ทีวีสีรุ้ง:'คนหลอกผี' | คมชัดลึก

 

          อ้อมว่าสัก2-3 อาทิตย์ที่แล้ว คอละครช่วงวันจันทร์ อังคาร คงกดรีโมทกันมึนเชียะ เพราะตามดูพฤติกรรมของผีไม่มีสติอย่างริ้ว ฝั่งช่อง 3 สลับกับคอยลุ้นให้คุณกำไลถูกจับได้ ซ้ำยังต้องคอยเอาใจช่วยแม่วาดของช่องone อีก เรียกว่าเป็นงานที่หนักหน่วงของชาวเรากันเลย ดีที่อวสานคนละวัน ไม่งั้นลำบากแน่นอน...

 

          ละครล็อตนี้ อ้อมว่ามันคล้ายกัน ที่เป็นเรื่องของการไม่รู้จักยอมรับและมองตามความจริงอย่างที่มันเป็น นำไปสู่ความแค้นและการจ้องจะเอาคืน ต่างกันที่เรื่องหนึ่งแค้นของผี อีกเรื่องของคน ถ้าใครได้ดู เรือนร้อยรัก อย่างที่รู้ ถ้ายัยปิ่น(เฟื้อง) ไม่แค้นฝังหุ่นสักคน คงไม่ขโมยเด็กมาเลี้ยงจนโตคือ หนูกิ๊บซี่(กำไล)แล้วก็สุมข้อมูลแย่ๆ ให้เด็กมีความเกลียดชังซ้ำยังเสี้ยมให้ไปแก้แค้นเพื่อตัวเองอีก โดยแทนที่จะเอาวิชาที่เรียนมาไปรักษาคน กลับเอาไปทำร้ายซะนี่ จำได้ว่าตอนท้ายๆ ที่กิ๊บซี่จะตาย น้องถึงขั้นตั้งคำถาม หรือเป็นประโยคตัดพ้อก็มิทราบ ทำนองที่ว่า “ทั้งที่เป็นความแค้นของแม่อีเดือน แต่สุดท้ายก็นางคนเดียวที่ต้องผิดต้องชั่ว" ประมาณเรื่องของพวกมรึงทำไมกรูต้องซวย....ซึ่งก็พอจะถูก เรื่องมันไม่ได้เกี่ยวกะนางส้ักเท่าไร นางเป็นเพียงเครื่องมือในช่วงต้น แต่ก็นะ คนเราถ้ามันได้เอาเท้าหย่อนไปในหลุมเน่าๆ แล้วเนี่ย มันก็ไม่ได้จะเอาตัวกลับขึ้นมาได้ง่ายๆ แล้วถ้ายังทะเล่อทะล่าเดินจมลงไป ด้วยความไม่รู้หรือรู้ผิด มันมีแต่จะจมลงไปเรื่อย จริงๆ ถ้าน้องหักห้ามใจ แล้วหยุด เรื่องคงไม่พังเช่นนี้ นี่เลยล้มกันทั้งกระดาน พังทั้งแถบ บ้านแทบแหลกสลาย จากจะแก้แค้นเพื่อแม่ ตอนหลังนี่เพื่อตัวเองล้วนๆ ค่ะ

 

          ส่วน ผีแม่ริ้ว นี่ก็นะ.. เอาจริงๆ เอือมนางมาก ขาดสติตั้งแต่เป็นคนยันเป็นผี ไม่เคยฟังอีร้าค่าอีรมอะไรเล้ย... ถ้านางดื้อดึงน้อยกว่านี้สักนิด หัดฟังพี่ปรุงบ้าง นางอาจไม่ต้องเจออะไรร้ายๆ ต้องมาตายแบบไม่มีมือเยี่ยงนี้ แต่ไม่ใช่ว่าอ้อมไม่เห็นข้อดีนางนะ อ้อมก็รู้ว่า นางรักเดียวใจเดียว (ซึ่งหาได้ยากในยุคนี้) รักมั่นในชายดิเรก แต่ขณะเดียวกันนางก็ยึดมั่นถือมั่นกับความรักจนไม่มีสติ ที่จะมองอะไรได้อย่างถ่องแท้ หน้ำซ้ำยังซวยต้องตกเป็นเครื่องมือของคนคิดร้ายอย่างล้อมเพชร ที่ดันมีเหมยกุยผู้มีอาคมที่โคตรจะโหดเป็นผู้ช่วยอีก เรียกว่า ริ้วซวยซ้ำซ้อน

