บันเทิง

ศึกชิงพื้นที่ตีแผ่ภาพ‘วงการบันเทิง’เชิงเสียดสี-สะท้อนแง่มุม

ศึกชิงพื้นที่ตีแผ่ภาพ‘วงการบันเทิง’เชิงเสียดสี-สะท้อนแง่มุม

16 ก.ย. 2558

ศึกชิงพื้นที่ตีแผ่ภาพ ‘วงการบันเทิง’เชิงเสียดสี-สะท้อนแง่มุมบางอย่าง : สกู๊ปบันเทิง

 
          ภาพสะท้อนบางอย่างของวงการบันเทิง กำลังถูกถ่ายทอดจาก “บทละคร” ในหน้ากระดาษที่เปรียบเสมือนตัวกำหนดทิศทางของเรื่องราว เล่าผ่าน “ตัวละคร” หลากสีสัน ด้วยฝีมือการแสดงของ “นักแสดง” ชั้นนำในประเทศ เพื่อออกสู่หน้าจอโทรทัศน์
 
          ก่อนหน้านี้เคยมีละครหลายเรื่องประสบความสำเร็จมหาศาล จากพล็อตเรื่องที่มีการนำเรื่องราว หลังม่านมายามาตีแผ่ ได้อย่างแสบสัน อาทิ เมืองมายา, ความลับของซูเปอร์สตร์, มารยาริษยา, ระบำดวงดาว, พราว, มายาตวัน, สงครามนางงาม เรื่อยมาจนถึงปัจจุบันกับ นางร้ายที่รัก, ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ, เพื่อนรักเพื่อนริษยา, จัดรักวิวาห์ลวง, วันหนึ่งจะเป็นซุปตาร์ เรียกว่าถูกนำเสนออย่างพร้อมเพียงกัน โดยบังเอิญ
 
          หาก “ละคร” คือการสะท้อน “ชีวิต” ภาพบางส่วนที่ถูกนำมาเล่า อาจมีทั้งล้อเลียน เสียดสี หรือสะท้อนแง่มุมบางอย่างจากโลกของความเป็นจริง แต่จุดร่วมที่เห็นได้เด่นชัดในละครเกี่ยวกับวงการบันเทิง คงหนีไม่พ้นเรื่อง การแก่งแย่ง อิจฉา ริษยา หักหลัง เกมการแข่งขันในวงการสีเทา ที่เต็มไปด้วยสิ่งเร้า หอมหวน ยั่วยวน กิเลศ ตัณหา ชั้นดี
 
          อารมณ์และโทนของละครแต่ละครเรื่อง ถูกนำเสนอแตกต่างกันไป โดยมีพล็อตมาห่อหุ้ม เพื่อกำหนดว่า เรื่องราวในวงการบันเทิงจะถูกตีแผ่ออกมาในแง่มุมไหน มีทั้งแนวโรแมนติกคอมเมดี้ หรือดราม่าเชือดเฉือน ด้วยเกมร้อนแรง ผสมความรักคละคุ้งกลิ่นคาว แต่ไม่ว่าจะถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบใดก็ตาม
 
          “ภาพเบื้องหลังวงการมายา” ยังคงอยู่ในความสนใจของประชาชนทุกยุค ทุกสมัย อาจเป็นเพราะวิถีชีวิตของ “ซูเปอร์สตาร์” คือภาพ “ความสุข” ซึ่งถูกเผยแพร่ผ่านความสวยงามบนหน้าจอโทรทัศน์ ช่างเย้ายวนให้ประชาชน ใฝ่ฝัน อยากเข้ามาสัมผัส แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยว ก็ถือว่าน่าทดลอง
 
          ทว่าหากมองตามความเป็นจริง เรื่องราวสะท้อนวงการบันเทิงของแต่ละประเทศ เมื่อนำมาทำเป็นละครหรือซีรีส์ สิ่งที่ถูกเล่า อาจมีวังวนไม่ต่างกันมากเท่าไหร่ แต่ ชั้นเชิง ความสนุก ความลึก จังหวะ และ “ไคลแม็กซ์” ของบทละครต่างหากที่ต่างออกไป
 
          เหมือนในช่วงที่กระแส “Korean Wave” หรือเกาหลีฟีเวอร์มากๆ นอกจากวัยรุ่นจะอินไปกับ “ไอดอล” ของวงนักร้องเกาหลีแล้ว ความอินเหล่านั้น ยังถูกซึมซับไปสู่การหลงใหลในเสน่ห์ของ “ซีรีส์เกาหลี” แม้กระแสช่วงนี้กระแสอาจดูแผ่วไป ทว่าจุดแข็งในซีรีส์เกาหลี ซึ่งถือว่าเป็นประเทศ ที่มีนโยบายส่งออกอุตสาหกรรมบันเทิงเป็นหลัก คือ “บทละคร” มักถูกคิดขึ้นมาจากพล็อตแปลกๆ และค่อนข้างหลากหลาย
 
