไม่น้อยไป ไม่โง่ไป ไม่ฉลาดไป ไม่จงใจมากไป- สอดคล้องกับภาพรวมของละครที่ต้องการให้คนดู “รู้สึก” ว่าเป็นเรื่องจริง

 ที่น่าสนใจมากอีกอย่างคือ “แนวคิดเกี่ยวกับชีวิตและสังคม” ซึ่งคุณยิ่งยศส่งผ่านปากของตัวละคร ไม่ว่าจะเป็น ผู้ใหญ่ลี แม่ปุย นางมา หรือ นายดิ๊ก

 การตอบโต้ทางความคิดระหว่างหลากหลายแนวคิดที่แตกต่าง ซึ่งไม่ได้บังคับคนดูว่า คิดอย่างนั้นอย่างนี้ดีกว่าหรือเลวกว่า แต่คนดูสามารถคิดได้เองจากตัวอย่างที่เห็นในละครหรือหนัง มีให้เห็นบ่อยๆ ในละครและหนังต่างประเทศ แต่แทบไม่เคยมีในละครไทย 

 ละครไทยส่วนมากเถียงกันแต่เรื่องความเลวความดี โดยความเลวมักหมายถึงฝ่ายผู้ร้ายที่โลภ โง่ งก เป็นมาเฟียหรือเมียน้อย ทำร้ายและฝ่ายฆ่าคนดี

 ส่วนความดีหมายถึงฝ่ายพระเอกนางเอก ที่อดทนจนได้ครอบครองหญิงหรือชายที่หมายปอง ได้ครอบครองทรัพย์สิน และสามารถฆ่าหรือจับฝ่ายผู้ร้ายเข้าคุก หรือผู้ร้ายกลายเป็นบ้า

 บทละคร “ผู้ใหญ่ลีกับนางมา” ก้าวหน้ากว่าประเด็นเลวดีสีดำขาว เพราะสามารถกระตุกต่อมคิดผู้ชมให้ตั้งคำถามเกี่ยวกับความหมายแท้จริงของชีวิต ตลอดจนคุณค่าควรเคารพของหยาดเหงื่อแรงงาน โดยไม่ต้องยัดเยียดผู้ชมให้เพ้อเจ้อไปกับภาพปลอมๆ ของชาวนาผู้พอเพียงในจินตนาการคนเมือง

 บทละครดีเป็นต้นทางละครดี ขอแสดงความชื่นชมคุณยิ่งยศและทีมงานละคร “ผู้ใหญ่ลีกับนางมา” ไว้ ณ ที่นี้

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"