'สวัสดี Summer : หน้าร้อนนี้ไปว่ายน้ำแบบระดับโลกไหนดี?' | คมชัดลึก

 

 

 

          กรมอุตุนิยมวิทยาร่อนจดหมายบอกสื่อและชาวเน็ตว่า “ขอต้อนรับสู่ฤดูร้อน” ประเทศไทยหมดโปรโมชั่นหนาวเป็นที่เรียบร้อยอย่างทางการ

 

          เมืองไทยน่ะเมืองร้อนแต่ปางบรรพ์ แต่มีสวนน้ำขนาดใหญ่อยู่ไม่กี่แห่ง..ตั้งแต่อดีตก็เห็นมาแต่เด็กว่า มีแต่เฮีย “ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ” ที่ยืนหยัดทำสวนน้ำ “สวนสยาม” ให้มวลมหาประชาชนไทยได้ใช้ดับร้อนแบบบ้านๆ ในราคาโปรโมชั่นวู่วามหลามไหล ซื้อตั๋วเพียงครั้งก็กลับมาได้ใหม่ฟรีตลอดทั้งปีอะไรยังงี้ (ตอนเด็กๆ เคยโกรธแม่ว่าทำไมเราไม่ซื้อบ้านในหมู่บ้านอมรพันธุ์ข้างสวนสยามไว้..เราจะได้มาทุกวัน..ฮา!) น่านับถือน้ำใจเฮียและครอบครัวที่ยังพยุงสวนสยามไว้ได้ แม้ว่าจะขาดทุนยับแค่ไหน ..นี่อาจเป็นสาเหตุที่นักลงทุนรายอื่นๆ ไม่กล้ากระโดดลงมาเล่นตลาดสวนน้ำเพราะเห็นสวนสยามเป็น Benchmark ที่ไม่อยากแข่งด้วยก็เป็นได้  

 

          แต่จู่ๆ ปีสองปีมานี้ “สวนน้ำขนาดใหญ่” ที่คาดป้าย “ระดับโลก” ผุดขึ้นมาเป็นจำนวนมาก ดักทั้งหน้าดักทั้งหลัง ทั้งภาคตะวันออก ภาคตะวันตก/ใต้ ควักมือเรียกคนกรุงเทพฯ และจังหวัดใกล้เคียงให้ออกจากบ้านไปดับร้อนพบประสบการณ์ที่แปลกใหม่.. ฝั่งพัทยา (บางสะเหร่) มีสวนน้ำ Cartoon Network(tm) Amazone ที่ไม่ได้ลงทุนโดย Time Warner เจ้าของใหญ่ แต่ใจป้ำซื้อลิขสิทธิ์มาสร้างสรรค์สวนน้ำ โดย คุณเลียแคท ดันจิ นักธุรกิจชาวแคนาดาที่อยู่เมืองไทยมานานจนอยากสร้างชื่อ “บางสะเหร่” ให้ขจรไกลไประดับโลก ..โครงการสวนน้ำเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของความฝันทั้งหมดที่แกต้องการสร้างรีสอร์ทและเอ็นเตอร์เทนเมนต์ระดับโลกล้อมไว้ เสร็จเมื่อไหร่เราคงได้เห็นเมืองไทยมี Resort World แบบสิงคโปร์บ้าง 

 

          ผมได้นั่งฟังการพรีเซ็นต์โครงการทั้งหมดของคุณเลียแคท (อย่านึกภาพการเลียแมวเด็ดขาด) แกเล่าถึงความฝันใหญ่ๆ ด้วยตัวเองในงานครบรอบ 20 ปีของ Dell คอมพิวเตอร์ ก็นับว่าโครงการน่าเลื่อมใสมาก เพื่อนที่พาครอบครัวไปมาก็ชื่นชอบกัน มีแต่ผมนี่แหละที่ยังไม่ได้ไปลิ้มลองชิมน้ำในสวนน้ำแห่งนี้ ก็คงต้องรอคอยโอกาสที่เหมาะสมต่อไป 

 

          ย้ายมาฝั่งตะวันตกของกรุงเทพฯ ขับไล่ลงมายังทิศใต้ คุณจะได้พบ “สวนน้ำระดับโลกอีกแห่ง” นั่นคือ “Vananava” สวนน้ำระดับโลกชื่อเรียกยาก (คุณคงต้องมีสกิลระดับโจนัส แอนเดอร์สัน จึงจะสามารถเรียกชื่อนี้เร็วๆ รัวๆ ได้) "วานานาวา" ตั้งอยู่ในเขต อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ...ที่นี่ผมไปชิมมาแล้ว โดยการซื้อตั๋วผ่านประตูด้วยเงินบาทของตัวเอง จะได้คอมเม้นต์วิจารณ์ตรงไปตรงมาได้ไม่ต้องเกรงใจใคร รู้ว่ามาเป็นกิจการของลูกสาวคุณสุวัจน์ ลิปตพัลลภ 

