มองผ่านเลนส์คม - ฝีมือ | คมชัดลึก

  จึงหยุดดูชั่วขณะก่อนตัดเข้าโฆษณา

 ที่หยุดนั้น ไม่ใช่เพราะอยากดูละคร เนื่องจากรสนิยมส่วนตัว (ซึ่งไม่ได้หมายความว่าดีกว่าใคร) ไม่ชอบละครเนื้อหารันทด เว่อร์ และบทละครอ่อนเหตุผล ที่ตัวเอกถูกกระทำยำเยงไร้ทางสู้ แถมยังไม่สู้ซึ่งทำให้รำคาญใจยิ่งนัก

 แต่หยุด เพราะติดใจหน้าตาท่าทางของพงษ์พัฒน์ ซึ่งไม่เป็นพงษ์พัฒน์ แต่เป็น "อารักษ์" นางโชว์เพศที่สาม ซึ่งเป็นตัวละครเอกของเรื่องอย่างแท้จริง

 เพียงไม่กี่วินาทีที่ปรากฏในจอทีวี ผู้ชายแท้ๆ อย่างพงษ์พัฒน์ สามารถเปิดเผยจิตวิญญาณของตัวละครเพศที่สาม ซึ่งมีความนุ่มนวลอ่อนโยนแต่เข้มแข็งและมีหัวใจเศร้ารันทดได้ในทันที

 ในกระบวนนักแสดงไทย ซึ่งเมื่อรับบทไหนก็ทำให้คนดูเชื่อได้ว่าเป็นคนคนนั้น ไม่ใช่ดาราคนนั้น นอกจาก สรพงศ์ ชาตรี และ นพพล โกมารชุน ก็เห็นจะมี พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ที่อยู่ระดับแถวหน้า

 รวมถึง ปัญญา นิรันดร์กุล ซึ่งเดี๋ยวนี้คงต้องทำหน้าที่เศรษฐีมากกว่านักแสดง (ฮาฮา)
 ส่วนนักแสดงท่านอื่นที่มิได้เอ่ยนามในที่นี้ มิได้หมายความว่าท่านแสดงไม่ดี แต่หมายความว่าโดยส่วนตัวของผู้เขียนซึ่งดูละครไทยแบบผ่านตาแทบทุกเรื่อง สามารถจดจำเฉพาะบทบาทการแสดงของท่านที่เอ่ยนามมา ว่าโดดเด้งประทับตาประทับใจเหลือเกิน แม้จะจำเนื้อหาละครไทยซึ่งส่วนใหญ่ซ้ำไปซ้ำมาน่าเบื่อหน่ายไม่ได้เลย (ฮาฮา)

 ไม่ค่อยติดใจนักแสดงหญิง แม้จะชื่นชมจินตหรา ว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีความสามารถสูง แต่โดยทั่วไป ดูเหมือนผู้กำกับหนังและละครไทย มักห่วงว่านักแสดงหญิงต้องสวย เรียบร้อย น่าสงสาร  (หรือแก่นแก้ว เว่อร์ หรือร้ายเว่อร์) ความสวยกับบุคลิกจำเพาะที่ว่ามาจึงมักกลบฝีมือการแสดง

 ความสวยหล่อประเภทผมจัดทรงสวยงาม หน้าโบกเครื่องสำอางเนียนเรียบ แถมด้วยไฟส่องหน้าแบบเจิดจ้าแต่ไร้อารมณ์นั้น เป็นจุดเด่นของนักแสดงหนุ่มสาวรุ่นใหม่แทบทุกคนที่ผู้จัดละครและช่องดูจะให้ความสำคัญยิ่งกว่าฝีมือการแสดง

 ขออภัยท่านผู้อ่านว่าเขียนเรื่องละครไทยทีไร มักวนเวียนอยู่แต่ละครช่อง 3 สงสัยจะมีอคติ "ไม่ชอบ" เนื้อหาละครไทยมากเกินไป ครั้งหน้าจะพยายามดูละครของช่องอื่นๆ หรือท่านผู้อ่านจะแนะนำละครให้ดูบ้างก็ยินดีและขอบคุณ

"นิธินันท์ ยอแสงรัตน์"