ทีวีสีรุ้ง:'ละครๆๆๆ'
Play
30 ก.ย. 2558
'ละครๆๆๆ' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์
เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา นั่งกดรีโมทไล่ช่องทีวีไปเรื่อยๆ (ผ่านไปเกือบปี เพิ่งจำเลขได้) แน่นอนถ้าช่วง 2 ทุ่มเป็นต้นไป กดไปช่องไหนที่เจอส่วนใหญ่ไม่พ้นละครค่ะ มีทั้งเรื่องเก่าเรื่องใหม่เต็มไปหมด อย่างช่อง 7 ก็จะเป็น “พญาโศก” ช่อง one ก็เป็น “ทอฝันกับมาวิน” เวอร์ชั่น2015 ส่วน GMM25 ก็คลับฟรายเดย์ ซึ่งเป็นตอนจบของน้องทอม ที่เกิดไปตกหลุมรักรุ่นพี่ผู้ชาย แต่สุดท้ายเจ็บเจียนตายเพราะรุ่นพี่ไม่คิดจะลงเอยด้วย เลยได้โชว์ด้านตรงข้ามของความแมนก็คือความอ่อนแอและอ่อนไหว ในแบบผู้หญิงจริงๆ ทิ้งคราบเด็กผู้ชายไปเลย ตอนดูนี่อยากจะเคาะทีวีบอกเหลือเกินว่า หนู... ลูกคะ... หนูแมนแค่คำลงท้ายครับ..ครับ.. แต่ร่างกายกับหัวใจหนู มันยังเป็นเด็กสาวอยู่เลยค่ะลูก
ส่วนช่อง 3 ก็เป็นวันแรกของละครห้องหุ่น เป็นการนำกลับมาทำใหม่ครั้งที่ 4 สำหรับทีวี ภายใต้การดูแลของทีมงานตระกูลดั้งเดิม ผ่านคนรุ่นนี้อย่างกันตนา เอาเป็นว่าแค่วันเสาร์วันเดียว 4ช่อง 4เรื่อง มึนสิคะ เพราะยิ่งข่องทีวีมีมากขึ้น ละครมันก็เยอะขึ้นตามไปด้วย เรื่องนึงจบ เรื่องหนึ่งต่อ หนำซ้ำบางที อยู่กันคนละช่อง แต่เค้าโครงดันมีอะไรบางอย่างคล้ายกันอีก ไม่ว่าจะเป็นบทหรือนักแสดง สถานที่นี่ไม่ต้องพูดถึง ถ้าใครริเป็นโจร แค่หลับตา ก็แทบจะนึกแผนผังบ้านบางหลังได้อยู่แล้ว ว่าเดินเข้ามาจากประตูบ้าน ซ้ายมือมีอะไร ขวามือเจออะไร บันไดอยู่ไหน หรือนักแสดงบางท่าน ช่วงเวลาเดียวกัน เป็นพ่อพระเอกได้ครบทุกช่อง เรียกว่าเป็นพ่อทุกสถาบันเลยทีเดียว!
หรืออย่างล่าสุดที่เพิ่งจบไป กับความโชคดีที่ไม่รู้มีอยู่จริงในโลกใบนี้รึเปล่า คือการได้สิทธิ์ให้ต้องเจอกับเหตุถึงชีวิต แล้วฟื้นมาใหม่ในร่างคนอื่น ซึ่งมักเกิดในพระเอกนางเอก อาจจะต่างกันที่รายละเอียดนิดหน่อย อย่างแมทที่ร่างนอนเป็นผัก แต่วิญญาณไปอยู่ในร่างก้อยใน “ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ” หรือ ก้อยที่ร่างตายแล้ววิญญาณไปโผล่ใช้ร่างของโดนัทใน “หัวใจมีเงา” จุดที่เหมือนกันคือ “ก้อย รัชวิน” เรียกว่าตอนเขียนอยู่นี่ อ้อมยังงง!!
