ขบคิดขีดเขียน:หัวใจในจุดสบาย | คมชัดลึก

 

          อาทิตย์ที่ผ่านมา หญิงยศได้มีโอกาศสัมภาษณ์ทีมนักปั่นจักรยานหญิงทีมแรกของไทยค่ะ ยอมรับว่าตอนแรกก็ไม่ได้ตื่นเต้นสักเท่าไหร่ จนพอเดินเข้ามาในห้องที่จะสัมภาษณ์แล้วได้เจอกับทีมนักปั่นจักรยานตัวเป็นๆ แล้ว เรียกว่าหญิงยศถึงกับอึ้งไปหลายวินาที "คุณพระช่วย!! นี่มันนักกีฬาหรือทีมนางงาม?!?!" แต่ละคนเรียกว่าสูงยาวเข่าดี หุ่นดีมาก แถมหน้ายังใสสวยงาม!! เอ๊ะเดี๋ยวสิ!!! ปั่นจักรยานกลางแจ้งหน้าทำไมไม่มีฝ้าเฝ้ออะไรบ้าง ทำไมหน้างดงามผิวขาวสวยขนาดนี้ หญิงยศเดินเข้ามาพร้อมกับรู้สึกว่าตัวเองช่างไม่ต่างอะไรกับคนแคระหนึ่งเดียวในหมู่เจ็ดสโนว์ไวท์ พวกเธอไม่ได้ปั่นจักรยานกันกรุบกริบนะคะ เป้าหมายของพวกเธออยู่ที่การแข่งขันปั่นจักรยานที่ 150 กิโลเมตร!!! หาาาาาาา!!!! (ทางเราลากเสียงยาวแบบนี้จริงๆ) หญิงยศถึงกับถามไปว่าต้องเทรนกันหนักขนาดไหนถึงจะสามารถหายใจอยู่ได้ตลอดการปั่น 150 กิโลเมตร คุณเขม มล.กัลยกร เกษมศรี ผู้จัดการทีมตอบมาว่า "เราเทรนจังหวะการเต้นของหัวใจเป็นหลักค่ะ เราต้องเทรนจนหัวใจเราเจอ Comfort Zone ให้ได้"

 

          ปัญญาเกิดเลยทีเดียวค่ะคุณขา... ผู้หญิงเรานะคะ ถ้าหา comfort zone ให้หัวใจของเราเจอ หญิงยศเชื่อว่าเราสามารถทำอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นการปั่นจักรยานเป็นร้อยโล การประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน การปั้นร่างกายให้เป็นไปอย่างที่เราต้องการ หรือแม้แต่การก้าวข้ามผ่านความล้มเหลวของความรักไม่ว่ามันจะเลวร้ายแค่ไหนก็ตาม

 

          ลองมาดูการทำงานของ Heart Rate ของเรากันค่ะ เวลาทึ่เราออกวิ่งเร็วๆ หรือทำกิจกรรมที่ไม่คุ้นเคย หัวใจเราจะเต้นเร็วขึ้น การจะหา comfort zone ให้ได้ก็คือเราต้องค่อยๆ ผ่อนความเร็วลงมา แล้วฝึกซ้อมไปเรื่อยๆ จนหัวใจเราแข็งแรงมากขึ้น จนวันหนึ่งเมื่อเราออกวิ่ง หัวใจเราจะเต้นไม่แรงเหมือนเดิมแต่จะเป็นจังหวะที่เรารู้สึกสบายและสามารถออกวิ่งไปได้เรื่อยๆ ไกลขึ้นๆ

 

