เล่นหูเล่นตา : สุขสันต์วันแก่ (1) | คมชัดลึก

 

          "เวลาที่วัยทองมันมาถึงแกจะรู้เองล่ะนังหมวย เมนส์มันจะมากระปริบกระปรอย ขาดๆ หายๆ บางที 2 เดือนมาที แล้วอารมณ์นะแกจะเหวี่ยงและหดหู่สุดๆ บางวันก็เศร้าเสียใจร้องห่มร้องไห้ว่าทำไมโลกนี้มันไม่น่าอยู่เลยกรู..."

 

          คำพูดจากปากของศิษย์ผู้พี่ของลีหมกโช้วแห่งสำนักสุสานโบราณอย่างพี่แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร กลับมาพร่ำสอนฉันอีกครั้ง หลังจากเมื่อ 7-8 ปีก่อนเคยทำนายทายทักไว้ว่า "นังหมวย แกจะดังเชื่อฉัน แล้วแกจะได้รู้ว่ามันไม่สวยงามหรือง่ายดายอย่างที่คิด" หลังจากนั้นก็เป็นไปตามคำแม่หมอเป๊ะ! มาคราวนี้เราพบกันโดยบังเอิญในงานอีเวนท์รับจ้างงานหนึ่ง สถานที่พูดคุยที่ปลอดภัยที่สุดของผู้หญิงคือ "ห้องน้ำ" ฉันยืนแปรงฟัน (กิจวัตรก่อนร้องเพลงทุกครั้ง) ไปฟังพี่แอมสอนไป หยุดแปรงฟันแล้วพยักหน้าหงึกๆ สลับกับบ้วนฟองยาสีฟันแล้วหันมาหืออือกับนางเป็นระยะ

 

          "หนูไม่เคยคิดว่าโลกนี้มันไม่น่าอยู่ เพราะถ้าโลกนี้มันอนุญาตให้หนูเกิดและอยู่ มันน่าอยู่ที่สุดแล้วละพี่ พี่เป็นศิลปิน หนูเป็นแม่ค้า บางทีวัยทองของแม่ค้ามันก็อาจจะไม่อ่อนไหวเท่าศิลปินมั้ยคุณพี่?"

 

          "อือ ... แกจะเถียงยังไงก็เอาเถอะ ถึงเวลานั้นแกจะโทรกลับมาหาฉันเอง แล้วบอกว่าพี่พูดถูกหมดทุกอย่างๆ ที่ฉันเคยบอกว่าแกจะดังนั่นแหละ"

 

          แม๊! ... ทำนายเก่งจริงนะเรา เดี๋ยวก็แบมือให้ดูเส้นผัวในอนาคตซะหรอก! ฟังที่นางพูดมาก็ทำให้วิตกกังวลอยู่เล็กน้อย กลัวว่าอีลูกน้อง 2 นาง คือ สีเกดกับนังนุชนาฎจะทนฉันไม่ไหวเพราะปกตินิสัยก็แพร่แว้ดอยู่แล้ว เกรงว่าถ้าถึงวันนั้นจริงๆ ลูกน้องจะลาออกพร้อมๆ กัน แหงๆ! หลังจากนั้นฉันกลับมาสำรวจตัวเองทั้งสภาพร่างกายและจิตใจ พยายามตั้งสติคอยจับอารมณ์ว่า "เหวี่ยงมั้ย?"  ซึ่งก็แยกไม่ออกว่าเป็นเพราะนิสัยหรือวัยทอง เอาเป็นว่ากรูจะเป็นของกรูอย่างนี้ก็แล้วกัน! ส่วนลักษณะทางอนาโตมี (Anatomy) นั้นเปลี่ยนแปลงไปมากมาย เมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ผมหงอกมันดกขึ้น เนื้อหนังเริ่มหย่อนคล้อย ลองสะบัดรยางค์ต่างๆ ในร่างกาย พอหยุดสะบัด รยางค์ก็ยังแกว่งดังแพร่ดๆ เฮ้อ! กรู หัวเข่าเริ่มดังกร๊อบแกร๊บเวลาจะเดินจะเหิน ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ไปมันจะไปทางไหน ดังนั้นช่วงนี้อยากจะทำอะไรต้องรีบทำประเดี๋ยวสังขารไม่ให้แต่ใจรักแล้วจะลำบาก

 

