มองผ่านเลนส์คม - ว่าด้วยหนังสือ | คมชัดลึก

  หากแม้หนังสือพิมพ์จะเปลี่ยนสภาพ ก็รับประกันได้ว่าคนไม่ทิ้งการอ่าน และหนังสือเล่มจะยังคงยืนหยัดเป็นเพื่อนที่ดีของสมองต่อไป

 เร็วๆ นี้มีคนส่งเมลมาดุว่าเป็นหญิงใจกระด้าง เพราะเคยเห็นหนังสือที่มีลายเซ็นผู้เขียนหนังสือ เซ็นมอบให้ผู้เขียนคอลัมน์ ในตลาดหนังสือมือสอง 

 ย้อนคิดจึงกระจ่างว่าประมาณสิบกว่าปีที่ผ่านมา ขณะรื้อบ้านที่เหมือนห้องสมุดเก่าๆ เพื่อซ่อมแซมส่วนผุพัง ได้พบความจริงอันน่าอับอายว่าหนังสือและรูปเก่าๆ รุ่นคุณทวดในตู้ที่ไม่ค่อยได้เปิด กลายเป็นอาหารโอชะของกองทัพปลวกไปแล้วหลายร้อยกิโล 

 ในสถาณการณ์ฉุกเฉิน คิดออกอย่างเดียวว่าต้องรีบบริจาคหนังสือที่ปลวกยังไม่รู้จักให้มูลนิธิสวนแก้ว 
 เชื่อว่าหลายเล่มที่บริจาคไป คงรวมเล่มที่มีลายเซ็นของบรรดานักเขียนไปด้วย เพราะหนังสือกองใหญ่มากจนดูไม่ทั่ว แต่มาคิดเวลานี้ หนังสือดีๆ หลายเล่มซึ่งมีลายเซ็นนักเขียน ก็น่าส่งต่อเหมือนกัน ซึ่งมิได้แปลว่า ไม่ขอบคุณนักเขียนและสำนักพิมพ์ต่างๆ ที่กรุณาส่งหนังสือให้อ่านและวิจารณ์สม่ำเสมอ 

 หากแปลว่าเมื่อทำหน้าที่ครบถ้วน ณ เวลานั้นแล้ว หนังสือดีๆ ก็น่าจะมีโอกาสได้อยู่ในมือคนที่ยังไม่ได้อ่านมากกว่านอนเหงาในตู้

 บางทีวิธีคิดข้างต้นอาจเป็นอีกเรื่องที่ไม่น่ารักเอามากๆ ของคนด้อยอารมณ์ละเอียดอ่อนก็ได้ แต่ผู้คนในโลกนี้ย่อมมีส่วนดีส่วนเลวต่างๆ กันไป

 เดี๋ยวนี้ที่บ้านไม่มีหนังสือเก่าเหลืออยู่เลย ที่ซื้อใหม่ไม่มากเล่ม เป็นหนังสือวิชาการด้านต่างๆ ของเรื่องที่กำลังสนใจศึกษา เพราะอ่านจากหนังสืออิเล็กทรอนิกส์จ่ายเงินตามเว็บไซต์ต่างๆ บางทีก็ไม่พอเพียงและปวดตา

 สิ่งที่เรียนรู้หลังจากการให้อาหารปลวกครั้งใหญ่ คือเก็บหนังสือในกล่องพลาสติก ซึ่งแม้จะทำให้ดูเหมือนจัดบ้านยังไม่เสร็จ ก็ได้อารมณ์ขึ้นบ้านใหม่ตลอดเวลา นับว่ารื่นเริงดีไปอีกแบบ

 คาดว่าหนังสือเหล่านี้น่าจะมีอนาคตอันใกล้ในห้องสมุดของสถาบันการศึกษาต่างๆ
 คิดอย่างคนแก่ไม่หวงสมบัติเพราะไม่มีให้หวงว่า หนังสือเป็นของดีควรอ่าน แต่ไม่ควรเก็บจนถึงขั้นกลายเป็นอาหารปลวก ดังนั้น มีโอกาสแบ่งปันได้จงแบ่งปัน

 ผู้รับจะเอาไปอ่านหรือขายต่อเพื่อเอาเงินมาซื้ออาหารยังชีพ ก็เป็นประโยชน์ทั้งนั้น

"นิธินันท์  ยอแสงรัตน์"