รักครั้งใหม่ หัวใจอลเวง Someone like you 8 | คมชัดลึก

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08.30 น. / 01.00 น. ทางช่อง NOW26

    ฟางจ่านเฉิงพาเฉินหยู่ซีกลับมาถึงร้านอาหาร ทั้งสองเปียกต้องรีบเปลี่ยนชุด พี่เจียนเจ้าขอร้านช่วยจับนวดเท้าให้เฉินหยู่ซีจนเธอหายเจ็บ แล้วให้พักที่นี่คืนนี้เพราะดึกมาก และฝนก็ยังตกอยู่ เฉินหยู่ซี่พาฟางจ่านเฉิงเดินให้คุ้นในห้อง
    ช่วงดึกฟางจ่านเฉิงออกจากห้องมาก็รู้สึกได้ว่าสวีหย่าถียังอบขนมอยู่ ก็ถาม สวีหย่าถีว่ามีลูกค้าโทรมาสั่ง เขาอาสาช่วย
    “แสดงว่า คุณอบคุ้กกี้ถาดนี้ โดยไม่ได้ตั้งใจ”
    “ความจริง ก็ไม่ใช่ไม่ได้ตั้งใจหรอก”
    “หมายความว่าไงครับ”
    “ตอนนั้น ฉันคิดมาตลอดว่าอยากทำคุ้กกี้ ที่มีความหมายพิเศษ คิดไปคิดมา จู่ๆ ในหัวก็มีความคิดนี้ขึ้นมา ความหมายของคุ้กกี้นี้ คือหัวใจของคนสองคนอยู่ด้วยกันตลอดไป” ฟางจ่านเฉิงคิดถึงเหลียงลั่วหานที่พูดแบบนี้
    สวีหย่าถีกล่าวต่อ “หัวใจสองดวง ไม่แยกจากกัน บนหัวใจสองดวงนี้ ทำไมต้องใส่เกล็ดหิมะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็แค่ชอบที่เกล็ดหิมะมีหกแฉกก็เท่านั้น คิดว่า อาจจะเป็นเพราะ”
    ฟางจ่านเฉิงเอ่ยต่อ “แผนภาพที่มีอยู่ในหกแฉกนั้น เป็นโครงสร้าง ที่แข็งแรงและมั่นคงที่สุด”
    สวีหย่าถีมองฟางจ่านเฉิง “คุณรู้ได้ยังไง”
    “คู่หมั้นของผม ก็เคยพูดแบบนี้เหมือนกัน”
    “แล้วคู่หมั้นของคุณล่ะคะ”
    “เขาจากไปแล้ว”
    “ขอโทษค่ะ”
    “ไม่เป็นไรครับ”
    “พี่เจียนน่ะ เมื่อก่อนชอบให้ฉันช่วยคิดชื่อให้คุ้กกี้นี้ แต่ว่าฉันคิดไปคิดมา ก็ไม่รู้ว่าจะมีคำไหนที่เหมาะสม”
    รุ่งเช้าฟางจ่านเฉิงกับเฉินหยู่ซีก็ลากลับ สวีหย่าถีมองตามไปอย่างเศร้าๆ
    ฟางจ่านเฉิงถึงที่ทำงาน นั่งคุยกับเสิ่นเวยเหลียนอยู่ วาเนสซ่าก็พรวดเข้ามา เสิ่นเวยเหลียนห้ามก็โดนไล่ เสิ่นเวยเหลียนจึงยืนห่างออกมา ฟางจ่านเฉิงถามเธอว่ามีอะไร
    วาเนสซ่าระเบิดใส่ “อย่าทำตัวห่างเหินนักสิ จ่านเฉิง ฉันมา ก็แค่อยากมาคุยด้วยก็เท่านั้น ฉันก็แค่อยากให้คุณเข้าใจ ว่าฉันคนเดิมในอดีต ที่ทำอะไรตามอำเภอใจ ได้หายไปตามกาลเวลาแล้ว ตอนนี้ที่อยู่ตรงหน้าคุณ คือคนที่รู้จัก รักและห่วงใยผู้อื่น และคิดแทนฝ่ายตรงข้าม ฉันคือวาเนสซ่าคนใหม่ ที่ดีกว่าเดิม ดังนั้นคุณ”