          "คุณพี่ ... นิตยสารแมรี่ แคลร์ (Marie Claire) เขาติดต่อมาจะให้ไปถ่ายนู้ด" ฉันหัวเราะก๊ากใส่หน้าสีเกด บางทีนางกับอีนุชก็มีนิสัยเหมือนกัน ช่างอำ-ช่างแกล้ง! แต่ไม่ได้กินฉันหรอก มันอาจเป็นการสื่อสารที่ผิดพลาดอย่างที่เคยเป็นมา นังนุชเคยเล่าว่ามีคนโทรมาหาแล้วบอกว่าจะให้ไปงานตั้งแต่ 7 โมงเช้า สงสัยจะแห่นาคหรือกั้นประตูเจ้าสาว ไม่ใช่อีก! น้องออกาไนเซอร์ที่โทรมาบอกว่า จะต้องไปยืนขายไอติมให้ลูกค้า เชิญชวนลูกค้ามากินไอติม เอิ่ม ... น้องคะ ถ้าขายปาท่องโก๋ ซาลาเปา หรือกุยช่ายนี่ยังพอเข้าเค้า ไอติมนี่เข้ากับคุณพี่มากเลยนะน้อง คุยกันสักพักชักสงสัย นังนุชเลยถามไปว่า "น้องคะ ทั้งหมดนี้จะให้พี่คิ้มทำเหรอคะ?" น้องตอบกลับมาว่า "ว้าย! ขอโทษคะพี่ หนูกดเบอร์ผิด หนูจะโทรหาน้องพริตตี้!!??" อดเลยกรู! ไอ้เรื่องถ่ายนู้ดเนี่ยคงไม่มีทางเป็นจริง หรือว่าทางกรมกองอะไรเขาจะจัดแคมเปญรณรงค์ต่อต้านการข่มขืนผู้สูงวัยซึ่งเกิดขึ้นบ่อยในช่วงนี้เลยคิดจะจัดทำโปสเตอร์ เอารูปนู้ดฉันแปะตามรั้วสังกะสีตามที่ต่างๆ พวกอาชญากรมันเห็นมันจะได้อารมณ์เสียแทนที่จะเกิดอารมณ์ทางเพศ

 

          "น้องพูดจริงๆ มีคนมีชื่อเสียงหลายๆ คนเข้ามาถ่าย มันมีคอนเซ็ปต์คือให้ผู้หญิงภาคภูมิใจในความงามที่ไม่ต้องปรุงแต่งของตัวเอง..."

 

