จะอยู่เคียงข้างกันตลอดไปสัญญารักจากหัวใจ‘โบ-เอก’ | คมชัดลึก

 

          ดูเหมือนว่าความรักของนักแสดงสาว “โบ” ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ และ “เอก” จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล หรือที่ทุกคนรู้จักกันดีในชื่อของ เอก เด็กวัดร้อยล้าน ที่บ่มเพาะกันมาราวๆ 4 ปี ความรักได้เบ่งบานผลิดอกออกผล จนให้ทั้งคู่ตัดสินใจที่จะลั่นระฆังวิวาห์ในวันที่ 18 มีนาคมนี้ งานนี้คงต้องจับทั้งคู่มาพูดคุยถึงความรักเพื่อต้อนรับวันวาเลนไทน์กันเสียหน่อย

 

 

@@จุดเริ่มต้นของความรัก

 

@ รู้จักกันได้อย่างไร 

          โบ : ตอนนั้นโบฝึกงานอยู่ที่สถานทูตไทย ณ กรุงโตเกียว เจ้านายโบเป็นลูกศิษย์วัดท่าไม้ และได้คุยกันว่ารู้จักวัดท่าไม้ไหม แล้วช่วงนั้น ก็มีเรื่องที่ว่าสถานทูตไทย ณ กรุงโตเกียว จะนิมนต์หลวงพี่อุเทนไปเปิดสถานทูตใหม่ โบได้ติดต่อและประสานงานกัน แต่ตอนนั้นยังไม่ได้เจอกันนะ คุยกันเฉยๆ พอกลับมาเมืองไทย เจ้านายโบคนนี้ชวนโบไปทำบุญเปิดร้านอาหารใหม่ของเขา และเป็นครั้งแรกที่เจอหน้ากับพี่เอก

 

 

@  เจอหน้ากันครั้งแรกมีความรู้สึกสปาร์กเลยไหม

          โบ : เราไม่ได้มองหน้าเขาคนเดียวนะ เรามองที่อิมเมจของเด็กวัด ว่าเขาจะใส่เสื้อย้วยๆ กางเกงขาสั้น โบนึกว่าอย่างนั้น แต่ว่าวันนั้นมีผู้ชายมา 5 คน รวมหลวงพี่ด้วย  ทุกคนใส่เชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็กหมดแล้ว แต่งตัวดีหมด ตัวขาวๆ หมด ดูเป็นบอยแบนด์ แต่ไม่ได้เฉพาะเจาะจงไปที่พี่เอกนะ เราก็ทักทายกัน จากนั้นโบบินกลับไปที่ญี่ปุ่น

          เอก :  เหมือนทั่วไปนะ เนื่องจากว่าผมประสานงานให้หลวงพี่ ผมเจอคนเยอะ  ผมไม่ได้พิเศษอะไร และไม่คิดว่าจะจีบอะไร แค่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เรียบร้อยดีนะ  ก็ยอมรับว่าเขาสวยนะ แต่ว่าลูกศิษย์วัดเยอะแยะ เราก็เจอคนสวยๆ เยอะนะ (ยิ้ม)  ผมตื่นเต้นกับคนดีและคนที่เรียบร้อยมากกว่า

 

 

@   ก่อเกิดความสัมพันธ์

          โบ : โบมีโอกาสเจอหลวงพี่อุเทนอีกครั้ง ในงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่ของเจ้านายโบ แต่วันนั้นพี่เอกไม่ได้มาด้วยนะ แล้วหลวงพี่พูดกับโบว่า วันอังคารทำอะไรหรือเปล่า  ท่านบอกว่าจะชวนโบไปถือดอกไม้ ซึ่งท่านเป็นพระทำกิจ แบบนี้ดูไม่งาม  บอกให้มานะ ซึ่งวันนั้นเป็นวันรับปริญญาของพี่เอก   ด้วยความที่พี่เอก อยู่วัดเขาก็ไม่ค่อยมีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน เราฟังแบบนี้แล้วก็สงสารนะ (หัวเราะ) โบก็เลยไป แถมยังซื้อดอกไม้ให้ด้วย หลวงพี่นัดโบบ่าย 3 แต่พี่เอก ออกจากหอประชุมตอน 3 ทุ่ม  โบไม่เคยซื้อดอกไม้และต้องมารอผู้ชายคนไหนนานขนาดนี้มาก่อน