 

          อ้อมคิดว่าการที่นางเป็นผีจ้องอาฆาต ก็คงเพราะความไม่รู้ของนาง กอปรกับนาทีสุดท้ายที่นางตาย นางรับรู้ได้ตามที่ประสบคือ ท่านหญิงรัมภาตัดมือนาง แล้วปล่อยนางจมน้ำ ก็น่าอยู่หรอกค่ะ ที่นางจะแค้นท่านหญิงจนหมดลม

 

          นี่ไง ครูบาอาจารย์ท่านถึงสอนนักสอนหนาว่า จิตสุดท้ายก่อนที่มันจะดับ อย่าไปผูกกับอารมณ์อะไร ไม่ว่าจะรัก จะชัง ปล่อยให้มันว่างจากกิเลสไว้ เดี๋ยวมันก็จะไปในที่ของมันเอง แต่ก็นั่นแหละค่ะ มันไม่ได้ทำกันง่ายๆ มันต้องฝึก แล้วก็อย่างที่เราเห็น ริ้วไม่มีเวลาอะไรจะฝึก เพราะริ้วพะวงแต่ชายดิเรกเท่านั้น ทีนี้พอเป็นผี เลยเป็นผีไม่มีสติหนักเลย พระปราบหรือพี่ปรุงก็พยายามเหลือเกินที่จะห้ามปราม คอยเตือน นางกลับอัพเวอร์ชั่นดื้อและเสียสติเท่าทวีคูณ หนำซ้ำมาถูกยัยวิหลอกใช้ (ไม่อยากบอกว่า โง่)ในเวลาปัจจุบัน แม่วินี่ก็แสบไม่ใช่น้อย อย่างที่เรารู้กัน จริงๆแม่นี่ก็รู้มาตลอดว่า หญิงรัมภาไม่ได้เจตนาฆ่าริ้วทองจ้า... แต่เป็นล้อมเพชรผู้เป็นทวดของนาง ร่วมกันกับเหมยกุย นางหนมคู่ใจ เสกอาคมสะกดให้หญิงรัมภาลงมือกระทำ แล้วสุดท้าย กระทั่งหญิงรัมภาก็ตายในคืนนั้นด้วยซ้ำ..

 

          นี่.. ตัวร้ายจริงๆ ก็คือ แม่วิ เหมือนอย่างที่ผีริ้วพูดตอนรู้ความจริงนั่นแหละค่ะว่า

 

          “มึงรู้ว่าทวดมึงเป็นคนฆ่ากู ทำไมมึงไม่พูด!”

 

          “ฉันกลัวเธอคิดว่าฉันเป็นท่านทวด แล้วเธอก็จะฆ่าฉัน”

 

          “มึงก็เลยหลอกใช้กู ความชั่วของมึงคือ หลอกกู มึงทำให้กูคิดแค้นพยาบาทกับท่านหญิงรัมภา มึงคือคนที่สมควรตายที่สุด”

 

          เฮ้อ ถึงตอนนี้ริ้วก็ยังไม่มองกลับมาที่ตัวเองเท่าไร แต่อย่างน้อยอ้อมก็ยินดีกับริ้วนะ ที่ได้รู้ความจริง แล้วจะได้เลิกจองเวรเกล้ามาศซะที

 

          ไงคะ อย่าคิดนะคะว่ามีแต่ผีที่หลอกคน ละครเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ยังไงซะคนเวลาร้ายหนะ ร้ายกว่าผี #ใครว่าคนหลอกผีไม่ได้ #ไม่แปลกใจเวลาที่คนหลอกคนมันถึงน่ากลัวนัก

 

          ปล.แต่ถ้าเป็นผีคุณไรวินทร์....ตรูก็ยอมหละวะ