ขบคิดขีดเขียน:'สุขแห่งการไม่มี'
Play
01 ธ.ค. 2558
'สุขแห่งการไม่มี' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ
ปีๆ หนึ่งเดี๋ยวนี้มันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน นี่อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสิ้นปีอีกแล้ว เชื่อว่าหลายคนกำลังกรี๊ดและพูดประโยคเดิมซ้ำกับเมื่อปีที่แล้วว่า “ไม่นะ ฉันยังไม่ได้ทำตามแผนที่วางไว้เลย!!” ก็มันเป็นเสียอย่างนี้ไง คิดแต่ว่าเดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้เริ่ม เดี๋ยวพรุ่งนี้ทำ... สุดท้ายหญิงยศขอสรุปไว้ตรงนี้ว่า “พรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง”
ยอมรับกับตัวเองว่า ปีนี้เขาแรงจริงๆ ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นสภาพเศรษฐกิจ ข่าวคราวที่เกิดส่วนใหญ่ก็เหมือนจะเป็นข่าวที่ไม่ค่อยน่าดีใจนัก หลายๆ อย่างม้วนตัวสาดเข้ามากระทบเราเหมือนคลื่นยักษ์ ที่พร้อมม้วนดูดเอาจิตเราให้วูบหายไปใต้กระแสน้ำตลอดเวลา หุ้นก็ทรงๆ ทรุดๆ ทองก็ยังตั้งหน้ารูดลงให้คนบนดอยหนาวใจไม่หาย ปลายปียังร้อนระอุต่อไปกับกระแสข่าวของการเกิดสงครามใหญ่ ซึ่งเพียงแค่กระแสข่าวลือที่มาก็เพียงพอที่จะทำให้รู้ว่า ปลายปีนี้บรรยากาศความสุขแห่งการเฉลิมฉลองก็อาจจะซาๆ ไม่ฟู่ฟ่ามากอย่างเมื่อปีก่อนๆ
หญิงยศเองต้องยอมรับว่า ปีนี้จิตตก เป็นเทรนด์หลักประจำทุกซีซั่น ทั้งๆ ที่เป็นคนที่พยายามตามจิตตัวเองเอาไว้เสมอ แต่ก็ต้องยอมรับว่า จิตใจก็ไม่ได้แข็งแรงนัก โดยเฉพาะเวลามีเรื่องมากระทบมากๆ ยิ่งเป็นเรื่องของคนใกล้ๆ ตัวนี่ เรียกว่าพาจิตเจ๊งได้ชะงัดมากทีเดียว...
เมื่อ 4 เดือนที่ผ่านมา ลูกน้องหญิงยศคนหนึ่งชื่อ น้องทิพย์ ออกไปทานข้าวทานขนมกับเพื่อนตอนกลางคืน หญิงยศจำได้แม่นว่าตัวเองกำลังไปดูโชว์กายกรรม Cirque du Soleil’s Quidam อยู่ที่อิมแพ็ค คืนนั้นฝนตกกระหน่ำ รถติดสุดๆ นั่งรถกลับบ้านตอนเกือบห้าทุ่มนั้น รถยังเยอะอยู่เลยค่ะ ย้อนไปก่อนหน้าที่รถจะติด วันนั้นเราทำงานกันอยู่ที่ออฟฟิศ ฟิตติ้งละครนางอายกัน ตัวละครคือบรรดานักแสดงรุ่นใหญ่ที่มารับบทแม่ชี ไม่ว่าจะเป็นพี่ปุ๊ อัญชลี แม่แอ๊ด โฉมฉาย พี่ต่าย เพ็ญพักตร์ เต๋า สโรชา อาตุ่ย และพี่เจี๊ยบ นนทิยา บรรยากาศสนุกสนาน น้องทิพย์วิ่งดูแลทุกคนและจัดการทุกอย่างด้วยรอยยิ้มหวานๆ ที่เราคุ้นตา ถึงแม้จะร่างใหญ่จนคนในออฟฟิศแอบกัดแอบแซว แต่ทิพย์ก็ขยันและคล่องแคล่ว ปราดเปรียวเปรี้ยวซ่า สมกับที่มีพี่มาช่าเป็นไอดอล คืนนั้นตอนเกือบตีสอง น้องทิพย์กับเพื่อนทานขนมเสร็จ กำลังจะข้ามถนนหน้าเมเจอร์ รัชโยธินมาเพื่อเรียกแท็กซี่กลับบ้าน ทิพย์โดนรถชนค่ะ ศีรษะน้องอัดเข้ากับกระจกหน้ารถอย่างแรง และเมื่อล้มลงที่พื้นรถกระบะอีกคนทับเข้าที่ขาซ้ำอีก แรงกระแทกที่ศีรษะนั้นแรงมากจนเมื่อมาถึงโรงพยาบาลหมอต้องตัดสินใจผ่าสมองให้น้อง และตัดเอาบางส่วนที่เละออก หญิงยศทราบข่าวและมาถึงโรงพยาบาลตอนที่น้องทิพย์กำลังอยู่ในห้องผ่าตัด จากวันนั้นจนถึงวันนี้ น้องทิพย์ยังนอนอยู่บนเตียง ถึงตาจะลืม ถึงจะขยับตัวได้บ้าง แต่เราไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าทิพย์รับรู้แค่ไหน หญิงยศเห็นแสงไฟที่กำลังสว่างสกาวสดใสดวงหนึ่งวูบลง ถึงแม้จะยังไม่ดับ แต่กลับอ่อนแรงลง ทั้งๆ ที่ไฟดวงนี้ควรจะสดใสและพุ่งทะยานไปข้างหน้าได้อย่างที่ใจหวัง