    ฟางจ่านเฉิงสวน “งั้นหรือครับ ตอนนี้ผมยุ่งมาก เชิญคุณกลับไปก่อน”
    “จ่านเฉิง ให้โอกาสฉันสักครั้งได้ไหม ฉันเปลี่ยนแปลงเพื่อคุณซะขนาดนี้แล้ว ฉันก็แค่หวังว่าคุณจะยอมรับในตัวฉัน”
    “แล้วยังไงคุณไม่รู้จริงๆ เหรอ ความรู้สึกไม่ใช่รางวัล ที่ขอแค่คุณเพียรพยายาม คนอื่นก็จะต้องตอบแทนคุณ”
    “วาเนสซ่า จ่านเฉิงเขากำลังยุ่งมากจริงๆ ขอให้คุณออกไปก่อนได้ไหมครับ” เสิ่นเวยเหลียนพยายามพูดดีๆ
    วาเนสซ่าสวน “ไม่ต้อง ในเมื่อคุณสนใจจะทำงาน งั้นเราก็มาคุยเรื่องงานกัน แผนกจำหน่ายสินค้าของบริษัทเรา ก็ร่วมงานกันมาไม่น้อยนะคะ ถ้าว่าคุณจะลงแข่งขันอีก ครั้งนี้ คุณคงได้รับชัยชนะอีกตามเคย แต่ว่าจ่านเฉิง ระหว่างพวกเรา ก็ไม่เห็นจะต้องไปคิดเรื่องการแข่งขันอะไรเลยนี่คะ”
    “แข่งขันแล้วยังไง สำหรับผมแล้ว การแข่งขันในตลาด ก็ต้องมีแพ้มีชนะ ตอนที่ยังไม่ถึงจุดสิ้นสุด ก็อย่าเพิ่งคิดว่าตัวเองจะชนะ”
    “ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ของเราสองคน ก็เริ่มใหม่ได้ใช่ไหมล่ะ”
    “ไม่ต้องการ ความสัมพันธ์ของเรา มันไม่มีตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแล้วล่ะ ที่มันไม่เคยเกิดขึ้น ตอนนี้ ก็เหมือนกัน”
    “ได้ ถ้าคุณจะคิดว่าระหว่างเรา เป็นแค่คู่แข่งกัน ฉันจะบอกคุณให้ ว่าสงครามครั้งนี้ มันถูกกำหนดไว้แล้ว ฟางจ่านเฉิง คุณแพ้แน่นอน”
    เสิ่นเวยเหลียนมองตาม “จ่านเฉิง ฉันรู้สึกว่าวาเนสซ่าดูแปลกๆ ไป จ่านเฉิง ใกล้จะได้เวลาแล้ว”
    วาเนสซ่าออกมาเจอหลี่โป๋เยี่ยนที่รออยู่
    “วาเนสซ่า คุณโอเคไหม”
    “เขาจะต้องเสียใจกับ การตัดสินใจวันนี้”
    เสิ่นเวยเหลียนยังได้สืบเรื่องของเหลียงลั่วหานกับเฉินหยู่ซี ลุงหลิวนำภาพและข้อมูลมาให้ แล้วรีบกลับไป
    ฟางจ่านเฉิงถาม “เวยเหลียน รูปถ่ายเป็นยังไง”
    “เป็นรูปของทารกฝาแฝดสองคน เหมือนว่าจะถ่ายที่โรงพยาบาล มีรูปใบนี้แล้ว ก็ยืนยันว่าลั่วหานกับหยู่ซีเป็นพี่น้องฝาแฝดกันได้แล้วน่ะสิ”
    ฟางจ่านเฉิงว่า “ไม่พอ รูปใบนี้ บอกได้แค่ว่า ลั่วหานมีน้องสาวฝาแฝดเท่านั้น แต่ยืนยันไม่ได้ ว่าเขาคือหยู่ซี แล้วก็ยืนยันไม่ได้ ว่าหวางอี้เจินเป็นแม่ของพวกเขา”
