'ยกมาเลยครับ!'
Play
05 พ.ย. 2558
'ยกมาเลยครับ!' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิภว์ บูรพาเดชะ
เขียนโพสต์ชวนคนดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นเรื่องผิดกฎหมาย เขียนคอลัมน์ชวนให้คนดื่มของมึนเมา ก็ยิ่งน่าจะผิดกฎหมายเข้าไปใหญ่
แต่เขียนชวนให้คนฟังเพลงชื่อ “ดื่ม” คงไม่ใช่เรื่องผิดกระมัง?
เพลง ดื่ม เป็นเพลงล่าสุดของวงอพาร์ตเมนต์คุณป้า วงร็อกฝีมือเยี่ยมที่มีนักร้องนำเป็นกวี มีอายุงานร่วมทศวรรษและเคยออกอัลบั้มมาแล้ว 3 ชุด
ผมคิดว่านี่เป็นเพลงที่น่าสนใจมากๆ สำหรับวงการเพลงไทยในช่วงปีนี้นะครับ ประการสำคัญก็เพราะมันเป็นเพลงที่สะท้อนและวิพากษ์วิจารณ์ความเป็นไปของวงการเพลงไทยในปัจจุบันได้อย่างสะใจ
หากดูในมิวสิกวิดีโอ ก่อนที่จะขึ้นท่อนแรกเราจะเห็นคำเตือนเลยว่าเพลงนี้ไม่เหมาะสำหรับเด็กที่อายุต่ำกว่า 20 ปี แค่นี้ก็พอจะบอกดีกรีความแรงของบทเพลงได้ระดับหนึ่งแล้วล่ะ
เพลง ดื่ม เริ่มต้นด้วยท่อนฮุกที่ฟังแล้วต้องสะดุ้ง เป็นท่อนเพลงที่ชักชวนให้ดื่มเพื่อความเพลิดเพลิน ประมาณว่ายกมาเลยครับ ผมจะดื่มมันทุกขวดเอง ก่อนจะเฉลยว่าเป็นการดื่มให้กับ “สงครามกีฬาสี” และ “สงครามน้ำเมา”
ตุล ไวฑูรเกียรติ นักร้องนำร้องด้วยลีลาแบบแร็พเปอร์ จังหวะกระแทกกระทั้นชวนโยกตาม ริฟฟ์กีตาร์แบบฮาร์ดร็อกดูห้าวๆ แต่ก็มีการสอดแทรกซาวนด์อิเล็กทรอนิกส์พอให้กวนอารมณ์
ว่าแล้วตุลก็เข้าเรื่องทันที...
“สิบปีที่แล้วผมเขียนเพลงกำแพง
ให้กับความแตกแยกที่เริ่มจะรุนแรง
ที่เกิดจากลัทธิที่เรียกว่าการตลาด
หน้าตาเทพบุตรเบื้องหลังคือปีศาจ
จับมือมากับเพื่อนชื่อบริโภคนิยม
เป็นแรงดันขับเคลื่อนหมุนโลกเป็นวงกลม
สร้างภาพเพื่อยกย่องให้เราเป็นผู้บริโภค
ผู้แลดูว่าแข็งแรงที่แท้เต็มไปด้วยโรค”
แค่ท่อนแรกๆ เขาก็เก็บใจความได้ครบถ้วน ทั้งการอ้างอิงถึงเพลงดังเพลงแรกของวงจากอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อว่าเพลง กำแพง ก่อนจะเชื่อมโยงมาถึงประเด็นความแตกแยกในบ้านเราที่เมื่อผ่านมาอีกนับสิบปีก็ดูยิ่งจะขยายกว้างไปมากขึ้นๆ
ตอนที่อพาร์ตเมนต์คุณป้าเริ่มเข้าวงการนั้น วงการเพลงยังถูกแบ่งแยกโดยค่ายเพลงต่างๆ แต่ตอนนี้แม้เส้นแบ่งระหว่างค่ายจะเจือจางไปแล้ว แต่เหล่าศิลปินกลับไปสังกัด “ค่ายเบียร์” แทน กลายเป็นว่าศิลปินที่เป็นพรีเซนเตอร์ให้ค่ายเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง ก็จะไปเล่นให้งานที่มีเบียร์อีกยี่ห้อเป็นสปอนเซอร์ไม่ได้ นับว่าเป็นกำแพงแบบใหม่ที่วงการเพลงเจอมา 3-4 ปีแล้ว
และต้นตอของปัญหาก็ดูจะมาจากคำว่า บริโภคนิยม และการตลาด เหมือนเดิมนั่นเอง
“เจ็บปวดเป็นบทเรียน อีกสักพักเราก็ลืม” ท่อนหนึ่งของบทเพลงบอกไว้อย่างนี้
เพลง ดื่ม ยังร่ายยาวแสดงเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งการที่ดนตรีกลายเป็นของฟรี คุณค่าของนักดนตรีถูกลดทอน และเลยไปถึงความแตกแยกในบ้านเมืองจากเรื่อง
การเมืองน้ำเน่า
“สะกดเป็นไหมครับคำว่าสามัคคี ถ้าสะกดไม่เป็นจะสอนให้ฟรีๆ
สะกดเป็นไหมครับคำว่าทางเลือก ถ้าผมจะเขียนให้โปรดอย่าหาว่าผมเสือก”
อพาร์ตเมนต์คุณป้าตั้งคำถามกับคนใหญ่คนโตและเหล่า “สปอนเซอร์” ในบ้านเมือง ก่อนจะทิ้งท้ายว่าพวกเขาไม่ได้แอนตี้ทุนนิยม เพียงแต่มีจุดยืนในเรื่องการมีทางเลือกอย่างอิสระเท่านั้น
มาถึงวันนี้บ้านเราอาจจะมีสงครามมากเกินไปแล้ว กำแพงบางส่วนพังทลายไป แต่กำแพงใหม่ๆ อีกหลายส่วนกลับถูกก่อสร้างขึ้นมาใช้แบ่งแยกกัน ทั้งสงครามกีฬาสี สงครามน้ำเมา สงครามในเฟซบุ๊ก สงครามในพื้นที่สื่อ
เพลง ดื่ม ของอพาร์ตเมนต์คุณป้า เป็นเพลงที่ศิลปินออกมาแสดงความกล้าหาญโดยการพูดตรงๆ ถึงปัญหาในบ้านเมืองและในวงการเพลงอย่างมีชั้นเชิง
หวังเพียงว่า เมื่อผู้ฟัง “ดื่ม” เสร็จแล้ว ก็อย่าเผลอลืมความเจ็บปวดและบทเรียนที่เราได้เรียนรู้มาก็แล้วกัน
อย่าเผลอลืมว่า บางทีนี่อาจถึงเวลาแล้วที่เราต้องช่วยกันทำลายกำแพงที่แบ่งแยกคนกับคน
“อิสระในทางเลือก คือสิทธิของทุกคน ไม่มีเหลืองมีแดง มีแต่ประชาชน”
.......................................
(หมายเหตุ 'ยกมาเลยครับ!' : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... วิภว์ บูรพาเดชะ)