'นานาจิตตังกับคณะกรรมการ' | คมชัดลึก

 

          จากเมื่อฉบับที่เเล้วนั้นผมได้เขียนถึงเรื่องการประกวดดนตรีไทยของคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ซึ่งก็ได้จัดกันเป็นประจำอยุ่ทุกๆ ปีที่ต้องว่ากันด้วย การประกวดกันตั้งเเต่ระดับจังหวัดจนไปถึงระดับภาคเเละระดับประเทศ ซึ่งในยุคนี้ทุกๆ โรงเรียนในระดับประถมเเละมัธยมต่างก็ให้ความสำคัญต่อรายการนี้เป็นอย่างยิ่งเพราะถือว่าเป็นรายการใหญ่มากที่สุดของการประกวดดนตรีไทยในระดับนักเรียน ซึ่งก็เเน่นอนที่สุดว่าปัญหาต่างๆ ที่เข้ามาของการประกวดก็ต้องเกิดขึ้นกับผู้ที่มีส่วนเข้าร่วมในการเข้าประกวดเเละเสียงที่ร่ำลือในเชิงวิพากษ์วิจารณ์เข้ามามากที่สุดนั้นก็คงหนีไม่พ้นในเรื่องของคณะกรรมการตัดสินนั่นเองเเหละครับ ซึ่งตัวผมเองนั้นก็อยู่ในวงการดนตรีไทยมานานเเสนนานประกอบกับก็เคยเป็นข้าราชการครูในสังกัดของ สพฐ.เเละเคยส่งเด็กๆ เข้าประกวดในรายการนี้มาก่อนอยู่หลายครั้งจึงพอที่จะทราบถึงเรื่องราวเเละปัญหาต่างที่เกิดขึ้นจากการตัดสิน ซึ่งจะว่ากันตรงๆ เเล้วนั้นโดยส่วนใหญ่เเล้วนั้นในการประกวดในระดับจังหวัดเเละระดับประเทศนั้นจะไม่ค่อยมีปัญหากันเท่าไหร่ ก็คือส่วนใหญ่จะมีปัญหากับการประกวดในระดับภาคกันเป็นเสียส่วนใหญ่

 

          ในการประกวดระดับจังหวัดเเล้วโดยมากจะเป็นการประกวดที่อยู่ในโรงเรียนละเเวกเดียวกัน คือครูส่วนใหญ่ก็จะรู้ไส้รู้พุงกัน เด็กๆ บางโรงเรียนก็อาจะเป็นเพื่อนกัน บางจังหวัดนั้นก็เหมือนกลับว่าแทบจะไม่ต้องเข้าประกวดคือยกตำเเหน่งแชมป์ไปให้กันไปเสียเลยเนื่องจากรู้มือกันอยู่ ส่วนในการประกวดในระดับภาคนั้นเป็นการประกวดข้ามจังหวัดอย่างเช่นในบางปีจัดที่เพชรบุรี บรรดาโรงเรียนที่มาจากเเถบอยุธยา อ่างทองก็มักจะสู้ความเป็นเจ้าถิ่นไม่ได้เนื่องจากคณะกรรมการในระดับภาคมักจะใช้กรรมการท้องถิ่น หรืออาจจะมาจากกรุงเทพฯ เเต่ก็กลายเป็นคนจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งในวงการดนตรีไทยมันก็ไม่ได้กว้างใหญ่อะไรมากมายเเละส่วนใหญ่ก็จะคุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดี เเต่ในกรณีเเบบนี้ก็มิใช่ว่าจะเป็นกันทุกครั้งทุกปีหรือทุกชนิดเครื่องดนตรีกันเสียหมดนะครับ  ส่วนการประกวดในระดับชาตินั้นส่วนใหญ่จะใช้คณะกรรมการเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในด้านดนตรีไทยตามหน่วยงานต่างๆ จึงมักจะไม่ค่อยมีปัญหาที่ทำให้ผู้เข้าร่วมเเข่งขันนั้นเสียอารมณ์กันเท่าไหร่นัก  ซึ่งทั้งหมดนี้ก็คือเสียงสะท้อนจากโรงเรียนต่างๆ ที่เข้าร่วมประกวดมาให้ผมได้ยินได้ฟังกันเป็นประจำเกือบๆ จะทุกปี หลายต่อหลายครั้งที่ครูอาจารย์ผู้สอนนั้นไม่พอใจคณะกรรมการเเละสุดท้ายเเล้วก็ต้องจบด้วยการทะเลาะกันให้เด็กๆได้ดูได้ชมกันซะอย่างนั้น

