ฉีกกฎเกณฑ์นางเอกแห่งโลกมายาจากตัวตนที่น่าค้นหาของ‘เฌอเบลล์’ | คมชัดลึก

 

          เป็นหนึ่งนางเอกสาวจากค่ายเอ็กแซ็กท์แห่งช่องวัน สำหรับ “เฌอเบลล์” ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์ ที่โลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงกับบทบาททั้งนางเอกและนางร้าย ล่าสุดเพิ่งฝากผลงานในละครเรื่อง จุดนัดฝัน และผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด เอาไว้ วันนี้หน้าบันเทิง “คม ชัด ลึก” มีโอกาสมาพูดคุยกับเธอคนนี้ให้รู้จักตัวตนกันมากขึ้นกว่าเดิม

 

          ตอนนี้หนูอยู่ในวงการบันเทิงมา 4 ปีแล้ว เหมือนกับการเรียนมหาวิทยาลัยเลยเนอะ จากวันแรกที่ไม่รู้เลยว่ากล้อง 1 2 3 4 คืออะไร ต้องทำอะไรไม่รู้เลย จำได้เลยว่าวันแรกที่เล่นละครหนูจำได้เลยนะว่าขาสั่นมากๆ ตื่นเต้นมากๆ พอมองไปดูวันแรกมาถึงวันนี้คือหนูได้อะไรมาเยอะมากๆ หนึ่งเลยได้ประสบการณ์ สองคือได้รู้จักกับคนหลายๆ วงการ มีโอกาสรู้จักกับผู้ใหญ่หลายๆ ท่าน ถ้าเราไม่ได้มาทำงานในวงการนี้หนูไม่มีวันได้อะไรแบบนี้หรอก เบื้องหลังหนังหรือละครที่เราดูกันว่าสวยงามที่จริงมันไม่ง่ายเลย

 

 

          เวลามีคนบอกว่าเป็นดาราแล้วจะสบาย อันนี้หนูจะโกรธมากเลยนะ เพราะเขาคนนั้นไม่รู้จริง อีกอันคือเป็นดาราแล้วได้ค่าตอบแทนสูง ซึ่งอันนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับหลายๆ ปัจจัย หนูอยากบอกเลยว่า เวลาทำงานคนปกติเวลาเจอแดดเขาหลบได้นะ แต่นักแสดงเจอแดดอยู่หน้ากล้องเราหลบไม่ได้ เราต้องอยู่อย่างนั้น หรือยกตัวอย่าง เรื่องความเป็นส่วนตัวของดารานักแสดงด้วยนี่คือสิ่งที่เราหายไป

 

 

          เอาจริงๆ หนูคิดเพียงอย่างเดียวเลย คือหนูเป็นนักแสดง เมื่อผู้ใหญ่มอบหมายบทบาทไหนมา หนูก็ต้องรับ ไม่ว่าจะดีจะร้ายแค่ไหน จะให้หนูเป็นคนบ้าก็ได้ เพราะคำว่านักแสดงคำเดียวจริงๆ หลายคนชอบถามเข้ามาว่าก่อนหน้านี้ในละครเรื่องสื่อริษยา หนูเล่นร้ายแบบจัดเต็ม ซึ่งกลัวมั้ยว่าคนดูจะติดภาพความร้ายกาจจนเราจะกลับมาเป็นนางเอกไม่ได้ บอกเลยว่าหนูไม่กลัวอะไรเลย เพราะนั่นคือหน้าที่ที่หนูต้องรับผิดชอบและหนูดีใจที่คนดูเชื่อว่าหนูร้ายนั่นคือกำไรนะ กระแสตอบรับต่างๆ ของแฟนๆ ยิ่งเวลาที่หนูไปออกงานอีเวนท์ หรือไปถ่ายละครตามที่ต่างๆ ก็จะมีคนเข้ามาบอกว่าชอบคาแรกเตอร์แบบนั้น แบบนี้ แล้วเรียกชื่อตัวละครที่เราเล่น หนูดีใจมากๆ เลยนะ เพราะหนูคิดว่าคนดูส่วนใหญ่จะเห็นเราในบทเรียบร้อยหวานๆ จนชิน ก็ไม่คิดว่าวันหนึ่งเราจะทำได้ขนาดนี้ และหากวันหนึ่งหนูต้องกลับไปเล่นบทนางเอกหวานๆ หนูก็เชื่อว่าหนูทำได้เพราะหนูเป็นนักแสดง

 

 

