บันเทิง

พรมแดนของโลกมายา - นิวออร์ลีนส์เมืองดนตรี

พรมแดนของโลกมายา - นิวออร์ลีนส์เมืองดนตรี

31 ก.ค. 2552

อัลบั้มดีวีดี Make It Funky สารคดีดนตรีที่บรรจุสาระมากกว่าคอนเสิร์ตทั่วไป คอนเสิร์ตนี้จัดแสดงขึ้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2004 ณ เมืองนิวออร์ลีนส์

  รากเหง้าแห่งดนตรีนิวออร์ลีนส์ กำเนิดจากการต่อสู้เพื่อความเสมอภาคทางสังคม ระหว่างคนต่างสีผิวในสหรัฐอเมริกา ดนตรีที่หลอมรวมยกระดับ มีอิทธิพลต่อโลก เมืองที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและดนตรีซึ่งส่งผ่านจากรุ่นสู่รุ่น เป็นมรดกมาถึงปัจจุบัน อาร์ต เนวิลล์ ศิลปินดนตรีแห่งเมืองนี้พาเราเข้าสู่ดนตรีนิวออร์ลีนส์

 บอนนี เรท นักกีตาร์หญิงจากแอลเอ กล่าวว่า เธอรู้จักดนตรีนิวออร์ลีนส์จาก แฟตส์ โดมิโน และเธอเคยรู้สึกทึ่งใน จังหวะรอง (second tempo) อาร์ต เนวิลล์ ค่อยมาขยายความว่า จังหวะรองเป็นอย่างไร เกี่ยวกับวงดุริยางค์ขบวนแห่อย่างไร ตัดไปที่คอนเสิร์ตเล่นเพลง Skokiaan ของหลุยส์ อาร์มสตรอง

 ดนตรีนิวออร์ลีนส์มาจากหลากหลายวัฒนธรรมนับเวลาย้อนได้ถึง 100 ปี มาจากทาสและผู้อพยพแอฟริกาแคริบเบียน จุดศูนย์รวมอยู่ที่จัตุรัสคองโก จากนั้นก็อธิบายจังหวะรองของดุริยางค์พื้นบ้านในพิธีแห่ศพชัดเจนขึ้นเมื่อเอ่ยถึงสโมสรสันทนาการ ว่าองค์กรนี้มีบทบาทอย่างไร สิ้นสุดลงอย่างไร ความหมายของถนนเทรเม่

 จอห์น แคลรีย์ ศิลปินนักเปียโนอธิบายถึงเมืองนิวออร์ลีนส์ กับแคริบเบียนว่ามีความเกี่ยวพันกันอย่างไร ได้เห็นจัตุรัสคองโก อนุสาวรีย์หลุยส์ อาร์มสตรอง งานพิธีมาร์ดิกราส์มีผลกระทบต่อวิถีชีวิตนิวออร์ลีนส์อย่างไร ในคอนเสิร์ตเล่นเพลง Sew, Sew, Sew น่ารักมาก

 บทบาทของเปียโนและคนเล่นเปียโน ลักษณะพิเศษของเปียโนนิวออร์ลีนส์ มันสามารถเป็นเครื่องเคาะ (percussion) ได้อีกด้วย นักเปียโนคนสำคัญ อาทิ เจมส์ บุ๊คเกอร์ โปรเฟสเซอร์ลองแฮร์ ตัดมาที่เวทีเล่นเพลงบรรเลงที่ประพันธ์โดยโปรเฟสเซอร์ลองแฮร์ โดยเล่นเปียโน 2 ตัวชนกัน

 ภาพพรรณนาเรื่องราวในอดีตที่เล่าโดย เออร์มา โธมัส กับอัลเลน ทุสเซนต์ ลึกซึ้งมีชีวิตชีวา
 ตำนานของโรงแรมดริวดรอป ที่หาญกล้าขัดขืนลัทธิเหยียดสีผิว เรื่องเล่าของ จิม รัสเซล ดีเจคนขาวที่มีวิสัยทัศน์ยาวไกล มองเห็นและเข้าใจว่าดนตรีอยู่เหนือความขัดแย้งปัญหาของสีผิว ตำนานของห้องอัดเสียง เจ แอนด์ เอ็ม สตูดิโอ เรื่องราวของเอิร์ล พาล์มเมอร์ มือกลองผู้มีงานบันทึกเสียงมากที่สุดในโลก ในฐานะตำนานที่มีชีวิต เอิร์ลร่วมกับบอนนี เรท ในเพลง What is Success เธอกล่าวยกย่อง อัลเลน ทุสเซนต์ ว่า เขาเป็นผู้สอนให้เธอรู้จักว่า ความสำเร็จคืออะไร เนื้อความช่วงท้ายๆ มีว่า ช่วยบอกหน่อย ความสำเร็จคืออะไร (ถามย้ำ) ใช่ตามใจฝัน หรือฝันไปกับคนหมู่มาก หรือต้องเชื่อมั่นกับสิ่งที่ทำครั้งแล้วครั้งเล่า มีชีวิตกับความหวังว่าสักวันเราจะเป็นผู้ชนะ...

 แอรอน เนวิลล์ ตัดพ้อถึงความอับโชคของเขาในอาชีพคนดนตรี กับธุรกิจในวงการเพลงอีกทั้งเรื่องราวของวง เดอะ มีเตอร์ แถมด้วยมือกีตาร์เด่นดีของเมือง โชว์ฝีมือในคอนเสิร์ตด้วย คีธ ริชาร์ด แห่งโรลลิง สโตนส์ร้องและเล่น I'm Ready ของ แฟตส์ โดมิโน

 ตัดมาที่ บอนนี เรท เธอกล่าวทิ้งท้ายว่า รากเหง้าของดนตรีร็อกอยู่ใต้เท้าของฉันนี่เอง เป็นประวัติศาสตร์ที่เต้นไปกับผู้คน ตราบเท่าที่เรายังมีดนตรี ถ้าดนตรียังทำให้พวกเขาเป็นเช่นนี้ เราก็ได้แต่ขอคารวะพวกเขา

"วีระศักดิ์ สุนทรศรี"