ทีวีสีรุ้ง:เรื่องผีผีคนคน | คมชัดลึก

 

          เอาจริงๆ ช่วงนี้ดูทีวีไม่ค่อยมีละครหรือรายการอะไรให้ตื่นเต้นสักเท่าไหร่ค่ะ อาจเพราะมันก็เป็นอะไรคล้ายๆ เดิม หมายถึง ถ้าเป็นรายการสายประกวด มันก็อารมณ์เดิม เพิ่มเติมคือรายละเอียดบางอย่าง ตามวาระตามสมัย ถ้าสายเกมก็ตามหาผู้หญิงที่ใช่ ผู้ชายที่ชอบ ง่ายๆ คือ แต่ละรายการก็ชวนกันมาตามหาฝัน ขึ้นอยู่กับแต่ละคนจะฝันถึงอาชีพ การงาน หาคู่ หรืออะไร?? ซึ่งมีทั้งคนที่ถึงฝั่งฝันบ้าง กำลังเดินทางหรือเริ่มจอดพักเพื่อหาหนทางใหม่ที่พอจะเป็นไปได้มากกว่าบ้าง

 

          ถ้าเป็นสายข่าว ก็ต้องยอมรับว่า การหยุดพักบทบาทของคุณสรยุทธจากช่วงที่ผ่านมา สิ่งที่น่าสนใจหลายครั้งกลับไม่ใช่เนื้อข่าว แต่เป็นเหมือนเราเฝ้ารอข่าวว่า ใครจะมานั่งตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นคงกลายเป็นวาระข่าวกันอยู่สักพักเลยทีเดียว มันเลยทำให้มีการปรับกลยุทธ์ของหลายๆ ช่องอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะที่น่าจับตามองอย่าง ไทยรัฐทีวี ที่มีคุณ จอมขวัญ ไปอยู่ในช่วงหัวค่ำ ฝั่งอมรินทร์ทีวีที่มี พุทธ อภิวรรณ ซึ่งดูจะมีคนสนใจกับลีลาของเขาอยู่จำนวนหนึ่งเลยทีเดียว เชื่อว่าในจังหวะนี้ ก็คงมีฝ่ายเครียด และคงมีฝ่ายที่เริ่มยิ้มออกมาได้บ้าง เป็นปกติของการแข่งขัน แต่แล้วมันก็น่าตกใจที่สัปดาห์ที่ผ่านมา อมรินทร์ทีวีกลับไม่มีคุณพุทธ ซึ่งก็คงรอกันต่อไปว่า เขาจะไปโผล่ตรงไหน แล้วตอบคนที่สนใจว่าอย่างไร เหตุใดจึงมิอยู่ช่องเดิม

 

          ถ้าสายละคร ก็มีละครใหม่ของ แอน ทอง ที่ชื่อนี้ไม่เคยทำให้ผู้ชมผิดหวัง จับ เจมส์ มาร์ มาคู่กับ คิม สำหรับเพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษเปิดเรื่องเข้าใจง่ายกว่าอ่านเรื่องย่อเยอะค่ะ คุณหมอที่มีหนี้เพราะแม่ไปกู้เงินบ้านนางเอกมาหลายสิบล้าน ทั้งที่ตัวเองมีความเป็นอยู่น่าเอ็นดูทีเดียว ปลีกตัวไปทำงานบางอย่างบนเกาะ เลยปะเหมาะได้เจอกับผู้หญิง 2 คน ที่จะต้องมีอันมาข้องเกี่ยวอย่างนางเอก และนางที่ไม่เอกอย่าง น้ำชา เรื่องราวจะเป็นไง คงต้องติดตามค่ะ อ้อ คืนนี้สินะ..วันพุธ?

 

          ส่วนละครอีกเรื่องที่ไม่พูดถึงคงไม่ได้ เพราะมันแรงเหลือเกินกับ เพื่อนรักเพื่อนร้าย เชื่อมั้ยคะ อารมณ์เหมือนอ้อมดูละครผีตอนเด็กไม่มีผิดค่ะ แต่มันไม่ใช่ว่ากลัวผีหน้าเละหายตัวโผล่หัวมาหลอกนะคะ แต่ที่กลัวน่ะ คือใจคนค่ะ น่ากลัวจริงๆ อ้อมเริ่มดูไม่ค่อยไหวตั้งแต่ เชอรี่ (สายป่าน) เอางานเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวแล้วค่ะ ตั้งแต่ที่เอาเครื่องเพชรไปซ่อน เพราะมันทำให้คนอื่นอีกหลายคนต้องเดือดร้อน โดยที่ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับเธอเลย และถึงแม้จะมีคนเดือดร้อนแค่คนเดียวคือ การ์ตูน (กิ๊บซี่) สำหรับอ้อม ก็ไม่ใช่อยู่ดี กับการเอางานมาปนเรื่องส่วนตัว แล้วเพิ่มความรับไม่ได้คือ คนที่จับความไม่ถูกของเธอได้ดันเออออ ให้ความร่วมมือช่วยปกปิด เพียงเพราะว่าตัวเองก็ไม่ชอบคนในกลุ่มของกิ๊บซี่เหมือนกัน แล้วดีกรีความร้ายขึ้นของใจเชอรี่ ที่อ้อมว่าหนักคือ การเอาชีวิตคนอื่นมาเล่นกับอารมณ์ ซึ่งถึงแม้จะอ้างว่าไม่เจตนา มันก็ไม่ใช่อยู่ดี ทุกชีวิตล้วนมีค่า ไม่ว่าจะคนหรือจะสัตว์ ก็ตอนที่เชอรี่เอาน้องหมาสตรอเบอร์รี่มาปล่อยนั้นแหละค่ะ ที่อ้อมตัดสินใจไปก่อนนะเราขาดกันชั่วครู่ระหว่างอ้อมกับทีวี ตอนนั้นเหมือนตอนเด็กที่ตัดสินใจเปลี่ยนช่องหนีผีเลยค่ะ