          หรือเวลาที่เราตกหลุมรักใครสักคน เวลาที่เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ ใจเราจะเต้นไม่เป็นส่ำ เรียกว่าเหมือนหัวใจจะหลุดออกมาอยู่ข้างนอก หญิงยศมีความรู้สึกว่าโลกเราให้ความสำคัญกับจังหวะหัวใจเต้นแรงมากกว่าการหาโซนปลอดภัยให้กับหัวใจของเรา เรามองจังหวะหัวใจเต้นแรงเป็นตัวแทนของการพบเจอสิ่งที่ใช่ ในขณะที่เราชอบเข้าใจผิดว่าการหาโซนปลอดภัยของหัวใจคือการหมดความหิวกระหายในสิ่งนั้นๆ แล้ว ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้ว โซนปลอดภัยคือการหาสมดุลให้กับทุกอย่าง เมื่อทุกอย่างสมดุลเราจะพบจุดสบายที่เราจะสามารถใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งนั้นได้ เราจะสามารถปั่นจักรยานได้เป็นร้อยกิโล เราจะสามารถอยู่กับใครสักคนได้อย่างยิ้มๆ สุขๆ นิ่งๆ ไปได้ยาวๆ ถ้าเราตั้งหน้าตั้งตาหาความรักที่ทำให้เราใจเต้นแรงเพียงอย่างเดียว โดยไม่หาจุดสบายให้ได้ วันหนึ่งเมื่อความรักแบบลุ่มหลงมันหายไป เราจะหาที่อยู่ให้ความรักนี้ไม่เจอ แต่ถ้าเรารู้จักความรักอย่างมีสติแล้วรีบหาจุดสบายระหว่างคนสองคนเจอ หญิงยศเชื่อว่า Forever จะเริ่มต้นได้ก็ต่อเมื่อเราหาความสมดุลในความสัมพันธ์เจอนั่นเอง

 

          และอย่าคิดว่าจุดสบายนี้ไม่มีแรงดึงดูดนะคะ คนที่คิดแบบนี้ส่วนใหญ่เสพติดแต่ Heart Rate แต่ไม่เคยเจอ Comfort Zone หญิงยศเชื่อว่าใครก็ตามที่ได้เคยสัมผัสจุดสบายแล้วจะเข้าใจความมีเสน่ห์ของมันย่างถอนตัวไม่ขึ้น ทำไมเราถึงจะเลือกเดินทางอื่นอีกหากจุดสบายนี้มันจะทำให้เราใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่เรารักได้นานขึ้น เราจะขี่จักรยานที่เรารักได้นานขึ้น เราจะอยู่กับงานที่เรารักได้อย่างไม่รู้จักเหนื่อย เราจะสามารถใช้ชีวิตร่วมกับคู่ชีวิตเราได้อย่างสบายและยาวนาน การที่เราต้องใจเต้นทุกครั้งกับทุกอย่างนั่นหมายถึงเรากำลังเป็นทาสสิ่งๆ นั้นหรือคนคนนั้นอยู่เบาๆ โดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าเขาจะสั่งให้เราหันซ้ายหรือขวาเราก็ต้องทำ เพราะเรากลัวว่า Heart Rate นี้จะหายไป 

 

           แต่ถ้าเรามีจุดสบาย เราจะมีอำนาจการต่อรองที่เท่าเทียม เราไม่อยู่กับความหวาดกลัวว่าสิ่งนี้หรือคนคนนี้กำลังจะหายไปจากชีวิตเราอีกต่อไป

แต่ทำไมคนไม่ค่อยพูดถึงจุดสบายนี้... เพราะมันไม่ได้หากันได้ง่ายๆ หรอกค่ะ คนส่วนใหญ่อยู่กับความสุดโต่งมากกว่าเพราะมันหาง่าย เรารักมากแล้วเราก็ข้ามไปโกรธมาก เราหลงมากแล้วเราก็ข้ามไปเบื่อมาก คนส่วนมากถึงยังต้องออกเดินทางตามหา เพราะเราใช้ชีวิตอยู่กับความสุดโต่งนี้ไปได้ไม่ตลอด เหมือนกับรถไฟเหาะตีลังกาที่มันทำให้เราตื่นเต้นมากนั่นแหละค่ะ เหตุผลที่แต่ละรอบของมันนั้นสั้นแสนสั้นก็เป็นเพราะเรานั่งมันนานไม่ได้ มันไม่ดีกับหัวใจของเรา จุดสบายของเราเราต้องหา และถ้าเราอยากจะร่วมชีวิตกับใคร... 

 

          ลองหยุดตามหารักแท้ที่มอบเพียงแค่จังหวะใจเต้นให้คุณในตอนแรก ลองหยุดตามหาคนที่จะพาคุณขึ้นรถไฟเหาะ แต่ลองตามหาคนที่จะนั่งกุมมือคุณไปเรื่อยๆ ในรถที่มีแค่คุณสองคนนั่งไปด้วยกันเท่านั้น บางทีมันอาจจะอยู่ไม่ได้ไกลอย่างที่คุณคิดก็ได้ค่ะ

 

 

.......................................

(หมายเหตุ 'หัวใจในจุดสบาย' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)