          เอก  :  พองานมันเลิกช้า ผมถามคุณแม่ว่า คุณแม่รีบกลับไหม ผมรู้สึกผิด ผมชวนไปทานอาหารก่อน แวะทานข้าว เพื่อนๆ ผมไปเต็มเลย ผมรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้พิเศษ คำว่าพิเศษก็คือว่า มีกิริยามารยาทเรียบร้อย ผมเอาจานเอาช้อนมาให้ เขาก็ยกมือไหว้ตลอด ผมมองว่าผู้หญิงคนที่ถูกสอนมาดี ผมชอบ และคำว่าชอบ ก็คือว่าคนนี้แปลกดี ผมถูกชะตานะ

          โบ :  พี่เอกเป็นคนที่ชอบถ่ายรูป แล้วเขานั่งถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ทุกคน ซึ่งด้วยความที่โบนั่งข้างเขาๆ ก็จะมาฝากรูปโพราลอยด์ไว้ที่โบ ตอนโบจะกลับบ้านตอนนั้นมัน 5 ทุ่มกว่าแล้วนะ โบรออีกสักพัก จนมันไม่ไหวจริงๆ ก็เลยกลับบ้าน เพราะเกรงใจคุณแม่  โบเอารูปกลับบ้านด้วย ลองนึกว่าถ้าวันนี้ มันเป็นวันสำคัญ มันมีค่ามาก  แล้วไปฝากคนอื่น แล้วถ้ามันหายล่ะ เลยตัดสินใจหอบกลับบ้าน

          เอก :   เนื่องจากว่าการที่เราฝากรูปไว้ที่เขา เราก็จะได้ตามถูกไง (ยิ้ม) เอางี้ผมจะจีบเขา คือผมรู้สึกดี น่าฝากชีวิต แต่ก่อนฝากชีวิตขอฝากรูปไว้ก่อนแล้วกัน 

 

 

@เดทแรกเป็นอย่างไร

          โบ : ตอนแรกที่เขาบอกว่าเขามาเอารูปคืน โบแอบคิดนะว่ามันเป็นแผนหรือเปล่า โบยังไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองนะ  โบคิดว่าผู้ชายคนนี้เขาอาจจะเฟรนด์ลี่มากๆ (เน้นเสียง) หรือว่ามีใจ แล้วตอนบ่าย เขาบอกว่าจะมาเอารูปคืน แล้วตอนเย็นเป็นวันเข้าพรรษา วันแรกที่ไป โบไม่รู้จะทำตัวอย่างไร เพราะโบไม่ชินกันการไปเที่ยวกับผู้ชายสองต่อสองด้วยนะ โบไม่เคยไปดูหนังกับผู้ชายสองต่อสอง โบไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ตอนไปทานข้าว เขาถามว่าหิวไหม โบบอกว่าไม่หิว เขาก็สั่ง โบไม่รู้ว่าถ้าสั่งอาหารเสร็จปุ๊บ โบไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไร ตอนจ่ายเงินว่าจะเป็นแบบไหน เขาจะเลี้ยงหรือแชร์กัน แล้วพอไปดูหนัง เขาถามว่าจะทานป๊อปคอร์นไหม โบกลัวว่าถ้าทานป๊อปคอร์นแล้วเดี๋ยวไม่สวย (หัวเราะ) ไม่กิน และหิวมาก หนังเรื่องแรกที่ดูคือสเต็ปอัพ แดนซ์กระจายออกมาเลย

          เอก : คือการดูหนัง มันก็เป็นกิจกรรมยามว่างของผมนะ แล้วอีกอย่างวันนั้นจะพาไปเวียนเทียนมันก็ต้องรอเวลา ถามว่าผมงงไหม ทำไมน้องเขาไม่กินข้าว ไม่กินป๊อปคอร์น ผมไม่ได้สนใจ หมายถึงผมไม่ลงดีเทล มันแล้วแต่เขามากกว่า

 

 

@ เหตุการณ์ไหนที่มั่นใจว่า “เอก” เดินหน้าจีบ

          โบ : วันนั้นไปเดินสะพานพระราม 8 ตอนขากลับ เขาก็หันมาถามว่าโบมีแฟนหรือยัง ทิ้งระยะไม่นาน เดทแรกดูหนัง พอเดทที่สามที่สะพานพระราม 8 ก่อนหน้านี้พี่เอกมาหาทุกวันนะ ถ้าโบยังไม่มีใคร เขาก็บอกว่าพี่จะจีบโบนะ ในใจตอนนั้นมันก็ตื่นเต้นนะ

