ทีวีสีรุ้ง:ก็แค่...ความจริง | คมชัดลึก

 

          สวัสดีค่ะ อ้อมว่าช่วงสัปดาห์ที่แล้ว เก้ง กวาง บ่าง ชะนีจำนวนไม่น้อย คงเสียดายกับการจากไปของทั้ง คุณปลัด ชานนท์ หรือกระทั่งคู่รักหญิงหญิงอย่าง เอ้กับรุ้ง  ถ้าเราไม่นับความน่าสนใจด้านหน้าตาของ น้องเจมส์จิ หรือดีเจพุฒ สำหรับอ้อม ทั้ง ปดิวรัดา และเพื่อเธอ ก็เป็นละครเกี่ยวกับความทุ่มเทที่มีต่อหน้าที่การงานและความถูกต้อง แต่สำหรับเพื่อเธอ จะออกแนวเพื่อคนที่ผมรักอย่างเห็นได้ชัดกว่า ขณะที่ปดิวรัดาเพื่อประชาชนคนพื้นที่ เพราะคุณปลัดนั้นเป็นข้า (ราชการ) ของแผ่นดิน ในส่วนของความรัก คุณปลัดนั้นก็ไม่ต่างจากประชาชนคนทั่วไป มีทั้งในบางที และมีแง่งอนในหลายๆ ครั้ง

 

          ก็น่าเห็นใจนางนะคะ รู้ความจริงอยู่เต็มอกว่าคนที่อยู่ข้างๆ จริงๆ แล้วเธอไม่ใช่คนที่มั่นหมาย มันเท่ากับโดนหลอกเต็มๆ แล้วนางก็คงจะรอวันเฉลย ซึ่งถามว่าระหว่างที่รอให้นางเอกเผยความจริง ก็เห็นๆ กันอยู่ว่า คุณปลัด นางรักนางเอกเข้าเต็มเปา อ้อมก็เลยนั่งถามตัวเองว่า แล้วถ้าชั้นต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบคุณปลัด ชั้นจะทำยังไง ระหว่าง

 

          1.รอบอกอย่างอารมณ์ดีในวันที่นางเอกยอมรับว่า เอาเถอะ ไม่เป็นไร ชั้นรู้มาตั้งแต่แรกหรือ

 

          2.พอรู้ตัวว่ารักไปแล้ว ก็บอกนางเอกไปเลยว่า นี่ชั้นรู้แล้วนะ แต่จะช่วยโกหกต่อไปก็ได้ เพราะชั้นรักเธอ ชั้นไม่สนใจหรอกว่า เธอจะเป็นใคร .... เหรอ?

เพราะคนเรา ถ้าลองมันได้ปลงใจชอบไปแล้ว มันจะมีอะไรมาทำให้เราเปลี่ยนใจได้ อ้อมว่า อาจมีคนตอบว่า ไม่ซื่อสัตย์ โกหก ปิดบัง ซึ่งก็ถูก แต่ในกรณีที่คุณปลัดรู้มาตลอด ถึงแม้ในความจริงจะดูเหมือนว่าถูกหลอก แต่ถ้ามองกัน นางเอกต่างหากที่โดนหลอกซ้อนกลับไป โอยยย... นี่แค่เขียนยังปวดหัว มันช่างกลับไปกลับมา จนไม่แน่ใจว่า ใครหลอกใครกลับเหมือนกัน

 

          นี่เลย ...ตอนนี้ อ้อมเลยนึกไปถึง คลับฟรายเดย์ ที่เพิ่งจบไปเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา ที่น้อง ธัญญ่า แสดงคู่กับว่าที่คุณแม่อย่างน้อง กระแต ค่ะ เป็นเรื่องของหญิงสองนาง เกิดชอบพอกันผ่านทางเกมออนไลน์ ที่มันน่าสนใจ ไม่ใช่เพราะหญิงที่มารักกับหญิง แต่มันคือ ตอนที่สองนางนี้เริ่มต้นรู้จักกัน ฝ่ายธัญญ่าเธอไม่ได้คุยในฐานะที่เป็นผู้หญิงหน่ะสิค้าาา จนทำให้น้องกระแต ผุดจินตนาการเต็มที่ถึงคนที่เธอกำลังคุยอยู่ว่าเป็นชายที่น่ารักแสนดี จนเกิดการนัดเจอกัน