ถ้าจะว่ากันสำหรับ 2 เรื่องนี้ คงเพราะมันเป็นละครมั้งคะ สุดท้าย วีว่า(แมท)ก็ฟื้นมาพร้อมกับร่างวิญญาณของตัวเอง หลังจากได้ไปเรียนรู้มุมมอง เห็นโลกในสถานการณ์ที่แตกต่างจากเดิมบ้าง เลยทำให้วิธีคิดและจิตใจของเธอได้เปลี่ยนไป และรู้จักที่จะเห็นเข้าไปในใจของผู้อื่นมากขึ้น แต่ถามจริง...มันมีจริงหรือเกิดขึ้นง่ายเหรอคะ ที่เราจะได้สิทธิเกือบต้องตาย หรือตายแล้วไปฟื้นในร่างคนอื่น แล้วยังได้กลับมาที่ร่างตัวเองได้อย่างตรงเป๊ะ โดยระหว่างทางไม่ได้แวะไปโผล่ที่ร่าง ทาก หนู งู หรือแมวตัวไหน แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้กลับมาที่ร่างตัวเอง จนได้จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งแบบนี้
อีกจุดร่วมที่เหมือนกันในละครเหล่านี้ คือ พวกผู้หญิงค่ะ สังเกตมั้ยคะ สาวๆ พวกนี้มักไม่ชอบล้างหน้าตอนนอน อาจทำให้เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีของเด็ก ที่เริ่มโตเป็นสาว หรือสาวๆ ที่อาจเข้าใจผิดว่า การที่ไม่ลบหน้าแล้วหลับคาหมอน ทั้งที่ตายังคงกรีดด้วยอายไลเนอร์ นอนทั้งที่ขนตามีมาสคาร่าปัดเต็ม บางคนก็นอนทั้งขนตาปลอมอีกทั้งแผง ส่วนคิ้วกับแก้มนี่ไม่ต้องพูดถึง กลางวันชัดยังไง เข้านอนอยู่บนเตียงก็ยังชัดอย่างนั้น เหล่านี้มันจะมีคุณค่าเหมือนการมาสก์หน้า ช่วยให้ผิวหน้าดี หรือมันจะช่วยให้เวลาหลับ ถ้าเกิดต้องมีตัวเองในฝัน ก็จะยังคงสวยหน้าเต็ม ไม่ใช่ฝันกันถึงหน้าสด เพราะกลัวจำตัวเองไม่ได้?
บอกเลยนะคะว่า ไม่ใช่ ย้ำนะคะว่า เหล่านี้เป็นเรื่องเข้าใจผิด ที่สาวๆ พวกนี้ไม่ลบหน้า เราต้องเข้าใจว่า คงเป็นเพราะเธอเหนื่อยมาทั้งวัน จนไม่สามารถจะลืมตา แข็งใจ ลบเครื่องสำอางได้ แต่สำหรับสาวๆ อย่างพวกเรา อ้อมขอบอกนะคะว่า ถ้าขืนมาเลียนแบบ นอนทั้งหน้าเต็มแบบนั้น หน้าเราต้องเจอกับริ้วรอยที่มาก่อนไว รูขุมขนที่ขยายกว้างเร็ว และสิวอุดตัน สิวอักเสบที่มาเยือนอย่างแน่นอนค่ะ
เห็นมั้ยคะใครว่าดูละครไม่มีประโยชน์ ไม่จริงค่ะ คอนเซ็ปต์ที่เรามักจะพูดกันว่า ดูละครแล้วย้อนดูตัวนี่ มันใช้ได้จริงๆ นะคะ ดีเราก็ทำตาม ถ้าไม่งามก็อย่าเลียนแบบ ^_^
.......................................
(หมายเหตุ 'ละครๆๆๆ' : คอลัมน์ ทีวีสีรุ้ง โดย... สุนิสา สุขบุญสังข์)