 

          แต่นั่นแหละค่ะ มันทำให้เห็นชัดๆ เลยว่า ผีที่กลัวนักกลัวหนามาตั้งแต่เด็ก ยันป่านนี้ก็ยังไม่เคยได้เจอ แต่คนที่เราเห็นเดินผ่านกันทุกวี่วัน มีทั้งเงาหัวและตัวไม่เละ จริงๆ แล้วทำอะไรที่น่ากลัวได้มากกว่าผีตั้งเยอะ

 

          ก็เพราะ คนเรามันมีความโลภ โกรธ หลง มันอยากได้อยากมี ที่หนักข้อขึ้นเรื่อยๆ สามารถทำร้ายและทำลายคนอื่นได้ เพียงเพราะแค่ตัวเองเหนือกว่า อาจจะเป็นด้านแรงกำลัง หรือกระทั่งอำนาจ หรือบางครั้งที่ทำร้ายคนอื่น เพียงเพราะชั้นไม่อยากกลายเป็นผู้สูญเสีย ไม่ว่าจะหน้าตา ศักดิ์ศรี เงินทอง คนรัก ทุกอย่างมันเป็นของกู กูจะเสียมันไปไม่ได้ มันก็สามารถทำร้ายกันได้ง่ายๆ ซะแล้วค่ะ โดยเฉพาะสมัยนี้ ยุคที่มันเสรี ที่ใครก็ดูจะสามารถทำร้ายใครๆได้แทบทั้งนั้น สั่งเก็บ สั่งฆ่า เดินไปด่า สาดน้ำกรด ชับรถชน ยกพวกรุม สารพัดสารพัน เรื่องระดับนินทาที่หนักหนาของสมัยก่อน ก็ถือว่าเบาไปเลย ถ้าเทียบกับยุคนี้ ที่ถ้าใครสักคนจะพูดถึงใครผ่านคำคมบนโลกโซเชียล หรือคำตรงๆ แบบผิดถูกไม่รู้ ขอหนูเริ่มก่อน แล้วก็ให้ชาวเน็ตมาร่วมลงทัณฑ์อีกคนกันไป เรื่องจะจบแบบไหนก็ไม่รู้ สุดท้ายชาวเน็ตไม่เกี่ยว แต่แค่แวะมาเอี่ยวพร้อมอารมณ์ หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องของคนสองคน ที่ยังมีปัญหากันอยู่ดี เหล่านี้มันเป็นเรื่องของการมาไว แต่ไปไม่ไวของนิสัยไม่ดี (ที่มันพร้อมจะสะสม) ของแต่ละคน เหมือนเป็นโบนัสอะค่ะ

 

          สะสมมากได้มาก ก็ทีฝึกวินัยหรืออะไรดีๆ เขายังให้ทำติดต่อกัน 21 วันแล้วเราจะเริ่มมีสิ่งนั้นแทรกอยู่ในชีวิตเช่น การออกกำลัง ไปยิม วิ่ง ว่ายน้ำ กลับกัน ถ้าหมั่นทำอะไรไม่ดีกับใจสัก 21 วัน คุณคิดว่ามันจะไม่ติดไม่ชินกับมันบ้างเหรอคะ โดยเฉพาะไอ้นิสัยแย่ๆ เนี่ย ทำก็ง่าย สบาย ไม่ต้องฝืนซะด้วย แต่ระยะยาว อ้อมว่าความซวยมันไม่ได้ไปไหนสิคะ มันจะตกอยู่ที่ตัวเราเองทั้งนั้น ถึงบอกไงคะว่า ทุกวันนี้ คนเนี่ยน่ากลัวกว่าผี ก็อัตตาที่คนมันมีตัวมีตนแถมจับต้องได้ ทำร้ายได้ ผีเนี่ยถ้าเจอก็หาหมอผีมาไล่ แต่คนจะไปเอาหมออะไรมาไล่ได้ล่ะคะ

 

          แล้วผีทุกวันนี้นี่เจอง่ายด้วยค่ะเจอได้ทุกที่นะ ผีนักการเมือง ผีตำรวจ ผีทหาร ผีครู ผีอาจารย์ ผีที่บ้าน ผีที่เรือน ผีดีเจยังมี 5555

 

          ถ้าลองมองกระจกตอนนี้ คุณว่าที่เห็นน่ะ น่ากลัวกว่าผีมั้ยล่ะท่านผู้ชม