มือเก่าหัดเหงา (6) | คมชัดลึก

 

       ความเหงามันอยู่กับเราตลอดเวลาเหมือนกับการกะพริบตา เวลาเราฝืนมันน้ำตาจะไหลเหมือนจ้องอะไรนานๆ เมื่อเราหนีมันไม่พ้นเพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราก็ต้องยอมรับและอยู่กับมันให้ได้ ความเหงาบางทีมันก็เป็นเพื่อนเรา(มันจะมาอยู่เป็นเพื่อนในเวลาที่เราอยู่คนเดียว....ถามกรูมั่งมั้ยว่าอยากได้ความเหงาเป็นเพื่อนมะ?) บางทีมันก็เป็นศัตรูที่เราอยากขจัดปัดเป่ามันออกไปให้พ้นจากชีวิต ขณะเดียวกันมันก็เป็นแรงผลักดันให้เราพาตัวเองก้าวเท้าออกไปหาอะไรที่น่าตื่นเต้นและแปลกใหม่ทำอยู่บ่อยๆ...ไม่งั้นเราคงอยู่เฉยๆ ไปเรื่อยๆ อย่างไม่สุขไม่ทุกข์...จะปลงไปไหนคะ? เวลาของการอยู่ในรูปกายของมนุษย์นั้นช่างสั้นนัก “ทำชีวิตให้สนุกและมีความสุขกับวันเวลาที่เหลือจะดีกว่า”...โก้ มิสเตอร์แซกแมน กล่าว (จุดหมายปลายทางของอีสองพี่น้องคู่นี้ไม่มีทางไปสู่สายนิพพานเห็นๆ!)...ว่าแล้วโก้ก็พาฉันออกไปหาความสุขตามประสาพี่น้อง

 

       เข้าพักห้องหรูในโรงแรม 5 ดาว ที่ “ฮิลตัน กะตะ” (ตามสไตล์คุณชายโก้) พอตอนค่ำโก้ก็พาไปกินบุฟเฟ่ต์อาหารทะเลสดอร่อยที่ “โรงแรมกะตะธานี ภูเก็ต บีช รีสอร์ท” หัวละ 1,000 นิดๆ เทียบคุณภาพแล้วคุ้มมาก(อยู่กรุงเทพฯ ต้องโดนหัวละ 2,000 กว่าๆ แหงๆ!)...พวกเราลุกเดินไปตักแล้วตักอีก ถ้าคิดเป็นระยะทางก็คงหลายกิโลอยู่ ทำตัวเป็นวาฬเพชฌฆาตแดรกของเขาจนจะหมดทะเลแล้วค่า!...กุ้งตัวใหญ่ยักษ์สดๆ ใหม่ๆ (เห็นในตลาดสามย่านไซส์นี้ 9-10 ตัวต่อกิโล กิโลละ 800) เวลาโดนไฟเปลี่ยนเป็นสีชมพูทั้งตัว(กุ้งขี้อายหลาว!) ฉันได้แต่มองแล้วกลืนน้ำลาย แพ้กุ้งพอๆ กับแพ้ผู้ชาย!...กินไม่ได้..ได้แต่มอง! เวรกรรมอะไรของกรูคะ? อีกทั้งปลาหมึก ปลากะพงก็สดจนตัวใส ลำพังจ้องจะกินแค่อาหารทะเลปิ้งย่างก็คุ้มยิ่งกว่าคุ้มแล้วค่ะคุณ ขอบอกว่าน้ำจิ้มซีฟู้ดแซบลื้มมมมม! ยังมีอาหารฝรั่งทั้งแซลมอนรมควัน(เห็นที่ไรคิดถึง “ผัวเรา”(ก้อง สหรัถ)ทุกที ของโปรดนาง กินได้เป็นวรรคเป็นเวร ชาติที่แล้วนางคงเป็นหมีกริซลีย์) อาหารฝรั่ง สลัด เนื้ออบ สารพัดจะเลือกกิน...แค่เห็นก็พานจะอิ่มเอาดื้อๆ!...นั่งปั่นต้นฉบับไปยังนึกอยากกินขึ้นมา...คราวหน้าจะไปกินอีก กินเสร็จโก้ก็ต้องไปหาร้านกาแฟเก๋ๆนั่งกินขนมจิบกาแฟ...ใช้ชีวิตแบบคุณชายจริงๆ ค่า ผิดกับตอนทำงานเห็นฟาดแต่ข้าวกะเพราไข่ดาว บางทีก็แย่งอาหารกล่องของทีมงานกิน ชีวิตโก้ มิสเตอร์แซกแมนมี 2 ด้านค่ะคุณ....ด้านหรูหราหมาเห่ากับ “ด้านได้อายอด!” ที่ภูเก็ตมีร้านตึกแถวธรรมดาๆ ไม่กี่ร้านที่คุณโก้ยอมไปกิน....“ร้านลูกชิ้นปลาสามกอง” (08-4848-4706) ลูกชิ้นปลาภูเก็ตเจ้าประจำลูกเท่ากำปั้นเด็กจิ้มกับน้ำจิ้มซีฟู้ด...ง่ำ! เต็มปากเต็มคำ หิ้วกลับมาฝากเพื่อนๆ ที่กรุงเทพฯ ทีละ 10 กว่าโล โลละ 230 บาท แถมกระเทียมเจียวกับน้ำจิ้มมาให้พร้อม

