10วัฒนธรรมป๊อป‘น่ารู้’ในLeicester The King Power | คมชัดลึก

            แสงที่ส่องสว่างไปทั่ว king power stadium กับชัยชนะของ “เลสเตอร์” เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานั้น ทำให้เราบางคนใคร่ครวญ (มิใช่ครุ่นคิด) ว่ามีสิ่งดีๆ มาจากต้นทางที่ใดหรือ ?

 

            จากความตั้งใจดีที่นำเอาเด็กไทยไปเรียนใน Radcliffe College หรือจากระบบ academy ที่อยู่ในหน้า 76 ของ matchday program นัดสุดท้ายปีที่แล้ว จากเพลง Hey Blue ที่แฟนๆ เลสเตอร์ขับขานในสนาม (ดัดแปลงจาก Hey Jude) หรือจากความมุ่งมั่นที่เจ้าของทีม อยากให้เลสเตอร์คือความภาคภูมิใจของคนไทย จะจากแง่มุมใดก็ตาม ช่างน่าชื่นมื่นที่ “เลสเตอร์” กลายเป็นฟ้าเดียวน้ำเงินที่ชนะในนัดแรก (เชลซีเสมอในบ้าน, เอฟเวอร์ตันเสมอในบ้าน) จึงเป็นความชอบธรรมธรรมเบาๆ ที่แฟนเลสเตอร์จะใช้คำว่า True Blue ในการออกสตาร์ท

 

            ทว่า Blue ของเลสเตอร์นั้น มีแง่มุมแห่งฟุตบอล “เร้น” และ “ซ่อน” ให้ค้นหา ผมไปเลสเตอร์มา เลยลงไปคลุกคลีแฟนบอล เพื่อให้ได้เรื่องราวที่่น่าสนใจ มานำเสนอ นี่คือ 10 วัฒนธรรมป๊อป (pop culture) ที่โอบรัด กอดกระชับ The Fox จมูกรั้น

 

            1.โอกาสของเยาวชนไทยกับ Radcliffe

 

            หนอนหนังสืออาจไม่เคยลืมตอนที่ มาร์ค ทเวน รื่นรมย์กับฉากหลังในอังกฤษตอนกลางของเขา หรือถ้าให้ชัด หลายโมงยามที่พ่อมดน้อย harry potter วิ่งเล่นกับเพื่อนๆ ในโรงเรียนหลายครั้ง ช่างน่าอิจฉาเด็กไทยหลายสิบคน ที่ไม่ต้องเกิดเป็นพ่อมด แต่แม้จะเป็นลูกๆ ของแม่ค้าในต่างจังหวัด พวกเขาได้ไปใช้ชีวิตเรียนหนังสือและฝึกซ้อมฟุตบอลกับโครงการเยาวชนไทยไปเลสเตอร์ โรงอาหาร ห้องเรียนและชั้นนอน ร่มรื่นจนเอกราช เก่งทุกทางและผม เห็นเหมือนกันว่า ช่างโรแมนติกแบบชนบทอังกฤษเสียนี่กระไร

 

            2.Ticket Box เก่าแก่คลาสสิก

 

            ผมไปดูบอลที่อังกฤษและได้ทุนจากบริติช เคานซิลเมื่อ 20 ปีที่แล้ว เลยมีโอกาส “รอนแรมและร่อนเร่” ตระเวนดูบอลเกือบทุกทีม จำได้ว่าที่ขายตั๋วบอลยุคก่อน เป็นตู้เหมือนตู้โทรศัพท์ แต่เมื่อธุรกิจฟุตบอลโตขึ้นมาก มีไฟแนนซ์เข้ามากำกับ มีทุนนิยมต่างชาติ หลายอย่างก็หายไป (เกลเซอร์ ทุนอเมริกัน เคยเสนอจะมี ปอม ปอม เกิร์ลในช่วงพักครึ่ง ซึ่งโดนด่าไปมากมาย) แต่ที่หน้าสนามเลสเตอร์ก่อนแข่ง ผมแอบไปเดินเล่นคนเดียว ได้เจอบ๊อกซ์ขายตั๋วแบบเก่ากระจายอยู่ตามรอบสนาม ซึ่งไม่เจอในนานแล้วในหลายทีม ที่ไปดู

 

            3.แชริตี้การกุศล Run for Life

 

นัดสุดท้ายของฤดูกาลที่แล้ว ทางเลสเตอร์ประกาศรับสมัครสื่อมวลชนไทยลงไปวิ่งแชริตี้รับบริจาคเงินช่วยเหลือสังคม ผมจึงเอาด้วย เพราะวิ่งทุกวันที่สวนลุมอยู่แล้ว ความจริงที่ปรากฏวันนั้นบนสนามคิงเพาเวอร์สเตเดี้ยมก็คือ การวิ่งท่ามกลางอากาศหนาวๆ ทำให้วิ่งได้เยอะเกิน 10 กิโล วิ่งการกุศล ง่ายกว่าการวิ่งตามหา “รักแท้” เยอะแยะ

 

            4.Street Art Festival

 

            หลังและก่อนเกมแข่ง ผมใช้เวลาแอบไปเดินรอบๆ สนามทั้งไกลและใกล้ ทั้งแนวดิ่งและแนวกว้าง ก็พบสิ่งที่น่าสนใจมาก นั่นคือ แม้จะภาพเป็นเมืองเล็กๆ ที่ร่มรื่น โรแมนติก แต่มีกิจกรรมด้านศิลปะเยอะมาก (ขณะที่แบรนด์กาแฟก็ไม่ได้ขาด) ผมสังเกตว่าร้านต่างๆ มีภาพขายหลายแห่ง พอไปสัมภาษณ์ดู เขาบอกว่าทุกๆ เดือน จะมีวันของศิลปะ เป็นแบบ Art Day ของเมือง และหลายร้านก็จะเอาภาพที่วาดมาวางขายกัน (น่ารักซะไม่มี)

 

            5.Big Fan & Supporter 

 

            เวลาไปดูบอล ผมชอบหาความรู้เพื่อให้ตัวเองหายโง่ วิธีหนึ่งคือไปคลุกคลีกับแฟนบอล นั่งคุย ถามโน่นนั่นนี่ เราจะได้เห็น lifestyle แต่ละพื้นที่ซึ่งไม่เหมือนกัน ไว้จะเล่าว่ามีอะไรบ้าง แต่ขอบอกว่า ที่ผมประทับจากคือ แฟนบอลเลสเตอร์ที่นั่น very nice มาก เดินผ่านไปมาทักทายทุกถ้อยคำ ขนาดจะควักเงินซื้อไอติม แต่มือถือของสองแขน ยังมีแฟนเลสเตอร์มาช่วยถือให้ เพื่อให้เราล้วงเงินสะดวก

 

            (ติดตามวัฒนธรรมป๊อป ใน lifestyle football แบบนันทขว้าง สิรสุนทรได้ตอนตอ่ไปในวีคหน้า หรือสามารถตามแฟนเพจ social media ทุกทาง ที่ตอนนี้แฟนบอลทะลุแสนแล้วจร้า)