          คือตอนนี้หนูคิดอยู่เลยว่าในอนาคตถ้าหากเราไม่มีงานในวงการเราจะทำอะไร จะเอาทุนที่ไหนจับจ่าย หนูเลยจับธุรกิจทำชุดว่ายน้ำแนวสปอร์ตของหนูเอง ก็ขายดีในระดับหนึ่ง ปีหน้าหนูว่าจะเริ่มตีตลาดเซ็กซี่บ้างแล้ว เพราะหนูเชื่อว่ามีคนใส่อยู่แล้วเพราะมันสวย อีกตลาดกลุ่มหนึ่งคือกลุ่มคุณแม่ คุณป้า ก็มีเข้ามาถามว่าไม่ทำตัวใหญ่หลวมๆ ออกมาบ้างเหรอ ซึ่งเราก็อาจจะลองทำ บอกเลยว่าตอนแรกหนูคิดว่าจะทำชุดว่ายน้ำออกมาขาย ตอนแรกคิดว่าทำออกมาขายหมดก็คือหมดเลย แต่ประเด็นคือมันขายหมดเร็วมาก ยังไม่ถึงเดือนเลย หนูเลยต้องทำต่อ ซึ่งตอนนี้ทุนทุกอย่างก็ได้คืนมาหมดแล้วด้วย คือมันไวมากๆ ธุรกิจต่อไปหนูว่าจะทำเสื้อผ้าแนวสตรีทออกมาสู่ตลาดด้วย รอกันนิดนะ

 

 

          ตอนนี้หนูทำงานเกือบ 7 วันนะ เวลาว่างไม่ค่อยจะมีหรอก เพราะเรามีงานละครที่ต้องถ่าย และธุรกิจที่ต้องมีการขับเคลื่อนไปอยู่ตลอดเวลา เพื่อนๆ กับคนรอบตัวหนูก็จะคอยถามไถ่กันตลอดว่าว่างวันไหนอะไรยังไง หรือถ้าตัวไปไม่ได้หนูก็ต้องทำงานผ่านโทรศัพท์เอาเพื่อให้งานไปต่อได้ จากเป็นคนไม่ติดโทรศัพท์นะ กลายเป็นคนต้องดิว ต้องทำงานแบบนี้ แล้วนี่ชีวิตหนูยังเรียนอยู่ด้วย ตอนนี้ก็ใกล้จบแล้ว เหลือแค่ส่งทีซิสผ่าน ก็รอรับปริญญาปีหน้าได้เลย

 

 

          ความรักสำหรับหนูเป็นเรื่องของคนสองคนนะ ไม่มีความจำเป็นที่ต้องประกาศให้โลกรู้ว่าเรารักกัน เพราะบางครั้งการที่มีคนประกาศว่าเขารักกัน บางทีเขาอาจจะไม่ได้รักกันจริงๆ ก็ได้นะ คือมันเป็นเรื่องของคนสองคนจริงๆ ล้วนๆ หากเราจะรักกันเราก็ต้องศึกษาเรียนรู้กันไปว่าคนคนนั้นเขาเป็นแบบไหน ใจคออย่างไร ไม่ใช่เรียนรู้คนที่เรารักจากปากของคนอื่น เพราะเวลาเราฟังจากคนอื่นมากๆ มันจะทำให้เราเกิดความหวาดระแวงกันไปเปล่าๆ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่เราต้องคิดและตัดสินใจด้วยตัวเองเท่านั้น กับความรักทุกวันนี้หนูบอกเลยว่ามันต่างไปจากสิ่งที่หนูคิดตอนเด็กๆ ที่วาดฝันว่าผู้ชายที่คู่ควรกับเราต้องหน้าตาดี หล่อเหลาเหมือนในการ์ตูนตาหวาน ทุกวันนี้นะบอกเลยว่าพวกหน้าตาดีๆ นี่แหละร้าย (หัวเราะ) ทุกวันนี้เลยดูคนจากนิสัยใจคอนี่แหละดีที่สุดแล้วดูกันไปนานๆ

 

 

          เรื่องหัวใจตอนนี้เราก็สบายดี มีคนคุยเนอะ และมันก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เหลือแค่ดูระยะเวลาว่าเราจะข้ามผ่านอุปสรรคอะไรต่างๆ ไปด้วยกันได้มั้ย สถานะตอนนี้คือมันยังไม่ได้เปิดหรือปิดอะไรนะ แต่จะให้มาลงภาพหวานแหววอะไรก็คงไม่ใช่ตัวหนู เรื่องความรักอย่างที่บอกเราต้องดูกันไปยาวๆ นิสัยใจคอคนเราไม่ได้ดูกันวันสองวัน เพราะเราไม่รู้หรอกว่าวันหนึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมั้ย ช่วงที่แสนดีมันจะเป็นโปรโมชั่นให้เราหรือเปล่า เขารับเราได้มากน้อยแค่ไหน เพราะหนูเป็นผู้หญิงค่อนข้างแมนๆ ลุยๆ รับได้ก็รับ หากรับไม่ได้ก็เชิญเลย (หัวเราะ) ทุกอย่างตอนนี้เราขอเป็นช่วงที่ต้องศึกษาเรียนรู้กันไปก่อนแล้วกันหนูไม่รีบร้อน หนูไม่ได้กลัวการผูกมัดนะ แต่การพูดมากไปมันมีคนเกลียดเราอยู่แล้ว ต้องมีใครสักคนหมั่นไส้ ฉะนั้นเราต้องพูดให้น้อยที่สุดจะดีกว่า