          เอก : ผมต้องชัดเจนนะ เพราะว่าแม่ของน้องเขา มีความสงสัยว่าผมมาทำอะไรบ่อยๆ ผมชอบเขาตรงที่นิสัย ถูกสอนมาดี รู้จักกาลเทศะ ด้วยวัยของเขาตอนนั้น อายุ ประมาณ 21 แต่เวลาคุยด้วยเขาโตกว่าอายุนะ สเปกผมหาคนที่เข้าใจในตัวผมมากที่สุด ถ้าไม่เอาคนที่ใกล้เคียงกับเรามา แล้วต้องมาปรับ ทุกวันนี้เราก็เหนื่อยอยู่แล้วนะ ผู้หญิงที่จะมาคุยกับเราต้องประมาณไหน เวลางอนกัน ต้องไม่ดึงจนไม่จบสักที แบบนี้มันบั่นทอน แต่โบดูแล้วไม่มี ผมมั่นใจ

 

 

@ ถาม “เอก” ว่าทำไมถึงชอบสะพานพระราม 8

          เอก : ผมชอบไลฟ์สไตล์ที่ติดดิน คนที่ไปสะพานพระราม 8 จะรู้เลยนะว่า ชิลมาก ในกรุงเทพฯ หาแบบนี้ยาก สะพานพระราม 8 ไม่สกปรก และทุกอย่างถูกจัดวางไว้ลงตัวมาก แล้วอีกอย่างผมชอบแม่น้ำ ชีวิตผมผูกพันกับแม่น้ำ ตอนเรียนผมทำจุลนิพนธ์เกี่ยวกับโฟโตบุ๊กรูปภาพสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาทั้ง 10 สะพาน ผมก็จะรู้ว่าสะพานไหนสวย ผมไม่รู้หรอกว่าพาโบไป เขาจะชอบหรือไม่ชอบ แต่นี่มันก็คือตัวเราไง อย่างที่บอกว่า เขาก็ต้องเรียนรู้เรา เราต้องเรียนรู้กัน ผมพยายามเปิดทุกมุม อาทิตย์สองอาทิตย์ขอเป็นแฟนแล้ว จากนั้นก็ต้องเรียนรู้กัน ผมเป็นคนที่เห็นค่าของเวลานะ

 

 

@ แล้ว “โบ” ล่ะได้พา “เอก” เข้ามารู้จักโลกของเราไหม

          โบ : (หัวเราะ) โลกของโบ เขาอยู่ไม่ได้หรอก โบชอบอ่านหนังสือ พี่เอกเขาแอ็กทีฟมาก ถึงมันจะคนละมุม แต่มันก็จะมีจุดกึ่งกลางของมันอยู่นะ เช่น พี่เอก เขียนหนังสือ เอก เด็กวัดร้อยล้าน ข้อความที่ใส่ลงไปก็เป็นโบ เนื่องจากโบรู้จักเขาดี เขาจะเรียบเรียงอะไรสั้นๆ แต่โบก็สรุปให้เขาอีกรอบประมาณ 3-4 หน้ากระดาษ ส่งสำนึกพิมพ์

          เอก : โลกของเขาเป็นอย่างไร ผมรู้นะ และผมพร้อมที่จะปรับตัว เพราะอะไรที่มันใช่มันก็ใช่ไง การปรับตัวเราต้องไม่เหนื่อยนะ

 

 

@ การที่มี “เอก” เข้ามาในชีวิต สร้างมุมมองใหม่ด้านใดบ้าง

          โบ : ด้วยความที่พี่เอก เขาอยู่วัด แล้วโบอยากจะงอแงบ้าง แรกๆ โบอึดอัดนะ  สี่ทุ่มไม่ได้แล้วนะ เพราะว่าพี่เอกต้องนอนอยู่ในกุฏิแล้ว แรกๆ เราอึดอัดนะ เพราะถ้าเราโทรไป มันจะดูไม่ดี เนื่องจากว่าพี่เอกอยู่กับหลวงพี่ มันทำให้เราหยุดและกลับมาคิดว่า เวลาที่เราหยุดคิดทบทวน เมื่อเวลาผ่านไป เราหันมามองปัญหามันเล็กมาก เรามีอารมณ์พุ่งพล่าน ปัญหามันดูยิ่งใหญ่กว่าความเป็นจริงมาก มันก็เลยกลายเป็นว่าการได้คบกับพี่เอกในหลายๆ จุด  ทำให้โบ เป็นโบในเวอร์ชั่นที่ดีขึ้น