 

       ถ้ามาเองโดยไม่มีคุณโก้ฉันจะได้กินร้านอร่อยแบบตามใจตัวเองไม่เน้นความสะดวกสบายหรืออะไรใดๆ ทั้งสิ้น ขอแค่ “อร่อย” ไม่ย้อนรอยรีวิวของใคร เพราะลิ้นใครลิ้นมัน(เหมือนเลือกผู้ชายน่ะคุณ) ชิมแบบลองผิดลองถูก ไม่ถูกปากไม่ว่ากันไม่ชอบประจานหรือตัดโอกาสทำมาหากินของใคร มัน “บาป” ค่ะคุณ เดี๋ยวชาติหน้าจะเกิดเป็นจระเข้มีลิ้นแต่ไม่รับรสแล้วจะเสียใจ ใครไม่กลัวก็ช่าง ฉันว่าเราทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลตอบแทนแบบนั้น “ทุกสิ่งเป็นไปตามกรรม” ชีวิตคนเราถ้าเจออะไรขัดใจก็อย่าไป “กำ” มันจนแน่นให้ “แบ” ไว้บ้าง...เขาจึงเรียก “ปล่อยวาง”....สาธุ (ออกแนวสามเณรปลูกปัญญาค่ะคุณพระคุณเจ้า)

 

