ทีวีสีรุ้ง:'ดูดีๆ มีรางวัล' | คมชัดลึก

 

          ธรรมะสวัสดีปีใหม่ค่ะ

 

          เอ่ยแบบนี้ก็คงไม่ช้าเกินไปหรอกมังคะ ในช่วงที่ผ่านมาทุกท่านเป็นยังไงกันบ้าง หวังว่าคงจะยังสบายดีทั้งกายและใจนะคะ หลายคนพอจะผ่านเข้าปีใหม่ ก็มักมีเป้าหมายว่า ปีนี้เราจะทำอะไรกันดีนะ ไม่ว่าจะวางแผนไปเที่ยวทั้งนอกหรือในประเทศ ซื้อของให้กับตัวเอง จะมีจำนวนซักเท่าไรที่ตั้งเป้าว่าปีนี้ชั้นจะขอทำงานให้ดีขึ้น ในแบบที่สามารถทนกับทุกข์ได้มากขึ้น เปรียบเทียบกับคนอื่นให้น้อยลง จะทำดีให้คนอื่นมากขึ้น จะใช้เวลากับตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม ไปเที่ยวตามไทม์ไลน์ในเฟซบุ๊ก หรือบรรดาโซเชียลทั้งหลายให้น้อยลง

 

          ซึ่งอันนี้ก็แล้วแต่สไตล์ และการตั้งเป้าในชีวิตของแต่ละคนนะคะ สำหรับตัวเองมองว่า มันไม่มีอะไรผิดหรือถูก แต่มองว่า ใครทำอะไรมันก็จะต้องได้ผลอย่างนั้นนะคะ กฎนี้มันมีจริง เราทำเหตุอะไรไว้ ผลมันเป็นเช่นนั้นเสมอ แต่จะช้าหรือเร็วแค่นั้นเอง

 

          โดยส่วนตัวก็มีเป้าหมายว่า จะตั้งหน้าสู้กับศัตรูตัวฉกาจอย่างมุ่งมั่น อีกทั้งยังคงอธิษฐานขอให้ได้เจอกัลยาณมิตร และได้มีโอกาสทำประโยชน์ในแบบที่พึงทำได้ จนกว่าจะหมดวาระ เพราะถูกสอนมาจากครูบาอาจารย์ทั้งการทำให้เห็น และพูดเป็นการสั่งสอนว่า อย่าเห็นแก่ตัว ต้องรู้จักให้กับส่วนรวม เห็นแก่คนอื่นให้มาก มันดูง่ายๆ นะคะ แต่ถ้าไม่ได้ลงมือทำ จะไม่รู้เลยว่ามันยากพอตัว แต่ก็เชื่อว่าไม่มีอะไรยากเกินความสามารถมนุษย์ ถ้าตั้งใจจะทำแล้ว ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้ เพียงแต่จะได้เร็วหรือช้า มากหรือน้อย ก็คอยทำกันไป อย่าท้อหรือหยุดเท่านั้นเอง

 

          จากช่วงที่ผ่านมาเกือบเดือนจนถึงตอนนี้ ขอบอกว่า ไม่เคยได้เปิดดูทีวีเลย เพราะเลือกที่จะอยู่ในที่ที่มันไม่มีให้ดู ถามว่าอึดอัดมั้ย จากคนที่ต้องดูการ์ตูน ดูซีรีส์มหาภารตะแทบทุกวัน รวมถึงรายการอีกสารพัด แล้วก็ละครอีกมากมาย ทั้งเพราะงานบวกกับความชอบส่วนตัว ตอบได้เลยค่ะว่า ไม่คิดถึงเลยซักนิด แล้วถามว่าไม่มีทีวีแล้วเหงามั้ย ก็ตอบได้เต็มปากว่าไม่ ไม่ใช่เพราะเราลักไก่มาใช้ดูเอาทางโทรศัพท์นะ โทรศัพท์ก็แตะน้อยมาก แต่มันไม่เหงาเพราะเราได้ใช้เวลากับทีวีส่วนตัวของเราเอง มันออนแอร์สดแทบจะ 24 ชั่วโมง ยกเว้นตอนหลับที่มีบางรายการแทรกขึ้นมาเป็นระยะๆ

 

          การได้อยู่กับตัวเองบ้างมันเป็นสิ่งที่สนุกนะคะ หลายครั้งไอ้ทีวีของเรา มันก็เอาหนังเก่ามาฉายซ้ำ ในขณะที่บางเรื่องก็เกี่ยวกับโลกอนาคต ไอ้ทีวีที่ว่าออนแอร์สดมันเลยดูไม่สดจริง ที่เอาแต่วนฉายเรื่องเก่าๆ ซ้ำร้ายบางเรื่องเป็นแค่ความเพ้อฝัน เพราะถ้ามันสดแบบจริงๆ เจ๋งๆ มันต้องเป็น live on-air แค่สภาวะปัจจุบัน เลยคิดว่า สนุกจะตายไอ้ทีวีส่วนตัวเครื่องนี้ วันดีคืนดี เครื่องก็ร้อนเหมือนจะระเบิด เลยเถิดจะระเบิดใส่คนอื่นเอาด้วย วันๆ ก็ดูมันแค่นี้แหละค่ะ เลยหาความเหงาไม่ค่อยจะเจอ

 

          ถึงตอนนี้หลายคนคงรู้แล้วว่า ทีวีที่ว่ามันก็ไอ้ใจของเราเนี่ยแหละค่ะ ลองนึกเล่นๆ นะคะ ถ้าเข้าสู่ปีใหม่แล้วแทบทุกสถาบันจะต้องมีการแจกรางวัล (คมชัดลึก อวอร์ดส์ ก็เหมือนกัน) ทีนี้เราลองมานั่งเป็นกรรมการตัดสินเพื่อมอบรางวัลให้นักแสดงในดวงใจของเรากันบ้างดีมั้ยคะ

 

          กติกาคือมองย้อนไปปี 2558 มีเรื่องไหนที่เราสมควรจะได้ รางวัลคนดียอดเยี่ยม ผ่องใสยอดเยี่ยม เรื่องไหนหรือตอนไหน ที่ทำให้เรากลายเป็นตัวร้ายยอดเยี่ยม หรือรางวัลขี้อิจฉายอดเยี่ยม รวมไปถึงขี้โมโหยอดนิยม ยังมีรางวัลจมอยู่กับเรื่องเก่าๆ ยอดเยี่ยม ไหนจะรางวัลฉากเหงาดีเด่นอีกด้วยนะคะ หลากหลายรางวัลเหล่านี้ ถ้ามองให้ดี มันไม่น่าจะดีนักใช่มั้ยคะ แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่อยากจะบอกทุกท่านคือ ปีใหม่ เรามาพยายามเป็นเจ้าของรางวัลฝั่งดีๆ กันหลายๆ รางวัลนะคะ แล้วพยายามลดการครองรางวัลแย่ๆ ทั้งหลายกันดีกว่า...ธรรมะสวัสดีค่ะ