    “ก็เขาหน้าตาเหมือนลั่วหานอย่างกับแกะแบบนั้น ก็เกือบจะยืนยันได้แล้ว ว่าเขาต้องเป็นน้องสาวของลั่วหาน”
    “แค่รูปเพียงใบเดียว จะไปยืนยันอะไรได้”
    “งั้นนายจะบอกว่ารูปใบนี้ ไม่มีประโยชน์เลยน่ะสิ เสียดายจัง รูปใบนี้ ถ้าถ่ายขึ้นไปอีกหน่อยล่ะก็ ก็จะถ่ายเห็นชื่อของแม่แล้วเชียว แบบนี้แล้วแม่ของหยู่ซีก็จะแก้ตัวไม่ได้”
    “หมายความว่าไง”
    “เด็กทารกวัยแรกคลอด บนหัวก็จะมีกระดาษวางไว้ เขียนชื่อของแม่ไว้บนกระดาษ แล้วก็น้ำหนักของเด็ก แล้วก็ วันเกิดของพวกเขา วันที่ 19 เดือน 6 ปี 75 รอแปปนะ ฮัลโหล แซนดี้ คุณช่วยส่งข้อมูลบัตรประชาชนของเฉินหยู่ซีให้ผมหน่อย ตอนนี้”
    เสิ่นเวยเหลียนให้แซนดี้ส่งข้อมูลบัตรประชาชนของเฉินหยู่ซีให้ที
    ไม่นานเสิ่นเวยเหลียนกับฟางจ่านเฉิงก็พาตัวหวางอี้เจินมาที่หลุมศพของเหลียงลั่วหาน
    “นี่ พวกคนมีเงินที่แปลกจังนะ แค่มาคุยกันนี่ ต้องมาที่สุสานด้วย”
    “พวกเราอยากจะคุยกับคุณแม่เรื่องของลั่วหานน่ะครับ”
    ฟางจ่านเฉิงว่า “รูปใบนี้ เป็นรูปตอนแรกเกิดของลั่วหาน กับน้องสาวฝาแฝดของเขาครับ คุณพอจะนึกออกไหมครับ”
    หวางอี้เจินอึกอัก “ฉันไม่รู้”
    “งั้นคุณดู บนป้ายหลุมศพของลั่วหาน มีวันเกิดของลั่วหานอยู่ ผมคิดว่าคุณคงจะคุ้นเคยนะ”
    “ขอโทษนะคะคุณฟาง ฉันไม่ใช่แม่ของลั่วหานจริงๆ ฉันมีธุระขอตัวก่อนนะคะ”
    เสิ่นเวยเหลียนว่า “คุณแม่เฉิน งั้นอธิบายให้พวกเราฟังหน่อยครับ ถ้าหยู่ซีกับลั่วหาน ไม่ใช่ฝาแฝดกัน งั้นทำไมพวกเขาถึงเกิดวันเดือนปีเดียวกัน”
    ฟางจ่านเฉิงเห็นหวางอี้เจินนิ่งไปก็กล่าวว่า “ลั่วหาน ตอนนี้ตรงหน้าของคุณ คือแม่ที่ให้กำเนิดคุณ ถึงเขาจะไม่อยากรู้จักคุณ แต่ผมเชื่อว่าเขาต้องมีความจำเป็นอะไรบางอย่าง โปรดให้อภัยเขาด้วย แล้วก็คุณวางใจเถอะ ในอนาคต ผมจะช่วยดูแลพวกเขาอย่างเต็มที่”
    หวางอี้เจินยอมเอ่ยว่า “ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่แม่ของลั่วหานจริงๆ ความจริงหยู่ซีกับหยู่อัน ฉันอุ้มมาจากสถานรับเลี้ยงเด็ก ฉันก็เพิ่งจะมารู้เหมือนกัน ว่าพวกเขาเป็นพี่น้องฝาแฝด โปรดเชื่อฉันเถอะนะคะ ตอนที่ฉันอุ้มหยู่ซีมา มีเขาแค่คนเดียว”

(จบตอน 8)