       ร้านในภูเก็ตที่ถูกปากฉันที่ภูเก็ตก็มี...“โกสม” (08-4294-8003) อาหารส่วนใหญ่ออกแนวจีนๆ แต่จานเผ็ดรสจัดก็ได้อารมณ์จัดจ้านตรงไปตรงมาแบบคนใต้ จานโปรดของฉันคือ “ขาหมูตุ๋น” ตุ๋นได้ที่กำลังกินเหนียวหนึบหนับรสชาติออกเค็มๆ ไม่หวาน ส่วนที่อร่อยที่สุดก็ตรง “คากิ” ใครจะว่าอ้วนยังไงก็ช่างแล้วแต่มุมมองค่าคุณ เราคิดในทางบวก(บวกไปกับน้ำหนัก)ว่า “คากิ” มีคอลลาเจนสูงช่วยให้หน้าเต่งตึงโดยไม่ต้องพึ่งฟิลเลอร์(กินขนาดนี้อวบตั้งแต่ตูดไปยันหน้ามะ?) ขาหมูขาใหญ่ๆ ใส่มาเต็มชามนึกถึงตอนเตี่ยยังอยู่ เตี่ยชอบกินคล้ายๆ แบบนี้ แต่ต้มใส่ถั่วลิสงติดเปลือกอ่อนเม็ดโตๆ คราวหน้าจะซื้อกลับมาตั้งโต๊ะจุดธูปไหว้เตี่ยซะเลย ถึงไม่ถึงคนตายไม่รู้ รู้เอาที่คนอยู่สบายใจงี้! ชามเท่าอ่างปลาราคา 300 กินกัน 4 คนไม่หมด....สั่ง “ปลาดุกทอดผัดเผ็ด” (กรอบไปถึงก้าง) เคี้ยวกรุบกรับกินกับข้าวสวยเรียงเม็ดร้อนๆ นะ(อึ๋ย...อยากกินอีกอ่ะ) แกงส้มปลาเก๋าสดๆ ชิ้นหนาๆ โตๆ ใส่ยอดมะพร้าวขาวอวบ ซดคำแรกหอมพริกแกงเหลืองแซบลืม! ออส่วนนุ่มลิ้นใส่หอยนางรมตัวอวบอ้วนเต็มปากเต็มคำสุกกำลังดีกินกับน้ำจิ้มศรีราชาเปรี้ยวเผ็ดตัดเลี่ยนนะ...เอ่อ...ไปตอนนี้เลยมั้ย? "ปลาราดพริก ก็เริ่ดนะคะคุณ เนื้อปลาอินทรีย์สดๆ ชิ้นใหญ่เท่าฝ่ามือทอดแล้วราดพริก 3 รสหวาน เปรี้ยว เค็มข้นๆ ขลุกขลิก ตักเข้าปากเนื้อปลาล้วนๆ เต็มปากเต็มคำค่าคุณตำรวจ ของทะเลที่นี่สดและคัดไซส์คุณภาพระดับภัตตาคารราคาไม่แพง จานใหญ่ทุกจานโกสมจะคอยห้ามไม่ให้สั่งเยอะกลัวกินไม่หมด แต่ฉันไม่ฟังนาง สั่งมาเต็มโต๊ะไม่หมดห่อกลับไปอุ่นกินต่อที่บ้านได้อีกมื้อ ไม่กินทิ้งกินขว้างค่ะคุณ ชอบตรงที่นางจะคอยถามว่า “อร่อยถูกใจมั้ย?....ไม่ดีตรงไหนบอกได้นะ” ดี!....อย่างนี้ชอบ....ชอบคนที่เคารพความชอบของลูกค้า(ตามใจลูกค้า)ไม่มีอีโก้(อัตตา)สูง...รักนางเลย!...ร้านนี้จึงกลายเป็นอีกร้านในดวงใจเจ้อ่ะ

 

       ร้านข้าวต้มกุ๊กอ๊อด (08-1396-0078)...ร้านนี้เด็ดและแซบสะปากถูกใจคนกินอาการรสจัดแบบฉัน แต่ทำไมทัวร์จีนมากันเต็มร้านเลยนิ มาสั่งข้าวผัด ข้าวไข่เจียวหรืออาหารจานเดียว แล้วคิดดู! ฉันนั่งหน้าสดกลมกลืนเนียนไปกับทัวร์จีนที่นั่งกระจายอยู่ทั่วร้าน ที่นี่ลูกค้าเยอะจัดรอนานนิดนึงแล้วก็ได้กินของอร่อยๆ (อะไรที่ต้องรอนี่มันดูเหมือนมีค่านะคะคุณ)...ขอแนะนำ...“หอยหลอดผัดกระเทียมพริกสดใบโหระพา” หอยสดๆ หวานๆ ตัวอ้วนตันเต็มหลอด(เปลือก) ล้ำมากค่าคุณ! “ผัดเผ็ดปลาดุกพริกแกง” หยอดกะทิขลุกขลิกถึงเครื่องแกงหอมๆ “แกงส้มปลาใส่ยอดมะพร้าว” (ไปไหนก็ต้องสั่งกิน...ติดแกงเหลืองกลับมาต้องไปอดที่ถ้ำกระบอก) จี๊ดจ๊าดสะลิ้นมาก! “พล่ากุ้ง” ก็หน้าตาดี๊ดีนะ กุ้งสดสีสวยใส่เครื่องยำหั่นฝอยเคี้ยวหรอยปาก ท่าทางมีดจะคมมาก(คมกว่าปากฉันหลาว) ตะไคร้ซอยฝอยได้ใจ เวลาคลุกเคล้ากับน้ำยำแซบกำลังดีเลยค่าพี่บ่าว...พูดถึงแล้วน้ำลายสอ!

 

       หน้ากระดาษไม่พอ เดี๋ยวค่อยมาต่อตอนจบฉบับหน้านะคะคุณผู้อ่านที่รัก...