
เล่นหูเล่นตา:'ทำสิ่งดีๆ (2)'
05 ต.ค. 2558
'ทำสิ่งดีๆ (2)' : คอลัมน์ เล่นหูเล่นตา โดย... เจนนิเฟอร์ คิ้ม
“ความดี” มันทำยากตอนไหนเหรอ? ... ก็ตอนลุกจากที่นอนขึ้นไปทำให้มันเกิดขึ้นจริงๆ น่ะเซ่! ปกติของคนขี้เกียจแบบฉัน (จิตเป็นกุศล แต่ร่างไม่อดทนต่อความยากลำบาก มักจะส่งเงินส่งของไปแทนตัว ทำอย่างไรก็ได้ อย่าเอาตัวกรูไป!) แต่บางทีการได้เห็นอะไรต่อหน้าต่อตามันช่วยให้เราเข้าใจสิ่งต่างๆ อย่างลึกซึ้ง แม้จะเหนื่อยแค่ไหนหลับไปสักตื่น แรงก็คืนกลับมา ถ้าใจมันสู้อะไรก็ไม่ใช่อุปสรรค คิดได้อย่างนั้นร่างก็ดีดขึ้นตามเสียงนาฬิกาปลุก ...
“คุณพี่ ... ตื่นได้แล้ว” ตอนเด็กๆ ฉันเกลียดเสียงแม่ปลุกไปโรงเรียนตอนเช้า แต่ทุกวันนี้ฉันเกลียดเสียงสีเกดที่ปลุกฉันตื่นเช้าตอนไปทำงานต่างจังหวัด จะว่าไปแล้วนอกจากคนในบ้าน (นก พี่สาว และคุณแป้ น้องสะใภ้) ก็ไม่มีใครใส่ใจฉันเท่ากับ “คุณสีเกด” นางเป็นทั้งเพื่อนสนิท ที่ปรึกษา พี่เลี้ยง แม่ครัว นางสนองพระโอษฐ์ และสารถี บางทีนางก็เป็นสมองอีกซีกของฉัน แต่บางทีสมอง 2 ซีกก็ตีกัน! สุดท้ายนางก็ต้องเป็นฝ่ายยอมฉัน (ทุกที!) นางมีให้ทั้งความรักและความภักดี ผิดกับอีนุชนาฎที่มีให้แค่ความภักดีแต่ความรักนั้นมันมีไว้ให้ตัวมันเอง อีนี่มันช่างเหมือนเตี่ยฉัน มันควรจะเป็นลูกนอกไส้ของเตี่ย! ฉันพลิกตัวไปมาถ่วงเวลาตื่นแต่ก็ต้องรีบลุกไปอาบน้ำเพราะอีกประเดี๋ยวพี่นัท (ช่างผมประจำตัวก้อง) และข้าวตูจะมาแต่งหน้าให้ถึงห้อง
ฉันนั่งนิ่งๆ แอบงีบเป็นพักๆ (เหมือนคนแก่เข้าไปทุกที) ให้พี่นัทกับข้าวตู ตะปบผมละเลงหน้า ชีวิตนักร้องนี่มันช่างไม่เป็นเวล่ำเวลา บางวันก็เช้าเกิ๊น และบางทีก็ดึกเกิน มองผ่านกระจกใสรอบตัวออกไปเห็นทุ่งหญ้าน้อยๆ เขียวขจี สักพักก็มีจุดสีขาวๆ โผล่มาทีละจุดสองจุด รวมแล้วเกือบสิบจุด จุดสีขาวที่มองเห็นไกลๆ เคลื่อนไหวเข้ามาใกล้ มันคือ แกะค่าคุณ เขาปล่อยให้มันออกมาเล็มหญ้ารับแดดอ่อนตอนเช้า ยิ่งมันใกล้เข้ามาฉันยิ่งสังเกตเห็นว่า มันไม่ใช่สีขาวสะอาด มันช่างขะมุกขะมอม เปรอะเปรื้อนเหมือนพรมเช็ดเท้าที่เลอะขี้โคลน มีอยู่ตัวหนึ่งซึ่งดูเด่นกว่าตัวอื่นเพราะตัวมันใหญ่กว่าใคร ขนตรงช่วงท้องไล่มาถึงก้นเปรอะเลอะเหมือนมันนั่งทับขี้ตัวเองมาทั้งคืน ที่ดูแย่กว่านั้นคือมันมีถุงอัณฑะที่ใหญ่โตผิดปกติดูขวางหูขวางตายิ่งนัก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของมัน แต่กลับเป็นปัญหาของฉันแทนเพราะดูมันก็มีความสุขดี มันคงชินกับไอ้ถุงบ้าที่ห้อยอยู่หว่างขามานานแล้ว เออหนอ ... มนุษย์เรานี่่ช่างเป็นตัวสร้างและกำหนดปัญหาโดยแท้ อะไรที่ดูต่าง ไม่ชอบ ไม่ใช่ก็ “ตั้งแง่” เอากับมันว่า มันไม่ดี ไม่น่ามอง