          ส่วนหนึ่ง ที่บทละคร ของเขาทำได้แยบยล อาจเป็นเพราะคนดูสนุก และตอบรับกับความแปลกเหล่านั้น รวมถึงมีข้อจำกัดในการผลิตน้อยกว่าบ้านเรา จนทำให้ซีรีส์เกาหลีบางเรื่องกลายมาเป็นแรงบันดาลใจ ให้กับละครบางเรื่องในบ้านเราเช่นเดียวกัน
 
          ในส่วนของซีรีส์ซึ่งเกี่ยวข้องกับวงการบันเทิง มีหลายเรื่องได้รับความนิยม อาทิ Full House, full house take 2, On Air , The greatest love/The Best Love, Dream High , king of drama, You who came from the star
 
          ถ้าใครเคยดู อาจจะรู้สึกได้ว่า ภาพสะท้อนวงการบันเทิงไม่ว่าจะเป็นประเทศไหนก็ตาม จะไม่มีคำว่า “สีขาว” หรือ “สีดำ” มีแต่ “สีเทา” บางครั้ง หากถูกฉายออกมาเป็นสีเทาที่ค่อนไปทางดำ ภาพเหล่านั้นอาจดู “โหดร้าย” ด้วยซ้ำไป
 
          จุดร่วมอีกอย่างหนึ่ง ของภาพสะท้อนคือ “นักข่าวบันเทิง” กับ “ดารา” ซึ่งมักถูกนำไปใส่เพื่อเป็นสีสัน หรือเพื่อกระตุ้นให้เกิดการกระทำบางอย่างของตัวละคร ปฏิเสธไม่ได้ว่า ส่วนใหญ่นักข่าวบันเทิง มักจะถูกมองอย่างเหมารวมว่า “จุ้นจ้าน” คอย “สร้างปัญหา” จ้อง “แบล็กเมล์” หรือเป็น “มาเฟีย” สิ่งเหล่านี้ดูจะเป็นภาพจำในละคร
   
          ซึ่งความเป็นจริงแล้ว ภาพในละคร อาจแค่สะท้อนชีวิตเพียงบางส่วนของคนบันเทิงเท่านั้น สุดท้ายตัวละครที่อาจจะไม่ต้องเป็น “คนดี” สมบูรณ์แบบซะทีเดียว ต่างมีข้อด้อยและเคยทำผิดพลาดกันบ้าง แต่หากมีเจตนาดีเป็นแรงผลักดันการกระทำ ตัวละครต้องสู้ ฝ่าฟันให้พ้นขวากหนาม ท่ามกลางความขัดแย้งต่างๆ เพื่ออยู่รอด และมีพื้นที่ยืนในสังคม ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะใดก็ตาม ส่วนตัวละครที่มีเจตนาในการกระทำไม่ดี บทสรุปก็ได้รับผลกรรมแห่งการกระทำไป
 
          เชื่อว่าทุกวงการมีทั้ง “สิ่งดี” และ “ไม่ดี” ซึ่งภาพจำลองเสมือนจริงของวงการมายา ถูกนำมาฉายซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า มีการเสริมเติมแต่ง เพื่ออรรถรสในการรับชมแตกต่างกันไป จุดประสงค์เพื่อความบันเทิง สร้างเรตติ้งและเม็ดเงินโฆษณา พร้อมสอดแทรกข้อคิดบางอย่างเป็นกำไรให้คนดู
 
          บางเรื่องเล่าอาจดูร้ายแรงกว่าความเป็นจริง หรือบางเรื่องเล่าความเป็นจริงอาจร้ายยิ่งกว่า แต่เหนือสิ่งอื่นใด อุตสาหกรรมเพื่อความบันเทิงแทบจะทุกแขนง คงอยู่ได้ด้วย “ภาพ” ขึ้นอยู่กับว่า ผู้ชมจะใช้วิจารณญาณในการพิจารณา ก่อนตัดสินใจ “เชื่อ” ความจริงด้านไหน ที่ถูกนำมาสะท้อนผ่าน “ภาพ” เท่านั้น
 
.........................................
(หมายเหตุ ศึกชิงพื้นที่ตีแผ่ภาพ ‘วงการบันเทิง’เชิงเสียดสี-สะท้อนแง่มุมบางอย่าง  : สกู๊ปบันเทิง)