อวสานร้านขายซีดีเพลงริมถนนยี่ปั๊วทยอยปิดตัวรับเทคโนโลยีใหม่
Play
14 ก.ค. 2558
อวสานร้านขายซีดีเพลงริมถนนยี่ปั๊วขนทยอยปิดตัวรับเทคโนโลยีใหม่
ภาพแผงขายเทปที่เคยผุดขึ้นอยู่ทั่วทุกมุมถนนในเมืองหรือแม้แต่ตามตลาดในต่างจังหวัดที่แสนจะคึกคักในยุคหนึ่งทว่าหลังจากวันที่โลกก้าวสู่ยุคดิจิทัลเต็มพิกัดส่งผลถึงการพลิกโฉมหน้าของวงการเพลงในบ้านเราอย่างเห็นได้ชัด
ทีมข่าวบันเทิง "คม ชัด ลึก” ได้ลงสำรวจแผงขายซีดีเพลงตามถนนสายหลักที่เคยมีร้านขายปลีกแผ่นซีดีอยู่กระจายตามตึกแถวในปัจจุบันพบว่าร้านค้าปลีกซีดีเพลงริมถนนได้สูญพันธุ์ไปอย่างสิ้นเชิง เหลือให้เห็นแผงขายซีดีบ้างตามตลาดนัดซึ่งก็เป็นแผ่นซีดีเถื่อนที่ละเมิดลิขสิทธิ์
สมศักดิ์ ทรงธรรมมากุล ผู้บริหารบริษัท BKP 1990 จำกัด ซึ่งปิดฉากการเป็นยี่ปั๊วขายซีดีมาถึง 33 ปีไปเมื่อช่วงกลางเดือนมกราคมที่ผ่านมาโดยปัจจุบันหันไปเปิดตลาดมิกซ์บางใหญ่ กล่าวถึงความล่มสลายของร้านขายซีดีดังนี้
“ร้านขายซีดีริมถนนเริ่มหดหายไปอย่างรวดเร็วเพราะสู้กับแผ่นผีไม่ไหว ร้านพวกนี้มีการปิดมากที่สุดคือเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ณ ปัจจุบันขนาดแผงของปลอมที่เป็นเพลงก็ไม่มีแล้วเหลือแต่แผ่นหนังตอนนี้พอมันเข้ายุคดิจิทัลเต็มรูปแบบ การเข้าถึงงานที่เป็นรูปของเพลง ของภาพยนตร์มันเข้าถึงได้ง่ายมากโดยการเข้าถึงนั้นมันไม่ได้ผ่านการซื้อขาย ส่วนใหญ่จะละเมิด นอกเหนือจากนั้นก็ยังมีโรงงานบางโรงงานที่เข้ามาไม่ถูกต้องตามกฎหมายมาผลิตแผ่นละเมิดลิขสิทธิ์ขายแข่งอีกด้วย มันเลยกลายเป็น 2 ส่วนที่ทำตลาดแย่ลง การขายซีดีก็ตกลงอย่างที่เห็นวันนี้ในฐานะเป็นผู้จัดจำหน่ายอยู่ตรงกลาง เราติดต่อกับทางซัพพลายเออร์ ซึ่งก็เป็นค่ายเพลงทั้งเล็กและใหญ่เพื่อจำหน่ายให้แก่ลูกค้ารายย่อย เราก็จะเห็นการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างชัดว่า จากเดิมที่ร้านค้าสามารถจะค้าขายเพลงแล้วอยู่ได้ยอดขายก็ค่อยๆ ลดลงแล้วถ้าขายอย่างเดียวก็อยูู่ไม่ได้แล้ว เริ่มต้องไปเอาซีดีเพลงไปขายผสมกับอย่างอื่น เมื่อก่อนถ้าเป็นร้านขายซีดีมันก็จะเป็นซีดีอย่างเดียวเลยอยู่ได้เลย พอมันละเมิดกันมากๆ ก็เริ่มอยู่ไม่ได้" อดีตยี่ปั๊วซีดีกล่าว
สำหรับลางความล่มสลายของร้านขายซีดีเพลงค่อยๆ ปรากฏให้เห็นมาก่อนหน้านี้แล้วคือ เริ่มจากร้านขายส่ง “บิ๊กยู” โคราช ซึ่งเป็นตัวกระจายแผ่นซีดีให้ค่ายเพลงหลายค่ายจากโคราชขึ้นไปในอีสานบางจังหวัด ปิดตัวลงตามมาด้วยยี่ปั๊ว "ราชบุตร” ที่จ.อุบลราชธานี ที่เป็นตัวกระจายสินค้าไปทางอีสานทั้งหมดร้าน “ทิพเณศ” ที่เคยกระจายสินค้าไปทางภาคเหนือปัจจุบันเหลือขายซีดีหน้าร้านเพียงอย่างเดียวโดยส่วนใหญ่ยี่ปั๊วที่กล่าวมาจะผลิตเพลงพื้นเมือง ขายควบคู่กับการเป็นยี่ปั๊วไปด้วย
สำหรับยี่ปั๊วขายส่งรายใหญ่ๆ ในกรุงเทพฯ เมื่อสมัยซีดีบูมๆ นั้น อาทิ บีเคพีเอ็มพีซาวด์ ก็ปิดตัวลงไปจากการเดินสังเกตช็อปขายแผ่นซีดีตามในห้างก็น้อยลง ที่เหลือเห็นอยู่คือแมงป่องแต่ก็ขายหนังเป็นส่วนใหญ่ มีมุมที่ขายเพลงอยู่เล็กๆ โดยซีดีที่วางขายจะเป็นรวมฮิตกับเอ็มพี 3 ส่วน ร้าน "อิมเมจิ้น” ซึ่งก็ เปลี่ยนมาเป็นร้าน “ดีเอ็นเอ” และกำลังจะเปลี่ยนมาเป็น “แบ็คชีฟ” เพราะประสบกับปัญหาคนซื้อน้อยลงแล้วในปัจจุบันซึ่งร้านขายซีดีเหล่านี้คนจะเข้าใจว่าเป็นส่วนของโลตัส บิ๊กซีแต่ก็คือร้านขายซีดีที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน
ซึ่งแผ่นซีดีเพลงที่ยังมีคนฟังซื้อหากันอยู่ ส่วนมากจะเป็นกลุ่มคนฟังเพลงลูกทุ่ง ซึ่งแบ่งเป็นเพลงสมัยใหม่ และเพลงลูกทุ่งอมตะ ซึ่งจะเป็นการซื้อเพื่อเก็บสะสม หรือชื่นชอบในตัวนักร้องทำให้บริษัทผลิตเพลงใหญ่ๆ ยังพอมียอดการขายแผ่นซีดีให้เห็นอยู่บ้าง ส่วนในกลุ่มคนฟังเพลงสตริงนั้นการขายแผ่นซีดีนั้นพูดได้ว่าแทบจะสูญพันธ์ุมาระยะหนึ่งแล้ว
จากสถานการณ์ดังกล่าว ทำให้ค่ายเพลงที่เหลือวันนี้ต้องปรับรูปแบบการทำธุรกิจเพลงใหม่โดยหาช่องทางอื่นๆ อาทิ ยูทูบ การเก็บค่าลิขสิทธิ์เผยแพร่การแสดงสด เพื่อมาชดเชยรายได้จากแผ่นซีดีที่ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