ศิลป์แห่งแผ่นดิน - ไหว้พระธาตุกลางสายฝน | คมชัดลึก

  ผมไหว้พระธาตุอยู่เงียบๆ ใต้ชายคาวิหารราย โดยไม่ร้องขออะไร มององค์พระธาตุสีทองสูงตระหง่าน อันเป็นปูชนียสถานศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองน่านมานานกว่า 600 ปี สร้างตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 19 เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ องค์พระธาตุหุ้มด้วย “ทองจังโก้”

 ตั้งต้นที่วัดภูมินทร์ ตรงไปผ่านสี่แยกไฟแดงที่หนึ่ง จะเห็นวัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหารทางขวามือ ถึงสี่แยกไฟแดงที่สอง เลี้ยวขวา ข้ามสะพานแม่น้ำน่าน ตรงไปตามถนนสู่อำเภอภูเพียง, แม่จริม ระยะทาง 2 กิโลเมตร จะแลเห็นองค์พระธาตุแช่แห้ง งามเด่นอยู่บนเนินมีพญานาคงดงามคู่หนึ่ง เลื้อยลำตัวเป็นคลื่นอยู่ซ้ายขวา ท่ามกลางสายฝนโปรยพรำๆ พุทธศาสนิกชนคลาคล่ำ มาสักการบูชาพระธาตุ มีทั้งคนท้องถิ่น และผู้เดินทางไกล

 ในวิหารกำลังดำเนินพิธีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา มีพิธีสืบชะตาอย่างชาวล้านนา ผมเองไม่มีความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีล้านนาเลย ได้แต่ดื่มซับความรู้สึกด้วยตาและหู บันทึกไว้ด้วยหัวใจ และกล้องดิจิทัล เดินวนรอบองค์พระธาตุ ยืนมองพระวิหาร มองรูปปั้น (ปูน) สิงห์คู่ที่นั่งเชิดหน้าเฝ้าบันได ให้แปลกใจเมื่อเห็นว่าสิงห์ตัวหนึ่ง “คาบคน” ไว้ในปาก

 พระธาตุแช่แห้งเป็นพระธาตุของคนที่เกิดปีเถาะตามความเชื่อทางนักษัตร
 ผมนั่งหลบฝนอยู่ใต้ชายคาวิหาร มองดูผู้คนทำทักษิณาวัตร 3 รอบ ทางเดินรอบองค์พระธาตุนั้นปูด้วยกระเบื้องเซรามิกสมัยใหม่ที่มีผิวลื่นเป็นมัน ผมเห็นคนเฒ่าคนแก่ลื่นล้มถึง 3 คน สามวาระ ดีที่ทั้งสามท่านนั้นไม่เป็นอะไรมาก ลูกชายผมก็ลื่นล้มก้นจ้ำเบ้าเล่นเอาผมใจหาย ผมลองไปเดินดูบ้าง จึงรู้ว่าพื้นกระเบื้องผิวเรียบแบบนี้ช่างอันตรายเสียจริง

 ใครไปเมืองน่าน เมื่อไหว้พระธาตุแช่แห้ง แล้วหากมีเวลาควรต้องแวะ “วัดพระธาตุเขาน้อย” ด้วย พระธาตุเขาน้อยมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับ พระธาตุแช่แห้ง คืออายุราว 600 ปี ตั้งอยู่บนเขาน้อย มีบันไดขึ้นทางหน้าวัด เป็นบันไดนาคจำนวน 303 ขั้น สร้างโดยพระมเหสีรองของพญาภูเข็ง เจ้าผู้ครองนครน่าน ราวพุทธศตวรรษที่ 20 บนเขาน้อย สามารถมองเห็นทัศนียภาพเมืองน่านได้ทั้งเมือง ก่อนกลับกราบนมัสการพระพุทธมงคลประชานาถ เพื่อเป็นสิริมงคล

 เมืองน่าน เมืองเล็กๆ ที่เงียบสงบ วัดวาอารามงดงาม เก่าแก่ เจริญตาเจริญใจ นับว่ามีวาสนาที่ผมได้มาเยือนเมืองน่าน ตั้งใจไว้ว่าวันหน้าไม่ช้าไม่นานจะกลับมา เพราะผมหลงรัก “น่าน” เสียแล้ว คิดถึง ตรึงใจ

 (สุดท้ายขอขอบคุณฝากสายลมไปยังหอศิลป์ริมน่าน สำหรับน้ำใจไมตรีแห่งมิตรภาพอันอบอุ่น...)

"ศักดิสิริ มีสมสืบ"