ทีวีสีรุ้ง:น้าราม#เค้าขอโทษ | คมชัดลึก

 

          คุณวรรณ :ชั้นต้องขอโทษด้วยนะ ที่เมื่อครู่ใส่อารมณ์กับพวกเธอมากเกินไป

 

          น้าราม : ไม่เป็นไรหรอกครับท่าน ทำให้ผมดีใจด้วยซ้ำ ที่ทราบว่าท่านรักยัยหนูมากจริงๆ ท่านครับ!! มีอีกเรื่องนึงที่ผมอยากจะขอโทษท่านครับ เรื่องของรัศมี ท่านรู้จักคุณรัศมีดีกว่าผมมากจริงๆ ตอนนั้นผมเองต่างหาก ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ผมต้องขอโทษนะครับที่ทำให้ท่านต้องทุกข์ใจเพราะความโง่เขลาของผม ผมติดค้างท่านมากจริงๆ ครับ ตั้งแต่ทราบจากยัยหนูว่าท่านเป็นคนอนุญาตให้ยัยหนูขึ้นมาพบผม ผมก็ตั้งใจว่าผมต้องขอโทษท่านให้ได้ ผมขอโทษนะครับ ถึงท่านจะไม่รับคำขอโทษผม ผมก็ไม่โทษท่านหรอกครับ เพราะผม อนาคตของรัศมีถึงต้องมาสะดุดลงแบบนี้ ผมได้แต่เตือนตัวเองครับ ว่าผมจะไม่ยอมทำผิดพลาดอีก ถึงแม้ยัยหนูจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผม แต่ผมก็สำนึกเสมอนะครับ ว่าคนที่มีพระคุณกับแกมากที่สุดก็คือท่าน ขอบคุณนะครับที่รักและเอ็นดูแกเหมือนกับลูกหลานคนนึง สิ่งที่ผมพูดกับท่าน ผมไม่ได้หวังประจบอะไรนะครับ เพราะสิ่งที่ท่านให้กับยัยหนูมันมากพออยู่แล้วครับ ผมอยากจะบอกท่านแค่ว่า นอกจากการได้เจอลูกแล้ว ผมไม่ต้องการอะไรอย่างอื่นอีกละครับ เพราะฉะนั้นท่านยังเป็นผู้ปกครองของยัยหนูต่อไปครับ สิ่งที่ผมอยากจะพูดมีเท่านี้ครับ

 

          คุณวรรณ : ขอบใจมาก ชั้นไม่นึกเลยว่าคนที่ชั้นโกรธ ชั้นโทษ มาเป็นสิบๆ ปี จะเข้าใจหัวอกชั้น จะรู้ว่าชั้นคิดยังไง

 

          น้าราม : ก็คงเป็นเพราะว่า เราเป็นพ่อคนเหมือนกันนะครับท่าน

 

          พลันที่บทสนทนานี้จบ ยอมรับว่าใจอ้อมมันฟูขึ้นมาน้อยๆ จริงๆ ก็น่าจะไม่ต่างอะไรกับสาวๆ ทั้งหลาย ที่ปลื้มน้ารามหรอกมังคะ เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เราใจฟูนั้น อาจไม่เหมือนกันซะทีเดียว แต่ก็หนีไม่พ้นความรู้สึกที่ว่า น้ารามน่าาาาารัก...โคตรแมนเลย ซึ่งก็แมนจริงนะคะ จากบทสนทนาระหว่างน้ารามกับคุณตาวรรณของยัยหนู ก็เห็นๆ ว่ามันมีการขอโทษเกิดขึ้น แล้วเราก็สามารถเห็นได้ว่า มันเป็นการขอโทษที่มาจากความตั้งใจ ไม่ใช่ขอไปที (นี่ล่ะมั้งคะ ที่เป็นเหตุทำให้เราสัมผัสถึงความแมนของน้ารามได้อย่างเต็มๆ)

 