 

          แต่อย่างไรก็ตามผมเองก็เคยได้ยินเสียงสะท้อนจากกรรมการมาอยู่บ้างอีกเหมือนกัน คือบางท่านได้บอกว่าเกณฑ์การตัดสินนั้นมันมีอยู่ในกติกาอยู่เเล้วก็จริง เเละทุกท่านนั้นก็ทราบกันดีอยู่เเล้ว เเต่ว่าการตัดสินนั้นหลายครั้งก็ต้องใช้วิจารณญาณส่วนตัวด้วยเหมือนกัน ซึ่งในเรื่องนี้ผมเองก็เห็นด้วยอีกเเหละครับเพราะจะว่ากันจริงๆ เเล้วนั้นการตัดสินที่ใช้ด้วยโสตประสาททางหูทางตานั้น หลายอย่างมันก็ไม่ได้ตัดสินกันด้วยเป็นผลการเเข่งขันที่มีให้เห็นกันเป็นสกอร์หรือเป็นจำนวนเหมือนอย่างกับการเเข่งขันกีฬาฟุตบอลหรือวอลเลย์บอล เเละเอาเข้าจริงๆ เเล้วขนาดกีฬาจำพวกนี้ก็ยังมีปัญหาให้ถกเถียงกันเเละเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันอยู่บ่อยๆ อย่างเช่นการเเข่งขันฟุตบอล ในเวลาที่มีผู้เล่นยืนล้ำหน้าเห็นกันอยู่จะๆ แต่ทำไมไลน์แมนถึงไม่ยกธงนะ ส่วนไลน์แมนก็เถียงว่าผู้เล่นคนนั้นเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฟุตบอลหรือไม่ก็ฟุตบอลมันมาเร็วทำให้ข้ามองไม่ทันนี่หว่า ถ้ายกธงไปแล้วข้าอาจจะโดนกองเชียร์เจ้าถิ่นที่อยู่ด้านหลังเอาของเเข็งปาหัวกบาลเเตกแล้วข้าก็เจ็บของข้าอยู่คนเดียวนะ จะเห็นได้ว่าการเป็นคณะกรรมการไม่ว่าจะวงการไหนๆ มันก็มักจะมีเสียงวิจารณ์กันทั้งนั้นแม้เเต่คณะกรรมการทอดผ้าป่าสามัคคีบางวัดก็ยังต้องโดนกับเขาเหมือนกัน แบบนี้มันก็ต้องเห็นใจกันบ้างนะ

 

          แต่อย่างไรก็ตามในปีนี้ที่ผ่านมาหมาดๆ นั้นก็มี ผู้ชนะเลิศการประกวดเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ในระดับชั้นมัธยมปลายของรายการนี้ ซึ่งเด็กคนนี้เป็นสุภาพสตรีอีกต่างหาก เเละแน่นอนที่สุดเขาก็ต้องผ่านการประกวดในระดับจังหวัดเเละระดับภาคมาเหมือนกัน ซึ่งผมเองก็ได้เคยเห็นเด็กคนนี้บรรเลงมาเเล้วกับตาตัวเองครั้งหนึ่งก่อนหน้าที่จะมีการประกวด เเละผมเองก็ได้เคยทำนายทายทักไปด้วยว่า ถ้าปีนี้เด็กคนนี้เข้าประกวดของ สพฐ.เเละถ้าไม่โชคร้ายจนเกินไปตำเเหน่งเเชมป์ฆ้องวงใหญ่ระดับชั้นมัธยมปลายจะไม่หนีไปไหนอย่างเเน่นอน ก็คือจะ ว่ากันจริงๆ เด็กคนนี้เขาเป็นของจริง ครับ เพราะเนื่องจากได้เติบโตมาในวงปี่พาทย์เเถมมีคุณพ่อเป็นนักระนาดที่จัดว่าตีไหวมากที่สุดคนหนึ่งในยุคนี้ และเอาไว้ฉบับหน้าขุนอินจะนำเสนอมาให้ท่านผู้อ่านทุกท่านได้มารู้จักกันว่าเด็กคนนั้นมีดีอย่างไรถึงได้เป็นเเชมป์ฆ้องวงใหญ่ในระดับประเทศ ทั้งๆ ที่เป็นสุภาพสตรีอีกด้วยครับ

 

.......................................

(หมายเหตุ 'นานาจิตตังกับคณะกรรมการ' : คอลัมน์ โลกใบนี้ดนตรีไทย โดย... ขุนอิน)