หนังในดวงใจของ'นูโว' | คมชัดลึก

 

 

          ผมเคยบินไปสัมภาษณ์และถาม เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ว่า หนังในดวงใจของเขาคือเรื่องไหน... “เฟอร์กี้” มักจะตอบซ้ำๆ ว่ายังเป็น The Godfather เหมือนๆ กับที่เคยถาม ประภาส ชลศรานนท์ แห่ง “เวิร์คพอยท์” และ “พี่จิก” บอกว่าคือเรื่อง “โทน” 

 

          คำถามเดียวกันนี้ พอนักข่าวโยนไปให้ ดอนน่า คาเรน แห่ง DKNY เธอบอกว่าเป็น Out of Africa และหากเป็นคุณ สุทิชัย หยุ่น บ้าง เขาไม่ลังเลที่จะบอกผมว่าคือ Gone With The Wind

 

          ผมอยากรู้ว่า ถ้าเราถามคุณ “โจ นูโว” เสาหลักต้นหนึ่งของวงที่เคยดังสุดขีดในยุค 80’s พี่ชายของ เจ เจตริน จะเลือกหนังเรื่องอะไรบ้าง

ผมเป็นคนรุ่น Gen X โตมากับยุค 80’s มีสัญลักษณ์สำคัญคือ วิดิโอเทป, เกมกด และจักรยาน BMX และแน่นอนว่าความทรงจำใน “ภาคดนตรี” ย่อมมีวงดนตรีที่ป็อปปูลาร์มากอย่าง “นูโว” ด้วย

 

          มีวงดนตรีในบ้านเราน้อยมากนะครับ ที่ทำปรากฏการณ์ 2 อย่างได้ในอัลบั้มแรก นั่นคือ เป็นเด็กรุ่นใหม่แต่งตัวดี และชุดแรกที่วางแผง พุ่งสุดขีด ดังสุดขีด แบบทุกเพลง “ดังหมด” (โดยมีคำว่า “เลย” ต่อท้ายเป็นกิมมิค)

 

          ช่วงนั้นผมเป็นแฟนพี่ป้อม & โต๊ะ อัสนีและวสันต์ ยังยอมรับว่า นูโวหน้าตาดีหลายคน และคุณ โจ นี่แหละ ที่ดังมากับคุณก้อง และจอห์น (ผมยังจำมิวสิกวิดีโอเพลงไม่เป็นไรเลย ที่เขาต้องไปวิ่งในสนามกีฬาอะไรสักอย่าง พอภายหลังมาทำงาน คุณจอห์น ยังเคยเชิญไปออกรายการเกี่ยวกับไอทีอะไรของเขา)

 

          ในวงการหนัง มีศัพท์คำหนึ่งเกี่ยวกับดนตรีนั่นคือ Masstro ซึ่งเป็นท่วงทำนองดนตรีที่ช้าแต่สง่างาม เอาไว้เปิดใช้กับพวกชนชั้นสูง กษัตริย์ นักรบยิ่งใหญ่ แต่ถ้าเป็นพวกศิลปิน นักเดินทาง นักเขียน คนที่มีความเป็นเสรีชนสูงๆ มักจะใช้ Moderato คือมีความหวานที่หนักแน่นปานกลาง ผมว่าดนตรีแบบนี้น่าจะแทนค่า โจ นูโว ได้ เพราะเขาดูมีความเป็นตัวของตัวเอง และมีแนวทางของชีวิตที่ชัดเจน

 

          ก่อนที่ “นูโว” จะเล่นคอนเสิร์ตสุดสัปดาห์นี้ เมื่อมีโอกาสได้สนทนาผ่านการช่วยเหลือของทีมงาน ผมจึงตั้งคำถามทีเล่นทีจริง (แต่เป็น “ทีจริง” มากกว่า “ทีเล่น”) ว่า คุณโจ ชอบหนังอะไรมาก ระดับในดวงใจสัก 5 เรื่อง

 

          เขาใช้เวลาไม่นานเลยในการลิสต์รายชื่อออกมา 

 

          เรื่องแรกคุณ โจ เลือก Forrest Gump หนังปี 1994 ของ โรเบิร์ต เซเมกคิส ผมคิดเอาเองว่า นี่คือหนังที่คนทั้งโลกรัก แม้แต่ศัตรูของอเมริกันเอง ที่ก็คงจะดูไปและขบขำกับหลายฉาก (ซึ่งมีทั้ง ขำจริงและ “ขำขื่น”) สื่อฝรั่งบางคนเคยทำสำรวจ และพบข้อมูลอย่างหนึ่งว่า นี่คือหนังที่คนอเมริกันรักมากที่สุด นับจาก Gone With The Wind 