 

          อ้อมว่า ความน่าสนใจมันอยู่ตรงนี้แหละค่ะ เมื่อเราคุยประหนึ่งเราเป็นผู้ชาย แล้วถึงวันที่ต้องเผชิญหน้ากัน คิดดูสิคะ มันน่าสะพรึงแค่ไหน มันไม่ใช่แค่ใช้รูปคนอื่นเป็นโปรไฟล์ หรือใช้สารพัดแอพมาแต่งให้เราสวยเกินจริง (เหมือนที่ใครหลายคนทำอยู่^_^) แต่นี่มันคนละเรื่อง คนละเพศกับที่เข้าใจ มันเท่ากับปิดบังตัวตนขั้นสุด เอาจริงๆ ตอนดูอ้อมคิดเลยว่า จุดที่น่ากลัวของเรื่องนี้คือ วันที่ขอเจอหน้ามาถึง เพราะมันมีแค่หลบหน้ากันไปเรื่อยๆ หรือไปเจอแล้ววัดดวง จะอยู่ก็อยู่ จะจบก็จบ ซึ่งกรณีนี้ถือว่า ฝ่ายธัญญ่ากล้ามาก คือ เลือกเผชิญความจริง แล้วผลที่ตามมาคือ ช็อกในเบื้องต้น แต่ยอมรับได้ในเบื้องกลาง แต่ในเบื้องท้าย ก็ต้องจบกันไป ซึ่งเคสนี้มันไม่ใช่ เพราะเรื่องโกหกปิดบัง หรือ ความจริงที่เราเป็นผู้หญิง

 

          แต่จบเมื่อคนสองคนไม่รักกัน เป็นเพราะความเหงาที่ทำให้เขาสองคนมาเจอกัน “ก็แค่คนสองคนที่ไม่มีใครเอา”...ธัญญ่ากล่าว แรงงงงง นั่นหมายถึงความจริงในเรื่องเพศไม่สำคัญไปกว่า ความจริงที่ว่า เราไม่ได้รักกัน

 

          นี่เลยไพล่ไปนึกถึง เรือนร้อยรัก อีกเรื่องแล้วก็ไม่ได้สนว่าใครจะใช้ยาอะไรให้ใครได้กัน แต่สนใจว่าถ้าอิชั้นเป็นคุณหลวง (กัปตัน) รักลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมาตลอด 17 ปี จู่ๆ มารู้ว่า กรูเป็นหมันมีลูกมิได้....อิชั้นจะทำไง ในเรื่องนี้คุณหลวงช้ำนักน้ำตาตกทั้งนอกและในอก เคยกอดลูกมองลูก ก็มีอาการอึดอัดทำอะไรไม่ถูก เห็นใจคุณหลวงค่ะ นั่งคิดตามละถ้าเป็นตรู... ตอนไม่รู้ก็รักหมดใจแต่ทันทีที่ความจริงปรากฏไอ้ที่เรียกว่ารักมันไปอยู่ไหนซะแล้ว ทำไมมันมีความรู้สึกอื่นแทรกเต็มไปหมด ทั้งๆ ที่ตอนรู้หรือยังไม่รู้เด็กที่เรารักเค้าก็ยังเป็นเหมือนเดิมทั้งหน้าตา นิสัย ไอ้ที่เปลี่ยนไปมันมีแค่ใจเราตอนที่รู้ความจริง

 

          การเผชิญความจริงมันไม่ใช่เรื่องง่าย หลายครั้งความจริงก็ทำให้คนเจ็บปวด แต่ในโลกนี้มีใครหล่ะคะที่ไม่เจ็บปวด มันจะมีก็แค่คุณจะยอมรับมันได้มากน้อยแค่ไหน ถ้าคุณรับได้มากคุณก็อยู่กับทุกข์ไม่นาน เจ็บแป๊บๆ มันมาแล้วมันก็ไป นั่นแหละค่ะมันก็แค่...ความจริง!