เป็นปัญหาโดยเอาตัวเราเองเป็นศูนย์กลางเป็นตัวกำหนด ผิดจากที่เราคิดเรามักมองว่า “ผิดปกติ” ซึ่งในความจริงธรรมชาติมักจะสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเป็นปัจเจค ดูแตกต่างไม่เหมือนกัน ซึ่งความแตกต่างนั้นๆ ก็ดูปกติธรรมดาจนกว่าใครสักคนจะลุกขึ้นมาเพ่งเล็งทำให้มันเป็นปัญหาตราบเท่าที่มันไม่เป็นพิษภัยต่อใครไฉนคนจึงสงสัยและตั้งแง่ (ตั้งกระทู้) เอากับมัน ... สักเรื่องได้มั้ยคะคุณ! หลายๆ เรื่องในชีวิตถ้าเราปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน ไม่ไปใส่ใจ ไม่ไปสงสัย มองมันอย่างเข้าใจ ในที่สุดเราก็จะยอมรับและอยู่ร่วมกับมันได้อย่างมีความสุข เพราะหลายครั้งตัวเราเองนั่นแหละที่เป็นคนก่อความทุกข์ให้กับตัวเอง จากคำว่า “ไม่เข้าใจ” ... ไม่เข้าใจก็ต้องปล่อยมันไป ชีวิตถึงจะมีความสุขในแบบของชาวพุทธที่รู้จัก “ปล่อยวาง” ... นะคะคุณตำรวจ! ... ฝรั่งเขาบอกว่าถ้านอนไม่หลับให้นับแกะ ... แกะตัวที่หนึ่งกระโดดข้ามรั้ว ... ตัวที่ 2 ... ตัวที่ 3 ... ตัวที่ 4 ... ตอนนี้ฉันกำลัง “โคตรง่วง!” ถ้านับแกะก็ยิ่งง่วง คนไทยนี่นะช่างคิดช่างประดิษฐ์คำที่สุดชาติหนึ่งในโลก คำว่า “เหมือนกันยังกับแกะ” มันมาจากตรงนี้นี่เอง แกะแต่ละตัวหน้าเหมือนกันเด๊ะ ไม่ใช่หน้าเหมือนอย่างเดียว ยังทำอะไรเหมือนกันอีก พอมีตัวหนึ่งเริ่มตัวที่เหลือก็จะทำตาม มีแค่บางตัวเท่านั้นที่พิเศษทำอะไรไม่เหมือนใคร มันทำอะไรแปลกๆ ในสิ่งที่ตัวอื่นทำไม่ได้ ในแง่ของสังคมมนุษย์ถ้าทำอะไรแปลกกว่าใครแล้วคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจก็มักจะถูกมองว่าเป็น “แกะดำ” ไม่เข้าพวก ถ้ามันเป็นสิ่งที่ดีมีประโยชน์ หรืออย่างน้อยไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็จงทำต่อไปอย่างมีความสุข เพราะปัญหาไม่ได้อยู่ที่ “คนทำ” แต่อยู่ที่ "คนมอง” แกะตัวหนึ่งเริ่มเบื่อที่จะเล็มหญ้าอยู่นานๆ มันเดินเข้าไปใกล้รั้วไม้ที่กั้น ถอยหลังไป 2- 3 ก้าว แล้วกระโดดข้ามไปอีกฝั่ง หน้าตาเฉย แกะหน้ามึนตัวอื่นๆ มองมันอย่างงงๆ บางตัวดูเหมือนจะทำตาม แต่ลังเลเก้ๆ กังๆ แล้วก็กลับเข้าไปรวมฝูงเหมือนเดิม ... กลัวการเปลี่ยนแปลงกับกลัวความล้มเหลวนี่มันใกล้กันมาก เส้นบางๆ ที่อยู่ระหว่างความล้มเหลวและความสำเร็จคือ “ความกล้า” ที่จะลงมาทำจริง แม้จะต้องล้มสักกี่ครั้งก็ยังพยายามทำต่อไปคงต้องมีสักวันที่จะสำเร็จ เพราะช่วงเวลาของการรอคอยความสำเร็จของคนเรานั้นไม่เท่ากันอย่างที่บอก บางคนรอไม่นาน และสาเหตุของความล้มเหลวไม่ใช่การล้มในแต่ละครั้ง แต่เป็นการขาด “ความตั้งใจจริง” ต่างหาก ล้มสักร้อยครั้งแต่ก็ยังกลับมาตั้งหลักทำใหม่จนกว่าจะหมดลมหายใจ ไม่ประสบความสำเร็จก็ให้มันรู้ไป! เพราะในแต่ละครั้งที่เราทำ เราจะทำครั้งต่อไปได้ดีกว่าครั้งที่ผ่านมาเสมอ แต่ที่ยังไม่สำเร็จอาจเป็นเพราะ “มันยังไม่ดีพอ” แม้แต่ผู้พัน “แซนเดอส์” ต้นตำรับไก่ KFC ประสบความสำเร็จตอนอายุ 50 กว่า เวลานั้นชีวิตครอบครัวเขาก็ล้มเหลว เราจึงต้องรู้จักแยกแยะความล้มเหลวของชีวิตออกเป็นเรื่องๆ อย่าเอามาปนกัน คิดให้เป็นระบบ มองให้เห็นปัญหา รู้วิธีแก้ไข พยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ปรับปรุงแต่ละครั้งให้ดีขึ้น สุดท้ายแล้วคงต้องใช้โชควาสนาเป็นตัวช่วยแล้วล่ะค่าคุณ ... ตื่นเช้ามานั่งแต่งหน้ามองแกะเลอะๆ คนอย่างฉันก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปได้เป็นการฆ่าเวลาการแต่งหน้าดีกว่าหันหน้าเข้าหาทีวีอย่างเดียวเหมือนที่ทำประจำทุกวัน แต่งหน้าแต่งตัวเสร็จก็แวะไปกินข้าวเช้า ข้าวต้มหมูร้อนๆ สักชาม (โตๆ) ความสุขนี่มันเกิดขึ้นง่ายนิดเดียว คุณก้อง สหรัถ มานั่งกินข้าวเสร็จไปแล้วก่อนฉัน นางมาในชุดรัดติ้ว เอ๊ย รัดร่าง เน้นส่วนนูนส่วนเว้ากับชุดปั่นจักรยาน คิดเล่นๆ แทนผู้หญิงอีกหลายคนที่ยังเหงาใจ ใครๆ คงอยากเป็นจักรยานของนาง ให้นางทั้งขี่ทั้งปั่นพากันไปสุขสันต์กับทิวทัศน์ข้างทาง ยกเว้นฉัน! ทำงานกับนางบ่อยๆ เจอกันบ่อยๆ หล่อแค่ไหนมันก็เบื่อได้ค่าคุณ ไม่งั้นคนมีแฟนสวยหล่อระดับนายแบบนางงามคงไม่เลิกกันใช่มะ? อีจักรยานโง่ๆ ของนางราคาแพงกว่าชีวิตฉันเสียอีกค่าคุณ คนมีระดับก็ใช้จักรยานมีระดับ เขาว่ากันว่ามัันแข็งแรงและน้ำหนักเบาเพราะทำมาจาก “ไทเทเนียม” (มีขันเงิน เวย์ และเดย์ เป็นส่วนประกอบงี้ ... เออ ... มุกโง่ๆ อย่างนี้ก็จะเล่นนะฉันเนี่ย) คราวหน้าจะสั่งทำจักรยานอันที่ทำมาจาก “โจอี้ บอย” บ้าง เพราะต่างก็เป็นแร็พเตอร์เหมือนกัน (อือ ... ยังเล่นไม่หยุด!) คุณสหรัถทาครีมกันแดดก่อนออกแดด มองหน้านางแล้วนึกในใจว่า “เยอะเหมือนกันนะเรา” ขนาดฉันเป็นผู้หญิงยังไม่ประเทืองประทินผิวเท่านาง ถ้านางได้ยินที่ฉันคิดคงตอบว่า “ก็เธอไม่ได้ใช้หน้าหากินเหมือนฉันนี่” จะเงิบมั้ยฉัน! เออ ... ยอมรับว่าไม่ใช้หน้ามาตั้งแต่เกิด ที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ก็มีแค่ ... ความดี! (ตอบแบบนางงาม “ เอ้า! ปรบมือ ” แบบสิงโต) มีคนว่าฉันต่อล้อต่อเถียงเก่ง ขอบอกเลยว่า สมัยสาวเป็นวัยรุ่น เดิมทีเป็นคนพูดน้อย คิดเยอะ แต่ลองมาเป็นฉันดูสักวันสิคะคุณตำรวจ ชีวิตต้องดิ้นรนต่อสู้กับผู้คนข้างนอกมากมาย ขืนพูดน้อยคงต้องเปลี่ยนจากโค้ชไปเป็นผู้เข้าประกวดนางงามแล้วล่ะค่าคุณ ...
โปรดติดตามตอนต่อไป
........................................
(หมายเหตุ 'ทำสิ่งดีๆ (2)' : คอลัมน์ เล่นหูเล่นตา โดย... เจนนิเฟอร์ คิ้ม)