การออกแบบแบ่งโซนสวนน้ำ, แอดเวนเจอร์ และร้านอาหารทำได้ดีครับลงตัว เนื่องจากพื้นที่ไม่ได้กว้างใหญ่ไพศาลอะไร จึงถือว่าการจับวางเครื่องเล่นทำได้ลงตัวดีกับพื้นที่เท่านี้  

 

          เครื่องเล่นทั้งหมดของสวนน้ำนี้ ถ้าใครเคยไป White Water World ที่โกลด์โคสต์ ออสเตรเลีย จะคุ้นตามากๆ สอบถามแล้วก็พบว่าเป็นซัพพลายเออร์ให้ที่นี่ ออกแบบและผลิตแยกชิ้นส่งมาจากออสเตรเลียมาประกอบก่อสร้างในหัวหินแห่งนี้ ก็ถือว่าเจ้าของลงทุนไปไม่น้อย ผมตรวจสอบแล้วก็พบว่า “มันเหมือนกันเลย” ฟีลลิ่งและความรู้สึกเหมือนตอนไปแช่น้ำหนาวๆ เล่นในออสเตรเลีย วัสดุได้มาตรฐานและไม่มีคำว่า “บ้านๆ” แบบสวนสยามที่เคยถูกตั้งคำถามเรื่องความปลอดภัยอยู่บ่อยครั้ง เจ้าหน้าที่ดูแลเครื่องอัธยาศัยโอเค ยังทำหน้าที่แบบไม่เบื่อโลกเบื่องาน แต่อาจไม่ได้ช่วยบิวท์ความสนุกเราได้มากเท่าบุคลากรสวนน้ำสวนสนุกชาวญี่ปุ่น ซึ่งนั่นก็ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวไปเอาแรงมาจากไหน ..สิ่งที่ไม่เข้าตาเลยมี 2-3 จุด คือ สตาฟฟ์จุดชำระเงินต่างๆ ไม่มีสัญชาตญาณให้บริการนัก ผมคนกลัวดำก็เดินทางไปถึงตอนแดดร่มลมตก 16.00 น. วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ปิด 18.00 น. ถามผมเป็นประโยคต้อนรับว่า “พี่จะเข้าไปจริงๆ เหรอ? ไม่คุ้มเลยนะ” เหมือนจะไล่แขก แต่ก็นับว่าจริงใจดีที่บอก รปภ.ที่จุดสแกน RFID เข้าสวนน้ำ ก็ไม่บอกแขกที่ยังไม่ได้แต่งชุดว่ายน้ำว่า “ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ด้านนอก” ก็เลยต้องเสียเวลาออกมาเปลี่ยนอีก ..ส่วนช่างภาพจากบริษัท Canon Marketing Thailand ที่จับพาร์ตเนอร์กับสวนน้ำนี้ นำเทคโนโลยีถ่ายก่อน สแกนแขนไว้ และไปรับภาพที่ทางออก ปรากฏว่าเขาก็แสดงออกอย่างชัดเจนเกินไปที่จะปฏิเสธการถ่ายภาพให้ลูกค้ากลุ่มครอบครัวแบบผม ทำเป็นคุยกับเพื่อนแบบไม่รู้ไม่ชี้ เดินมาอีกที กำลังถ่ายสาวสวยนุ่งบิกินี ภรรยาผมบอก “อ๋อ..ลูกสองแล้วเลยไม่ถ่ายให้นี่เอง” ..นี่เขาพลาดแล้วล่ะ บ้านเรามันบ้าซื้อภาพจากสวนสนุกไปสะสมซะด้วย อดได้ตังค์เพราะปัญหาบุคลากรแท้ๆ จุดน่าติงสุดท้ายคือ “ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า” แบ่งพื้นที่ได้ดีแต่ “เล็กเกินไป” และดันอยากได้ตังค์เล็กๆ น้อยๆ กับแขก เลยคิดค่าล็อกเกอร์และค่าผ้าเช็ดตัว จริงๆ ระดับราคาค่าตั๋ว 1,000 บาทนี่น่าจะ Include ไว้ได้แล้ว หรือถ้าจะแพงกว่านี้อีก 200 ก็ยังดีกว่าจ่ายก้อนใหญ่มาแล้วยังต้องมาเก็บเล็กเก็บน้อยแบบอาการคนขี้เหนียว .. เครื่องเล่นแต่ละชิ้นคุณภาพดีมากและท้าทายสันหลังเป็นอย่างยิ่งครับ โดยรวมถือว่า “ผ่าน” และหากอยาก “ระดับโลก” จริงดั่งที่ตั้งใจคงต้องพัฒนาด้าน “คน” อีกหน่อยครับ เพราะธุรกิจนี้ในต่างประเทศอยู่ได้ด้วย “ทรัพยากรบุคคลอันทรงคุณค่า” จริงๆ

 

.......................................

(หมายเหตุ  'สวัสดี Summer : หน้าร้อนนี้ไปว่ายน้ำแบบระดับโลกไหนดี?' : คอลัมน์ หนุ่ยรู้โลกรู้ โดย... พงศ์สุข หิรัยพฤกษ์)