อยากอยู่ต่อที่สิงคโปร์ | คมชัดลึก

             ก่อนอื่นหญิงยศต้องขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในฝรั่งเศสด้วยค่ะ ความสูญเสียที่เกิดขึ้นนั้นมันเกินกว่าจะสามารถอธิบายได้ แต่จากที่เราเรียนรู้มาจากเวลาที่เกิดเหตุการณ์ต่างๆ ในประเทศเราเองแล้วนั้น หญิงยศไม่ขอแสดงความคิดเห็นใดๆ จนกว่าจะมีความรู้ที่มากกว่านี้ ณ ตอนนี้ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวของผู้สูญเสียและดวงวิญญาณบริสุทธิ์ที่ต้องจากไปทุกท่านค่ะ

             งั้นก็ขอวกหัวเรือบินกลับมาที่ประเทศใกล้ๆ บ้านเราอย่างสิงคโปร์กันก่อน ด้วยเหตุที่ว่าหญิงยศเพิ่งได้มีโอกาสกลับไปที่สิงคโปร์อีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ไปเลยเป็นเวลาเกือบสิบปี และจำได้ว่าครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ไปมานั้นไม่ค่อยจะประทับใจสักเท่าไหร่ค่ะ อาจด้วยว่าไปเพราะไปทำงาน เราไปถ่ายรายการตีท้ายครัว น้องพอลล่า เทเลอร์ กันที่นั่น ทำให้ตลอดเวลามันคือการทำงาน ต้องเดินอยู่ข้างถนนท่ามกลางอากาศที่ร้อนชื้นจนแทบหายใจไม่ได้ แถมยังไม่ค่อยจะประทับใจอาหารเอาเสียเลย รู้กันอยู่ว่าทางเรานั้น เรื่องกินเรื่องใหญ่!! ทำให้ความประทับใจต่อประเทศนี้ค่อนข้างนิ่งสงัด เอาเป็นว่าถ้าไม่จำเป็นก็ไม่รู้ว่าจะไปทำไม...

             จนเมื่อล่าสุดที่ผ่านมา เหตุจำเป็นก็เดินทางมาถึงสิงคโปร์จนได้ นั่นก็คือโชว์จากคณะกายกรรมระดับโลก Cirque Du Soleil ที่ชื่อว่า Totem ได้มาตั้งเต็นท์อยู่ริมหาดข้างๆ โรงแรมมารีน่า เบย์ แซนด์ส แหม... มาซะใกล้ขนาดนี้ ทางเราก็คงต้องจัดไปอย่าให้เสียของ มือไปไวเท่าความคิด กดจองทุกสิ่งอย่างอย่างรวดเร็ว รู้สึกตัวอีกทีหญิงยศและสามีก็นั่งสัปหงกหัวโขกกันอยู่ในเครื่องบินมุ่งหน้าสิงคโปร์เป็นที่เรียบร้อย

             ด้วยความที่ไม่ได้กรี๊ดกร๊าดก็เลยไม่ได้ทำการบ้านใดๆ มาว่าอยากไปไหน แต่ก็ได้ยินได้เห็นอยู่บ้างว่าสิงคโปร์ในวันนี้เปลี่ยนไปแล้ว ดูช่อง Food Networks ก็เห็นรายการอาหารของสิงคโปร์ที่พยายามผลักดันให้ตัวเองเป็นเมืองหลวงของอาหารแห่งภูมิภาคเอเชีย ซึ่งเราก็ได้แต่แอบคิดว่า.. “อะไรอร่อยวะที่สิงคโปร์?!?!” เอาเป็นว่าหญิงยศไปแบบมีอคติเลยล่ะ กะว่าดูกายกรรมแล้วก็แล้วกัน ที่เหลือจะยังไงก็ช่างมัน ไม่คาดหวังใดๆ

             ไปถึงที่สนามบินปุ๊บ ต้องยอมรับค่ะว่า เป็นสนามบินที่มีการบริหารจัดการที่ดีมาก แถวตรวจคนเข้าเมืองแทบจะไม่มี ทุกอย่างสะดวกรวดเร็วและสะอาดมาก ออกมาที่รถ กะว่าร้อนจนหายใจไม่ออกชัวร์!! ก็กลายเป็นว่าไม่แย่ อากาศไม่ได้ร้อนไปกว่าบ้านเราเลยในช่วงที่หญิงยศไป ชักเริ่มตะหงิดๆ ละว่า เอ๊... ชั้นจับผิดอะไรไม่ได้เลยเหรอเนี่ย?!? (คนดีนะแกเนี่ย!)

             มาถึงโรงแรมค่ะ โอ้โห!!! ได้ละได้แน่คนเยอะมาก แถวยาวเป็นงูกินหางขนาดนี้ ชั้นได้หงุดหงิดแน่ละ ปรากฏว่าเราเดินมาเข้าแถวแค่แป๊บเดียว ก็มีคนมาคอยเดินถามแล้วนำเราไปที่เคาน์เตอร์อีกทางที่แถวสั้นกว่า แป๊บเดียวเท่านั้นเราก็เช็กอินเป็นที่เรียบร้อย พนักงานแจ้งว่าห้องยังไม่เรียบร้อย นางขออีเมลไว้แล้วจะรีบแจ้งให้ทราบทันทีที่ห้องพร้อมเข้าอยู่ พร้อมกับแนะนำร้านอาหารให้เราไปทานอาหารกลางวันก่อน เอาละๆ ทีนี้ ได้หงุดหงิดแน่ไม่อร่อยแน่!! พูดจริงๆ

             ลงนั่งที่ร้านอาหารในโรงแรมในสายวันอาทิตย์ ผู้คนแน่นนิดหน่อย แต่เราก็ได้นั่งโต๊ะอย่างรวดเร็วพร้อมกับพนักงานที่ยิ้มแย้ม อธิบายเมนูอาหารอย่างคล่องแคล่ว รู้ตัวอีกทีสามีหญิงยศก็ได้หอยนางรมสดๆ กุ้งผักสลัดมานั่งทานอย่างชื่นมื่น ตามด้วยเบอร์เกอร์เนื้อโปะไข่ดาวที่ทำเอาคุณสามีกรี๊ดสาวแตก! กัดเข้าไปไม่ถึงสองคำ หญิงยศก็ได้รับอีเมลแจ้งว่าห้องพักพร้อมแล้ว ขึ้นไปถึงห้องพักที่กว้างขวางแอร์เย็นฉ่ำ พนักงานก็คอยดูแลอย่างดี ทุกคนพูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ลงนั่งที่เตียงมองออกไปเห็นวิวเมืองสิงคโปร์จากชั้น 37 ใหญ่โตสวยงาม พลันหางตาก็เห็นกลุ่มคนเป็นกระจุกกันอยู่ที่อีกด้านของทะเล หญิงยศก็งงว่าคนไปมุงอะไรกัน เพ่งดูถึงได้เห็นว่านั่นคือจุดชมวิวของสิงโตพ่นน้ำอันเป็นสัญลักษณ์ของการท่องเที่ยงเมืองสิงคโปร์อันเลื่องชื่อนั่นเอง...

             หญิงยศได้คิดเอาตอนนั้นค่ะว่าสิงคโปร์เปลี่ยนไปแล้วจริงๆ หญิงยศอยู่ฝั่งเมืองใหม่ของสิงคโปร์ที่ทุกอย่างใหญ่โตตระการตา ไม่ว่าจะเป็นการถมที่เพื่อสร้างโรงแรม มารีน่า เบย์ แซนด์ส ขึ้นมาต่อด้วย การ์เด้น บาย เดอะ เบย์ ที่เป็นสวนใหญ่มากกกกกก มีโดมสองโดมที่สร้างขึ้นมา อันหนึ่งเป็นสวนดอกไม้ อีกโดมเป็นน้ำตก 8 ชั้น ให้คนได้เดินไต่ลงมาเรื่อยๆ ทั้งสองโดมติดแอร์เย็นฉ่ำ สวนด้านนอกติดน้ำ และถึงแม้อากาศจะร้อน หญิงยศประหลาดใจมากที่พบว่า สิงคโปร์ไม่มียุง!!! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!! มันบ้าไปแล้ว!!! ในขณะที่คนไทยอยู่ไกลเส้นศูนย์สูตรกว่า แต่เรากลับหนียุงลายกันหัวซุกหัวซุนในตอนนี้ แล้วที่นี่มันคืออะไร?? คนสิงคโปร์บอกว่า ถ้าสะอาดก็ไม่มียุง..... #ตบหน้าตูเลยเถอะ

             เมืองใหม่ของสิงคโปร์นั้นเต็มไปด้วยร้านอาหารของเชฟระดับโลก ร้านที่เราต้องจองกันเป็นเดือนที่อเมริกาหรือลอนดอนนั้น กลับมาโผล่เรียงตัวกันเป็นแถวยาวอยู่ในห้างที่นี่ เรียกว่าเลือกทานกันได้เลยจ้ะ หญิงยศเมื่อเห็นรายชื่อร้านอาหารต่างๆ นั้น เรียกว่าปัสสาวะแทบราด จากที่มาอย่างไร้แพลน กลับกลายเป็นว่ารีบลงลิสต์ร้านอาหารที่จะทานยาวไปจนถึงมื้อสุดท้าย ทุกมื้ออร่อย อาหารรสชาติดีไม่แพ้ร้านที่อเมริกา วัตถุดิบที่ใช้ก็ยอดเยี่ยม แถมการบริการก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มและพนักงานมีความรู้เรื่องอาหารและเครื่องดื่มเป็นอย่างดี

             แถมหันซ้ายหันขวา สิงคโปร์ยังกลายเป็นฮับของเอเชียที่มีโชว์ระดับโลกสลับสับเปลี่ยนกันมาลงให้คนทั่วเอเชียได้เสพอย่างจุใจ... ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ต ละครบรอดเวย์หรือแม้แต่โชว์กายกรรมระดับโลกที่หญิงยศตั้งใจมาด้วยนี่ก็ตาม

             เหมือนดูหนังเรื่อง The Truman Show ยังไงยังงั้นค่ะ สิงคโปร์คือเมือง Man-Made เมืองในอุดมคติที่สร้างทุกอย่างตามฝันและเขาทำได้ดีมากๆ แม้มันจะดูอวกาศ อวตาร แต่มันก็มีความสมบูรณ์แบบที่ไม่น่าเชื่ออยู่ในตัวของมันเอง อาจไม่ใช่เมืองที่หญิงยศจะใช้ชีวิตยู่ได้ แต่เป็นเมืองที่ต้องยอมซูฮกให้กับความตั้งใจจริงของเขาจริงๆ ค่ะ

             กลับกลายเป็นว่าประทับใจค่ะ ประทับใจการบริหารจัดการของเขาที่นำพาประเทศมาได้ไกลมากในเวลาอันสั้น ทั้งหมดนี้ทำให้หญิงยศเกิดความริษยาเล็กๆ ในใจอีกครั้งว่า อย่างน้อยนี่ก็เป็นอีกหนึ่งประเทศใกล้ๆ เราที่เขามองเห็นว่าเม็ดเงินภาษีนั้นไปอยู่ที่ไหน และประเทศจะเจริญไปได้ต้องมีความร่วมมือกันของทั้งภาครัฐบาลและเอกชน....

             ยอมรับว่าขากลับคราวนี้แอบมีความรู้สึกอยากอยู่ต่อ... มองกลับมาที่ประเทศไทยแสนรักแล้วก็ได้แต่อธิษฐานว่า วันหนึ่งนะ... เราจะมีเมืองไทยยุคใหม่ที่สดใสและสมบูรณ์พร้อมก้าวไปข้างหน้าอย่างเขาบ้าง #โลกสวยซะงั้น