          อือ ... คอนเซ็ปต์น่าสนใจ ในที่สุดฉันก็รับปากงานนี้ไป ทีมงานใช้แขนและการเบี่ยงตัวช่วย มันไม่ใช่ภาพเซ็กซี่อะไร เพราะถ้าเซ็กซี่คงไม่มาเรียกฉัน คงตามน้องปู ไปรยา กับ อั้ม พัชราภามาแทน เอาเป็นว่าฉันขอรับรองว่า ... ไม่อ้วกค่ะคุณตำรวจ! ก่อนถ่ายทีมงานยื่นพลาสเตอร์ปิดจุกมาให้ 2 อัน นี่ดีนะที่เขาให้สวมยกทรงไว้ ไม่งั้นฉันคงแปะพลาสเตอร์แถวๆ หัวเข่าอ่ะค่า! เป็นการทำอะไรแปลกๆ ก่อนวันเกิดในปีนี้ ... ฉันได้รับดอกไม้ ของฝากและการ์ดอวยพรวันเกิดจากน้องๆ ที่รักกัน นั่นมันทำให้รู้สึกดีไปทั้งปี ฉันว่าความรักและความปรารถนาดีจากผู้คนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว มันทำให้เรารู้ว่า ... เราไม่ได้ยืนอยู่ข้างนอกคนเดียว เราต่างเป็นกำลังใจให้กันโดยไม่ต้องพูดออกไปตรงๆ มัันนิ่งเงียบ แต่มั่นคงและทรงพลัง... ขอบคุณทุกๆ ความรู้สึกดีๆ ที่ส่งมาให้นะคะ โดยปกติแล้วฉันเป็นคนไม่ให้ความสำคัญกับวันเกิดเลยสักนิด ฉันว่ามันก็เป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง เกิดมาแล้วก็ต้องก้าวต่อไปจนกว่าจะถึงวันสุดท้าย ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับพระอาทิตย์ดวงเดิมที่ขึ้นและลงตามเวลาของมัน ฉันเห็นผู้คนที่ใช้แรงงานและพ่อค้าแม่ค้าขายของข้างถนนอยู่เหมือนเดิม แท็กซี่ สามล้อ มอเตอร์ไซค์วินก็บริการผู้โดยสารเพื่อแลกกับเงินเอาไปเลี้ยงตัวและครอบครัวเหมือนที่ฉันทำ ใช้แรงงานกันคนละสายอาชีพ มันไม่ได้เป็นวันพิเศษตรงไหนจริงๆ มันไม่ได้ทำให้คนเลิกจน ... เลิกเจ็บป่วย หรือเลิกลำบาก มันเป็นวันทำงานที่กำลังจะผ่านไปอีกวันก็แค่นั้น และฉันก็เช่นกัน ฉันไปรับจ้างร้องเพลงในวันเกิดของเศรษฐีคนหนึ่งซึ่งเกิดวันเดียวกับฉัน การได้ทำงานในวันเกิดฉันถือว่ามันเป็นของขวัญอย่างหนึ่ง เพราะเป็นวันที่ฉันยังมีงานทำ ใครบางคนอาจจะชอบวันหยุด แต่ฉันเกลียดวันหยุด เพราะอาชีพของฉันไม่ได้รับเงินค่าจ้างเป็นรายเดือน วันไหนทำก็ได้เงิน วันไหนไม่ทำก็อดได้เงิน อย่าถามฉันว่าฉันเอาเงินไปเก็บไว้ตรงไหน ฉันก็แค่ชอบทำงาน ความสบายและวันว่างเป็นศัตรูตัวฉกาจของฉันเพราะมันทำให้ฉันรู้สึกไม่มีคุณค่าและไม่มีมูลค่า ฉันรักงานหนักและการจ่ายที่หนักตามคุณภาพของงาน มันท้าทายให้ฉันไม่หยุดก้าวไปข้างหน้า มันทำให้ฉันไม่หยุดกับที่ อย่าบอกฉันว่าพักผ่อนเสียบ้าง เพราะตอนร้องเพลงฉันมีความสุข นั่นแหละคือการพักผ่อนอย่างหนึ่ง ฉันอาจจะคิดอะไรตรงข้ามกับคนทั่วไป แต่มันเป็นสิ่งที่เตี่ยถ่ายทอดให้กับฉันทางสายเลือด ความขยัน! และถ้าฉันยังคงเป็นแบนนี้ไปจนตาย ฉันว่าฉันก็ไม่ต้องกลัวจะจน และระหว่างความจนกับความตาย ฉันกลัวความจนมากกว่าเพราะบางทีความจนก็ทำให้เรารู้สึกว่าตายทั้งๆ ที่ยังหายใจอยู่ ... ฉันไม่เคยจนและเตี่ยก็ไม่เคยพาพวกฉันไปสัมผัสกับความจน แต่เท่าที่เห็นฉันว่ามันน่าเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร! แต่ถึงจะเจ็บปวดความสุขกับความจนมันก็ถูกแยกออกจากกันในความรู้สึกของฉัน ถึงจะจนก็มีความสุขได้ ขณะที่บางคนถึงจะรวยก็ยังหาความสุขไม่เจอ! ... เจ็บปวดกว่านะคะคุณ! ฉันเลิกงานตอนเที่ยงคืน ดีกว่าวันทำงานวันอื่นๆ แต่ฉันก็มีความสุขดี เพราะโก้ มิสเตอร์แซกแมนและสมาชิกวงทาเคชิทั้ง 4 คน อยู่กันครบไม่มีใครรีบกลับหรือไปทำธุระอะไรต่อ ... เที่ยงคืนมันคงดึกไป ไม่มีที่ไหนให้ไปนอกจากกลับบ้าน ดังนั้นพวกเราจึงอยู่รวมกัน ฟาดข้าวต้มหมูสับที่เขาจัดไว้ให้ นั่งคุยกันอย่างมีความสุข แค่นี้แหละสุขแล้ว สำหรับฉันวันแต่ละวันผ่านไปด้วยดี ไม่มีใครเป็นอะไร จะสุขหรือทุกข์มากไป ถ้ายังหายใจอยู่จนถึงวันพรุ่งนี้ เดี๋ยวอะไรๆ มันก็ดีขึ้นเอง มันเป็นวันธรรมดาที่ฉันได้เอาขนมเค้กที่น้องส่งมาให้มาแบ่งกันกิน ได้กินกันทั่วหน้าตั้งแต่พนักงานร้านทำผม เด็กๆ ข้างบ้าน ตลอดจนพวกฉัน ถ้าวันเกิดปีนี้จะพิเศษ มันก็พิเศษตรงที่ได้แบ่งปันให้กับคนรอบข้างอย่างทั่วถึง แค่เค้กก้อนหนึ่งมันบอกอะไรมากมาย อย่างน้อยๆ มันก็บอกว่า คนเราเกิดมาเพื่อที่จะเรียนรู้ในการเป็น "ผู้ให้" ชีวิตถึงจะมีความหมายที่ได้เกิดมาจนแก่ ... สุขสันต์วันแก่กันทุกๆ คนนะคะคุณ

 

          โปรดติดตามตอนต่อไป