จากหนังเก่าใส่สีถึงคอร์สวิจารณ์หนัง
Play
20 ส.ค. 2558
จาก หนังเก่าใส่สี ถึงคอร์ส วิจารณ์หนัง : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร
เมื่อโลกเข้าสู่ 4 เดือนสุดท้ายของปีทีไร นั่นก็หมายความว่า ไฮไลท์ต่างๆ ของวงการหนังก็จะค่อยๆ ทยอยออกมารายงานตัว ไม่ว่าจะเป็นเทศกาลหนังดีๆ, กิจกรรมมากมายเกี่ยวกับภาพยนตร์ ที่จะออกมาในช่วงเวลานี้
และที่เป็นเหมือนขนบของหนังเลยก็คือ ช่วง 2-3 เดือนท้ายๆ ของปีนั้น จะมีหนังกลุ่ม biopic หรือเรื่องราวที่เกี่ยวกับบุคคลที่มีอยู่จริง ออกมาฉายเต็มพื้นที่ (เพราะหนังแบบนี้หวังกล่องมากกว่ารางวัล) และอย่างที่เคยบอกก็คือ หนังที่เข้าชิงออสการ์มักมาจากการออกฉายในเดือนตุลาคม-ธันวาคม
อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลานี้ของปีนี้ มีเรื่องน่าสนใจก็คือ ในเทศกาลหนังยุโรปหลายแห่ง เช่นที่อิตาลี และเยอรมัน มีการนำเอาหนังเก่าคลาสสิกยุค 20-40’s กลับมาฉายใหม่ในรูปลักษณ์คาราวะหรือรำลึก (retrospective) ทว่า การนำมาฉายนั้น ไม่ใช่ฉายขึ้นจอเฉยๆ แต่ลองเอาไป “ใส่สี” (ที่ไม่ตีข่าว) ลงไปในหนังขาวดำ นิตยสาร sight & sound บอกว่าการเอาหนังขาวดำทดลองมาใส่สีนั้น กลับมีความรู้สึกของหนังในแบบมิติที่ใหม่ขึ้น ไม่ได้ไปทำลายมิติของหนังแบบที่ขาวดำให้ แต่สร้างแง่มุมขึ้นมาให้คนดูได้รับรู้ เขาไม่ได้บอกว่า อะไรดีกว่า และไม่ได้บอกว่าอะไรควรจะถูกต้องกว่า แต่เหมือนต้องการสื่อสารว่า หนังก็เหมือนศิลปะ เวลามันถูกส่งเสียงในแบบที่แตกต่างกัน มันก็ให้ความคิด อารมณ์แตกต่างกันไป แง่มุมนี้ อาจทำให้หนังขาวดำอีกหลายเรื่อง อาจถูกนำมาใส่สี แต่ไม่ตีข่าว ในอนาคตอันใกล้ แต่สีไม่ว่าจะใส่ใหม่ลงไปแค่ไหนก็ไม่มีทางไปเปลี่ยนแปลงความดีงามที่คนดูเคยให้ความรู้สึกดีๆ เอาไว้
เรื่องดีๆ ไม่ได้มีแค่ระดับใหญ่ๆ หรือต้องเป็นอะไรที่กว้างขวางเท่านั้น บางเรื่องเล็กๆ แต่ดูดี หรือเป็นความสุขของคนกลุ่มไม่ใหญ่ แต่ได้มิตรภาพที่ดี ก็มีให้เห็นเหมือนกัน เช่นร้าน lidodvd ใต้โรงหนังลิโด้ ที่เดินทางมาครบรอบ 8 ปี ร้านเล็กๆ เข้ามาค้าขายดีวีดีหนังแบบไม่รู้อะไรเลยในตอนนั้น แล้วก็ค่อยๆ คลำทาง เรียนรู้ ลงไปขลุกและคลุกคลี จน “จับ” อารมณ์ความรู้สึกในทิศทางที่ตัวเองจะเดินได้ชัดขึ้น
ผมจำได้ว่า นอกจากดีวีดีหนังนอกกระแสที่หายากแล้ว อีกจุดหนึ่งที่ทำให้คนทั่วไปสะดุดตาก็คือ การจัดอันดับหนังขายดี หนังรางวัล หนังนอกกระแสที่น่าสนใจ เป็นโซนต่างๆ ให้ลูกค้า “รับรู้” และ “ตัดสินใจ” ได้ง่ายขึ้น กล่าวคือทำการบ้านมาให้ลูกค้าแล้วในระดับหนึ่ง ผลก็คือ ร้าน lidodvd มีลูกค้าประจำเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ยอดคนกดไลค์ระดับหลายร้อยในหลายๆครั้ง ที่อยู่ใน line facebook ของเขานั้น แสดงภาพนี้ได้ดี
พอเดินทางมาครบรอบ 8 ปี ร้าน lidodvd เลยเกิดไอเดียสนุกๆ ว่า น่าจะมีการจัดคอร์สการสอน “วิจารณ์หนัง” โดยชวนนักวิจารณ์และคนของหนังมาบรรยาย เอาแบบวันเดียวจบ เรียนเช้า เลิกเย็น แต่ต้องเข้าใจ และไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไรมากมาย นอกจากค่าเช่าโรงแรมและค่าอาหาร เท่าที่สะตุ้งสตางค์จะจ่ายได้ตามความเหมาะสม
ผมรับปากทันทีเมื่อทางร้านเอ่ยปากชวน เพราะเคยสอนคอร์สวิจารณ์หนัง วิชาวิจารณ์ภาพยนตร์ตอนไปบรรยายตรี โท เอกในหลายมหาวิทยาลัย ทั้งจุฬาฯ เอแบค ธรรมศาสตร์ ม.กรุงเทพ และม.เชียงใหม่ หรือแม้แต่อมรินทร์ AIS กับเนชั่น ก็เคยเปิดคอร์สแบบนี้มาแล้ว มีอะไรเคลื่อนไหว หรือคืบหน้า จะมาบอกอีกครั้ง หรือจะลองติดตามเฟซบุ๊ก lidodvd lido ก็ได้
.......................................
(หมายเหตุ จาก ‘หนังเก่าใส่สี’ ถึงคอร์ส ‘วิจารณ์หนัง’ : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)