มองโลกแบบวิกรม - "ปรับตัวปรับใช้ให้พอดี" ( 2)
ด้านนอกของบ้านทั้งสองด้านมีสะพานทอดยาวกว้าง 1.8 เมตรจากบริเวณที่จอดรถยาวลงมาเกือบ 50 เมตร และอีกด้านหนึ่งไปด้านหน้าถ้ำยาวประมาณ 70 เมตร การปลูกบ้านกลางน้ำไกลๆ ฝั่งช่วยทำให้ยุงหรือแมลงต่างๆ ไม่มากวน โดยเฉพาะเทคนิคในการเว้นระยะสะพานไม้ไว้เป็นช่องว่าง 20 ซม.
ผมสันนิษฐานว่ามันคงเดินข้ามมาบนกอหญ้าที่ลอยน้ำมาปิดช่องว่างจนให้เป็นสะพาน...แล้วค่อยๆ เดินเข้าบ้าน แม่บ้านต้องทำการปราบปรามกันในทันทีเพราะผมไม่ชอบให้มีมด หนู แมลงสาบใดๆ อยู่ในบ้าน แต่เข้าใจว่าใครๆ ก็คงไม่ชอบเหมือนกัน (เดิมสะพานนี้จะสามารถยกขึ้นได้ในเวลากลางคืน เมื่อเราไม่อยากรับแขกอีกแล้ว แต่ผมยังไม่ได้ทำเพราะต้องใช้งบประมาณกว่าล้านบาทเลยใช้ไม้แผ่นทำสะพานเว้นร่องระยะห่าง 20 ซม. เอาไว้ใช้ไปพลางๆ ก่อน คงต้องรอให้หุ้นขึ้นหรือมีสตางค์คล่องมืออีกสักหน่อยจึงค่อยปรับปรุงกันใหม่)
ฝั่งตรงข้ามของบ้านด้านทิศตะวันตก จะมีต้นไทรที่ผมเลือกตำแหน่งปลูกเอาไว้ช่วยให้ร่มเงาแก่บ้านไม่ร้อนในเวลาบ่ายๆ ช่วยลดอุณหภูมิลงไปได้บ้าง ไทรเป็นพืชกิ่งเหนียวโตง่ายคงจะต้องรออีกนานกว่าต้นไทรจะใหญ่พอ
เวลากลางคืนบ้านกลางน้ำมักมีแมลงบินมาเล่นกับไฟที่ผมติดไว้เพื่อล่อแมลงให้ปลาที่ผมเลี้ยงไว้กิน แมลงเหล่านี้บินเข้าเล่นไฟกันเต็มไปหมดโดยเฉพาะฤดูฝนที่พวกมันจะบินหาคู่จนเหนื่อยและไม่มีที่เกาะบนน้ำก็จะร่วงหล่นลงน้ำที่มีปลามากมายรออยู่ หากแมลงตัวใดไม่ได้บินตกน้ำแล้วมาเกาะบนผนังบ้าน ผมปล่อยให้เป็นหน้าที่ของบรรดาจิ้งจกที่คอยจ้องตะครุบอยู่แล้วเกือบ 20 ตัวที่อยู่ตามบานผนังด้านนอกบ้าน แต่ก็มีแมลงบางตัวที่เก่งกาจฝ่าวงล้อมเข้ามาในบ้านได้ ผมก็ยังมีจิ้งจก 2-3 ตัวรอคอยอยู่ในบ้านอีกเช่นกัน
สำหรับด่านสุดท้ายผมเอาโคมไฟอ่านหนังสือที่เป็นรูปครึ่งวงกลมแบบโบราณมาหงายขึ้นพร้อมนำกระดาษแข็งมาประกอบติดกับขอบโคมไฟที่ผมใช้อ่านหนังสือเพื่อไม่ให้แสงไฟแยงตาและใช้ด้านที่ไม่มีกระดาษให้แมลงบินเข้ามาเล่นไฟได้ ทำให้โคมไฟของผมกลายเป็นสุสานแมลงอบไปโดยปริยาย เพราะอุณหภูมิความร้อนของหลอดไฟที่แรงถึง 100 วัตต์ ทำให้แมลงวันที่บินเข้าไปใกล้หลอดไฟจะโดนความร้อนทำให้หยุดบินทันที โดยที่ไม่สามารถจะบินออกมาอีก ผมจึงหายรำคาญจากบรรดาแมลงที่คิดกล้ำกรายเข้ามาในยามค่ำคืนเกือบทุกตัว
บางคืนหากมียุงอาจหาญกล้าบินเข้ามาทักทายกระซิบข้างหู ทำให้ผมนอนไม่ค่อยหลับด้วยความรำคาญ เป็นนิสัยที่ติดตัวผมมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วหากเกิดมียุงมารบกวนก็จะรำคาญและเสียอารมณ์และทำให้นอนไม่หลับเลย ผมจึงป้องกันตัวด้วย “มุ้ง” ที่แขวนเอาไว้กับคานไม้เป็นมุ้งแบบกลมที่ซื้อมาจากจตุจักรราคา 300 บาท ผมจัดการให้แม่บ้านเย็บมุ้งเชื่อมกันทั้งหมดเพื่อไม่ให้มีประตูทางเข้า เวลาเปิดจึงต้องเลิกมุ้งขึ้น หากมียุงบางตัวสามารถเล็ดลอดเข้าไปได้ ผมจะใช้ไฟฉายส่องจับยุงตัวนั้น แล้วใช้หน้าไฟฉายกดยุงกับมุ้งเป็นอันทุกอย่างเรียบร้อย
ตอนนั้นชีวิตการนอนของผมจึงหลับสบายเป็นปกติสุขได้ ท่ามกลางธรรมชาติที่เป็นธรรมชาติ
"วิกรม กรมดิษฐ์"