          ถ้าเราจะบอกว่าการที่เราชอบใครสักคน อ้อมว่าบางทีมันก็น่าที่จะไม่ใช่ชอบแค่เพียงภายนอกของเขาหรือชอบแค่สิ่งที่เขาทำ หรือเป็นแค่นั้นนะคะ อย่างน้ารามเนี่ย ถ้าเราชอบ แล้วลองมองดูว่า อะไรที่ทำให้เราชอบ นอกจากความอบอุ่น น่ารัก ดูดี น้อยที่สุดก่อนที่เรื่องนี้จะจบแล้วน้ารามจะไปเป็นของคุณน้องแบบถาวร อย่างที่เราคุยกันมาคือ การรู้จักขอโทษ ซ้ำเป็นขอโทษจากใจ จากความรู้สึก ถ้าเราเห็นข้อดีอันนั้น แล้วเรานำไปใช้ในชีวิตประจำวันของเราเองได้ด้วย อ้อมเชื่อว่า สิ่งที่เราสัมผัสได้จากน้าราม คนอื่นๆ ก็จะสัมผัสได้จากตัวเราเหมือนกัน

 

          เพราะการขอโทษจากใจ ที่น้ารามทำให้เราดูว่าเหมือนจะทำง่าย อ้อมว่าจริงๆ มันก็แอบไม่ง่ายอยู่เหมือนกันสำหรับหลายๆ คน ไม่งั้นคงไม่มีคำว่า ..จะดีเหรอ?? เฮ้ย..เราไม่ได้ผิดอะไร ทำไมต้องขอโทษก่อน หรือ แล้วถ้าขอโทษแล้วเขายังไม่ยกโทษอะ?? หรือ..หรือ..หรือ.. อีกมากมาย ที่มันจะทำให้คำขอโทษหยุดกึกอยู่แค่ในปากของเรา ไม่สามารถเอาออกไปให้คนอื่นได้ยิน

 

          สำหรับอ้อม “ขอโทษ” เป็นคำบังคับในชีวิตพอๆ กับคำว่า ขอบคุณค่ะ เป็นคำที่ต้องพูด เมื่อเรารู้ตัวว่าสิ่งที่เราทำนั้นไม่ถูก หรือ เราทำให้ใครต้องลำบาก เป็นคำที่ดูจะง่ายๆ เหมือนไม่มีอะไร แต่มันกลับมีความรู้สึกที่อยู่ในนั้นแล้วมันก็บอกอะไรได้อีกมากมาย ซึ่งแปลกที่หลายคนมักไม่ค่อยจะยอมพูดกัน เพียงเพราะเรามีศักดิ์ศรี ที่ว่าชั้นเป็นใคร ทำไมต้องขอโทษ นั่นแหละค่ะ โลกมันถึงวุ่นวาย เพราะคนนึงไม่ขอโทษ ส่วนอีกคนก็รอคำขอโทษ จนทำให้หลายๆ ครั้ง จากเรื่องเล็กๆ มันก็เลยกลายเป็นเรื่องของความรู้สึกที่ใหญ่ขึ้น เพราะเรามัวแต่มองว่า ขอโทษแล้วเสียศักดิ์ศรี แต่ไม่คิดว่า มันเป็นการได้ คือการได้ลดอัตตาตัวตนของตัวเอง เพราะเรามัวแต่คิดกลัวว่าสิ่งที่มีอยู่จะลดลง ทั้งๆ ที่สิ่งนี้มีน้อยลงบ้างก็ดี กลับขยันเก็บมันไว้ ไอ้ตัวตนของคนจึงใหญ่ขึ้นทุกวันจนเป็นปัญหาที่เราเองก็เห็นๆกันอยู่ ถ้าใครพูดเป็นอยู่แล้วก็ดี แต่ถ้าใครเขินก็ลองหัดดูนะคะ มันไม่ได้น่าอายเลย น่าชื่นชมอีกต่างหาก ^_^

 

          สารภาพทั้งหมดได้ดู 2 วัน คือ 8 ธันวาคม วันแรกที่ออกอากาศ กับ 25 มกราคม ตอนอวสาน แต่เราก็รู้เรื่องได้อยู่ดี นี่แหละ เสนห์ของละครไทย ดูตอนไหนก็เข้าใจอยู่ดี ฮ่าๆๆ #เค้าขอโทด