 

 

@ เมื่อทั้งคู่อยู่ในวงการ สิ่งที่ทำให้ไม่วอกแวกคืออะไร

          โบ : โบมองว่าทำงานอะไรก็ต้องเจอคน โบว่ามันอยู่ที่ใจเรา อย่างที่บอก โบว่าหากพี่เอกเป็นพนักงานบริษัทคนหนึ่ง เขาก็ต้องเจอคน ไม่จำเป็นที่ว่าต้องเป็นดารา แต่สิ่งที่มันเป็น ก็คือเราคบกันอย่างมีสติ  มีวุฒิภาวะ 

 

 

@@ ตัดสินใจใช้ชีวิตคู่

@  มาถึงจุดที่พูดคุยเรื่องแต่งงาน 

          โบ : ตั้งแต่เราคบกันได้เดือนเดียวนะว่า พี่เอกบอกกับคุณแม่ว่า ผมจริงใจกับน้องโบมาก ผมขอหมั้นน้องไว้ก่อนได้นะ แม่ตกใจมาก และไม่เข้าใจ พี่เอกออกตัวแรงมาก  กับเรื่องหมั้นจริงๆ เราสองคนเริ่มคุยกันเมื่อกลางปีที่แล้ว โบเคยคิดว่าอยากมีลูกก่อน 30

          เอก : ผมเป็นคนที่ตรงๆ ชอบอะไรก็คือชอบ ไม่ปิดบังความรู้สึก  ผมเป็นคนมีจุดยืนของเรา ถามว่าผมเอาชนะใจแม่เขายากไหม  ต้องบอกว่าพ่อแม่เขาเลี้ยงมาเป็นอย่างดี ผมเชื่อมั่นว่าตอนที่เราคบกัน เราอยู่ในกรอบจริงๆ  เราดูแลซึ่งกันและกัน เราไปไหนมาไหน เราบอกตลอด  เราไม่ได้แอบไปนะ มันอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ ผมอยากทำให้ผู้ใหญ่สบายใจ  ผมมองว่า ถ้าวันหนึ่งที่ผมมีลูกสาว แล้วมีผู้ชายมาจีบ เราอยากได้ลูกเขยแบบไหน เราก็ต้องทำแบบนั้นไป เพื่อให้เขาสบายใจ และเราทำในสิ่งที่ถูกต้องจะกลัวอะไร กับตอนนั้นหนึ่งเดือนขอหมั้น คือตอนนั้นคุณแม่น้องโบ เหมือนตกใจ ทำไมเราเจอกันบ่อย เราไปไหนมาไหนกันบ่อย 

          โบ :คุณแม่ไม่ได้ตกใจที่เราเจอกันบ่อย แต่ท่านตกใจที่พี่เอกพูดว่าจะขอหมั้น (หัวเราะ)  คือจะออกไป มารับตอนไหน ท่านไม่ได้ซีเรียสมันเป็นตามวัยอยู่แล้วนะ (ยิ้ม)   แต่มาบอกว่าขอหมั้น มันเป็นเรื่องใหญ่ 

          เอก  : อย่างที่บอกว่ามันเป็นเรื่องดี เราคิดแบบนี้จริงๆ แล้วเราก็ทำให้ถูกต้อง เราหมั้นกันเงียบๆเวลาเราพาน้องไปไหนมาไหน คุณแม่จะได้สบายใจ 

          โบ: แม่บอกไม่ให้หมั้นเงียบๆ (หัวเราะ) แต่อยากให้ใช้เวลาร่วมกันก่อน  คิือมองคนละมุม แต่พี่เอก เขาก็รู้จักปรับตัวมากขึ้น  เขาพยายามเข้าหาคุณแม่มากขึ้นนะ ทำให้คุณแม่สบายใจ

 

 

@@วางแผนชีวิตหลังแต่งงานอย่างไรบ้าง

 

@ ทายาทล่ะ 

          เอก :หลังจากนี้ไม่มีอะไรนะ แต่ผมจะตั้งใจดูแลน้องโบ ส่วนเรื่องลูกขอเวลาอีกสัก 2 ปีนะ 

          โบ  :การวางแผนเหมือนพี่เอกนะ  เราก็จะดูแลซ่ึ่งกันและกัน ให้ดีที่สุด จริงๆ โบยังอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันก่อนนะ เรื่องลูกก็ขอเวลาสัก 2 ปี น่าจะดี 

 

          ขอให้รักกันไปนานๆ มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง จ้า