เรื่องนี้แค่เรื่องเดียวก็เหมือนจะดูดจิตหญิงยศให้ตกวูบ เรียกว่ากี่เดือนผ่านไป แต่ใจยังไม่ fully recovered ก็ยังจะมีเรื่องต่างๆ มากระทบ ไม่ว่าจะเป็นระเบิดที่ราชประสงค์ การก่อการร้ายที่ปารีส และตบกันมาที่เรื่องการเจ็บป่วยของนักแสดงที่คุ้นเคยกันดีอย่าง ปอ ทฤษฎี
เป็นปีที่จุก ถ้าเป็นนักมวยก็คงอยู่ในช่วงเสียเปรียบนะคะ มันจุกจนตัวงอไปหมด ใครชวนไปไหน ไปทำอะไรก็ไม่อยากทำ
จนเพื่อนสนิทคนหนึ่งของหญิงยศบอกว่าจะบวชชี คุณส้ม OrangeDrama หุ้นส่วนคนสำคัญของ Woody World ตอนเพื่อนบอกก็ดีใจ คิดแค่ว่ายังไก็ต้องไปงานบวชเพื่อนให้ได้แค่นั้น ไม่ได้คาดหวังเรื่องอื่นใด แต่ทันทีที่ไปถึงแล้วมือจับกรรไกรกำลังจะปลงผมให้เพื่อนนั้น อยู่ดีๆ ปีติก็เกิด ก้อนความสุขที่ดูจะหายไปนานแสนนานมันกลับมาอย่างไม่ให้ตั้งตัวค่ะ หญิงยศนั่งฟังพระเทศน์ให้แม่ชีส้มและพวกเราฟัง ท่านว่าคนเราทุกวันนี้หาความสุขจากความมีกันเสียมาก เราต้องมี เราถึงจะสุข ทั้งๆ ที่ความสุขที่แท้จริงนั้นคือการไม่มีต่างหาก...
สาธุ สาธุ สาธุ ได้แต่กล่าวออกมา เราหลงแล้วเราก็ไขว่คว้า เราคว้าทุกอย่าง เอาความสุขเราไปแขวนไว้กับทุกอย่าง ทุกเรื่อง ทุกคน อยากให้ทิพย์กลับมาเหมือนเดิม แล้วเราจะมีความสุข อยากขายสปอนเซอร์รายการได้แล้วเราจะสบาย ไม่ได้รู้เลยว่าที่ยืนอยู่นิ่งๆ ใต้ต้นโพธิ์นั้นก็สุขและสบายที่สุดแล้ว
หลวงปู่ชา ท่านเคยสอนไว้ว่า ทุกข์และสุขนั้นคืองูตัวเดียวกัน คว้าหัวงูมันฉกเอาก็ทุกข์ คว้าหางมาไม่รู้เสียก็สุข แต่ถ้าสุขแล้วยึดไว้ไม่วางลง งูมันรำคาญ มันก็หันมาฉก ก็ทุกข์เหมือนเดิม มันคือตัวเดียวกัน มันคือวัฏสงสาร เราต้องหนี ไม่ใช่พุ่งเข้าใส่
ไม่ต้องคาดหวังจะสุข สุขแล้วไม่ยึดติด ผิดไปถึงทุกข์ก็อยู่ให้ได้
วันนั้นยืนมองเพื่อนที่ห่มขาวเป็นแม่ชี ถัดไปคือคุณวู้ดดี้ เกิดมาคุย ซึ่งหญิงยศก็ได้ไปงานบวชเมื่อ 4 เดือนที่ผ่านมา วู้ดดี้บวช 2 วันหลังจากที่น้องทิพย์โดนรถชน ในตอนปลงผม วู้ดดี้บอกว่าขอบวชเพื่อส่งบุญให้คุ้มครองน้องทิพย์ด้วย... เราทำได้เฉพาะในส่วนของเราเท่านั้น
มองย้อนกลับไป ปีนี้หญิงยศได้บวชเพื่อนรักถึง 2 คน กับอีก 1 คนที่สำคัญมากในชีวิต หญิงยศได้ทำงานที่รักแม้มันจะเข้าขั้นวิกฤติ แต่มันก็ยังเป็นงานที่เรารัก หญิงยศมีคนที่รักอยู่รอบๆ ตัว มีแรงมีพลังที่จะดูแลตัวเองและคนในครอบครัวได้ สุดท้ายหญิงยศมีลมหายใจที่กำหนดให้เราอยู่กับพระพุทธศาสนาที่นำกำลังนำทางเราไปสู่การดับทุกข์ได้...
จิตตกทำไม?? นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่าโง่...
.......................................
(หมายเหตุ 'สุขแห่งการไม่มี' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)