 

          สิ่งที่น่าเศร้าก็คือ โลกยุคใหม่ ไม่เคยมีคนแบบ “นายกัมพ์” อีกแล้ว และจะไม่มี

 

          เรื่องที่สอง คุณโจเลือก The Prestige มายากลลับลวงพราง ที่ผมเองก็ชอบมากกว่าไตรภาคแบทแมนของ คริสโตเฟอร์ โนแลน เพราะมันดิบ สดและล่อลวงเรา ขนาด โรเจอร์ อีเบิร์ต นักวิจารณ์ที่ชมหนังยุคใหม่ยากๆ ยังให้คะแนน 4 เต็ม 5 ดาว (อีเบิร์ต เสียชีวิตไปแล้ว มีหนังสารคดีที่ดีมากเรื่องของ Life Itself ของเขา ลองหามาดูกัน หากสนใจ)

 

          แม้นักร้องนำของนูโว จะเลือกจาก 1 ไป 5 แต่ถ้าเอา “รูปแบบการเล่าเรื่อง” ของหนังมาเรียง จะพบว่ามันมีความซับซ้อนและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ถ้อยคำนี้ไม่เกินเลยไป เพราะ โจ นูโว เลือก 21 Grams ของ อเลฮานโด กอนซาเลซ อินาริทูร์ (จำได้ใช่ไหม ผู้กำกับ Birdman ออสการ์ปีล่าสุด ที่เคยแจ้งเกิดตัวเองในเทศกาลหนังกับ Amores Perros) เมื่อ 7-8 ปีที่แล้ว

 

          “21 Grams” คือน้ำหนักของวิญญาณที่หลุดลอย ออกจากร่างกายเวลาตาย ที่ message ที่ซ่อนอยู่ในหนังเรื่องนี้ ดูจะเป็นตันๆ เลยทีเดียว

Pulp Fiction เรื่องต่อมาที่ โจ นูโว เลือก และน่าจะเป็นหนังที่ซับซ้อน ยอกย้อน และใช้หลายแนวทางเพื่อรับใช้ content มากที่สุดในบรรดา 5 เรื่องที่เขาเลือก เควนติน ตารันติโน เคยเป็นพนักงานร้านวิดิโอเทป เลยได้ดูหนังหมดทุกแนว จดจำวิธีการหลายแบบ และมาทำเสียเองในแบบตัวเอง จนกลายเป็น “จอมยุทธ์” ที่น่าทึ่งมาก

จะเห็นว่า โจ นูโวเลือกหนังของผู้กำกับหรือคนทำงานสาย กวน teen แทบทั้งสิ้น เป็นพวกซนทางความคิดระดับเจ้าสำนัก เซเมกคิส โนแลน เควนติน หรือ อินาริทูร์ ล้วนกวน teen ระดับมาสเตอร์พีซ

 

          มันสะท้อนอะไร? มันอาจสะท้อนแนวทาง ตัวตนของคุณโจ ว่าเขาเองก็มีมุมมองในแบบของตัวเอง ที่ไม่ตามกระแสอะไรหลายอย่าง บางทีหนังที่คนหนึ่งคนเลือกไม่ว่าใคร ผมคิดว่ามันก็บอกถึงสิ่งที่เขาคิด และมุมมองที่น่าสนใจ (แต่ถ้า โจ นูโวเลือกปอปผีทั้ง 5 ภาค ผมจะไม่วิจารณ์อะไรอีก - ฮา) 

หนัง 4 เรื่องที่เขาเลือก เหมือน เส้นไต่ระดับการเล่าเรื่องที่พุ่งสูงไปแล้ว พอถึงเรื่องสุดท้าย เขาเลือกหนังอ่อนหวานที่หลายคนตราตรึงอยู่ในใจอย่าง Some Where in Time สะท้อนการเป็นคนเซนสิทีฟ อยู่ลึกๆ 

 

          คนที่อยู่กับดนตรี หนังสือ หลายคนล้วนเปราะบางและอ่อนไหว

 

          “โจ นูโว” ก็จะไม่ถูกยกเว้น  

 

.......................................

(หมายเหตุ หนังในดวงใจของ'นูโว' :  คอลัมน์ หนังโรงเล็ก โดย... นันทขว้าง สิรสุทร)