สารคดีแธตเชอร์-ฟุตบอล | คมชัดลึก

 

 

           ในช่วงต้นของยุค 1980 อุตสาหกรรมเหมืองถ่านหินกระจายอยู่ทั่วเกาะอังกฤษ จากกลุ่มเล็กใน เคนท์ (Kent) ไปสู่เหมืองถ่านหินขนาดใหญ่ใน เซาท์เวลส์ (South Wales)

 

           ทางตอนเหนือของอังกฤษและชายฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์ พื้นที่หลักอยู่แถวๆ เซาท์ ยอร์คเชียร์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสมาพันธ์ ซึ่งอยู่ใกล้กับดาร์บี้เชียร์และนอตติ้งแฮมเชียร์

 

           ผู้คนเริ่มชีวิตชาวเหมืองตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 แต่เมื่อปี 1984 ประธานาธิบดี มากาเร็ต แธชเชอร์ ประกาศแผนการปิดเหมืองเพื่อดึง ”ดุลการค้า” ให้เหมาะสมและเน้น ไปที่ ”เชื้อเพลิงก๊าซ” มากกว่า 

 

           กลุ่มอนุรักษนิยมพยายามที่จะปิดเหมืองในปี 1981 แต่ไม่สำเร็จ การรวมพลังกันของสมาชิกในสมาพันธ์คนงานเหมืองแร่แห่งชาติทำให้แธชเชอร์ต้องกลับไปคิดทบทวนอีกครั้งด้วยคำกล่าวของ เดฟ ดักลาส ซึ่งต่อมาได้เป็นตัวแทนของสมาพันธ์คนงานเหมืองแร่แห่งชาติสาขาฮาร์ทฟิลด์ในยอร์คเชียร์ที่ว่า "เหมืองถ่านหินในอังกฤษสร้างพลังงานมากกว่า 2 ใน 3 ของพลังงานทั้งหมด"

 

           ถ้าหากปิดเหมืองเหล่านี้ก็เหมือนกับการปิดประเทศทั้งประเทศด้วย

 

           แต่หญิงเหล็กก็แสดงท่าทีว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงแผนการดำเนินงานอย่างแน่นอนทำให้ อาเธอร์ สการ์จิลล์ ประธานสมาพันธ์คนงานเหมืองแร่แห่งชาติ ออกมาเตือนว่าหากปิดเหมือง 70 แห่งก็จะทำให้คนตกงาน 70,000 คน 

 

           “พวกเราสาบานว่าเราจะไม่อยู่เฉยๆ เพื่อเป็นพยานในการทำลายล้างครั้งนี้อย่างแน่นอน เราจะไม่นั่งอยู่เฉยๆ มองดูคนของเราก้าวไปสู่การเดินทางอันไร้จุดหมายจากแหล่งหนึ่งไปอีกแหล่งหนึ่ง จากเหมืองสู่อีกเหมืองเพื่อหางานทำ และการตกเป็นเหยื่อของกระดาษรายงานผลการกระจายรายได้ของรัฐบาล” สการ์จิลล์ชอบที่จะต่อสู้ เขาเกิดและใช้ชีวิตอยู่ที่บาร์นสลีย์ เขาเชื่อมั่นในกำลังสนับสนุนของสมาชิกว่าจะสามารถยุติโครงการนี้ได้อีกครั้ง 

 

           แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากเพื่อนสมาชิก เขาได้รับการสนับสนุนที่สำคัญจากคนงานเหมืองกว่า 10,500 คนจากเชสเตอร์ฟิลด์ซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของอังกฤษ แต่ที่น็อตต์ส ซึ่งอยู่อีกฝั่งซึ่งมีคนงานมากกว่า 30,000 คน จาก 25 เหมืองปฏิเสธที่จะหยุดงาน เพราะเหมืองของพวกเขาขุดได้ลึกกว่าจึงมีโอกาสอยู่รอดมากกว่า สการ์จิลล์บอกว่าการทรยศครั้งนี้ถือว่าเป็นสิ่งที่สามารถเลือกเองได้ 

 

           ทางสมาพันธ์คนงานเหมืองแร่แห่งชาติควรจะปล่อยให้ตัดสินใจได้อย่างอิสระว่าจะหยุดหรือไม่หยุดงาน เพื่อจะหยุดการผลิตถ่านหินทั้งหมด สการ์จิลล์ต้องการการนัดหยุดงานพร้อมกันทั้งประเทศ ซึ่งต้องการการลงคะแนนแบบลับของสมาชิกสมาพันธ์ และในขณะที่เขามีการสนับสนุนอย่างดีนั้น เขาต้องการ 55 เปอร์เซ็นต์ของทั้งหมดเพื่อทำการนี้ให้สำเร็จ ซึ่งจะส่งผลตรงไปยังแธชเชอร์ “พวกน็อตต์ส และพวกชาวเหมืองในดาร์บี้เชียร์ตัดสินใจไม่เข้าร่วมกับเรา ทำให้การดำเนินงานของเราอาจจะพังลงง่ายขึ้น แธชเชอร์จะรู้เรื่องนี้ และตัดสินใจอย่างมีสติ และเอาสามารถชนะพวกเราได้ ด้วยการใช้ความไม่ลงรอยกันของเรากับพวกน็อตต์ส และพวกชาวเหมืองในดาร์บี้เชียร์” ดักลาสกล่าวแผนการหลักของ “คิง” อาร์เธอร์ คือ การทำ ”สงครามอย่างเปิดเผย” ซึ่งมุ่งตรงไปที่ "จุดสำคัญ” ของรัฐบาลนั่นคือการโจมตีที่เหมืองต่างๆ ที่ยังคงเปิดทำการอยู่โดยการหยุดการผลิตถ่านหิน 

 

           เพื่อการนี้ “แนวร่วม” จะต้องเดินทางมาจากทั่วทั้งอังกฤษเพื่อมาร่วมกดดัน "พวกที่ไม่ยอม หยุดงานเพื่อมาประท้วง (พวกทรยศ)” ให้หยุดการทำงานพร้อมทั้งก่อกวนต่างๆ นานาเพื่อไม่ให้พวกนั้นทำงานได้ “พวกนั้นจะอยู่ที่นอกรั้วทุกวัน” จากความทรงจำของสตีฟ เวสต์  แฟนบอลของเชสเตอร์ฟิลด์ที่ทำงานให้เหมืองวิธเวลล์ ในนอร์ธ ดาร์บี้เชียร์ 

 

           เหมืองนั้นถูกทำลายและปิดตัวเองลงในเวลาต่อมา มีแฟนบอลหลายคนตกงานและลำบาก พวกเขาคือฐานสำคัญของทีมบอลต่างๆ ที่สามารถส่งถ่ายความรู้สึกที่ตกอยู่ในชะตากรรมแบบนั้น ไปยังทีมต่างๆ ได้

 

           และจึงไม่แปลกที่คนชนชั้นแรงงานอย่าง เซอร์อเลกซ์ เฟอร์กูสัน จึงเคยวิพากษ์วิจารณ์และแสดงออกถึงการรู้สึกในทางลบกับ “หญิงเหล็ก” 

 

           ที่วันนี้ได้จากไปปีกว่าแล้ว...

 

 

.......................................

(หมายเหตุ สารคดีแธตเชอร์-ฟุตบอล : คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุนทร)